8947 resultaten.
Zwarte Piet
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
608 Het zijn de eeuw`ge Gutmenschen,
ver boven ons verheven.
Och was toch maar in hemelsnaam,
bij moeder thuis gebleven.…
Schelpend zand
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
535 het was onaards
de plaats waar ik
jouw voeten waste
er was alleen
een lichte plek
de wereld heel ver weg
er golfde zee in
een mildheid zonder
overheersend kuiven
zij bloeide blauw
op het witte strand
van schelpend zand
een zilte zon
scheen magisch licht
mystiek weerkaatste in je blik
wij voelden de
nabijheid van het paradijs…
Surrealistisch de ontlading
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
521 gezien
uitzinnig in beminnen
het steeds maar weer
opnieuw willen beginnen
door de spanning van het spel
we schilderden verleden
op doeken die we kleedden
met het prille groen dat
eerste lentebloesems deed
ontluiken in het tedere toen
magisch waren de nachten
die meer uren telden
in het wachten op elkaar
surrealistisch de ontlading
ver…
Het leven
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
410 Waarom moest het zo ver komen, waar zijn de mooie dromen.
Alleen, pijn en ellende rest me nog, ik ben leeggezogen.…
Avondhemel doortrokken met rood.
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
466 Ver beneden hoor je de laatste vogels fluiten.
Valt weldra de stilte in. Niet langer bij
machte zich in zijn toonzetting naar buiten
toe te uiten.…
Misleiding
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
511 je mooie dingen maakt
Je wilt begrijpen waarom het niet lukt
Onder een complex gebukt
Van een donker verleden
In je gedichten vermeden
Ze blijft vragen om meer gedichten
Het doet haar ziel oplichten
Is wat zij mij zegt
Ze is aan mijn woorden gehecht
Dan zie je haar in beeld met een ander
Je zegt jezelf: ik verander
Maar die ander is zo ver…
vertigo
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
549 zonder aanwijzing of bericht heb je
het vertrouwde zelfgebouwde nest verlaten
ik wacht, verstoken van je tederheid
hoe ver ben je gevlogen?…
Je bent
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
574 Je lieve lichaam ligt begraven in een bos,
niet ver van het Nije Hemelryk, de zwemplas,
waar je mij en mijn broers vaak vandaan
haalde na een bloedhete dag. Je bent je
lichaam niet meer. Je ademt niet meer. De
donkere duisternis heeft je toegedekt.…
Diploma-uitreiking
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
645 want
alwat je moest leren
van juffen, meneren
van argumenteren,
correct formuleren
van draaien en keren
- exact transformeren:
van alles verleer je
van andermans veren
op de dag des Heren
...na wimpel en vlag...…
treinrit
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
501 Ik rijd door de brede vleugelslag
van de akkers die versnellen
als licht geveerde velden
in de lijn met de trein
de voren op het land zijn lange
slagpennen rulle veren het zand
bomen verglijden als hoog geplante
twijgen om licht aan te rijgen
mijn hoofd rust op een kussen van glas
ik ben me van geen kwaad bewust
zowel achter als voor…
Hoop op de Morgenster
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
1.081 als het licht plots uitvalt in ons leven
de donkere nacht zo eindeloos lijkt
onze hoop tot leven is opgegeven
is er nog een Ster die ergens prijkt
een Ster die nooit ophoudt te schijnen
en van ver wenkt als het moeilijk gaat
al kan wanhoop haar glans ondermijnen
de dag komt dat ze weer oplichten gaat
de Morgenster die hoop heeft gebracht…
In civilisatie gist
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
566 bewegen
zonder enig contrast
voel het zuigen
van de kloven die
gestolen tijd uitbuiten
daar schuiven
vele panelen hun
lang verleden bestaan
formeren decor in
chaos en afgrijzen uit de
ondergang van paradijzen
revolutie zal
geen geschiedenis
schrijven over het leven
daar gaat de strijd voort
om de podium plaatsen
tot ver…
Ankerplaatsen
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
471 zacht kabbelen
de woorden voort
warmen zich
in belangstelling
alsof ze nog
nooit zo expliciet
zijn gehoord
de toon verbindt
onderliggende
gevoelens die
langzaam aan
komen drijven
uit ankerplaatsen
in stilstaand water
ver van de geul
waar gisteren en
vandaag nog kolken
met de vaart van
het wereldnieuws
en de regio’s
nog op…
De lenigheid van leven
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
468 Het is bijna de dag van de te verse gravering,
de papieren, bloemen, de dag die zich herhaalt,
alles wil herhalen wat herhaalt kan worden.
