34441 resultaten.
Zondagnamiddag aan zee
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
562 een zomerse zondagnamiddag
op een open terrasje aan de zee
genieten van een ijsje of een thee
of wandelen langs het goudgele strand
kijken naar het neerslaan van de baren
met de zwiepende wind door je haren
tot je huid bijna rood verbrandt
je ziet die fleurige mensen op de promenade
je slaat hun doen en laten gade
oudjes lopen met hun hondje…
Wees stil
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
556 Laten we stil zijn voor God de Heer
Hij is een schuilplaats voor ons allen
Onze God, Hij laat ons nooit vallen
En ziet in gunst op ons terneer.
Laten we stil zijn voor God de Heer
Hem danken voor al Zijn goedheid
En ons van zonden heeft bevrijd
Halleluja, God zij alle lof en eer.
(Woorden uit Psalm 62)…
Geweten
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
593 Een geweten, wie heeft het niet
Iedereen heeft een geweten gekregen
Dat kan voor ons vaak zijn tot zegen
Geen ander die het voelt of ziet.
Het geweten is van innerlijke aard
Dat God in het mensdom heeft gelegd
Het kan wel goed zijn maar ook slecht
Niemand wordt hiervan gevrijwaard.…
ADAMS ONTWAKEN.
poëzie
3.2 met 4 stemmen
839 Hij hoorde ’t, en, van kille schrik bevangen,
Rukt hij zich ’t haar, door de eeuwen wit gebleekt,
Uit hoofd en baard, ontvleest de volle wangen
En jammert luid, daar hij tot Eva spreekt:
„Ziet gij de Heer daar ginds aan ’t vloekhout hangen?
Ik heb door u Hem voor die dood gekweekt!”…
Drie kwatrijnen
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
529 I
We lopen, beiden, aan de Waterkant
Je kijkt me aan maar ziet me niet
Alsof de wereld door je iris vliedt
Ik begrijp: ik zit al aan je binnenkant
II
De mensen willen je naar hún beeld en gelijkenis kneden
als een golem, uit modder, zwijgend en zonder rede,
een dommekracht, zeven maal omlópen: “Shanti, shanti, dahat, dahat”.…
Paradijs
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
638 Lopend in het bos tijdens de herfst
meer triest dan mooi
De meeste bomen zijn zo kaal
en die met weinig bladeren
zijn gehuld in herfsttooi
Kijk rondom nog eens goed
zegt een stem in mij
ervaar wat je werkelijk ziet
en het is iets wat die stem
mij inderdaad ook doen doet
Ik ben misschien een beetje van de wijs
en op dat moment breekt de…
De moralist
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
639 De moralist
Wint
want de moralist
Weet
Waar het land zich in bevindt
De moralist
Heeft kennis
Een geweten
Vaart terug
Op hoe het ooit begonnen was
Kent de waarde der dingen
Hij heeft echte herinneringen
Bouwde een wereld
Daar waar hij zichzelf moest bevrijden van oude waarden
Hij ziet nu hoe
waar de wereld
Zonder dat
In kan ontaarden…
Kind met het bleek gelaat
poëzie
4.0 met 1 stemmen
818 Kind met het bleek gelaat, dat van uw wijde blikken
geen liefde in mat gebaar noch in lede ogen ziet,
maar in uw zedig kleed uw knieën weet te schikken
zó, dat me te elken male een laaie drift doorschiet:
gij zult het nimmer aan mijn vrome woorden weten
hoe mijn begeren om uw kleren dolen dorst;
maar ìk draag in me-zelf de wonde, zelf gereten…
Logeren.
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
729 Je dag wijzigt, ziet er anders uit
met de aanwezigheid van een jonge spruit
wat is het lang geleden, dat ons kroost klein was
nu groeien ze boven ons hoofd!
Wanneer kom je naar huis vraagt mama in de app,
na het eten zegt haar dochter,
weet je zegt haar moeder nog:
het is hier stil, ik mis je!…
Sinterklaasavond 2018
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
1.570 Sinterklaasavond, al dan niet
met de ons bekende Zwarte Piet
ik wens een ieder, gelovig of niet
een mooie avond kijk wel:
Of je Sint niet vallen ziet!…
Dichter tot elkaar verbonden?
