Alle inzendingen over wolken

5638 resultaten.

Sorteren op:

Reizen, van Hier naar Hier

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 669
De wind die ook hier de wolken drijft. Elke dag wordt hier opnieuw geboren. Eindelijk werd het tijd, om tevreden thuis te blijven. Tijd om op reis te gaan. Van Hier naar Hier.…

druipend tafereel

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 469
De dag begint kregelig uit tegenzin zonder eerst een boterham de zon is in de wolken gewaaid ze woeit daar vecht er met sissende kussens slaat het vocht eruit en giet de mist over de velden steekt een paar kozijnen tussen de buien brandt een regenpijp vanuit de erker en loeit nog even na uit hitsigheid Het gras snijdt de druppels aan…

Veelzijdigheid

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 564
Als tolk van de natuurlijke orde de regels op de akker en het planten uiten wolken met toelichtingen verklaringen op veel geschriften het dragen van herkenningstekenen. Al blijf ik kind en leerling ineen mijn haren kleuren dagelijks grijzer.…

Verzadiging

poëzie
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 920
De lange achtermiddagen aan boord Waarin de zon op vale golven gloort, Tussen de wolken uit, of door een lek In 't hemeldak licht droop op 't gore dek. De lege achtermiddagen aan boord Waarin de zon, door een gesloten poort, Tussen de spleet in 't saaien kooigordijn Op een portret valt als een streep karmijn.…

Robin Hood

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 2.192
sprookje tussen sprookjes In het witste licht geboren Val jij neer als dwarrelsneeuw Als witte deken zonder sporen Steel je mijn hart voor het jouwe Als een echte Robin Hood En geef je terug wat niet van mij was Met een zoen in overvloed Want zo ben jij, mijn duizenddromer Jij bent liefde, jij bent goed Jij kust de wolken…
Jan Haak23 januari 2019Lees meer >

lente bekoort

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 495
bevederd nestelen zij zich met zorg zich een thuis vlechtend in het breekbaar roze van bloesems die ons geurend als rozenparfum de komst kondigen van fris groen de zon breekt goudgeel schijnend door de buien van grijze nevels die de dorst lessen van de aarde die met kleur van glorieuze gratie ons het nieuwe leven prijs geeft wolken…

Moeder

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 396
hoe meer hoe minder wat ze gaf was dat ze het luchtledige om haar gewelf voedde met de leuzen uit haar hoofd merkwaardig zoals wolken botsen en de donder zijn pijn ver-licht, zo kon ze zijn zoals het weer de piano bedient op de toetsen van bladerdeeg een broche op haar vest en krulspelden die de volgende strijd ging voorspellen,…
elze26 oktober 2019Lees meer >

Katwijk kust mij

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 556
zichzelf Ik loop over een pad Waar vrouwen vroeger hun rug niet keerde naar de zee Ze keken met de storm mee Ik had trek gekregen met nog de zeereep voor mijn kiezen Een mantelmeeuw was mij al voor Zonnestralen kwamen door Goude mist met blauwe gaten Witte vlaktes boven wilde golven De zon die droogt zijn tranen Dat bedoel ik met zijn wolken…

Melody de d ‘ amour

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 453
de tijden zijn onwijs in ‘t decadent paradijs van experimenten tussen twee angsten een grijze wolk dat uitsteekt boven de torenklok in slierten mist het zand van ‘t kusten strand de schelpen van Holland weggespoeld onder ‘t woeste grijs gore schuim in de eindeloze zee boven ‘t blauw en hemel wit strak als een gezicht…

Ironie van tijd?

netgedicht
5.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 491
Empathie uit de bloedbaan staat voor rood de hemel bestaat uit jagende witte wolken het blauw beslaat de zeeën die zijn overwonnen ontdekt en vergaard in verre onbekende oorden O, die frisse kleuren bundeling van saamhorigheid om af te dalen in de krochten van het hart, gedeeld door zovelen binnen de grenzen van het onvolprezen smart wat…
Pama28 april 2020Lees meer >

