Alle inzendingen over zee

7279 resultaten.

Sorteren op:

0110

netgedicht
1.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 719
de dag was zondag zonder zon af en toe was er regen en hagel en voor de oprechte schooier een nagel voor zijn krabbig werk bovenal zag ik mensen in alle formaten, geuren en kleuren ze zweetten muziek, net als ik en deinden dezelfde zee onder meer dan één teevee het was de eerste keer dat oktober weer revolteerde en op weg naar huis toe…

Afstand naar het einde

netgedicht
3.2 met 11 stemmen aantal keer bekeken 748
het einde jouw woorden in mijn lege maag rommelen, onweer verwacht een statige ontvangst in de nacht mijn dagen zijn geteld de overige dagen ook met een staart tussen de lang ontlaste tenen beweeg je de stilte in ademnood, mijn lief ik adem jouw hart aan horizon en beter leven gezonder, aarzelend zal ik jouw oevers kussen de zee…
mobar29 december 2008Lees meer >

Draait zijn rug zeewaarts

hartenkreet
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.066
toen zij nog bij hem was kon hij iedereen vertellen van de zee al die druppels samen schelpen in scherven eenzame kreten van zeevogels in de wind een laatste zinkende zonnestraal het leven in al zijn poriën al zijn voetstappen aan de vloedlijn hij draait zijn rug zeewaarts nagestaard door cirkelende meeuwen in het achterland…

Haar diepste verlangen

netgedicht
2.8 met 8 stemmen aantal keer bekeken 579
Hou van mij klinkt als een fluisterende melodie, de kleur van hoop danst als een dromerige herinnering,als zilveren balletschoentjes gedragen door de wind zij op blote voeten in het natte gras de liefde lijkt te verdorren achter het huis op de heuvels aan haar horizon…..ruist de zee vliegen de meeuwen haar vrijheid hou van mij…..…

Uit de lucht gegrepen

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 750
Schapenwolken grazen stil voorbij geen herder ook geen hei toch gaan ze langzaam verder een ballonvaarder graast met ze mee heeft ook geen doel laat zich drijven richting zee de lucht de ruimte ademt goed gevoel de ballon wordt bovendien door de schapenwolken ook voor wolk aangezien het maakt hen hoopvol blij want deze brengt…

Kauw

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 608
hier begint het waar het nooit eindigt hoog op een berg werden zij wij wakker o geef maar die krans die kroon die lach waar ik woon langs gele velden vaak verdwaald mislukt herhaald herkauwd opnieuw voor eeuwig dragen wij hun mee de toekomst zegt ja de zee weent ok wij gaan wel mee kijken met adelaarsogen in de diepte wie verdiept…
marcus neuborg13 september 2009Lees meer >

Prediker

netgedicht
4.0 met 8 stemmen aantal keer bekeken 756
Oh prediker tot wie de vissen spraken om wie de broden liepen u bent de heerser over zon en zee. Voor u, slechts voor u, gaat de zon op. Zo bent u niets, gelijk u alles bent. Lucht én leegte. Was uw aangelijnd, en uw halsband vol nare spijkers, dan nog droeg u het lijden vol trots en gratie.…

naam achter

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 457
de waarheid wegblijven op de rand van stad en park sloegen wij alles van ons af wij konden nooit meer vergeten wat ons was aangedaan wij bleven hangen in een synoniem om terug te keren naar onze achternaam om maar niet te spreken over politiek of opleiding het was een gegeven en voelde als stroom die alles in het brein verlond en in een zee…

Geboorteziel

netgedicht
3.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 573
Mijn ziel was niet aan zee geboren zwaaide met mijn armen als een kind speelde verstoppertje tussen wilgen en vroeg de fantasie om vergiffenis ik dacht ook niet aan een God omdat mijn ouders nooit geboren waren was bidden verstoppertje spelen vergif voor de fantasiedagdromen kind was ik, tussen de wilgen vond ik wind, maar op een dag…
mobar3 februari 2010Lees meer >

binnen pad

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 435
en verderweg in de ruimte vinden wij niets meer dan een pad dat uitgestippeld voor je ligt waarin wij verdwijnen in een simpel bestaan drijf maar mee dan op die rivier vol gevaar maar draag je moed wel met je mee want ik draag je tot aan de zee…

