5664 resultaten.
vadaag wil ik dicht bij jou zijn.
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
948 er was een tijd dat ik niet meer kon,
maar jij prikte zo door mijn problemen heen,
nee vraag mij nu niet waarom,
door jou mijn schat voel ik mij niet meer alleen,
jij liet mijn hersens kraken,
zette mijn gevoel weer op het goede spoor,
jij wist mij precies daar te raken,
daarom kan ik nu weer met mijn leven door,
voor mij ben jij echt goud…
Berusten
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
609 We hebben geen angst dat alles vergaat
ook de zomer straks niet in haar volle glorie
opstaat en graan als goud zo fraai verhult,
we betrachten geduld met dat wat vervult.
Ik voel me goed bij elk liefdevol woord
wat niets verstoort, alles is als een vrucht
die aan bomen prijkt en gestaag groeiend
rijpt.…
Hoe het raakt
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
499 Vaak zomers en soms in beijzelde dagen als goud
alsof niets vergrijst en soms de nacht de tijd ophijst,
aangaande het wel en wee uit huize toch weltevree.
Sommige houd ik echt vervolgens geheim met rede
bewaar ik ze opgetekend ook in schriften weltevreden
zoals ik zeg al met mijn rede al deel ik die niet mede.…
Fontein
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
641 van de vloer
Generatie donker der drank blinkt image naar mat,
in de corridor erdoorheen helder wit in parelmoer
De generatie van iemand blijft jong in de nacht,
pijn praat boos en donker valt niet te verbergen
Zelfs als ik het mis heb houdt het vast in al zijn kracht,
en je laatste stap van de corridor zie je mij verdriet erkennen
De gouden…
HET VERKEERSLICHT
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
698 Toen ze nog een lief tienermeisje was
van zo rond vijftien a zestien jaar oud
Leek ze het minst schone van de klas
van die bloem was de knop van goud
Op zekere dag ontmoette ze een man
haar man dat wist ze eventjes nog niet
Hij vond haar aantrekkelijk o, dat kan
voor haar was er al wat veel geschied
Getuige was ‘t spiegeltje aan de wand…
De kracht van de zon
hartenkreet
4.7 met 14 stemmen
1.030 zwaarste gordijnen
ieder schaduwhoekje die ze met licht overwint
en ons hart, ziel en lichaam ware heling vindt
ook de natuur laat ze openbarsten in volle pracht
daarvoor werkt zij met sterke stralen en kracht
ze brengt vogels in de lente blij aan het zingen
laat mensen moedig een nieuwe start beginnen
wij spiegelen ons graag in haar gouden…
Kauwbaar massief
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
496 en herken jij de geheime deuren
in jouw vroegere droomgebouw en speur je als vanouds in de diepste
krochten van de menselijke ziel en nog steeds als zwaaiende heremiet
maar op jouw herrezen schouders ontbreekt de loden last zoals je die
hebt verruild voor de vreugde in bustehouders ook al blijven de wolven
in donkere wouden huilen om de gouden…
Diva van zijn dromen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
622 Wie oordeelt over een ander
moet eerst eens naar zichzelf kijken
zegt ze met een glimlach om haar mond
woord je wurgt me
ik krijg je niet meer
door mijn strot
te zwaar beladen
aangetast door rot
hij kijkt haar aan, ziet hoe mooi zij is
en noemt haar diva, diva van zijn dromen
haar glimlach is goud waard
haar lichaam om van te snoepen…
London Bridge is down
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
460 .