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
492 We sjouwen onze molenstenen
over een maakbare wereld, haar
grond wordt zachte aarde die we delen
Het kompas geeft de geschatte afstand
in gestippelde lijnen, het zijn herhaalde
memoires die allen over de horizon gedijen
De zon richt zijn pijlen op de roos van de
ons toegestane tijd, zijn oog ziet het vertrek
tot aankomst waarin hopen…
Al stel ik mij een mond vol stilte voor
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
502 Ik noem je inkt en ganzenveer die spontaan
al het eenvoudige in en uit de wereld beschrijft,
de waarde ziet van het onder woorden brengen.…
Kasteel te ver?
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
419 Kom aan
mijn borst, spat als vuurwerk
in mijn hoofd uiteen, ook jouw
uur komt, al rol je weg, je kromt
je rug als een wolvenpak, je ziet
mij als een prooi, in eb en vloed,
brekend op de kust van niemandsland
als spotroep van aangespoelde schelpen die
op de tijdslijn het verleden laten horen.…
Een mager plagiaat?
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
502 Ben gekweld onder het juk
van tegengestelde goden, een held
die zijn krijgsverhalen telt, die
zwelgt in eigen heroïek en zielen
knevelt met geweld, zijn tanden zet
in eigen kwetsbare delen van de ziel,
of die onvolprezen supervrouw, trooster
om getroost te worden, mijn meesteres
tussen de tafel en bed, die liegt over geluk,
ziet dit…
Slapen wil ik.
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
429 Ik ben een woordeloze dichter,
die ervaart, ziet en laat gebeuren
wat gewoon gebeuren moet.
Ik ben een wetensvolle bioloog,
die van het leven niets begrijpt.
Zijn we spelers van een spel
dat onvermoeibaar doorspeelt
wanneer we moe zijn uitgespeeld?…
met de trein
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
577 Niemand die het ziet
alleen ik op de trein
Ik ben er bijna
stuur nog vlug een sms naar
mijn man, om hem een fijne dag
te wensen!
Ik deed er veel kusjes bij.…
BANKJE IN HET BOS
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
382 zo’n eenzaam bankje in het bos
zoveel wat ze ziet en weet
ze zou zoveel kunnen vertellen
bijvoorbeeld over die oudjes die
bedaard op haar zitten te dommelen
over het hondje dat zopas met z’n plas
liet weten dat hij net voor hen hier was
de oudjes gaan er half in zitten denkend
aan de laatste regen – ’t is niet erg
ze dragen immers een…
Her I-zone
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
394 cocon
Met een burnout en was zwaar overwerkt
Haar aandachtsspanne slonk, zo ook haar scope
Niet verder keek ze dan haar eigen I-zone
Haar conditie en 'mental horizon'
Ontnamen haar veel levenslust en hoop
Iemand zei 'Kom toch eens uit die bubbel
Van al dat navelstaren in jezelf
Krijg je geen helder zicht meer op je 'zelf'
Je ziet…
Alef Beeth Giemel
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
428 bevallingen, ook de mannen
bleven op en dronken op de nieuwe
koning, zijn bedje van vachten
in een voerbak stond naast me
Na het paasfeest in de hoofdstad
moesten we gaan, het nieuws
van onze zoon gonsde er rond
de mensen kwamen waarschuwen:
Os Huis Kameel, het alfabet, Deur
om te openen en dicht te doen
Hand die vruchten plukt, Oog dat ziet…
ONGEHINDERD
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
454 Het Woord, dat uit God zelf komt, zweeft steeds voort
als een levende zucht vol helende kracht,
toeft bij alle mensen, is een stille wacht,
ziet geduldig rond, wordt somtijds gehoord.…
Boekweitveen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
553 boeren groeven
door de leidijk heen
om water uit het veen
te laten stromen
en hun boekweit
tot bloei te zien komen
wat niet ging
de commandant hield
het veen drassig
voor de landsverdediging
een pad van
betonnen platen
door de akkers heen
heet nu Boekweitveen
Over de Dijk
bij Jipsinghuizen
je ziet er geen
mens, alleen twee reigers…
TOEN JE LAATSTE ADEM ZUCHTTE
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
605 zuchtte die allerlaatste adem uit je mond
Ik weende; ik voelde mij alleen, zo leeg
tot ik je na een wijl in mijn armen vond
Zelfs die wind buiten ademde niet meer
waar ik hem zojuist nog hoorde wenen
Mijn ogen traanden; mijn hart deed zeer
grote liefde voor jou zit in al mijn genen
Teder streel ik het kille steen boven jou;
