5638 resultaten.
Reizen, van Hier naar Hier
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
669 De wind die ook hier de wolken drijft.
Elke dag wordt hier opnieuw geboren.
Eindelijk werd het tijd,
om tevreden thuis te blijven.
Tijd om op reis te gaan.
Van Hier naar Hier.…
druipend tafereel
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
469 De dag begint kregelig uit tegenzin
zonder eerst een boterham
de zon is in de wolken gewaaid
ze woeit daar
vecht er met sissende kussens
slaat het vocht eruit en
giet de mist over de velden
steekt een paar kozijnen tussen de buien
brandt een regenpijp vanuit de erker
en loeit nog even na uit hitsigheid
Het gras snijdt de druppels aan…
Veelzijdigheid
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
564 Als tolk van de natuurlijke orde
de regels op de akker en het planten
uiten wolken met toelichtingen
verklaringen op veel geschriften
het dragen van herkenningstekenen.
Al blijf ik kind en leerling ineen
mijn haren kleuren dagelijks grijzer.…
Verzadiging
poëzie
3.4 met 5 stemmen
920 De lange achtermiddagen aan boord
Waarin de zon op vale golven gloort,
Tussen de wolken uit, of door een lek
In 't hemeldak licht droop op 't gore dek.
De lege achtermiddagen aan boord
Waarin de zon, door een gesloten poort,
Tussen de spleet in 't saaien kooigordijn
Op een portret valt als een streep karmijn.…
Robin Hood
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
2.192 sprookje tussen sprookjes
In het witste licht geboren
Val jij neer als dwarrelsneeuw
Als witte deken zonder sporen
Steel je mijn hart voor het jouwe
Als een echte Robin Hood
En geef je terug wat niet van mij was
Met een zoen in overvloed
Want zo ben jij, mijn duizenddromer
Jij bent liefde, jij bent goed
Jij kust de wolken…
lente bekoort
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
495 bevederd nestelen zij zich
met zorg zich een thuis vlechtend
in het breekbaar roze van bloesems
die ons geurend als rozenparfum
de komst kondigen van fris groen
de zon breekt goudgeel schijnend
door de buien van grijze nevels
die de dorst lessen van de aarde
die met kleur van glorieuze gratie
ons het nieuwe leven prijs geeft
wolken…
Moeder
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
396 hoe meer hoe minder
wat ze gaf was dat ze het
luchtledige om haar gewelf
voedde met de leuzen
uit haar hoofd
merkwaardig zoals wolken
botsen en de donder zijn
pijn ver-licht, zo kon ze zijn
zoals het weer de piano bedient
op de toetsen van bladerdeeg
een broche op haar vest en krulspelden
die de volgende strijd ging voorspellen,…
Katwijk kust mij
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
556 zichzelf
Ik loop over een pad
Waar vrouwen vroeger hun rug niet keerde naar de zee
Ze keken met de storm mee
Ik had trek gekregen met nog de
zeereep voor mijn kiezen
Een mantelmeeuw was mij al voor
Zonnestralen kwamen door
Goude mist met blauwe gaten
Witte vlaktes boven wilde golven
De zon die droogt zijn tranen
Dat bedoel ik met zijn wolken…
Melody de d ‘ amour
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
453 de tijden
zijn onwijs in ‘t decadent paradijs
van experimenten
tussen twee angsten
een grijze wolk
dat uitsteekt
boven de torenklok in
slierten mist
het zand van ‘t kusten strand
de schelpen van Holland
weggespoeld onder ‘t woeste grijs
gore schuim in de eindeloze zee
boven ‘t blauw en hemel wit
strak als een gezicht…
Ironie van tijd?
