7678 resultaten.
kersenpitten
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
551 Het was in de tijd van de kersen
dat we onze fietsen
in het dichte lover slingerden
en schuchter als bosmerels
van onze liefde kwinkeleerden.
Later ging onze liefde manken
en nog voor de kauw zijn grauwe borst
kon laten zien verdween de glans
uit je lieve ogen en fietste je
in dwingend trapritme mijn leven uit..…
Bij daglicht
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
673 onbevreesd,
want zij heeft vele malen bewezen,
-en wordt daarom door mij geprezen-
op haar best in de duisternis te zijn geweest
Elke nacht brengt weer een nieuwe kans,
geen last van afleidingen als licht,
haar essentie op mijn geestesoog vereeuwigd,
En raak ik bij daglicht uit balans,
een klein moment uit evenwicht,
dan doe ik snel mijn ogen dicht…
berouw
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
579 geef het water mij als een
herinnering als het drijft tot
ver na mijn tijd, schrijf mijn naam
op het spiegelend vlak en dicht
haar oever mijn geschreven woorden toe
het sterven in mij oogst het
laatste leven terwijl de zee aan mijn ogen
kantelt tegen het licht tot na het duister
het gemis zal slechts een vondeling
beroeren wanneer zijn…
Geertje
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
727 Het leven had je geraakt
Het lijden voorbij
De Aarde achter gelaten
Het graf toegedekt
Het boek dicht.…
kwetsbaar
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
970 Voor Jackie
ik zou nog eens naar jou
en jij zou nog eens naar mij
maar we woonden overzee
dus niet zo dichtbij
maar toch was je altijd dicht bij mij
zo kwetsbaar
het leven
nu voorbij
in een fractie van een seconde
de ene seconde ben je nog hier
de andere seconde ben je daar
in die andere dimensie
waar ik weet dat je…
de deur (2)
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
447 een vernislaag
de worsteling met
het verzwegene
brandt het verleden
onder de glanzende schijn
wil het zich uit je borst
scheuren om zich te
bevrijden van die
blinde kwelling
en jij tovert leven in
in woorden van papier
hoor ze ritselend ruisen
in de tuin spoken
je onuitsprekelijke
onbeschrijflijke
fantomen
de deur gaat dicht…
Melancholie
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
587 De kindertijd, zwemmend in droomgedachten
En in een zee van tijd en fantasieën
Verkaveld niet, compleet nog, androgyn
Nog niet geplaagd door hoe zij wordt gezien
Door mannen en hun ideologieën
Vasalis voelde al haar hele leven
Een gat van binnen en haar empathie
Was groot, maar woonde haar volledig uit
Het troostte dat de dood het dicht…
Roekoe
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
551 voor het keukenraam
zat de hele dag al roerloos
een kleine grijze tortelduif
af en toe klonk een ~roekoe~
maar antwoord kwam er niet
de kleine jongen vond het zielig
hij opende voorzichtig het raam
en riep roekoe naar de duif
die keek even in zijn richting
maar reageerde verder niet
staarde daarna weer in de verte
toen het raam weer dicht…
ALS DICHTER
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
365 ik
woorden te plooien
doelgericht rondom
een te vertellen boodschap te strooien
van die hele warme
tedere gevoelige mooie
die beelden doen verschijnen
die de alledaagsheid
moeten doen verdwijnen
daarvoor dient een gedicht
om de kale kille levenloze soms
overbodige woorden te voorzien
van intenser levenslicht
dat is het nut van dichten…
Op rijm
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
461 vaak wordt gevraagd
door geleerde mensen
wanneer bent u met het
ware dichten begonnen.…
Schoonheid en de oude dag
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
605 De stilte werd in mij gewekt
om te luisteren naar
het ruisen van de luwe wind
haar verhaal waarvan ik vind
die luister van de natuur
bij mezelf te zoeken
rust op mijn oude dag om te genieten
van dat vleugje schoonheid
en adem het zuurstof in
dat verwondering wekt
wanneer vertrouwen gaat bloeien
die een open wond nodig heeft
om dicht…
Alleen zijn
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
610 Je komt te dicht!
Blijf niet bij me uit een plicht!