mijn blik ziet…
Eetstoornis
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
721 En niemand die het ziet.
Niemand die het begrijpen kan.
Waarom voel ik toch die dwang?
De dwang om te eten
En alles om mij heen te vergeten.
Het voelt als een drug als ik een eetbui heb.
Al die calorieën en vetten die mij tijdelijk oppept.
En daarna komt het verdovende gevoel.
Dat gevoel, dat was dan ook het doel.…
Buitenzorg maart 1942
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
486 de loden zwaarte
van angst in de
doodstille kamer
verspreidde de
lucht van azijn
papa staat stil
het kind ziet
een koffertje
in papa’s hand
wat gebeurt er
papa buigt zich
de koffer valt uit
zijn grote hand
hij neemt het kind
in zijn armen
mijn kind mijn kind
fluistert hij papa’s
haren kriebelen
hij omhelst de moeder
van…
Toekomst
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
555 Ik aarzel niet
om je pijn te doen met de waarheid
opdat je niet in de leugen zult hangen
Terwijl ik nadenk voor het venster en het stof
uit de kieren van het raamkozijn schrob
Blijven staan door standpunten als het zwarte
water golvend door de
rioolbuis klotst
Je hoort en ziet de mantel
van 't verdriet nog steeds niet hangen
om de…
Naylita
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
691 Naylita, je ziet en voelt je nu reeds vrouw
mooi genietend, spelend hou en trouw.
Je eerste passen met vrije vleugels,
ongebonden, zonder mama’s teugels.
Naylita, espera, espera
een lange weg komt er dra.
Naylita, je bewondert je naakte lichaam
voor de spiegel, weg verdwijnt je schaam.…
Weekje september
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
496 Zal iemand je troosten, gedachten vannacht
Met hart en ziel in a space fantasy
Geen neologica eerder magie
Zie ommezijde in schemerpracht
Zon van de schepping, bron van inspiratie
Jachtgodin Artemis pracht der seizoenen
Bloem op de hoed van Bessel van der Kolk
Een wilg in ouderdom wedergeboorte
Door tekenbeten rent Sundance kid weg
Ziet…
De Ballade van Orange Grove (3)
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
640 Grove de terugkerende dief
in de nacht hij berooft de man van zijn slaap
flarden van gospels en geschreeuw
vermengen zich tot een gekmakend lawaai
De kompanen de sinaasappelbomen
zon beeld en geluid gaan hun eigen gang
heen en weer voor en achteruit van
zwart naar wit van wit naar zwart
De man keert zich meer naar binnen
de zoon ziet…
Thuiskomst
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
564 Hij wist dat hij zou worden opgehaald,
ziet ze staan, een groepje lachende gezichten,
dat druk beweegt en vrolijk zwaait
als hij de vliegtruigtrap afdaalt.
Op weg naar huis is er druk verkeer,
de mensen jakkeren als gestoord,
maar het gras, groener dan gedacht,
is net gemaaid en geurt zoals het hoort.…
Het oude huis
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
416 Het oude herenhuis
Staat deftig aan de gracht
Hij ziet mensen wandelen
En een kind dat vrolijk lacht
Dromerig kijkt het huis
Naar de bomen aan de waterkant
Hij beschouwt ze als zijn vrienden
Ze zijn lang geleden hier geplant
Het huis staat er al eeuwen
Iets verzakt en iets versleten
Heel vaak gerestaureerd
De laatste keer is hij vergeten…