5517 resultaten.
De vleugelnootboom spreekt
gedicht
3.0 met 2 stemmen
3.017 In de zomers een dicht bladerdak.
Tussen twee vleugels mijn vrucht.
Keer om en loop naar links.
Ik wijs je de weg. Je ziet
de wandelpaden van mijn labyrint.
Loop van mij weg. Mis je me al?
Straks loop je weer naar mij toe
en zie je de veelarmigheid van mijn kroon.
Kijk naar de andere kant, lage beplanting.…
kattenvoer
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
530 buikspreekpoppen
spreekverbod spreekbeurt
ontpoppen ver schoppen lot
tarten tartaartje broodje brie
rietje kok rijsttafel kokmeeuw
wokken brokken schrikken
geschrokken dokken
wereldbeeld beeldenstorm
hazenslaapje stommiteit
tijdverdrijf ver drijven beulen
beuken afbeulen kleuren
regenboog klavier koper lof
trompet kleuren deuren open
dicht…
Venus Arctica
netgedicht
1.3 met 3 stemmen
572 zij
Nederlands en Frans
Ook ik studeerde er
Voornaamlijk Nederlands
Zij was gereformeerd
Haar vader ouderling
Gereformeerd was zij
Maar wel ondeugend ding
't Is waar gebeurd, geschied
Door mij gespot, gespied
Was Venus' spiegelbeeld
Haar evenknie was zij
Haar hart in mij ontbrand
Met Amor aan haar zij
Deur viel dicht…
een doorgaande weg
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
442 als mijn wereld dreigt zich
voor haar taak te verblinden
waar ik als door de tijd heen vaak van wakker lig
lijkt een er geen toekomst, is het als het ware
tossen of een dichte mist trachten op te klaren
wijl ik diep de adem bevries of het vocht zacht
of ongeremd laat gaan
dan wel dwangmatig zoek naar de uitkomst
al vele mijlen verder, zakt…
Kinderen van de wind
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
405 De mensen blijven binnen
en doen de gordijnen dicht.
Niet zo mopperen,
zei de wind
tegen het herfstkind,
Want kijk eens naar
jouw prachtige kleuren.
En jij, zei hij
tegen het winterkind,
Denk eens aan de kerst
met zijn lichtjes
en zijn heerlijke geuren.…
EEN ENGEL AAN MIJN HAARD
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
711 herinneringen spiegelen zich op de kamerwanden
van mooie jaren die te vlug zijn gegaan
de laatste foto’s rond ons huis en van verre landen
maar altijd zie je ons dicht bij elkander staan.…
ALS DE WINTER KOMT
hartenkreet
4.4 met 7 stemmen
789 Meer dan een halve eeuw bij elkaar
en steeds inniger verbonden
met grijs en kaal geworden haar
in hun zwakte, ziekte en zorgen
zo werden zij hoogbejaard
man en vrouw de handen verstrengeld
‘s winters heel dicht bij de haard
hun dagen eenzaam in deuren vergrendeld
d’ ogen ver weggezonken
brillen en sleutels vaak zoek
toch bleef een geborgen…
Pas op als je dichter wil worden, mijn dochter
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
510 nieuwe taal, mijn kind
het oog is altijd nader dan het oor
en de dieren zullen je lens niet schuwen
het zijn niet de gekwalificeerde kommaneukers die je kwellen
beschouw hen als buren die de blaadjes van de straten vegen
als je kersenbloesem feest
het zijn de ego’s hard als vallende eikels die je treffen
draag een helm mijn dochter als je dicht…
Verlangens versus tevredenheid
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
420 Terwijl ‘k met ogen dicht
een plan bedenk:
me lopen zie in ‘t zachte zand,
me vluchten zie in wolkenluchten
mijn oren branding, meeuwen horen
En dan met ogen open
kijk op ‘t hoog vergeelde gras
waarachter heg groene coniferen
erboven ‘t lichte groen van wilgekruin
dat vredig wuift
Op de familie app foto's
uit Italy, Jura, Texel,…
Zoektocht tussen dozen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
236 De teckel zucht zacht op mijn borst,
troost aan een zijde zachte kop,
de roffel in mijn borst bedaart,
ik til het diertje—laatste ommetje—
de avond valt, de deur dicht
en even voel ik
hoe dichtbij troost soms kan zijn
tussen wat blijft en wat moet verdwijnen.…
We noemen hem Kees XVII; vers 201
netgedicht
2.4 met 14 stemmen
445 zelfgenoegzaamheid
doorzichtige streken der onzekeren
aftrekt
danwel doorbreekt
door het pantser
van zelfmedelijden steekt
Recht in het hart van de grootste smart
kunnen álle angsten verbloemen
tot gewilde boeketten
met melige draden als zinnen
en stampers van woorden die
eigen grond eerst bestuiven
in verlichte zwaarte van het
dichten…
Versleten
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
84 ik ben oud versleten uitgedragen
door onbeschreven tegenslagen
nooit zo laag gezakt als nu
nu ben ik terug bij af
loop weg van waar je mij verlaat
en merk dan dat ik nooit zo raad
waarom en wat er misgaat
ik bedenk het achteraf
in de golf van graag vergeten zijn
in een leeg huis met een dicht gordijn
is blijdschap soms een blijk of schijn…
Tussen de jaloezieën door
poëzie
3.9 met 21 stemmen
3.795 Ach, maar zij zijn dicht,
Als dat starende raam -
En ik geloof niet zo meer
Aan zoveel lieve geheimen.
