5922 resultaten.
Wat wij alleen konden zeggen
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
579 Ik doe nu de dingen
waar jij nog altijd in leeft -
de zachte gesprekken
die nooit uit de lucht vielen.
Ik voer ze uit,
zoals men bloemen plukt
uit een veld waar niemand meer komt.
Wij zagen het leven
als een droom,
een traag verschuivend licht
op muren van verwachting.
En nu ga ik,
zonder jouw stem in de wind,
maar met jouw stilte in…
Naam van de steen
netgedicht
4.1 met 19 stemmen
1.466 Hoe herken je in de stilte
het zwijgen van de steen
nu landelijke tongen dwalen
over alle vergeten namen
in de oerwouden van steden
betonnen huizen, geasfalteerde wegen?
Waarom lijkt de stilte zo op jou
in ruimte die geen leegte inneemt
omdat het woeste waaien vragen heeft
tot in de eindeloze dood, het stille zwijgen
waarom vraag je naar…
Misverstand in twee
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
538 We scheurden ons misverstand
in twee schurende verhalen
...... schilfers zure lucht
hielden onze eigen helft
net als Sint Maarten
maar dan andersom
...... tussen ons: de versnipperaar
we namen ons gelijk maar mee
het was zoveel werk om het weg te doen
...... maximaal drie stuks tegelijk
liever wapenden we ons
onder de huid, de…
Punk
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
535 Zo zacht
Haar fijne lach
Zo zacht
Ging die heen
In de herberg
Vol van leven
Klopte de dood aan
Nam haar mee
Zij, de waardin
Nog een dans
Nog een keer
Dol van verdriet
De ziel uit
De zachtste melodie
De herberg sluit
Voor tijdig…
Schijndood
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
604 Zo zacht
Haar fijne lach
Zo zacht
Ging ze heen
In de herberg
Vol van leven
Klopte hij aan
Nog één keer
Samen dansen
Dol van verdriet
De ziel uit
Onze melodie
De herberg sluit
Voortijdig…
Overdenking
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
255 De herfst is veel te vroeg begonnen;
ik heb de heide niet in bloei gezien,
het lachen van de madelieven niet genoten,
het onkruid niet zo hoog zien groeien als altijd…
Maar velen gingen die ik goed gekend heb:
de ene jong, de andere oud,
maar niet het gloeien van het goud
van tere liefde die de wortels voedt en drenkt.
Niets van dit alles…
Blijf nog even
hartenkreet
3.0 met 6 stemmen
543 Hoe je sprong op je fiets van Peugeot,
voor de laatste keer,
wetende: hierna is ''ons'' niet meer.
"Misschien is het beter zo,
ook al doet het duizendmaal zeer."
De gedachte aan jou keert steeds maar weer,
al was het niets, en niet meer.
En ergens,
ook al mag het niet,
hoop ik dat je me weer ziet,
en ons niet vergeet in het…
Doorgaan
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
354 Jouw stilte valt in mijn stilte
het graf gegraven in de herfst
hoe mild de herinneringen zijn
de toekomst is altijd onzeker
het oude najaarsgoud gebroken
en gevallen op de koude grond
wie ben ik uiteindelijk geworden
wie ben jij al die tijd geweest
ah, ik drink nog steeds uit uw kopje
kijk naar je trouwe foto aan de muur
het schilderij…
Enkelspoor
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
274 Wie kan ik vragen
om met me mee te gaan
achter mij aan op een enkelspoor
van valse hoop, onvervalste hoop
tegen beter weten in
op weg voor te weinig
schamele minuten om samen te vieren
maar toch tijd die ik niet missen wil
ook al biedt hij niet wat ik wens?
De weinig begane paadjes
zullen evenzeer dood lopen
als de korte route in de…
Leona
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
582 Afscheid is geen slotakkoord,
maar het zachte doorzingen van je melodie
in elk van ons.
Met dankbaarheid.
Met licht.