Vriend zonder vader

netgedicht
3.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 651
De ziekte van jouw vader schilderde heimwee aan zee papieren schepen op golven van een onzichtbare wereld de aftakeling, zijn dementie het verliezen van zijn geest toen de planeet verkoos te zwijgen, ademde jij onzekerheid, zocht naar veiligheid, maar de dichtgetimmerde waarheid had geen spijkers op laag water, slechts onbeminde voeten…
mobar14 maart 2010Lees meer >

niemand

hartenkreet
4.9 met 30 stemmen aantal keer bekeken 1.775
het kind op de schommel in het zonlicht dommel ik maar schrik wakker in het licht van de maan dan is het tijd om te gaan en dansend door bossen omhels ik de bomen vertel al mijn dromen niemand neemt mij met zich mee dus dans ik ver...tot aan de zee die daar altijd op mij wacht en elke nacht een ander lied zingt niemand bedwingt mijn…

Erfgoed.

netgedicht
3.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 709
Als ik op een lentedag mijn huisdeur zal openen vloeit mijn gezicht over daadkracht, getekend in een gele zee van velden van gisteren,in zoverre mijn huidskleur die weelde kan verdragen, stroomt de natuur van onbegrepen zinnen over mijn gelaat, onbehagen schept een tijdloze adem van onbegrip in half bereikte doelen.…
pama8 mei 2010Lees meer >

in het hoogtij van het licht

netgedicht
4.3 met 19 stemmen aantal keer bekeken 675
wanneer woorden tijdloos lijken zich warm weken op witte rotsgrond lente als oogst wordt binnengehaald met helderblauw en hoog plafond dichtbij en in de vertevloed van de ochtendmeeuw die zilver, haast als licht, uit mijn ziel tevoorschijn komt begraaf me dan en alleen dan in het geluid van de zee hoorbaar tot in vele andere levens…

Weer en wind voorbij

netgedicht
5.0 met 33 stemmen aantal keer bekeken 654
Geen einde, niets dan dromen van vergeelde vingers langs beslagen spiegels waarin ik, ziende blind, de adem van het verleden wilde uitwissen met de zee in Zandvoort, terwijl de wind jouw haren naar me toe streek in een duinpan liefde, alsof ik je moest laten besterven in ruisend riet.…

Even Weg

netgedicht
4.3 met 17 stemmen aantal keer bekeken 838
Even weg geweest van hier naar daar paar dagen maar stilte gedachten komen gevoelens stromen plomp starend in die grote zee 'k zie die kring daar viel hij naar omlaag je droeg 'm altijd graag dat ding nu zomaar in een ogenblik gedumpt, geen spijt of schrik niets dat 'm ving eens het symbool van liefde alsof…
J.de Groot6 november 2010Lees meer >

Mijn ziel

netgedicht
3.9 met 17 stemmen aantal keer bekeken 542
Geheimen in de diepste zee vergeten komen dan weer opgedoken als de ketenen zijn verbroken en het anker is losgewrikt van mijn Zieleschip. De zeilen hebben trots het hoofd geheven, bolgeblazen door de wind. Als ik het roer in handen heb genomen maken zij dat mijn Ziel de weg naar huis weer vindt.…
Katty2 december 2010Lees meer >

Zandlopertje,

netgedicht
4.0 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.141
In een oorschelp ruist de echo van het eeuwig leven wat zij ontdekte in een beweging met haar hand, fluistert de zee wind haar naam in ieders oren, ze bereed een eigenwijs dolfijntje over de golven van plezier, maar kon daarmee het tij niet keren.…
pama6 maart 2011Lees meer >

Een Paasbericht

netgedicht
3.9 met 9 stemmen aantal keer bekeken 617
Geen dorst, geen rouw of zelfs geschrei zal ergens nog te vinden zijn, maar enkel vrede, dieper dan de zee. Een Paasbericht om ook aan jou te melden dat de barensweeën zijn begonnen; nieuw leven komt, al zijn er drama’s in Fukushima en Libië.…
Adeleyd24 april 2011Lees meer >

dichten

netgedicht
2.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 583
Zingend vliegend over het woud en over de zee, van noord naar zuid en andersom, als je je veren goed draagt kom je heel ver! En je kunt er gewoon voor blijven zitten-…