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
491 Empathie uit de bloedbaan staat voor rood
de hemel bestaat uit jagende witte wolken
het blauw beslaat de zeeën die zijn overwonnen
ontdekt en vergaard in verre onbekende oorden
O, die frisse kleuren bundeling van saamhorigheid
om af te dalen in de krochten van het hart, gedeeld
door zovelen binnen de grenzen van het onvolprezen
smart wat…
Verdriet is zeven sokken
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
478 Heeft intens liefhebben ons bleek vandaag even verlaten,
hebben zelfs de bomen en planten wolken dat in de gaten.
Want ken ook jij dat gevoel van even niets meer zien niet
geloven dat we aan het bloeien waren ook deze gevaren?…
Ongeschoren leven
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
462 Zou daarboven ook een soort ploeger wonen in de wolken
is dat wat soms ook de onweersbuien aan ons vertolken.
Mijn leven lijkt op een hortensia of haag nog ongeschoren
voor mijn gevoel ben ik weer gisteren opnieuw geboren.
Ik leg vaak gekscherend mijn beide handen op mijn hoofd
meet de levenskoorts die bij lange na nog niet is gedoofd.…
De dood pleziert nog niet
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
596 Ook al lijk jij in veel dingen een prachtig oud woud,
noemde men jou lang geleden al wijs lief en ook oud,
wij willen nog lang van je wijsheden genieten in het nu,
gebruiken de wolken, gewoon het firmament als paraplu.
Leven heeft soms domweg een tijd een maskermond,
loopt dan tijdelijk als pierlala verkleed op aard rond.…
Bevrijdingslied
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
425 De wolken drijven van donker naar donker
langs 't zonnelicht voorbij; 't witte licht spreidt breder baan
in 't aardse donker opgegaan in stergefonkel
't zoete licht waarvan haar ogen stralen; beminnen al tesaam
Och warm geluk dat straalt uit woningen der liefde
gesmaad door wereldse oppervlakkige onbestendigheid
dat als een donkere schaduw…
Pieken en dalen
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
573 Het dal wanneer je de ogen opent zware sloffen naar de keuken lopend
De ochtend giet je zwart in een kop
Je staat weer beladen op
De cafeïne vergezeld van nicotine
Ik snuif de ozon op in de ochtend zon
Een donderslag bij duistere hemel en ineens is daar het licht
De donkere wolk verdwijnt kijkend in de koffiedik
De chemische rommel maakt…
Verslaafde agenda's
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
433 Aan het zweven van wolken,
die als gedachten drijven.
Zoals vogels vliegen.
Vissen zwemmen.
Mensen denken.
Moeten?
Willen?
Doen?
Durft hij moedig te onderzoeken
hoe angstige gedachten komen,
en spontaan weer kunnen gaan?
Kan hij bevrijd van angsten,
op eigen benen staan?…
Mijmeringen
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
531 Herinneringen zijn als wolken,
zachtjes drijvend langs de horizon.
In rossige tinten kleurend,
bij de ondergaande zon,
wachtend op de nacht.
Als stille wateren door de wind
in beroering gebracht.
Gestalten treden nader,
spreken en maken gebaren.
Dat is waaraan ik ze herken.
Mijn moeder met haar schort,
haar vinger geheven.…
Ongevraagd Zinvol Leven
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
448 In het drijven van wolken,
die spontaan komen,
en zomaar gaan.
In het zandlopen van een stille loper.
In het druppelen van een kraan.
Niets meer willen begrijpen,
en daardoor, o wonder,
zinvol leven zien.
Ongevraagd.
Onbedoeld.
Toevallig.
Toevallig geboren worden.
Ongevraagd weer gaan.…
heerlijke winter
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
467 sneeuw stuift zich stapelend
uit het wit van katoenen wolken
tot witter dan het witste zand
de hoogste duinen in het land
voor een winterfrisse wandeling
een sneeuwballengevecht soms
of een ritje op een afgestofte slee
struinen jong en oud daartussen
buiten rennen kinderen spelend
rollen stapels sneeuw tot poppen
met hoge hoeden op…
Hoofdspelen
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
486 Buiten drijven wolken in de wind.
Hier vind ik wat ik altijd al zocht.