______________________________
LONDON BRIDGE IS DOWN
Dieu et mon droit, The Bridge has fallen down
De gouden draad die leiders samenbond
Een tijdperk dat slechts uit haar náám bestond
The Queen is dead, Great Britain lost its Crown
Geliefd door wie haar humor heeft gekend
Ook buiten 't Commonwealth
een monument…
De vonk van inspiratie
netgedicht
1.7 met 6 stemmen
486 Vonk in het duister
een fluistering leidt mijn pen
woorden vinden vuur
Soms is het een fluistering in stilte
van de ochtend, een gedachte die zweeft als stof
in een gouden lichtstraal, een woord dat zich vastklampt aan
de rand van het bewustzijn, wachtend om geboren te worden in inkt en adem.…
Achter de einder
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
551 schoorvoetend verschuift mijn overzicht naar de horizon
om te zien of daarachter nieuw leven is te ontdekken
natuurlijk blijft het verleden met liefde aan mij trekken of opwekken
om goud te bewaren, niet af te stoten
.…
Elegantie op het water
netgedicht
2.5 met 11 stemmen
658 Wanneer de dunne gouden
draden van het laatste licht het water raken,
wordt haar beweging traag. Haar hoofd verdwijnt in veren
terwijl de nacht haar omsluit en een zachte rust haar aanwezigheid bewaart.…
Avondblauw
netgedicht
1.4 met 5 stemmen
409 Stadsvogels verstommen,
één voor één, boven daken die nog gloeien
van het gouden fluweellicht, de omliggende straat ademt in
zachte schemering, maar witte sporen vervagen het blauw in vluchtige beweging.…
Herfstkleuren
netgedicht
1.4 met 9 stemmen
279 Het goud van het blad beweegt
door mijn borstkas, en ik adem trager, voel de wereld in mij verschuiven.
In de ochtend ademt het
licht haar eerste toets over dor blad, over
tak, over de adem van mist. Alles lijkt even gewichtloos,
alsof de aarde zelf een pauze neemt om te voelen wat verdwijnen betekent.…
Wanneer Venus de ziel overspoelt
netgedicht
2.5 met 59 stemmen
1.246 O Venus, eenzaam in glorie,
maar elke keer weer warm en nabij, je broze
huid schittert als een zachte, gouden dageraad. Je bent mijn
muze, mijn levendige inspiratie; de vloeiende poëzie die eeuwig in mij blijft.…
paddenstoelen
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
140 Ze zijn de wachters van het woud,
hun schoonheid is als goud.
Dus als je wandelt door het bos,
en je ziet hun kleuren, fel en los,
Bedenk dan even, heel misschien,
de magie die paddenstoelen bieden, ongezien.…
Waar stilte kleur krijgt
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
519 een matte streep rust
rood goud ontvlamt de vleugel
het gras wordt weer stil
Als de Spaanse vlag zich
tussen het groen laat zien, ontstaat iets
wat geen naam nodig heeft, een verschuiving waardoor
mijn ogen niet langer zoeken maar eenvoudig aanwezig mogen zijn.…
Verwondering
netgedicht
3.1 met 9 stemmen
74 In het zachte avondlicht wordt
de horizon een grens van goud en schaduw.
Ik ervaar hoe het landschap verzacht onder de schemer,
terwijl de eerste sterren verschijnen en de aarde haar rust weer vindt.…
Stuifmeel en vrede
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
170 Haar meeldraden trillen, heel even maar,
en stuifmeel poedert de namiddag goud,
om ons te louteren in onze naaktheid.
Zeg me, is er nu vrede in het mensenhart?
Wij waren getuige van een groot verlangen
om simpelweg in haar liefde te bestaan.…
Het verboden manuscript
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
2.480 Ik proef nog het zout op je sleutelbeen,
zie de trilling van je wimpers in het halfduister—
een ragfijn detail, het goud van die ene,
lome middag bij het zoetwatermeer.