Het genietende zomerlandschap

hartenkreet
4.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 602
De zomer is hier, tijdens onze vakantie, één genietende grote groene en blauwe zee die wordt opgevrolijkt met de muziek van bloesems die in vele kleuren hun lied laten horen.…

In de werveling

netgedicht
2.6 met 12 stemmen aantal keer bekeken 748
De zee verhaalt deze geheimen aan wie maar wil luisteren en kijken hoe eb en vloed afwisselen. Een geest die tot rust wil komen heeft meer nodig dan geduld: eindeloos rondtollen kan enkel leiden tot het vluchten uit het labyrint. Laat dwalen de geest en de gevoelens, laat ze dansen tot de avond.…
Adeleyd18 augustus 2011Lees meer >

WIEGEND RUSTEN

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 673
Moe na lang spelen op het scheepsdek ligt de kleine reiziger 's avonds in zijn warme gerief'lijke hut is zelf een spel tussen zee en hemel lichte deining lokt kinderverbeelding doet de omringende zeemonsters steeds dansend verdwijnen _ weer verschijnen met open muilen toeschieten...…
Han Messie3 september 2011Lees meer >

Ineens weet ik het niet meer

netgedicht
3.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 515
De twijfel neemt nu alle plaats in, stroomt als melk naar de bodem van de zee en verbergt zo alle dieren, alle leven. Het is of ik plots blind ben, enkel nog kan tasten om een heel klein beetje weg te vinden, strompelend en dwalend.…
Adeleyd8 oktober 2011Lees meer >

wat moet ik dan

netgedicht
4.4 met 27 stemmen aantal keer bekeken 1.515
in spiegelend gebaar zag ik mij wonen in ons woordenthuis een dromen- waarmaak-huis een -elke- dag- speeltuin-in - zand - en -water verboden voor onbevoegden niet aanraken, niet voederen dat doen we zelf wel in onze schelpen woonde de zee wie is er bang voor Virginia Woolf riep je soms lachend jij niet we speelden uit en keerden thuis…

luister naar het geluid

netgedicht
3.8 met 20 stemmen aantal keer bekeken 767
ik weet nog mijn liefje de dagen van zonlicht de sterren op je schouders en het antwoord dat ik schreef over de bloemen en jouw glimlach over 't loflied van de zee op vleugels van een vogel die ik bewaren zou voor eeuwig ik weet nog mijn liefje de reis naar de dood het anker dat losliet tussen de stenen op het strand jij wilde ze…

Op het linnen

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 602
wilde niet ontwaken in sierlijke lijnen bloemen gestalte gegeven hoe ik probeerde zij wilden niet leven krulde in blauw grijs schuimende golven tegen het strand het water liep dood in het zand pas toen de zon ging schijnen lieten schaduw en licht op het linnen de zielen weer binnen stralend ontkiemt het voorjaar speels bruist de zee…

al delen we enkel nog wolken

netgedicht
4.2 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.201
welke taal wordt hier nog gesproken in dit land dat ook het mijne is de stad waar ik woon heeft mij dood- gerekend in het licht van de tijd en dood leef ik onzichtbaar voort toch behoren wij allemaal tot dezelfde wereld al delen we enkel nog wolken en de wind die de zee gebiedt om mij heen wonen maskers waarachter gezichten en daarom…

Verstuikt huigje

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 776
Een meer drink ik met gemak leeg, een zee een oceaan, voeren mij met de stroming mee en dompelen mij onder, laten mijn drankgelagen bruisend ten onder gaan. Dorst dekt de lading niet, een stortbui, een hoosbui, een moesson, een Tsunami, verzucht.…
Lambrewski8 december 2012Lees meer >

De anatomische les van dr. Nicolaes Tulp

gedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 3.959
die naar hem kijken door een voor hen nauw waarneembare scheur daarin voor ons om ons verdwijnpunt geschikte verdwenenen wier blikken voor een vergelijk nog blijven haken in de schemer als wij in een flits naakt door de mazen het donker in vallen of verdwijnen we samen in een vuurstorm, een fluistering in de laatste ademtocht van de zee…