Alle inzendingen over stille duisternis

5775 resultaten.

Sorteren op:

Op een mooie zomeravond

netgedicht
2.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 493
Dat de duisternis weer haar weg heeft gevonden in de natuur waar zij zich kronkelt tussen vrijheid en vrijzinnigheid Verbonden tussen hemel en aarde, het ongezien en ongehoord verschijnsel dooft zachtjes uit tot wanneer een nieuwe nachthemel tevoorschijn komt; jouw ster nabij.…
CB19 juli 2022Lees meer >

Eenzame tocht

netgedicht
2.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 601
Kou dringt diep in mijn ziel, raakt mijn hart, en de duisternis heeft geen einde of belofte, horizon vervaagt, reis eindeloos. Maar ergens breekt de stilte, de wereld lijkt weer te ademen, en ver, in de verte, roept de lente zacht, met de belofte van een nieuw begin.…
CB24 februari 2025Lees meer >

Laatste gele bloemen

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 444
En opnieuw barst mijn raam, verpletterd in duizend vergevingen- alle licht dat me vroeger verwarmde valt dieper in de duisternis. Dus smeek ik de mensen om die lelijke machten te stoppen— voor de nacht alles opeet. Ik stuur mijn laatste gele bloemen— Ik ben slechts een raam, maar zelfs glas kan huilen.…

Vrij verbonden ...

netgedicht
4.1 met 16 stemmen aantal keer bekeken 2.077
Wanneer jij teder mijn gedachten kust denk ik aan jouw lippen op de mijne, aan jouw handen die mij zacht raken, glimlachende ogen die mij omhelzen warme golven gaan door mijn nerven, op zoek naar kracht kleurt mijn huid zacht roze, stil kan alleen jij begeerte stillen, beweeg jij mij intens bewogen, voel mijn welkom als een heerlijke passievrucht…
metha7 februari 2005Lees meer >

Consciëntieplein

netgedicht
3.2 met 9 stemmen aantal keer bekeken 931
hond die achterblijft er gaat een rilling door het water: een snoek paait in de waterwortels en aan de overkant bevriest het beeld in pelgrim, die zijn oude huid verlaat om over zee te gaan, de nieuwe wereld te bewonen die niet, zoals de boom, geworteld, de hemel probeert te bereiken en zich als uiterste frivoliteit weerspiegelt in het stille…

vogelvlucht

netgedicht
3.5 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.024
jonge aarde fris en groen de ranke rozen vermiljoen en roze gladiolen de zonnebloemen in het goud het koren waar een iris blauwt en purperen violen de lelies wit de tulpen rood en alles wat er maar ontsproot aan kelken en aan klokken de krokussen in paars en geel de anemonen van fluweel die vele vlinders lokken de wind verzwijgt een stille…
klaasje2 november 2003Lees meer >

SNACHTS RUSTEN MEEST DE DIEREN

poëzie
4.2 met 26 stemmen aantal keer bekeken 7.061
Snachts rusten meest de dieren, Ook mensen goed, en kwaad, En mijn Lief goedertieren Is in een stille staat: Maar ik moet eenzaam zwieren, En kruisen hier de straat.…

November

hartenkreet
3.7 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.156
In die stille maand november Alles kaal, dor en leeg Sta ik in een verlaten steeg Geen gedender. De regen spat op mijn gezicht Op de kalen bomen Ik hoor het water stromen Doe mijn ogen dicht. Ik sta aan de grond genageld Ben bevroren van binnen Sta te verzinnen Dat het hagelt.…

De oude klas

netgedicht
3.1 met 9 stemmen aantal keer bekeken 3.794
Reinheid, Rust en Regelmaat schreef de meester op het bord kinderen met verschrikte blikken keken strak en onbewogen naar dat grote zwarte bord in de klas van stilte en van soberheid anno 1964 de Stones en Beatels ver verwijderd uit het stille dorp kinderen op de grens van stil ontluiken werd hun hartstocht door de tucht van meester'…
batsie30 september 2004Lees meer >

beken!

