15209 resultaten.
Affirmatie
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
1.574 Als de wekker de dag openscheurt
rugpijn en vermoeidheid ontwaken
en ik mij onder de haperende douche
afdoende verbrand heb
schiet ik in mijn gewoontekleren
stommel woest en wakker de trap af
veeg met mijn arm de vaat opzij
kauw vastberaden het oude brood
drink mijn Senseo en denk aan koffie
verheugd visualiseer ik de tredmolen
ik harnas…
een kusje op mijn hand
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
818 jouw hart in sprongen leven
binnen wartaal groeide zomaar wat vertrouwen
dwars door de vergetelheid
een kusje op mijn hand
vanuit de woordenschat die toch verborgen ligt ontstond
ineens een warme zin; je wilde dat ik bleef
je wilde vast ook van me houden
want
mijn hart vertelde het
en jij vertelde mij
dat het gemaaide gras naar oude…
THE ANSWER MY FRIEND
hartenkreet
3.2 met 6 stemmen
761 op alle koopdagen zag je hem
zittend in zijn oude kloffie
ieder gat verried 'n herinnering
glorietijden van weleer
schitterende ogen tussen
lange verwilderde grijze haren
een mondharmonica tegen zijn lippen
dansend op de muziek
"the anwer my friend"
hij speelde het vol overgave
zijn centenbakkie deels gevuld
door gejaagde passanten…
Muzikale kat
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
923 De kat zit voor de bank
zijn ogen dicht
de borstkas ritmisch wiegend
luistert hij ademloos
naar licht klassiek
oud geworden
onder zang,
pianospel en koormuziek.
Eén instrument
kan hem niet echt bekoren
bij het geluid van blokfluit
pletten zich de oren
zijn ogen staan verstoord
hij poogt er mauwend
bovenuit te komen.…
In de duinen
poëzie
4.0 met 3 stemmen
2.300 Stil ligt hij in de diepe duinendel
- een krekel sjirpt, blank zaagje, fijn getand -
Hij ligt te turen naar het kleurenspel
en 't dof oud-zilver van de schaduwkant.…
Psalmbeleving
netgedicht
4.0 met 11 stemmen
582 Op dat moment klinken
de oude onberijmde woorden,
nu weer gezongen door
de bassen en tenoren
intenser en ontroerender
dan ooit tevoren.…
treurzang in het park
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
546 met bloedrode stippen op hun stam stonden ze er
treuriger bij, alsof ze voelden wat er komen ging
want hoe vertel je oude bomen dat zij overbodig
waren, moesten wijken voor een ruimer zicht
wellicht waren ze liever een natuurlijke dood
gestorven, doorheen de tijd vanzelf omgewaaid
nog lang klonk na het harde geluid van de zaag
hun zacht…
Passé
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
553 teruggaan naar het punt waarna ik dwaalde
kan niet meer, die dag is verstreken
en nieuw zaad schiet in de nacht
ik loop langs oude bomen met gedachten
als slingers verstrikt in takken na een feest
dat anders uitpakt dan verwacht
trek de lijnen mee naar morgen
steek mijn pen in de vervaalde vlaggen
waarop gisteren zijn kleuren bracht…
BIJ ELKAAR
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
645 Het zigeunergezin
arbeidt vlijtig naast de woonwagen
bereidt lustig de avondmaaltijd
daarbij springt de hamer druk op en neer
gaat een oude gebroken stoel te lijf
geeft haar verjongde kracht en nieuw bestaan
de hoge verlaten molen
ziet gelaten op die mensen neer
zijn gebroken wieken verlangen
vergeefs naar ronddraaiend werk
toch is hij blij…
Ik zou iedereen een engeltje willen sturen.