Eerlijke gedachten beleef ik hier,
die ik binnen in mijn volle hoofd,
nooit vond.…
Stroomstoot
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
673 Maar als we bliksem kunnen vangen
die ratelend langs de wolken vliegt
wie weet wat we dan ervaren
of is de kolder in m’n hoofd gevaren?…
Er woedt een oorlog in Europa.
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
630 Lang geleden,
waaiden er zwarte wolken boven Europa.
Ze waaien weer
van oost naar west.
Oorlog in kinderen.
Oorlog in hoofden.
Mannen gescheiden van vrouwen.
Dochtertjes huilend bij vaders
die weggaan,
misschien nooit meer terugkomen.
Radeloze moeders op de vlucht.…
Hoedendragers
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
513 van ze gevraagd
Een wolk van somber zwijgen hangt de zware tongen open
Blootshoofds iets getuigen van een noeste drang naar zwart
Afkeer van de luiheid en een eerlijk oog naar boven
Faro’s volk een enakskind, het harde hart verhard
Als koren op de libanon, mijn hart zal hem nog loven
Een rijnaak maakt een trage bocht, de zon stroomt in het…
5 mei 2022
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
611 Zelfs als wolken van kleur verschieten
mag het de pret niet drukken
Er blijft altijd wat moois verscholen in de mens
Zo niet, dan is het op zijn minst een wens
als het geloof erin niet meer wil lukken.…
MIJN HARTENKREET OP 1 IN DE TOP 10
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
502 Een lichtpuntje in donkere tijden
donkere wolken pakken zich samen
rondom mijn innig geliefde dochter
De vrouw van 17 die meisje is gebleven
Meest ernstige vorm van epilepsie
die ontwikkeling verhindert en verhinderde
Wat mij in 2009 definitief aan 't schrijven bracht
via wwww.gedichten.nl en www.nederlands.nl
dat prachtige initiatief van…
Illusies
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
465 Maar hoe ik de kusten zag
van foto's die ik gemaakt
van lange eenzame wandelingen
de bocht in de verte
wolken partijen,
de wind voelde op mijn wangen
‘k er over schrijven wilde,
m’ erover dichten hoorde in stilte
hoe hield ik van de zee, de vogels
ging ik erin op
De volgende dag ging ik echt
langs strand,
haast geen meeuwen…
Het eenheidspostulaat
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
479 Tussen windbuilen door
schijnt de felle nazomerzon,
exemplarisch hilarisch klaarkomend,
achter nooit nalatende wolken
die de verwondering vertalen
als ik verhalen wil gaan proberen
te vereren van oude schrijvers,
als blijvers door de eeuwen heen,
vóórdat het gejank en geblèr
losbarst in volkse volières.…
Altijd aanwezig
netgedicht
2.1 met 14 stemmen
356 Gedachten komen en gaan
als wolken die hun eigen richting kiezen,
zonder haast, en ik leer hun voorbijtrekken te vertrouwen,
alsof mijn aandacht een open veld is waar niets vastgehouden hoeft te worden.…
Wat nog geen woorden heeft
netgedicht
2.3 met 7 stemmen
267 Wolken wijken zacht
tussen grijs ontwaakt het blauw
nog zonder woorden
In het ochtendlicht dat
zich voorzichtig langs de rand van mijn
aandacht ontvouwt, blijft een stille beweging onder
mijn huid aanwezig, alsof iets wil spreken maar nog niet weet hoe.…
Omgekeerde vlag.
netgedicht
3.4 met 12 stemmen
135 Het water spiegelt grauwe wolken,
geen teken meer van wat er was.
Regen valt niet om te troosten,
maar tekent alles grauw als as.
Geen gesprek dat ooit begon,
want woorden sterven in de wind.
Geen akkers, weiden, boerenstemmen -
bestuurders blijven agrarisch blind.…