Alle inzendingen over de mens

29229 resultaten.

Sorteren op:

Waanzinnige liefde

hartenkreet
3.8 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.119
ontluikende liefde fragiel Het afscheid en de tranen mooie vlinders in alle staten Een hart kerven in een boom jaloers zijn en dat weer haten Steeds onrust en de kriebels teleurstellingen verwerken Je hart bevangen van vuur liefde van een kant opmerken Liefde allesomvattende liefde Passie vervuld van tederheid Niet los te weken van de mens…
car15 maart 2011Lees meer >

RAMPTOERIST

hartenkreet
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 564
Toon ik mijn belangstelling voor leed ziet men mij als een echte ramptoerist Als ik echter een hoge functie bekleed, acht men ’t lomp als ik dat heb gemist Help ik, met er te zijn, een zielig mens dan ben ik warempel een ramptoerist Maar de hoge oom met zijn volle pens is al dadelijk als hij komt, een idealist Geef ik interesse aan de lijdende…

Continuüm

hartenkreet
4.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 703
De mens is, als tussenstadium tijdens zijn bestaan, onderdeel van het geheel onsterfelijk. Hij was ooit sterrenstof, materie, element, zal vanaf dat moment vele stadia doorlopen. Zijn collectief geheugen, latent verbonden met het universum, vermoedt instinctief de werkelijke relatie met het grote geheel.…

Adieu mijn vriend

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 945
De mens gaf niets om jou, geen moer. Je praatjes en je lach, die ik zo van je mag; ik blijf er van verstoken. Maar er werd zo mooi gesproken. Ach, als jij jou vrienden nu eens zag. Je stoel, je glas; ’t blijft onberoerd zo staan. Ik hoor je stem, je lach; ‘k schop doelloos door ‘t gras.…

GEESTELIJKE HAIKU'S EN TANKA'S

netgedicht
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 481
De mens roept God aan in kleine, verloren ogenblikken, spreekt vluchtig tot Hem, Wiens oog het wereldwoeden als een stofje langs ziet gaan. Wie het Woord kennen, mochten eens een klacht uiten in ander daglicht: "Mijn God, mijn God, waarom heb ik U verlaten?"…

zorg en welzijn

hartenkreet
2.3 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.784
Ben ik een nummer of een mens 10 minuten, dat is een grens het is de tijd die een dokter heeft en in die 10 minuten alle aandacht geeft nu kan hij het nog doen maar volgend jaar wordt er gekort in zijn poen.…

Liefde als zandkorrel

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 770
Edoch wanneer men een cementachtige substantie bij voegt, wordt de liefde ineens, een stevig fundament waarop een mens, een gebouw kan plaatsen, waar niemand tussen kan komen. Dan pas wordt de zandkorrel een begrip, als dat eenmaal een feit is, is er met de hele relatie echt niks mis!…
Johanna7 november 2011Lees meer >

feestgroei

netgedicht
4.3 met 11 stemmen aantal keer bekeken 938
vandaag is het een bijzondere dag ik heb namelijk besloten om mezelf te vieren het wordt vast een succes ook al ben ik een naamloze dichter een mens van weinig gewicht toch ziet u, zelfs zonder top enige wildgroei van het licht dat, gedoodvierd en geverfd, mij ontslaat van enige plicht kom, feest mee en laat het vieren beginnen hang…

winterzon boven Amelterbos

hartenkreet
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 747
De winter, ach die is zo koud en kil en doet de mens vertragen. Maar wie de zon af en toe éven voelt, weet zich tot de lente gedragen.…

Stasimon II

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 623
Muziek der sferen pak uw lier en de auloi wij bespelen de natuur zingen van Panta Rhei zo de mens op zijn wereld is Helios beschijnt in grote genade Gaia, ontstaan uit aarde water lucht en vuur is gracieus genereus tezamen bieden zij Euriplates zijn jeugd hoe de liefde tussen ouders en kind bloeit hij, Euriplates…
enrico1 februari 2012Lees meer >