Verdriet is zeven sokken

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 478
Heeft intens liefhebben ons bleek vandaag even verlaten, hebben zelfs de bomen en planten wolken dat in de gaten. Want ken ook jij dat gevoel van even niets meer zien niet geloven dat we aan het bloeien waren ook deze gevaren?…

Ongeschoren leven

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 462
Zou daarboven ook een soort ploeger wonen in de wolken is dat wat soms ook de onweersbuien aan ons vertolken. Mijn leven lijkt op een hortensia of haag nog ongeschoren voor mijn gevoel ben ik weer gisteren opnieuw geboren. Ik leg vaak gekscherend mijn beide handen op mijn hoofd meet de levenskoorts die bij lange na nog niet is gedoofd.…

De dood pleziert nog niet

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 596
Ook al lijk jij in veel dingen een prachtig oud woud, noemde men jou lang geleden al wijs lief en ook oud, wij willen nog lang van je wijsheden genieten in het nu, gebruiken de wolken, gewoon het firmament als paraplu. Leven heeft soms domweg een tijd een maskermond, loopt dan tijdelijk als pierlala verkleed op aard rond.…

Bevrijdingslied

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 425
De wolken drijven van donker naar donker langs 't zonnelicht voorbij; 't witte licht spreidt breder baan in 't aardse donker opgegaan in stergefonkel 't zoete licht waarvan haar ogen stralen; beminnen al tesaam Och warm geluk dat straalt uit woningen der liefde gesmaad door wereldse oppervlakkige onbestendigheid dat als een donkere schaduw…

Pieken en dalen

netgedicht
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 573
Het dal wanneer je de ogen opent zware sloffen naar de keuken lopend De ochtend giet je zwart in een kop Je staat weer beladen op De cafeïne vergezeld van nicotine Ik snuif de ozon op in de ochtend zon Een donderslag bij duistere hemel en ineens is daar het licht De donkere wolk verdwijnt kijkend in de koffiedik De chemische rommel maakt…
D.R. Korthof13 september 2020Lees meer >

Verslaafde agenda's

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 433
Aan het zweven van wolken, die als gedachten drijven. Zoals vogels vliegen. Vissen zwemmen. Mensen denken. Moeten? Willen? Doen? Durft hij moedig te onderzoeken hoe angstige gedachten komen, en spontaan weer kunnen gaan? Kan hij bevrijd van angsten, op eigen benen staan?…

Mijmeringen

hartenkreet
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 531
Herinneringen zijn als wolken, zachtjes drijvend langs de horizon. In rossige tinten kleurend, bij de ondergaande zon, wachtend op de nacht. Als stille wateren door de wind in beroering gebracht. Gestalten treden nader, spreken en maken gebaren. Dat is waaraan ik ze herken. Mijn moeder met haar schort, haar vinger geheven.…
Antje.12 december 2020Lees meer >

Ongevraagd Zinvol Leven

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 448
In het drijven van wolken, die spontaan komen, en zomaar gaan. In het zandlopen van een stille loper. In het druppelen van een kraan. Niets meer willen begrijpen, en daardoor, o wonder, zinvol leven zien. Ongevraagd. Onbedoeld. Toevallig. Toevallig geboren worden. Ongevraagd weer gaan.…

heerlijke winter

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 467
sneeuw stuift zich stapelend uit het wit van katoenen wolken tot witter dan het witste zand de hoogste duinen in het land voor een winterfrisse wandeling een sneeuwballengevecht soms of een ritje op een afgestofte slee struinen jong en oud daartussen buiten rennen kinderen spelend rollen stapels sneeuw tot poppen met hoge hoeden op…

Hoofdspelen

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 486
Buiten drijven wolken in de wind. Hier vind ik wat ik altijd al zocht. Eerlijke gedachten beleef ik hier, die ik binnen in mijn volle hoofd, nooit vond.…

Stroomstoot

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 673
Maar als we bliksem kunnen vangen die ratelend langs de wolken vliegt wie weet wat we dan ervaren of is de kolder in m’n hoofd gevaren?…
An Terlouw8 oktober 2021Lees meer >

Er woedt een oorlog in Europa.

