29229 resultaten.
Waanzinnige liefde
hartenkreet
3.8 met 12 stemmen
1.119 ontluikende liefde fragiel
Het afscheid en de tranen
mooie vlinders in alle staten
Een hart kerven in een boom
jaloers zijn en dat weer haten
Steeds onrust en de kriebels
teleurstellingen verwerken
Je hart bevangen van vuur
liefde van een kant opmerken
Liefde allesomvattende liefde
Passie vervuld van tederheid
Niet los te weken van de mens…
RAMPTOERIST
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
564 Toon ik mijn belangstelling voor leed
ziet men mij als een echte ramptoerist
Als ik echter een hoge functie bekleed,
acht men ’t lomp als ik dat heb gemist
Help ik, met er te zijn, een zielig mens
dan ben ik warempel een ramptoerist
Maar de hoge oom met zijn volle pens
is al dadelijk als hij komt, een idealist
Geef ik interesse aan de lijdende…
Continuüm
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
703 De mens is,
als tussenstadium
tijdens zijn bestaan,
onderdeel van het geheel
onsterfelijk.
Hij was ooit sterrenstof,
materie, element,
zal vanaf dat moment
vele stadia doorlopen.
Zijn collectief geheugen,
latent verbonden
met het universum,
vermoedt instinctief
de werkelijke relatie
met het grote geheel.…
Adieu mijn vriend
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
945 De mens gaf niets om jou, geen moer.
Je praatjes en je lach,
die ik zo van je mag;
ik blijf er van verstoken.
Maar er werd zo mooi gesproken.
Ach, als jij jou vrienden nu eens zag.
Je stoel, je glas;
’t blijft onberoerd zo staan.
Ik hoor je stem, je lach; ‘k schop doelloos door ‘t gras.…
GEESTELIJKE HAIKU'S EN TANKA'S
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
481 De mens roept God aan
in kleine, verloren ogenblikken,
spreekt vluchtig tot Hem,
Wiens oog het wereldwoeden
als een stofje langs ziet gaan.
Wie het Woord kennen,
mochten eens een klacht uiten
in ander daglicht:
"Mijn God, mijn God, waarom
heb ik U verlaten?"…
zorg en welzijn
hartenkreet
2.3 met 10 stemmen
1.784 Ben ik een nummer of een mens
10 minuten, dat is een grens
het is de tijd die een dokter heeft
en in die 10 minuten alle aandacht geeft
nu kan hij het nog doen
maar volgend jaar wordt er gekort in zijn poen.…
Liefde als zandkorrel
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
770 Edoch wanneer men een
cementachtige substantie bij voegt,
wordt de liefde ineens,
een stevig fundament waarop een mens,
een gebouw kan plaatsen,
waar niemand tussen kan komen.
Dan pas wordt de zandkorrel een begrip,
als dat eenmaal een feit is,
is er met de hele relatie echt niks mis!…
feestgroei
netgedicht
4.3 met 11 stemmen
938 vandaag is het een bijzondere dag
ik heb namelijk besloten
om mezelf te vieren
het wordt vast een succes
ook al ben ik een naamloze dichter
een mens van weinig gewicht
toch ziet u, zelfs zonder top
enige wildgroei van het licht
dat, gedoodvierd en geverfd,
mij ontslaat van enige plicht
kom, feest mee
en laat het vieren beginnen
hang…
winterzon boven Amelterbos
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
747 De winter, ach die is zo koud
en kil en doet de mens vertragen.