Is het 't gemis, de ontroering van toen en nu,
het denken aan het leven wat geleefd werd
het niet weten, nog niet durven uiten en voelen.…
Zeg eens Ada
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
634 Ach dat ik maar een vers met A beginnen zag
En dat het in het langszijgaan was als
Een adem van lieftalligheid die
Haar nadien hulde bracht
Die altijd aan mijn zijde gaat bij dag
Bij barre nacht mij niet verlaat
Haar die mij in haar smalle handen draagt
Die mij - kwam ik te vallen - schraagt
Ach sprak die A maar naar mijn ware ik
Maar ja…
Druppels
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
409 wat is de waarde
van mijn aanwezigheid
hier op aarde
was de kwestie die door
de leerling bij z’n zenmeester
werd aangekaart
de meester antwoordde
misschien ben jij wel de druppel
die de emmer over lopen laat
of eentje van ver daarvoor
zonder welke hij ook niet
overstromen gaat
jij bent de druppel en met
vele andere lui
zijn we belangrijk…
LIEVEVROUWEBEDSTRO
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
492 mijn lieve vrouwe*
in mijn bed vers stro want ik
wil van u houen
*volgens de legende heeft Anna, de moeder van Maria, omdat haar dochter moeilijk de slaap kon vatten, een zak met deze gedroogde geurende plantjes, onder haar matras gelegd en sliep ze.…
Bolletje zwart
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
543 ze vinden me raar
als ik tegen het bolletje
zwarte veren praat
dat op mijn schouder zit
wij hebben het
samen heel goed
ook als ik groet doet
zij mij altijd na
het is een zij
dat weten wij na
heel lang leven waarin
zij alles heeft begrepen
mensen klagen dat
zij haar niet zien als wij
duidelijk communiceren
verkeerd kanaal misschien…
ik drink jouw muziek
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
675 lief ik jouw muziek die ik
als mokerslagen onthaal in
het voorportaal waar
alles samenkomt
soms wens ik gisteren terug
wanneer de dag traag als
verwaaide as zich verspreidt
over talloze nukkige pas
geasfalteerde wegen
niets is akeliger dan het
gewauwel van mijn eigen
klaagzang dat kleverig
mijn huig verzwaard met
melodieën uit een ver…
Na Middernacht
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
535 Hoezo twee
voor twaalf
het is al ver
na middernacht
O Mensch,
gib acht!…
Onvoorziene gevolgen
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
456 De Middeleeuwse kerk verkondde
De duível brengt het vuil in ´t vlees
Het volk zat vol met angst en vrees
En híeld zich ver van lust en zonde
De Middeleeuwse kerk beweerde
Geslachtsgemeenschap hebben; paren
Dat heeft tot doel het kinderen baren
Zo stelde menig Godgeleerde
Hoe kon je het genot bedwingen
Dat tóch kwam kijken bij de daad?…
Knipoog?
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
399 Zijn aard en meesterschap
door tijd de imperfectie heeft
doorstaan, blijft hij dichterlijk
bij de aarde, teugels van de
ziel die ongezien liet weten
de plaats en waaraan hij
is aan opgegaan, onmin
over literaire wetten, pennen-
streken op Icarus wieken, smelten
in de knipoog van de zon, wat
overbleef was pek zonder veren.…
DIE ZEE MAN DIE ZEE
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
392 nooit zal hij het vinden
al vaart hij nog
zo veel en ver
er is ook geen enkele
vaste plek die hem kan binden
die hem wordt gewezen door
wie weet dan ook maar welke ster
hij weet ook echt
niet wat hij zoekt
waarop hij eigenlijk jaagt
en dus wordt hij
steeds weer voor een
nieuwe reis geboekt
steeds weer opnieuw uitgedaagd
nu heeft…
Wolken
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
468 welke veldslagen
in welke luchtlagen
wolken afleggen
valt niet te zeggen
onrust alle dagen
bolle wolken
vermengd met
vlakke vlagen
vechten en wagen
zich in elkaars lagen
ver boven de grond
met zonnehitte
waar zij in elkaars
vaarwater zitten
uit elkaar drijven
of samenklitten
stil onverstoord
gaan zij voort
bouwen dikke wolkenkragen…
‘k Laat het u nog weten
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
597 Waarom meid zo ver gereden,
waarom blijven we niet lekker thuis,
thuis ben ik ook tevreden,
waarom begeven we ons in ’t gedruis.
Thuis heb ik het vaak zo fijn,
met ons eigen bed en mijn boeken,
en ons dagelijkse glaasje wijn,
waarom zouden we ‘t elders zoeken.…
Diploma-zwemmen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
552 Het water altijd warm en gastvrij
Haar lijf licht en glooiend
dansend
als op een Weense wals
Maar nu is ver en diep het bad
De randen hard en scherp
als hij staat met witte beentjes
op Springblok 2
Haar kind zo moedig en vol vuur
trekt de voorgeschreven banen
Eén voor één klauwt hij ze weg
Zijn nog zieke adem breekbaar
Het water…
sinds tijden kijk ik weer
gedicht
4.0 met 2 stemmen
2.224 sinds tijden kijk ik weer van dichtbij naar die zonderlinge maaksels:
de schorshuid diep gegroefd
ruwe gravure van
droog-ritsen wirwar-stroompjes doorsnijden winden zich
waarin kermesrood
een rondhangen
traag trekken
van vuurwantsengewemel
stamopwaarts
voortschuift
tastend
voelhoorns volgend
aldoor snijdende honger
drijft hen
van ver…
voortschrijding
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
461 zich af
in de schaduw van de plant haar licht
soms op de voorgrond en zelden afwezig
blinken sterren nog steeds in hun uithoeken
al fluistert men dat de tijd zich verwijdert
staat op elk moment een woordenboek klaar
om de bladeren in de tuin te achterhalen
die lagen er nog van een vorige keer zodat ook
de zomer is blijven liggen, niet ver…
Het uitvliegen
netgedicht
5.0 met 24 stemmen
443 ik opende
je hart met warme
lichte zonneblaadjes vers
uit de eerste zonsopgang
begeleid door vogels
wakkere muziek
in prille lente melodie
het is geen ochtend
zoals velen dat zou
snel gaan vervelen
maar juist de kleine
variaties in licht en geur
geven de begeleidende
muziek haar unieke kleur
het is dat gevoel
van op weg zijn…
Hoofdzaken
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
504 Het is een serieuze zaak
mannen aan de rivier
bespreken en proeven de revolutie
De cavalerie komt
de heilige arresteren
en sluit hem ver weg op
Het is feest in dat fort
de koning is jarig
een meisje danst
Ze warmt de mannen op
met haar blote buik
en moet een wens doen
Ze weet zich geen raad, zoekt
bescherming bij haar moeder
die…