Wat is mijn eigen geheim,
Waar ik zo lang naar zocht -
Geloof ik nog zelve aan
Dat oneindige wonder -?
Beter is 't de zon te zien
Tussen de jaloezieën door,
En naar de waaiende wind -
En beter dromen dan weten.
Zie zie!…
de actes van ontzetting
hartenkreet
3.6 met 8 stemmen
7.147 niemand kent ze
maar de trek is er nu uit
het is nu stilstand allerwegen
gezwegen in de lange straten
van gewapend beton van files
met normale mensen met een radio
hun zakken zijn vervuld van
onvervuld verlangen hun gevoelens
zijn uitgevoerd ze huilen niet ze hijgen
van gelatenheid en opgeklopte tijd
we zien ze niet alles is besloten
dicht…
Wachten.....
hartenkreet
2.0 met 3 stemmen
950 besteed aan wachten
kan ik ook anders besteden in gedachten
Een goed boek, een leuke film, een gesprek
Ja, ik weet het wachten is normaal, eigenlijk gek
Het word steeds makkelijker geaccepteerd
Het "wachten" op iets is al aangeleerd
En zie je die mensen in die lange rij
Dan kijkt er niemand echt blij
Zal ik de volgende keer maar gaan dichten…
op straat
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
904 liefde en haat
zo dicht bij elkaar
ik weet niet waarom het gaat
maar verwijten zijn daar
de woorden die we zeggen
zo hard, zo gemeen
hoe kan het dat we van elkaar houden
terwijl onze liefde verdween
verdween op zo'n moment
zo'n moment van pijn en verdriet
verwijten en woede
dat niemand van ons ziet
anderen zien een gelukkig stel…
HET STOKSKE van Joan van Oldebarnevelt, vader des vaderlands
poëzie
3.8 met 74 stemmen
13.914 Gij ruste van uw trouwe plichten
Na 't rusten van die oude stok,
Geknot door ’s bloedraads bittre wrok:
Nu stut en stijft gij nog mijn dichten.…
Zwartwitfoto
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
671 De wintermorgen laat de zon nog even slapen
gordijnen voor de hemel zijn nog dicht.
We gaan het bochtig paadje tussen beuken,
wind blaast ons waterkoude tranen op ’t gezicht.
Het pad is een oud laken vol met gaten,
versleten is de sneeuw, zwart schijnt erdoor.…
Zomergevoel
hartenkreet
2.4 met 10 stemmen
2.254 Een glas rosé een terras vol mensen
Twee honden stoeiend in het zand
Mijn ogen dicht sproeten op mijn neus
Ik geniet met volle teugen van het strand
Zoveel mensen bruin of roodverbrand
Allerlei soorten dun lang slank of moddervet
Allemaal een dagje lekker naar de kust
Op handdoek of lezend op een ligbed
Blikjes bier en ijsjes worden gretig…
Een muur van glas
hartenkreet
4.2 met 24 stemmen
3.033 Dicht bij elkaar
maar gescheiden
door een muur van glas
waarin geen poort,
gaan hij en wij
onzeker aarzelend,
in onze eigen werelden voort.…
Ingrediënten voor de dag
hartenkreet
4.2 met 22 stemmen
1.922 straatlantaarn
Dezelfde glinstering vind je in de ogen van hen
die verloren raakten in elkaar, terwijl de kat
speelt met een bolletje wollen draad die hopeloos
met zichzelf in de war raakt
Hoe zou het zijn waar jij bent, schijnt de zon
precies goed op jouw zachte huid, ruik je nog
heerlijk met je eigen geur, ik hoor zo graag
het kloppen van je hart dicht…
Najaar
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
1.178 Hij is
te klein, de kring, benauwend, stalen banden
rond je borstkas en die schroeven ze dicht,
ze pletten de lucht uit je longen; je hart
bijeen. Adem, zeggen ze, en je stikt; pomp,
hart, zeggen ze, pomp, en het kan niet zuigen
en persen in die samengeknepen vuist.