Mijn angst groeit.
Ik raak vermoeid!
Ik ben je liefde niet waard!
Ook al heb je ze verklaard.
Ik duw je ver weg van mij.
Iedereen blij!
Mijn zorgen verdwijnen.
Maar voel me wegkwijnen.
Ik wil niet alleen zijn.
Alleen zijn doet zo pijn!…
Groot in het kleine
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
471 De dichter die niet meer dichten kan.
De man die broos en kwetsbaar werd.
Een vrouw achter haar rollator.
Wat is een mens nog waard
wanneer hij oud geworden is?
Dan zijn we eindelijk geworden
wie we altijd al waren.
Dan kunnen we eindelijk zien
dat we op de bodem van onze ziel
kwetsbare kinderen gebleven zijn.
Grootmoedig en bang.…
gierig virus
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
365 onzichtbaar reist
sneller dan razendsnel
wat ieder infecteren kan
tot ademloos de longen
ons het leven laten laten
grommend wild spugend
met wilde de holle ogen
vreet met ontblote tanden
het beest zich in ons leven
dat het gierig van ons neemt
het gekroonde virus slaat
de wereld in en om het hart
met angstige achterdocht
voor dicht…
Wandeling
netgedicht
4.5 met 8 stemmen
696 Praten over hout
en de stenen in het bos
bomen stevig in de schoenen
het verschil als je niet kijkt
een wandeling, een tijdje terug
het zandpad op de oude rug
fluisteren over houden van
en de bloemen in de wei
schoenen stevig in de wind
verandering met ogen dicht
een wandeling, niet lang geleden
zinnen die buiten paden treden
luisteren…
K versus k. 2
netgedicht
4.7 met 6 stemmen
626 van binnen naar buiten
de deur valt achter mij
dicht
op dat moment
kan ik geen warmer woord bedenken
dan zijn naam
ik struikel
over verwondering
opnieuw
de authenticiteit van zijn hart
en handen trekt me
overeind
wrijft over mijn kale kop
wanneer hij de blauwe plekken
- van angst en 't lage zelfbeeld-
uit mijn hoofd trekt…
Uit de hel
netgedicht
4.8 met 25 stemmen
413 vlammen en vuur
het rookt en ruikt
uit de hel naar
ontploffend kruid
maar jij lacht
zwaait de deur van
het oude jaar dicht
zodat het verstikkend
geknal verdwijnt en de
nieuwe wereld verschijnt
de oude gewaden
zijn afgedaan in het
eerste licht van nieuwjaar
dat met schone lei en lucht
de overgang draagbaar maakt
wij zijn begonnen…
Zou jij hetzelfde doen?
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
504 Ik ken jou nog niet thuis
Ouderwets, een volle kast
met boeken die ook ik ooit las
Er moet een verwantschap zijn
die ik niet opgemerkt heb
in jouw lichaam, jouw adem
en oogopslag, maar zou ik
jou willen omarmen, dicht
tegen me aan drukken
en kussen, niet tongen
maar gewoon jou
tegen me aan drukken
mijn handen laten
strelen over jouw…
Geloven
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
557 Het duister dekt de waarheid dicht.
Bedenk… de tijd staat nimmer stil,
de tijd brengt waarheid aan het licht.