Laat de wereld buiten haar wetten dicteren,
wij consumeren onze passie in de marge,
als lezers van een verboden manuscript
verliefd op onze lustige naakte lijven.…
Een herfst van herinneringen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
10 In deze gouden herfst zitten
gedachten en ik, onder een deken van zwaar
gemis en sluimerende verlangens, ik observeer de tijd die
langzaam smelt, en ontdek dat gevoelig zijn een stille vorm van thuiskomen is.…
Avondgoud
hartenkreet
2.7 met 6 stemmen
8 De avond verstilt
een merel zwijgt op een tak
goud rust op het land
De avondzon legt koper
over het open land, waar schaduwen
langzaam de paden vervagen, gras drinkt de laatste
warmte uit de lucht, terwijl de wereld haar scherpe lijnen verliest.…
Ellemeet
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
205 Ik vind, in alle eerlijkheid
dat het maar goed is dat u weet
al is 't een trivialiteit
dit klein en onbeduidend leed
dat ik mij stuurs van taken kwijt
verricht wat hier geen mens ooit deed
de ei die onder 'ai'klank lijdt
daarvan heeft gen z nimmer weet
die doet zijn mond steeds wagenwijd
een filmster na die kauwgom beet
waarmee het…
ik wou dat ik twee burgers was (dan kon ik samenleven)
gedicht
3.8 met 44 stemmen
21.471 en dit is mijn gedicht, komt u binnen
let niet op de galm, wees niet bang
laat ons beginnen in leegte
welkom in mijn krater van licht
ooit kwamen wij samen, u en ik, weet u nog
koel leefden wij op in de glans van een roemer
onze schaduwen als helder kristal
onze roem even terloops als de lichtval
op de brief van een windstille vrouw
goudbestoft…
Feest van Licht
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
2.831 iets van feestdrang nieuwsgierigheid tijd
genoeg om Schaduw als Magere Hein
naar binnen te zien glippen de feestzaal in
Regenboog staat strategisch in een hoek
te stralen Spiegelbeeld beheert de bar
plek van Ochtendgloren leeg nog Meermin
verzorgt Zonsondergang die uitgeteld ligt
over de volle breedte van de eetcounter
Tegenlicht en Glans…
Morgen
gedicht
3.9 met 27 stemmen
14.007 Elke zon stijgt vroeger, lichter
Boven glans van dauwen wazen;
Iedere avond haalt ons dichter
In zijn sterrenvol verbazen,
Lichten achter lichten lichter.
Teerder voelt ons hart zijn vader
Neigen naar zijn innger missen;
Zachter trekt zijn liefde ons nader
Aan zijn harts geheimenissen -
Lief, het hart van welk een vader!…
Blikken
netgedicht
4.7 met 44 stemmen
1.952 Grimassen vertrokken mijn gezicht
De baby volgde elke trek
Ze glimlachte tegen mij
Mijn dag was overbelicht
Mijn bord was bijna leeg
Mijn dochter opende vol glans
Vol liefde haar mooiste blik
Ik verschoof mijn laatste restje kip
Het vuur spatte uit haar ogen
Wat Pa mij nu weer flikt
Ik heb mijn eigen leven
Hoef niet door jou te worden…
Leven in droom
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.837 Maar wij zagen 't nooit
In zulk een sprookjes-glans getooid,
Een wonder op de heldre dag.…
Die bergstroom.
poëzie
4.0 met 3 stemmen
1.192 Strome, wat is jul boodskap aan mij
als jul wild en vrij,
in huppeldans
o'er bank en krans
So spring en klots
van rots op rots
so glim en glans en glij,
so plooi en plas
als glippend glas,
die gras bespat
met per'lend nat,
so blinkend, blank en blij,
- strome, wat is jul boodskap aan mij?…
AAN ENE MOEDER.
poëzie
3.0 met 1 stemmen
1.189 Hoe schoon stond de bloemkroon op 't jeugdige hoofd,
Toen 'k u in de Bruidzaal mocht groeten;
Toen waart ge aan de Vreugd en de Schoonheid verloofd;
De Jonkheid bracht hulde aan uw voeten;
De oranjebloem zelfs scheen niet wit bij de glans
Van 't elpenblank voorhoofd, gedekt met haar krans.…