Met een diepe buiging.…
Trip Control
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
306 Moeder Aarde, vaarwel
ik moet nu gaan, voorbij
is mijn tijd, mijn leven
is geleefd, vaarwel, vaarwel
.....De aardbol is prachtig
.....klein en kostbaar
.....het heelal is groot
.....Ik zweef erin weg
Beste mensen, vaarwel
jullie kunnen nu wel gaan
jullie moeten eten
jullie hebben werk te doen
.....Ik houd van jullie
.....het meest…
Pikante rimpels
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
219 Er is niets officieels
aan het tergend langzaam
ouder en ouder worden
je ziet sombere leeftijdsgenoten
als vleugels met vogels vloeken
en vervolgens levenloos
wegvallen
in het landschap
ingelijst
onder de grondwet
diep begraven
pikante rimpels
overal.…
Volmaakt
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
533 Jij bent volmaakt, een ongenaakbaar beeld,
ik ben het stof dat uit handen wegleest.
Jouw ogen gloeien, als sterren die nooit doven,
ik ben de schaduw, verdwaald in gescheurde kloven.
Jij staat zo recht, een zuil van tijd en steen,
ik struikel, gebroken, en blijf echter alleen.
Jouw stem is muziek, die de stilte verdringt,
de mijne valt stil…
Afscheidslied
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
571 In hoeverre je echt dood bent
nu je blijft leven in mijn gedachten
durf ik niet met stelligheid te zeggen
ik ben in de war over een hulpverlener
die zijn zakken vult met nietsdoen
omdat je bent verdwenen in mijn angst
in de bizarre leegte van het niets
zit ik je achterna met mijn demonen
is er geen verklaring mogelijk
om je een dienst…
Liefdegift
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
318 Als ik kon
Dan vroeg ik God
Om je plaats te nemen
Dan hang ik
In de touwen, voor je
Tegen het canvas gaat
En zou ik vragen
Mijn ogen te sluiten
Voor deze felle zon
Zodat jij weer
Knipperen kon…
Laatste rit
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
358 Neem me mee, vanavond.
Het maakt niet uit waarheen.
Langs slapende straten,
over bruggen van licht
waar de stad zich stil ontwaakt.
Laat de stad vervagen,
achter trillend glas,
een droom die uit mijn handen glijdt.
Geen namen, geen nummers,
alleen het tikken van ons bestaan.
Als een ijzeren massa,
onhandig, roekeloos,
onze lichamen verslinden…
Geluk
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
333 Het is vrijdagavond.
De auto ruikt naar jouw parfum
en koude lucht.
Je legt een warme hand
tegen mijn wang,
je vingers rusten op mijn huid,
maar ik tel de lantaarnpalen langs de weg.
In de stad brandt licht achter ramen.
Mensen bewegen hun mond.
Glazen gaan omhoog.
Alles lijkt op geluk
vanop afstand.
Ik kijk in je ogen
en zoek…
Herinneren
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
316 De laatste blik
De laatste knipoog
De laatste lach
Het laatste gesprek
De laatste maaltijd
De laatste kerst
Die laatste vakantie
Het laatste rapport
Het eerste kleuterklasje…
Houdbaarheid
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
296 De sleutel ligt in zijn hand.
Hij schudt ze boven de gootsteen
alsof er één ontbreekt.
De kraan loopt.
Op tafel twee kopjes.
Eén met lippenstift.
Hij veegt de rand schoon
met zijn duim
tot het porselein weer wit is.
Hij kijkt op
naar een vrouw
met natte ogen
en een glimlach die te lang blijft hangen.
Hij zoekt haar naam
tussen zijn…
Reeds vertrokken
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
337 Voel jij ook de extase in de taal
van fladderende voorjaarsvlinders
herinneringen naast het gammele liefdesbed
voeden vieze schimmen op het vale behang
rebelse ratten onder het beschimmelde bed
behoorlijk onvoorzichtig, het is wrang
witte lakens een beetje smoezelig
kreukels in een gezond verstand
in een hotelkamer vol eenzaamheid
aan…
tegen het einde van de avond
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
270 tegen het einde
van de avond gleed de zang
van de merel heel
langzaam weg in een tere
stille eeuwigheid…….
hij had prachtig gezongen…
Het einde
hartenkreet
4.6 met 10 stemmen
2.086 Haar hemel is iemand anders zijn hel.
Waarbij haar woorden werden uitgesproken
en er niets anders uitkwam, dan ‘’vaarwel’’.