En luister naar dit woordenspel:
“Al gaat de leugen nog zo snel,
de waarheid achterhaalt hem wel.”…
Tweewereldenbestaan
netgedicht
5.0 met 22 stemmen
440 ik zag haar
uit de ruïne
ontsnappen met
een middeleeuwse
steenlawine
dicht op haar hielen
hoorde
hysterische
paniek in haar stem
zag de intense chaos
in haar geest vliegensvlug
om zich heen grijpen
nog is zij heel
beneden gekomen
want het enige
dat ik vond was
haar warmte op een
grote ronde steen
die rustplaats
was uit zijn…
OPBLOEI BIJ GRUWEL
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
543 Moeder zangvogel
duikt vanuit haar woonboom
telkens naar beneden
haalt wormpjes en vliegjes
uit dichte bloemenrijen
voedt de piepende jongen
die steeds meer willen eten
het toegewijde diertje
zorgt voor sterk nageslacht
omringd door gezond lover
boven fraaie bloemkronen
bouwt komend leven op
dat lustig ontluikt
naast een hoge muur
waarachter…
Soulmate Lovers
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
450 Mijn lieveling komt vlinderend
Mij goedemorgen wensen
Een dagpauwoog ligt heel dicht naast me
Matahari, zinderend
Tekent cirkels rond mijn lippen
Kust mij teder zoetelieve
Zoetelieve immer wieder
Voel haar bloemenhoning drippen
Liegen bleiben liegen bleiben
Zingt de merel in mijn brein
Voel de eenheid van twee lijven
Wil zij 't liefst…
Imbolc II
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
529 Het leven is zwanger:
koeien, schapen, de Aarde zelf
wil baren, leven schenken,
melk laten vloeien;
Barden dichten en bezingen
luchtig het leven, de liefde,
sensueel geurende bloemknoppen
die kleurrijk ontluiken;
Smeden smeden ploegen,
timmerlui herstellen de kraal,
bezielde handwerkslieden, begeesterd
door het eeuwige vuur van Kildare…
Verzoening met m’n muze
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
524 wezen
Dat je muze je aanspreekt
Omdat ze lang niets van je heeft gelezen
En haar teleurstelling je steekt
Verwijtend ziet ze naar jou
En jij staat met een mond vol tanden
Die schoonheid bleef je altijd trouw
Begeleidde je tot op de mooiste stranden
Voor geen geld, goud of mooie woorden
Wil je haar beschaamd laten staan
Zonder haar geen dicht…
Vakantieverzen 2023
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
456 Soms zwijgen we maar beter, doen de deuren
voor even dicht en zien de bomen groeien;
we voelen dat niet enkel de materie ons kan
voeden met het licht, en willen verdergaan.…
DAN EEN MAN, EEN ECHTE MAN VOOR KAN GAAN
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
537 Het is vandaag
Maria Hemelvaart
Ik zit in Zuid-Duitsland
De winkels zijn dicht
De kerken zijn open
Ook ik ga naar de kerk
Ook ik ga naar Maria
Ook ik brand een kaarsje
Niet voor de maagd
Maar voor de vrouw, voor de moeder
Want is er van die 8 miljard zielen
Ooit eentje geboren
Tussen het plassertje en het poepertje van
Van de man, zeg…
Ode aan Jacques Perk
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
599 Ter wereld zei een minnezanger
Sonnet, jou dichten was genieten
Lijden, plezieren en verdrieten…
Onophoudelijk
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
484 Ik vond je in een regendichte jas
een plank onder je arm geklemd
angstig wadend langs de kust
Zag dat je niet kon wennen aan
de verblinding van het leven
je kneep de ogen dicht
Dat de volheid van de hemel
te veel voor je was dat je
de hemel naast je niet zag
De ruimte voor een vogel
met weigerende wieken
is te hoog gegrepen
Zachte…
het stormseizoen is begonnen
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
566 begonnen
als ik mijn ogen sluit hoor
ik dan nog wel de vogels zingen
het zoemen van de bijen
en het ruisen van de wind
zal ik het missen de geur
van pas gemaaid lentegras
het stuifzand op een winderige dag
en het rood van de ondergaande zon
hoor ik dan nog wel het fluisteren van
overleden stemmen of zullen woorden
versluieren in de dichte…
Gebroken snaren
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
565 En zinloos met gebroken snaren
Hangen daar nog de gitaren
Waarom heeft hij niet gesproken
Zie zijn ogen dicht geloken
Wat heeft hem zo gestoken
Dat hij zijn leven heeft gebroken
Zullen wij ooit weten
wat hem heeft bezeten
Hoe kon hij de dood toch meten
Met het leven en vergeten
zinloos hangen daar gitaren
met hun plots gebroken snaren…