7704 resultaten.
70 jaar verder
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
526 Hoewel de tijd vaak als zon
en soms als maan zijn ronde doet
schenen die vijf jaren
vaak zwart
Licht begon door spleten te kieren
toen doden besloten niet meer
door de vijand te gaan
sterven…
Monsieur P.
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
516 Wiens liederen als honingbijen gonzen
Dat zoemen klinkt onschuldig, maar o wee
Er steekt een angel achter uit dat donzen
Zwart-gele mini-monster's eindsegment
Enfin, het zijn Elf regels, 't komt van 'Onze'
Dozijn van 'Douze' da's ons welbekend
Hij zei dat het geen andere naam kón zijn
't Onstuitbaar Elfje steekt soms met een angel
En haalt…
Amsterdam....het Mekka.
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
600 Levenslang
bang
voor het kwaad
in de mens
Op straat
in een steeg
op het pad
langs de baan
Je hult je
in een harnas
verbergt je
in het zwart
want bang
voor hen
die uit de maat
lopen
Een andere
levenswandel
gaan
of maken
Vuurspuwende draken
zijn ze niet
die je tergen
of bedreigen
Zelden of nooit
gaat je weg
over…
Depressie
netgedicht
4.3 met 10 stemmen
1.059 Genadeloos slaat hij toe,
het tandeloze monster,
verstikkend met zijn adem
die als een zwarte mist om je heen sluit.
Hij steelt je lach,
zuigt al je energie op
en laat je als een lege huls op de bank liggen
waar je dagenlang niet vanaf komt.…
Sterren
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
591 Schitteringen stralen in een leeg universum
door mijn emoties die mij duizelig maken
waar mijn gevoelens zwart voor ogen zien.
Alleen met de omlijsting van de avondgloed
verwatert mijn beeld in een brede horizon
waar alleen het geluk schittert van euforie.…
lente in november
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
540 als ik in de dood het verderf niet
kan vinden en klokken luiden
verdoemenis dan weet mijn oude jas
dat de huid geborgen is in een vals gelaat
patronen liggen stil te wenen tegen
de werkelijkheid waarin ze zijn gelegd, het zwart
overheerst het rectale brein dat van onrust
zich bevuilt met dagen die schrijnend
het lot willen bepalen
toch…
Jongen
netgedicht
3.4 met 9 stemmen
763 Jongen, gooi je kop in de wind, leef
verlaat de brakke grond en wis je sporen
uit de klei, vergeet dit zwarte oord,
de krenkende kruisverhoren.
De meute zal je nawijzen, zij die liefde prediken
zullen je bespuwen, wilden je helen
maar achter de coulissen, zelfvoldaan
jouw lichaam stelen.…
Vuurwerk
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
560 De zee één zwart gat.
Opeens pakte jij mijn hand zomaar
zodat ook wij hand in hand
En ik voelde een nieuw vuurwerk
en jong weer,
een nu en echt waar.…
In de tuin van de oude pastorie
netgedicht
3.9 met 11 stemmen
580 waar witte zwanen dwalen langs blinde paden
tussen groen een heer in zwarte soutane breviert
zal hij ons weer groeten?
mijn hand in grootvaders hand
ik ben het kind uit stille dagen
in de tuin van altijd zomer
bomen groeien naar de hemel
uit andere eeuwen zal ik woorden horen
die ik ken en voel en schrijf.…
In de beperking
gedicht
4.0 met 10 stemmen
11.292 'k Wist niet waarom de zwarte vogel floot;
voor mij had hij een muzikaal moment,
maar dan urenlang. - Ik was wel gewend
het papier te bewerken met potlood,
maar hechtte aan zelfbeperking geen belang.
Nu had 'k geen keus dan keutel en behang.…
Vreugde en verdriet
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
695 want er is vreugde, ja, maar ook soms zwart verdriet.…
Hobby
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
745 Inkijkborsten en strakke billen
verzamel ik ook, die hebben bij
mij een aparte afdeling op zolder,
achter een groot, zwart gordijn.
Mijn mooiste verzameling is de
pretogenverzameling, die ik in
mijn woonkamer bewaar. In een
felverlichte vitrine van glas.…
Arke des behouds
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
455 Zie mij als galjoen, zeewaardig
Varend onder vele vlaggen, zwarte
Met een wit skelet of kruis, rode
Hemelsblauwe, transparante of
Metalen
Zie uzelf als water rondom mij
U kabbelt, stormt, bonkt, stijgt
Daalt, duwt, dobbert en schuimt
Ik heb mij waterdicht gemaakt
Na vele sessies bij scheepswerf
En droogdok, na dolen en zwerven
U…
Een natuurlijk kado
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.026 Eens vroeg ik speelgoed, speculaas
aan zwarte piet en sinterklaas
letters, marsepein en koek en
zong van 't wild geraas.
Nu ben ik wat ouder en heb opeens
andere wensen die niet bij kinderen
passen maar bij de grote mensen.
Zo vraag ik Vrede op de wereld
geen honger en geen nood
voor ieder een goed leven en
elke dag een brood.…
Door het geloof
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
724 Het stormt als buurvrouw wordt begraven,
zoals het in de wereld waait,
iemand wordt vluchtig uitgezwaaid,
auto’s vullen zich met de in raven-
zwart geklede nazaten van Naam.
langzaam trekt de stoet langs beukenhagen
om haar naar de plaats van rust te dragen,
meelevend trek ik jas en schoenen aan.…
tussen Wernicke en Broca
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
530 een snijdende schreeuw
doorklieft het zwarte water
vogels vliegen op
handen los van de oren
aan de telefoon een stem die
zegt dat ze hem komt halen
haar stem zo zacht zo zacht…
Primavera
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
677 Sterren doorprikken zwarte hemelen zwevend ook dromend
Kriebeltjes juichen om wat toch nog mocht onluiken niets schromend.