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
707 Aan iedereen
zou ik een engel willen sturen,
aan het kind
wat zo lief zit te spelen,
aan de oude man,
die zijn hond een aai geeft,
aan vrienden en vriendinnen,
die me met raad en daad
terzijde staan,
Aan iedereen zou ik
een engeltje willen sturen,
maar op de eerste plaats
komen dan mijn kinderen,
want als die er niet waren…
De wijsgeer
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
576 zich bruin rond witte tanden
een kostbaar troostvocht
gloeit warm in rillerige handen
de soesa in zijn bestaan
schrijft hij de wereld toe
hij slikt het leven niet
voor zoete koek
het gedachtegoed
weerspiegelt in zijn blik
de bril zakt van zijn neus
hij voelt het niet
de wijsgeer peinst zich leeg en moe
op het eentonige oude…
OPA 'S SCHOOT
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
853 Beide hummels hijsen zich
op de vertrouwde knieën
van hun oude speelmakker
wringen duwen krijgshaftig
vernauwen bedelven
de begeerde plaats
grote stramme handen
maken ruimte en vrede
twee ordeloze boedha's
zitten rustig samen
voelen overal warmte
die 't waaiende denken roept
de stem boven hen bezingt
onbekend verleden
dreigend…
de trein
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
739 de meesten die eruit mogen
zijn zo oud als mijn opa en oma.
sommigen hebben pech
en verdwijnen in het niets.
anderen lopen door,
alsof er niets is gebeurd,
alsof de trein er niet is.
en we zijn verdwenen in het niets
maar we zijn er wel,
we bestaan wel,
maar we worden niet herkend.…
De slaapwandelaar
gedicht
3.9 met 23 stemmen
9.483 Eenmaal in het graf
wentelde hij zich tevreden om:
's morgens zou alles toch weer
bij het oude zijn.
----------------------------------------------------------
uit: Genoeg gedicht over de liefde vandaag, 1999…
Met dichterlijke vleugel
netgedicht
4.7 met 7 stemmen
578 Een handvol akkoorden
drijft neerwaarts
als de muze haar lente lispelt
Het is alsof er woorden missen
in de grootte van tegenpolen
Ik herken de eeuwig vallende traan
als nabijheid van seizoen wisselt
en de verte wenkt
in kraters en zwarte holen
Met een dichterlijke vleugel
dek ik graf en kerker toe
Niet zichtbaar voor een oude…
Grensgebied
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
624 De grenzen van het territorium
heb je niet zelf zo uitgedacht
er was ratio zonder opperwezen
en gevoel zonder verstand
je begon ergens te wandelen
zag een oude pop in een sloot
vroeg officiële papieren aan
voor het nieuwe huis
dat vol met water stond
naast kleurrijke schilderijen
bracht je woorden
in beeldentaal
je herkende het grensgebied…
De dood van een poëet
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
687 Ze hangt haar dichtersjas aan kale bomen
als vangnet voor de stemmen in de nacht
die drijvend op de wind worden gebracht
door sluimernevels van ontslapen dromen
en morgen zullen hun verhalen zacht
over die oude jas zijn neergekomen
om aangedaan in het gevoel te stromen
als muze waar ze lang op heeft gewacht
maar blijkbaar heeft zij zich…
van vers geluk, of rauw verdriet.
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
780 Misschien vond je net
met rimpelige handen
een oude doos geheimpjes
van vroegere vrijers.
ik heb je gevonden
in de disco toen,
in een brief nu,
in een doos straks.
Lees
lief,
luister.
Misschien vergaf je, gaf
Ik jou en jij mij de kans
maar misschien ook niet.
Misschien zit ik
in een volle trein
stampvol met tranen,…
pijnlijk als gisteren
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
965 een gemis
een oude ervaring
een verleden geleden
iets waar je naar uitkeek
maar nooit heeft kunnen zijn
de pijn op zich vormt de basis
van een vergeten herinnering
waar je iedere nacht om hebt gebeden
tranen tot je bezweek
die grote dingen maken me klein
het klinkt onbegrijpelijk
verschillende dingen door elkaar mengen
maar woorden…
Gelukkig, Januari!