Angor van het verleden. Dat angst zolang
voorbij is?…
ACHTERAF GELIJK
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
911 en liters schuimend bier weten te hijsen
wij zijn de mensen van de voorste lijn
achterstevoren bekeken wel te verstaan
op afstand strak in de houding achteraan
vóór norm en waard’ en veiligheid zijn
wij zijn de lui van de communis opinio
wij verdedigen met kracht het vrije woord
als het maar óns woord is dat wordt gehoord
anders “Kop dicht…
Zonder jou
hartenkreet
3.2 met 12 stemmen
2.125 Ik weet dat 'k je jouw ontrouw
haast honderd keer vergaf,
toch is er één ding dat ik wou:
jou dicht bij mij - niet zo veraf
en ook de as van jouw sigaret,
evenals dat vieze glas,
op het kastje naast ons bed.
Oh! Als dat toch het heden was...…
Nacht
poëzie
4.2 met 8 stemmen
3.600 Wel viel de dauw der donkerheid,
Maar neevlen dicht en kimmewijd
Hielden uw blik betogen.
Nu aan de open hemel staat
De vaste rust van uw gelaat
Zo sterrestil gerezen -
Tot grauwe dag de vooglen wekt
En met zijn floers uw glans betrekt,
Zullen wij samen wezen.…
DANKZIJ
hartenkreet
2.9 met 20 stemmen
15.497 het heeft gesmaakt dank u
dankzij u heeft het gesmaakt
het gesprek heeft ons geraakt
de koetjes en kalfjes op afstand
het varken meteen bij de oren
het schaap over de dam gejaagd
mist trekt dicht boven het land
we hebben het woord gehoord
dankzij u de tekst beluisterd
de essentie doet ons wel wat
de liefde op haar blote voeten
moslims christenen…
bitter bosnië
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
771 telkens als ik opzie
vers beeld van redeloze
moordenaars uit haat
ver weg is al onstuitbaar dichtbij
wanneer ik grenzenloos mag delen
in ziekelijk vernietigen
van schuldloos leven
vandaag mag dicht bij mij
een minderheid reeds eisen
dat zuivering geschiedt
een democratisch recht
wanneer komt het moment
dat ik uit haat en zinloos
hetzelfde…
zoveel moois
hartenkreet
0.5 met 2 stemmen
1.226 blauw van de zee
de snelheid van het leven
een vliegtuig komt los van de grond
verdwijnt achter wolkenmassa's
het blauwe heelal verblindt
haar schoonheid stilt mijn stem
een vrouw rekent af bij de kassa's
een nieuwe mantel doet haar leven
als kind zo blij verlaat ze de winkel
haar hoofd rustend op fluwelen boorden
ik zie beelden van dichte…
Poëzy
poëzie
3.3 met 22 stemmen
8.191 Doch zie, wie dicht zo? - Die noch lezer wacht noch hoorder;
Maar loutre zielsbehoefte, en die allen, vervult;
Zich-zelve zingt en God! - en niet de zielbekoorder
Die kunstenkweker heet, schoon ware Dichtkunstmoorder,
En geen waarachtig goed, geen echte Waarheid duldt!…
hallo
netgedicht
4.4 met 8 stemmen
880 schielijk mijn hand uit
terwijl hij aarzelend ja schudde
en daarbij licht verstoord keek
zacht bij stem vroeg hij breekbaar
welke dichter ik wel niet was
waar hij mij kon lezen
waarom hij mij niet kende
een gemis van hier tot daar
aangezien ik duidelijk zo beroemd was
hier nam het gesprek
een onverwachte wending
ik stamelde dat ik wel dichtte…