Maar wie de zon af en toe éven voelt,
weet zich tot de lente gedragen.…
Stasimon II
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
623 Muziek der sferen
pak uw lier
en de auloi
wij bespelen de natuur
zingen van Panta Rhei
zo de mens op
zijn wereld is
Helios beschijnt
in grote genade
Gaia, ontstaan uit
aarde water lucht en vuur
is gracieus genereus
tezamen bieden zij
Euriplates zijn jeugd
hoe de liefde
tussen ouders en kind bloeit
hij, Euriplates…
PRIVE GEBOD
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
513 En toen ik van de Hooge Hil afdaalde
Twee stenen tafelen voor mij alleen
Was het of Nehalennia verscheen
Was zij het die mij veilig binnenhaalde
Zij die van menigeen het lot bepaalde
Beschermvrouwe der scheepvaart naar ik meen?…
Te lopen in het jonge lentelicht
poëzie
2.8 met 6 stemmen
3.208 Te lopen in het jonge lentelicht,
dat nu elke dag langer openbloeit, -
naar de steilte te heffen het gezicht,
daarheen waar hoog, eenzaam een vogel roeit,
of maar naar de top van de populier,
waarin de merel zijn avondlied zingt, -
lied, waar al het geluksverlangen in klinkt,
dat nu rumoert door mens en dier, -
zo te lopen, vaak vol bekommering…
GAAN
netgedicht
1.4 met 5 stemmen
862 Hoe beschouwt elke mens zijn komend sterven?"
Gods geheimen verlichten de enkeling.
Nietig lijken eigen arbeid en have.
Verwacht een onvatbare verandering.
Het verscheiden brengt een milde gave:
vertrouwen zonder vragen, als zuigeling;
grootmoedige, strijdbare "overgave!"…
Toch wordt het lente
gedicht
3.3 met 18 stemmen
13.428 En tóch geloven dat de zon het wint,
al houdt ze zich soms dagenlang verborgen;
zoals een mens,in ’t donker van de zorgen,
soms plotseling een zonnig plekje vindt.…
Ik hoorde klanken
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
748 zoals het koele water
wiegt langs het riet
op een warme zonnige dag
woorden waarin het gevoel
het diepste, kostbaarste
van de mens lag verscholen
rondom statige gewelven
bleef het gesproken verlangen
in een echo voor even hangen
treffend als de adem
een streling langs stoelen
met zintuigen te voelen
een kunstige omarming
door…
Avond
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
638 Geen mens kwam even langs voor praat,
de dagen slijten met herinneringen
aan kinderen die hun eigen pad opgingen,
de klok tikt door, het wordt al laat.
Een schaduw trekt over haar gelaat,
wolken die de zon verdringen,
alleen nog foto’s die haar omringen,
de dagen gaan in eendere regelmaat.…
Makelaar
gedicht
4.0 met 1 stemmen
7.531 Ik ben een mens en zet mezelf te koop.
De advertentie luidt: Ruim lichaam,
staat vaak vrij, heeft tijdens zijn verloop
wat onvoorziene schade opgedaan. Maar,
u steekt zich in decennia van schulden
voor een stulp met riolering die vaak stokt,
een interieur dat door het roken is doorleefd,
met in- en uitgangen waaraan een luchtje kleeft.…
Voorbij grenzen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
535 ~~ ~~ ~~
Toekomst tegemoet
Het meisje kijkt om en
lacht lief door haar tranen heen
~~ ~~ ~~
Prevelt volop in 'n
van mam geleerde taal
lekker spelend in het zand
~~ ~~ ~~
In een zeer drastisch
gemodificeerde
veranderde maatschappij
~~ ~~ ~~
Lacht zij vandaag de
dag, geen waterlanders
tijd tegemoet naar ik meen…
Geloof
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
512 Door jou te leren kennen
leerde ik mezelf herkennen,
maar vooral een ander diep levend
ademend en liefdevol wezen te lezen
in jou, waarlijk mens!
Mijn ene, diep gekoesterde wens.…
Kerstmis 2013
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
535 Toch is er vreugde: er is een Kind geboren,
een Redder zonder troepen, een tedere mens
die vergeving brengt en vrede, die nieuw maakt
maar...wie ziet dit nog? Wie kan geloven?
Kyrieleis…
De éénpitter
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
539 Het was een éénpits ~Beccon~ naar ik meen.
Ma wilde ’t ding voor geen vermogen kwijt
-al kookte ze al jaren lang op gas-
want het gerecht waar Pa zo dol op was
kon enkel op die éénpitter bereid.