PRIVE GEBOD

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 513
En toen ik van de Hooge Hil afdaalde Twee stenen tafelen voor mij alleen Was het of Nehalennia verscheen Was zij het die mij veilig binnenhaalde Zij die van menigeen het lot bepaalde Beschermvrouwe der scheepvaart naar ik meen?…

Te lopen in het jonge lentelicht

poëzie
2.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 3.208
Te lopen in het jonge lentelicht, dat nu elke dag langer openbloeit, - naar de steilte te heffen het gezicht, daarheen waar hoog, eenzaam een vogel roeit, of maar naar de top van de populier, waarin de merel zijn avondlied zingt, - lied, waar al het geluksverlangen in klinkt, dat nu rumoert door mens en dier, - zo te lopen, vaak vol bekommering…

GAAN

netgedicht
1.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 862
Hoe beschouwt elke mens zijn komend sterven?" Gods geheimen verlichten de enkeling. Nietig lijken eigen arbeid en have. Verwacht een onvatbare verandering. Het verscheiden brengt een milde gave: vertrouwen zonder vragen, als zuigeling; grootmoedige, strijdbare "overgave!"…

Toch wordt het lente

gedicht
3.3 met 18 stemmen aantal keer bekeken 13.428
En tóch geloven dat de zon het wint, al houdt ze zich soms dagenlang verborgen; zoals een mens,in ’t donker van de zorgen, soms plotseling een zonnig plekje vindt.…

Ik hoorde klanken

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 748
zoals het koele water wiegt langs het riet op een warme zonnige dag woorden waarin het gevoel het diepste, kostbaarste van de mens lag verscholen rondom statige gewelven bleef het gesproken verlangen in een echo voor even hangen treffend als de adem een streling langs stoelen met zintuigen te voelen een kunstige omarming door…
Hilly Nicolay17 augustus 2012Lees meer >

Avond

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 638
Geen mens kwam even langs voor praat, de dagen slijten met herinneringen aan kinderen die hun eigen pad opgingen, de klok tikt door, het wordt al laat. Een schaduw trekt over haar gelaat, wolken die de zon verdringen, alleen nog foto’s die haar omringen, de dagen gaan in eendere regelmaat.…

Makelaar

gedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 7.531
Ik ben een mens en zet mezelf te koop. De advertentie luidt: Ruim lichaam, staat vaak vrij, heeft tijdens zijn verloop wat onvoorziene schade opgedaan. Maar, u steekt zich in decennia van schulden voor een stulp met riolering die vaak stokt, een interieur dat door het roken is doorleefd, met in- en uitgangen waaraan een luchtje kleeft.…

Voorbij grenzen

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 535
~~ ~~ ~~ Toekomst tegemoet Het meisje kijkt om en lacht lief door haar tranen heen ~~ ~~ ~~ Prevelt volop in 'n van mam geleerde taal lekker spelend in het zand ~~ ~~ ~~ In een zeer drastisch gemodificeerde veranderde maatschappij ~~ ~~ ~~ Lacht zij vandaag de dag, geen waterlanders tijd tegemoet naar ik meen…

Geloof

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 512
Door jou te leren kennen leerde ik mezelf herkennen, maar vooral een ander diep levend ademend en liefdevol wezen te lezen in jou, waarlijk mens! Mijn ene, diep gekoesterde wens.…

Kerstmis 2013

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 535
Toch is er vreugde: er is een Kind geboren, een Redder zonder troepen, een tedere mens die vergeving brengt en vrede, die nieuw maakt maar...wie ziet dit nog? Wie kan geloven? Kyrieleis…
Adeleyd24 december 2013Lees meer >

De éénpitter

netgedicht
4.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 539
Het was een éénpits ~Beccon~ naar ik meen. Ma wilde ’t ding voor geen vermogen kwijt -al kookte ze al jaren lang op gas- want het gerecht waar Pa zo dol op was kon enkel op die éénpitter bereid. Haar draadjesvlees, zo heerlijk suddergaar, ‘k verlang er af en toe nog wel eens naar.…