netgedicht
4.6 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.085
te mooi erg soms om echt te zijn te zoet erg soms om slecht te zijn stille getuigen van klinkende pijn soms langs de vleugels van een twijgerig meisje, puur, nog ongeraakt langs de haartjes op het snorretje van een ver verwarde vent langs mijn wangen naar de zee kleuren de zoute zeeën wat in hun vlak- en dieptes leeft daar rooft daar…
kuirinck24 december 2004Lees meer >

De wereld in mijn hand

netgedicht
4.4 met 32 stemmen aantal keer bekeken 8.662
Een tevreden mens aan de zee wandelend over het stille strand Zorgen geef ik aan de wind mee ik hou de wereld in mijn hand. Ik heb niet veel meer nodig alleen wat jij aan me geeft Verdriet, het is overbodig als jouw liefde warmte heeft.…

Een vreemdeling uit Macedonië

netgedicht
2.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 745
Jou en je beste vriend ontmoette ik, Alexander, bij het graf van je vader, op een stille zondag: diamanten in je oren, een brede ketting om je hals. De gouden schakels blonken in je donkere ogen. Alexander, mooie, sterke jongeman uit Macedonië, stil en ontroerd geknield bij de zwarte steen sprak je, bijna onhoorbaar, met je vader.…

Ik kan je aan

hartenkreet
3.7 met 30 stemmen aantal keer bekeken 2.285
Ik vond een blonde haar op de bank vandaag het glas waar je uit dronk staat ongeveer op dezelfde plek als waar ik het volschonk een uur voor je vertrek Ik zie de lipafdruk van een dag geleden stille getuige ik eindigde ontevreden Je zette er een punt achter Omdat je me zou kunnen kwetsen Jij maakt je zorgen Ook al voelt het voor jou…

Avondliedje

poëzie
3.8 met 19 stemmen aantal keer bekeken 3.526
De molen op de hoge dam Gaat zwaar, hij strekt de roeden stram En lomer, lomer, lomer gaan De wieken tot ze stille staan. Zo roerloos staan ze aan het wiel Alsof de slaap hen overviel Wat avondrood gloeit nog omhoog In ‘t donker van zijn vensteroog. Nu is het alles wijd en zijd Verwaasd in vale donkerheid en alles is zo vaag zo ver.…

Het gevecht van groen

netgedicht
4.3 met 25 stemmen aantal keer bekeken 1.489
Het groen heeft zijn strijd verloren Weekhartig vervallen de geurpapillen Door geruisloos aroma´s te verstoren veranderen alle bekende stillen Okeren bruinen de geur van uien Brandranzig smeulen houten klossen Natte winterse sneeuwwitte buien Lavendelkleurig verre mistige bossen.…

Als de lichtjes doven

gedicht
3.2 met 653 stemmen aantal keer bekeken 124.585
Wie dit hebben uitgedacht, komen allen samen, zingen plechtig Stille Nacht, zonder zich te schamen. Kerstmis lijkt ons keer op keer vriendschap te beloven, maar dan gaan ze altijd weer alle lichtjes doven. Turk en Griek en Marokkaan, mogen die hier blijven? Mogen die hier ook bestaan of zal men ze verdrijven?…

Als de morgen komt...

hartenkreet
3.4 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.488
Een boeketje van veldbloemen vervolledigt deze stille rust, wanneer je zachtjes door je droom wordt wakker gekust.…

Brieven aan Plinius I* )

gedicht
3.5 met 16 stemmen aantal keer bekeken 10.354
het zijn de stille dagen van het jaar, want alles wordt geduldiger gedragen in veelvoud van de laatste dracht. september weet wat dierbaarheid betekent en liefde tekent schaduwen van was. ik zeg: voorzichtigheid werd ooit berekend aan de contouren van een waterglas. de druiven, Plinius, de laatste schragen van wat een dichterzomer was.…

Ikke

hartenkreet
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.264
Geen tijd voor stille tochten na alweer een moordpartij ik heb dit niet uitgevochten het is toch echt de maatschappij. Dus waarom nog mijn nek uitsteken, ik heb het goed met mijn gezin geluk verwarmt me als een deken en de buren zijn mij te min.…