Haar draadjesvlees, zo heerlijk suddergaar,
‘k verlang er af en toe nog wel eens naar.…
Houvast
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
586 jasje
ineens te groot geworden was
veel te groot voor zwaar
gedragen schouders
een trilling over wang
en boven oog
nauwelijks merkbaar
alleen zichtbaar voor
diegenen die het waagden
hun blik niet af te wenden
Onvermoed leed trekt een
smal spoor over
getekend gelaat en ik
kan niets anders dan kijken
Stille getuige van wankelend
mens…
Het kruis
poëzie
1.9 met 13 stemmen
3.798 Het kruis ontliet de mens
uit 's vijands helse banden;
met 't kruise wijden hem,
in 't doopsel, 's priesters handen;
gebiecht, gevormd, berecht,
getrouwd, gezalfd in 't kruis,
nog wijst hem 't kruis de weg
naar hier, zijn laatste thuis.…
Gespleten geest
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
494 zichzelf
Aangaan met het risico als gespleten
Geest verder door dit leven te gaan;
Waar het takje dat zich onnoemelijk vaak
Verdeelt en splijt zich op zijn tijd
Gemakkelijk snoeien laat
Ben ik er niet zeker van
Hoe ik verder kan, verder moet,
Terwijl mijn eigen ik
Verder leeft als twee
Uiterst onzekere helften
Van dezelfde mens…
Mijn stemming is als van een stilstaand water
poëzie
4.0 met 1 stemmen
2.376 Ik ben een mens, die veel heeft liefgehad,
Die veel bemind was en die altijd wist,
Dat minnen zalig maakt en liefde deugd is.
Maar nu ik sta op ’t kruispunt van mijn pad,
Weet ik zo klaar, dat ‘k zeer mij heb vergist
En dat der Muze wil mijn eenge vreugd is.…
De pen en het potlood
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
712 Vandaag zijn we weer opgeschrikt
Door onvoorstelbaar wreed geweld
De vrijheid van mening staat op het spel
Het gaat om macht en niet om geld
Ze roven je principes, je gedachten
Daar heb je als mens niet op geteld
Onschuldig getekend of verwoord met humor
Maar humorloos wordt het oordeel geveld
Twaalf mensen hebben het leven gelaten
Een…
HEBT GIJ TINEL
poëzie
4.0 met 2 stemmen
2.973 Hebt gij Tinel,
Edgar Tinel gezien,
gezien en hem verstanden;
en zijt gij niet
meer mens weer opgestaan,
van onder zijne handen?
Vereer ze dan,
vereer de kunst in hem,
de Godlijke, en buig neder
voor God, die al
dat kunst of kunstnaar is
terugbeeldt en geeft weder.…
Merel
gedicht
3.3 met 3 stemmen
4.003 er is
geen reden om binnen te blijven
en te gaan twijfelen, tekent
met een droge tik van de tijd
een ster in het venster de
helderst denkbare nacht
en een merel in het gras
een vogel voor de kat
plots zit er een barst in ons
geheugenverlies, het huis waarin
wij verloren gewoond waren, keert
terug in zichzelf als een gedachte
in een mens…
Stilte van het late uur
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
496 het late uur
bomen laten spreken
fluisterend antwoord geven
naar lichte ogen zwaaien
zonder dat zij schrikken
en meteen wegdraaien
de grond weer voelen
zonder het leven
drastisch om te woelen
ervaring delen van een
al eeuwenoud verleden
maar ik ben passant
waai weg als zand
in droge tijden
ben de natuur onthecht
verspeelde als mens…
als een asceet
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
510 alles raakt doorzichtig in de grijze wolken
die als vruchtwater kleven aan haar ziel, wat ik wil is
haar berijden haar nemen met al mijn zinnen
doch zij is het weke vlees dat in haar charme
mijn stalen diep geïnkte huid weerstaat, wat mij rest
is als een asceet de ascese te ondergaan om het lijden
te verlossen van het kwaad waarmee ik als mens…