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
754 Oud en Nieuw geveld door griep
op mijn nest ( bed)
maar God wat ben ik blij,
die overeten overdadige
Decembermaand is gelukkig voorbij!…
Steentijd
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
474 een bron van vogelpoep
echt te veel in de weg staan
zijn stam en takken
verdwenen als voer
voor een gulzige open haard
in de kale tegeltuin
staan nu op zijn plek
twee plastic conifeertjes
in een namaak houten bak
maar ach wie mist hem nog
in dit tijdperk van steen
behalve een enkele vogel
die vergeefs blijft zoeken
naar haar oude…
30 JAAR WORDEN!
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
3.143 Laat gerust ook een traan
huil, bid en verwonder
het verlicht en vergroot
je kans op 'ouderdom'
ik bedoel oud en wijs
op z'n minst verstandig
licht en luchtig leven
ook na je dertigste!
----------------------------------
Deze hartenkreet draag ik op aan mijn Argentijnse buurman
Fernando voor zijn dertigste verjaardag.…
de terugkeer van een vriend
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
571 over mijlenverre bossen
zong een waterdichte zwaan
zijn vleugellied voor altijd vrij
in zijn gewassen ziel
voor de avond viel was er een brief
hij rustte argeloos in tijd, vergeten
tussen zwervend stof en de grief
van oude woorden
maar de morgen bracht verloren oorden
binnen ander nieuws
nog voor haar adem ouder werd
vertelde ze…
koe
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
519 Mijn leven als een oude koe
wil ieder zo graag rekken,
want sta ik nauwlijks in de sloot,
wil men er mij uit trekken.
Hier in de sloot voelt ik mij thuis,
ik overdenk mijn zonden
en door het leven opgedaan
lik ik mijn vele wonden.…
Sloop
gedicht
4.7 met 3 stemmen
11.801 Heb genade voor het tere bloempjesbehang
de plek boven de deur waar het kruisbeeld
hing, de gele randen in het bad, de zware
geur van oude keukens, van reuzel en spek.
Al die kamers waaruit warmte nu voorgoed
ontsnapt en woorden zich nog trachten te
verbergen in laatste kieren of als schimmel
woekerend in het pleisterwerk.…
vriend
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
1.116 een nacht vol rust
wakend door een kleine ziel
die stilletjes haar liefde
aan jouw oude handen gaf
een nacht in pijn
wakend door mijn eigen hand en
boven alles, op jouw hoofd
de ander hield je vast
de nacht ontlast
met jouw blik gericht naar haar
jouw liefste
uren lang haar naam en ogen
in de jouwe
dansend op haar hartenklop die stervend…
Mijn liefde
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.465 Mijn ziel werd zeer zwaar beproefd,
Mijn hart ziek en diep bedroefd;
Mijn gemoed heel somber, kil en koud,
Mijn trekken vaal, moe en oud.
Mijn leven gaat nu doelloos heen,
Ik leef, doch ach, in vrees alleen;
In kwelling, onrust, angst en nood,
Ik verwacht niets meer, alleen de dood.…
Vogels
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
780 was ik er ineens niet meer
Wat exact is gebeurd
realiseerde 'k mij pas later
toen ik wakker werd en
een heel nieuw leven begon
~~ ~~ ~~
Betonnen erecties
van nu, hingen toen heel erg slap
verscholen in breinen
was echt alles reeds opgetekend
Vogels, net als eerder
vliegen hun bekend traject
~~ ~~ ~~ ~~
Nieuwe economie
als oude…
Blijvend dromen
netgedicht
4.1 met 9 stemmen
626 weer te dromen
dichtbij het licht
rond de oude linden
de tierige aarde vinden
zo nabij blozen
met de slingerrozen
rond de open poort
in het zomerhuis wonen
waar het zorgeloze kind
uit een bloeiend hart
liedjes schommelt
van fijnbesnaarde tonen
blijvend dromen
dichtbij het water
rond de kring van druppels
de spiegeling op het…
geen poëzie
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
672 ik draag wervels
van een beest
op een eiland dat zichzelf
wil verdrinken
korte en lange verhalen
kraken uit kaken van vloed
stuwen beenderen en karkassen
uit de zeebuik
*
zij baart het verleden
met dode vleugels terwijl oude eieren
openbarsten door regenvlagen
de stank, nog gruwelijker dan ik wist
schuift voor de wolkenhemel…