Mallemolens

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 468
Lood veranderd niet in goud, door alchimisten beschreven, in stille beloften, maar in tegenwind de volle zeilen moesten reven, draaien we de polderkraan nog wijder open om de afgedreven ego’s op te dweilen.…
pam10 mei 2009Lees meer >

Mallemolens

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 632
Lood veranderd niet in goud, door alchimisten beschreven, in stille beloften, maar in tegenwind de volle zeilen moesten reven, draaien we de polderkraan nog wijder open om de afgedreven ego’s op te dweilen.…
pama13 mei 2009Lees meer >

Glooiend op een gele heuvel

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 548
modder zijn winterslaap verstoord je zag weer de spelonken in je geest de routes die je hebt gelopen je hoeft niet meer je bent er pas geweest ik wil je wijn en dronken kussen de warme wijngaard en de zon beneden de rivier in lussen ik wil je glooiend op een gele heuvel in een sprookje met een rieten dak ben al heel tevreden met je stille…

Geven en nemen

poëzie
3.6 met 8 stemmen aantal keer bekeken 2.678
Ik look de blijdschap mijner oogen In schemer van berooid paleis… De schaamle sterfelijke bloemen Die ik u in de avond bracht, Met zoveel eeuwigs niet to noemen ‘t Schoot vleuglen in de stille nacht: Ik waak bij de eerste morgenstralen, Of gistren als een droom ontgleê: Ik wandel door de lichte zalen: Elk ding is op zijn oude stee..…

Glooiend op een gele heuvel

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 580
modder zijn winterslaap verstoord je zag weer de spelonken in je geest de routes die je hebt gelopen je hoeft niet meer je bent er pas geweest ik wil je wijn en dronken kussen de warme wijngaard en de zon beneden de rivier in lussen wil je glooiend op een gele heuvel in een sprookje met een rieten dak ik ben al heel tevreden met je stille…
wil melker15 september 2009Lees meer >

Complainte

poëzie
3.8 met 10 stemmen aantal keer bekeken 2.992
Ik zal wel heengaan op een nacht Met stille trom: een desperado Die smachtend zoekt als Eldorado Een land nog niet in kaart gebracht. Om eindlijk, door elk visioen verraden, mij te laten werven Voor 't vreemdelingenlegioen, Zo eervol anoniem te sterven.…

- Toekomst in mij -

netgedicht
4.1 met 51 stemmen aantal keer bekeken 607
De wereld lag te slapen, toen ik op een ochtend vroeg wakker werd, terwijl van jou gedroomd, dat gelukkig zijn de normaalste zaak van de wereld was, blies de liefdeshoorn zo hard het kon valse noten terug in de stille wereld.…

Dodenklacht

poëzie
3.4 met 11 stemmen aantal keer bekeken 3.412
Kon 'k met mijn hartebloed u 't leven Hergeven, u de zonnige ogen Weer op doen slaan; Of in mijn armen door het duister Der stille dodengangen dragen, En met u gaan. 1887…

Jarig

hartenkreet
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.138
Laatst las ik een goed boek: winters verweer De lieve schrijver was in kille perioden ook en stille mijnheer. Maar vandaag bloeide ik open, op bezoek: Geert en Maria, ook én mijn maat, Brum Wenskaarten, champagne , ruikers, hun liefs en parfum.…

Oude wijn

poëzie
3.3 met 15 stemmen aantal keer bekeken 4.027
Oude wijn van vreugd gekelderd, Die, mijn late lust en lied, Daaglijks op mijn tafel heldert In verkristallijnd verdriet - In het goud, dat 'k had gedreven Tot uw dronk aan jeugds festijn, Heb ik aan mijn mond geheven and're, zware, purpren wijn; Maar de lange, stille jaren Dat een god mij u onthield, zijt gij door bestendig klaren…

Moeder Aarde

netgedicht
3.8 met 8 stemmen aantal keer bekeken 693
stille stappen laten huizen van persoonlijkheden achter relaxed in de regen ontdek ik met eigen ogen het weelderige weidelandschap van Friesland tussen mijn vingers gloeien gekozen woorden het begeleid de pen gebogen op papier van het moment van beelden om het leven op de geur van regen zintuigen trillen, ik weet het en ik weet waarom…
Quicksilver8 september 2010Lees meer >