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 630
Lang geleden, waaiden er zwarte wolken boven Europa. Ze waaien weer van oost naar west. Oorlog in kinderen. Oorlog in hoofden. Mannen gescheiden van vrouwen. Dochtertjes huilend bij vaders die weggaan, misschien nooit meer terugkomen. Radeloze moeders op de vlucht.…

Hoedendragers

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 513
van ze gevraagd Een wolk van somber zwijgen hangt de zware tongen open Blootshoofds iets getuigen van een noeste drang naar zwart Afkeer van de luiheid en een eerlijk oog naar boven Faro’s volk een enakskind, het harde hart verhard Als koren op de libanon, mijn hart zal hem nog loven Een rijnaak maakt een trage bocht, de zon stroomt in het…

5 mei 2022

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 611
Zelfs als wolken van kleur verschieten mag het de pret niet drukken Er blijft altijd wat moois verscholen in de mens Zo niet, dan is het op zijn minst een wens als het geloof erin niet meer wil lukken.…

MIJN HARTENKREET OP 1 IN DE TOP 10

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 502
Een lichtpuntje in donkere tijden donkere wolken pakken zich samen rondom mijn innig geliefde dochter De vrouw van 17 die meisje is gebleven Meest ernstige vorm van epilepsie die ontwikkeling verhindert en verhinderde Wat mij in 2009 definitief aan 't schrijven bracht via wwww.gedichten.nl en www.nederlands.nl dat prachtige initiatief van…

Illusies

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 465
Maar hoe ik de kusten zag van foto's die ik gemaakt van lange eenzame wandelingen de bocht in de verte wolken partijen, de wind voelde op mijn wangen ‘k er over schrijven wilde, m’ erover dichten hoorde in stilte hoe hield ik van de zee, de vogels ging ik erin op De volgende dag ging ik echt langs strand, haast geen meeuwen…

Het eenheidspostulaat

netgedicht
2.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 479
Tussen windbuilen door schijnt de felle nazomerzon, exemplarisch hilarisch klaarkomend, achter nooit nalatende wolken die de verwondering vertalen als ik verhalen wil gaan proberen te vereren van oude schrijvers, als blijvers door de eeuwen heen, vóórdat het gejank en geblèr losbarst in volkse volières.…

Altijd aanwezig

netgedicht
2.1 met 14 stemmen aantal keer bekeken 356
Gedachten komen en gaan als wolken die hun eigen richting kiezen, zonder haast, en ik leer hun voorbijtrekken te vertrouwen, alsof mijn aandacht een open veld is waar niets vastgehouden hoeft te worden.…
CB1 april 2026Lees meer >

Wat nog geen woorden heeft

netgedicht
2.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 267
Wolken wijken zacht tussen grijs ontwaakt het blauw nog zonder woorden In het ochtendlicht dat zich voorzichtig langs de rand van mijn aandacht ontvouwt, blijft een stille beweging onder mijn huid aanwezig, alsof iets wil spreken maar nog niet weet hoe.…
CB6 juni 2026Lees meer >

Omgekeerde vlag.

netgedicht
3.4 met 12 stemmen aantal keer bekeken 135
Het water spiegelt grauwe wolken, geen teken meer van wat er was. Regen valt niet om te troosten, maar tekent alles grauw als as. Geen gesprek dat ooit begon, want woorden sterven in de wind. Geen akkers, weiden, boerenstemmen - bestuurders blijven agrarisch blind.…
J.J.v.Verre.27 augustus 2026Lees meer >