Stiekem hoopte ze op één uitweg,
waar goed en kwaad konden botsen,
maar het had niet zo mogen zijn.
Zonder enige uitleg,
is dit haar einde
en neemt ze een zijweg.
Om hopelijk,
op het goede straatje uit te komen.…
Bewaren
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
123 we begonnen
met twee glazen
op tafel
nu drink ik
uit allebei
niet zozeer
ik ontzettend dorst heb
versta me niet verkeerd.
ze wees
naar een wolk
en zei niets.
sindsdien
kijk ik omhoog
en bewaar ik haar daar
genoeg
om te begrijpen
hoe klein
verdriet kan zijn.…
De jas aan de kapstok
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
114 Mijn jas hangt nog steeds
op dezelfde plek.
Alsof hij elk moment
weer meegenomen wordt.
De rits zit dicht,
de zakken leeg,
de mouwen wachten.
Soms loop ik erlangs
zonder erbij stil te staan.
Tot ik mij ineens afvraag:
Hoeveel dingen
blijven wij bewaren,
niet omdat ze nog nodig zijn,
maar omdat loslaten
betekent dat het echt…
Uitmaken
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
114 Jij slaat
Net naast
Ik vang
Je niet
Wij zijn gehaast
In ons verdriet…
Waar stilte je voetsporen draagt
netgedicht
2.8 met 16 stemmen
287 Wind draagt je naam
tussen bladeren en stilte
ik luister nog steeds
Waarom hoor ik je voetsporen niet meer,
alsof ze te vroeg oplosten in de stilte,
terwijl ik nog altijd luister naar wat achterblijft
in de ruimte tussen herinnering en gemis.
Wanneer een deur zich sloot, voelde ik elders ruimte,
een opening waar creativiteit zacht kon…
Verloren liefde
hartenkreet
2.5 met 19 stemmen
415 Een roos ligt op straat
haar schaduw houdt haar nog vast
wat blijft is een spoor
Op de grens van licht blijft stilte liggen,
op de plek waar iets zachts ooit heeft gestaan,
waar de lucht nog weet hoe nabijheid klinkt,
en waar elke schaduw een herinnering draagt.
Er is een beweging die niet meer gebeurt,
maar wel blijft hangen als een lichte…
Ik zwaai niet
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
86 Jij vindt dat ik nu niet meer van
jou hoor te houden, maar ik kan
dat toch niet laten, want ik zou
de allerliefste zijn voor jou
Maar nu ben ik alleen maar vrij
in wat ik droom van jou en mij
/Ik hou van jou - nog elke dag/
/maar zwaai niet met - een witte vlag/
/Ik geef me nooit - aan jouw gezag/
Er is van alles misgegaan
en nagelaten…
Een Veer
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
25 Het stille van het leven
De blaadjes van de boom
De verkleuring en het vallen
Het naaien van de zoom
De terugkeer van de vogels
De schelpen op het strand
Het maken en het delen
De lijntjes op mijn hand
Een bootje op de horizon
De aankomst van een storm
Het verre van een ander land
De kleuren en de vorm
De droom tijdens het slapen…
Een reis die niemand kiest
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
17 Je koffer staat niet bij de deur.
Er is geen kaart, geen tijd van gaan.
Alleen het licht valt door de ramen
en raakt je bleke handen aan.
We praten over kleine dingen:
de regen, iemand die nog belt.
Ik luister langer dan ik vroeger deed
wanneer je iets van toen vertelt.
Ik wil je vragen niet te gaan,
maar zie hoe moe je bent vandaag.
Ik…