Adem stokt.…
Zoeken
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
502 ik kijk naar ergens weg
doch zij naar binnen
niet de lippen spreken
maar blikken
zoeken een uitweg
die van haar als
van onder een deken
immers haar ogen duiden zwart
in een melancholisch teken
de wangen kleuren bleek
aangestuurd, wellicht door het hart
ikzelf volg een onbestemde gedachte
in witgrijs omhuld
het is dat mijn glazen zijn…
in de baard
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
697 verlustigen
ik weet niet wat het is
gierigheid uit pinnigheid van al dat geven
of is het
zuinigheid uit zedenverwildering
het onbewuste verzet
er zijn geen duivels meer
het geloof staat op losse schroeven
een modeshow is het om ter mooist
Sinterklaaskostuum
vraag het de paus maar of Jan Decleir
je zou zo graag van de oude stempel blijven
zwarte…
Oogje op jou
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
756 Slokje water
teugje wijn
vleugje liefde
scheutje pijn
Motje regen
zuchtje wind
snufje peper
korreltje zout
Steekje blind
stokje doof
hoofdje stoot
luisje dood
Zwarte tunnel
puntje licht
haartje betoeterd
mondje dicht
Stokje lekker
schepje ijs
vlokje sneeuw
bedje gespreid
Plukje stilte
spatje geluk
golfje heimwee
spoelt…
Koffie
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
585 Buitenaards eens verrezen
kwam de schotel eens door
de bocht; in contact met
de kop voor het dagelijkse
zwarte vocht.
Sedertdien kan het ons
ontroeren wanneer wij
driemaal in het kopje
roeren, dat een heel universum
in gang wordt gezet;
door de koffie zo'n onmisbaar
dagelijks genoegen met
buitenaardse pret.…
Voor Nono
gedicht
4.2 met 6 stemmen
3.756 soms dromen de stenen
in het licht
van zichzelf
soms staan zij
gestapeld als
muur om een stad
soms liggen zij
als gevelde vogels
op het land
in het landschap
vol constructie
gaan de paden
van de nacht
hun donkere gang
vallen hemel
en aarde samen
in hun schaduw
soms verhardt het water
tot zwarte rots
tegen…
Korste dag, vandaag!
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
696 zware, donkere tijd met
Sinterklaas, Kerstavond, nacht, de Kerstdagen,
Oud- en Nieuw en mijn geboortedag de 12e
dat laatste wordt niet meer gevierd
met oudjaar zit ik vuurwerkvrij in Spanje
met de kerst blijf ik binnen in m'n bed
omdat buiten van me gestolen mag worden
ja en die Sinterklaas, die is geweest
kreeg van mij “de donkerste zwarte…
Binnen utopische lijnen
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
422 probeer hun paden
te volgen op weg
naar de wolken
een misstap is zo gedaan
het leek of ik geen
keuze had er was niet
anders dan het al eeuwen
uitgestippeld pad
in nauwgezetheid
kon ik mij wel vinden
maar het dwingen zonder
vrijheid ging mij hinderen
ben uitgestapt
ten prooi aan dreigingen
van eenzaamheid en
vallen in het zwarte…
Versteend bewegen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
479 spanning overal
hoge tonen
doken krijsend
uit mentaal verval
panisch lichtte
chaos op in
het donkere heelal
strak van schrik
deelde ik dit
apocalyptisch ogenblik
waar dood
gestalte kreeg in
versteend bewegen
zonder afrit
doolden de
gebroken wegen
brak leven
in de ziel
voorgoed geknakt
de hemel bleek
het spirituele
zwarte…
We zijn op zicht?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
391 De tel kwijtgeraakt
alles van geloof ontdaan,
kern nader tot de bast
Zwart en wit gebloed,
de kleur ligt voor het grijpen
om in vast te bijten.
Ongewis prikkeldraad
draden kleverig van angst,
geaard verlangen.
Waaraan houvast kleeft
detail van grote bubbel,
als men in een zeepbel leeft.…
Prikkeldraad met stroom
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
357 nu staat er een hek met prikkeldraad en stroom
voor het landschap dat ik geschilderd heb
de geur hing er vol en dicht
onder het licht van de witte zon
de volle bloesembomen; en woei naar verre streken,
ze ademde de kussen
van de witte zon
zullen we het ooit weten
uit welke richting de zwarte vogel kwam aangevlogen
in duistere…
De eerste regens
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
447 ik heb de ochtend
zien schemeren tot in
de diepste tinten rood
verglijdend in oplichten
stierven zij een zonnige dood
de vlokjes die
het langste bleven
dreven voor de zonnewind
als lieve roze schaapjes
wolkten zij in wit de kudde in
verloren kleur in
contrasterende onderkanten
waar grijs en zwart de
eerste regens droegen die
met…
Joel
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
453 Doof de vuren, omarm het duister,
hoor het voorouderlijk gefluister,
luister naar hun wijze raad:
Hoe zwart ook het heden,
hef de hoorn en deel de mede,
drink, op de zon die komen gaat.
Wassail!…
Apeldoorn
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
710 Dit vacuüm is krachtiger
dan zijn omhulsel
zoals een zwart gat
ongeëvenaard in zwaartekracht.
De juiste samenstelling
van letters
momentum
Apeldoorn
Voor altijd in jouw hart…