Houvast

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 586
jasje ineens te groot geworden was veel te groot voor zwaar gedragen schouders een trilling over wang en boven oog nauwelijks merkbaar alleen zichtbaar voor diegenen die het waagden hun blik niet af te wenden Onvermoed leed trekt een smal spoor over getekend gelaat en ik kan niets anders dan kijken Stille getuige van wankelend mens…

Het kruis

poëzie
1.9 met 13 stemmen aantal keer bekeken 3.798
Het kruis ontliet de mens uit 's vijands helse banden; met 't kruise wijden hem, in 't doopsel, 's priesters handen; gebiecht, gevormd, berecht, getrouwd, gezalfd in 't kruis, nog wijst hem 't kruis de weg naar hier, zijn laatste thuis.…

Gespleten geest

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 494
zichzelf Aangaan met het risico als gespleten Geest verder door dit leven te gaan; Waar het takje dat zich onnoemelijk vaak Verdeelt en splijt zich op zijn tijd Gemakkelijk snoeien laat Ben ik er niet zeker van Hoe ik verder kan, verder moet, Terwijl mijn eigen ik Verder leeft als twee Uiterst onzekere helften Van dezelfde mens…

Mijn stemming is als van een stilstaand water

poëzie
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 2.376
Ik ben een mens, die veel heeft liefgehad, Die veel bemind was en die altijd wist, Dat minnen zalig maakt en liefde deugd is. Maar nu ik sta op ’t kruispunt van mijn pad, Weet ik zo klaar, dat ‘k zeer mij heb vergist En dat der Muze wil mijn eenge vreugd is.…
Willem Kloos16 november 2014Lees meer >

De pen en het potlood

hartenkreet
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 712
Vandaag zijn we weer opgeschrikt Door onvoorstelbaar wreed geweld De vrijheid van mening staat op het spel Het gaat om macht en niet om geld Ze roven je principes, je gedachten Daar heb je als mens niet op geteld Onschuldig getekend of verwoord met humor Maar humorloos wordt het oordeel geveld Twaalf mensen hebben het leven gelaten Een…

HEBT GIJ TINEL

poëzie
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 2.973
Hebt gij Tinel, Edgar Tinel gezien, gezien en hem verstanden; en zijt gij niet meer mens weer opgestaan, van onder zijne handen? Vereer ze dan, vereer de kunst in hem, de Godlijke, en buig neder voor God, die al dat kunst of kunstnaar is terugbeeldt en geeft weder.…
Guido Gezelle13 februari 2015Lees meer >

Merel

gedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 4.003
er is geen reden om binnen te blijven en te gaan twijfelen, tekent met een droge tik van de tijd een ster in het venster de helderst denkbare nacht en een merel in het gras een vogel voor de kat plots zit er een barst in ons geheugenverlies, het huis waarin wij verloren gewoond waren, keert terug in zichzelf als een gedachte in een mens…

Stilte van het late uur

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 496
het late uur bomen laten spreken fluisterend antwoord geven naar lichte ogen zwaaien zonder dat zij schrikken en meteen wegdraaien de grond weer voelen zonder het leven drastisch om te woelen ervaring delen van een al eeuwenoud verleden maar ik ben passant waai weg als zand in droge tijden ben de natuur onthecht verspeelde als mens…

als een asceet

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 510
alles raakt doorzichtig in de grijze wolken die als vruchtwater kleven aan haar ziel, wat ik wil is haar berijden haar nemen met al mijn zinnen doch zij is het weke vlees dat in haar charme mijn stalen diep geïnkte huid weerstaat, wat mij rest is als een asceet de ascese te ondergaan om het lijden te verlossen van het kwaad waarmee ik als mens…
elze16 september 2015Lees meer >