5616 resultaten.
DE RODE MEIDOORN BLOEIT
hartenkreet
4.8 met 5 stemmen
815 De rode meidoorn bloeit naast d’ oude linde
waar een klein Mariakapelletje verscholen staat
waar ik als kind mijn veldbloemen tot ruiker schikte
aan het groen geverfd hekje dat altijd open staat
binnen in een nis staat een versierd Mariabeeld
in het licht van blauwe kaarsen die altijd branden
Maria die alle tranen van haar kinderen heelt…
HET VALT
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
514 Zwermen vogels kleuren blauw de avondlucht.
Haat blaast zwarte wolken naar een barre kust.
Vriendschap keert zich om, verhardt tot lust.
Het herkent zich in het wit van de geraamtes.
Het vindt vrede slechts in tederheid, bij het zachte
wiegen der gladiolen in de geile lentewind, bij
bomen die de hemel blad en tak aanreiken.…
Mijn moeder is een influenzer
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
557 het piesen
de bril omhoog of naar benee
M'n moeder is een influenzer
Sinds een dag of drie
Geeft iedereen de raad
Hoe de laatste mode staat
Het de majesteit vergaat
Of waar de mooiste camping staat
in Urk of Middelie
M'n moeder is een influenzer
sinds een dag of vier
deelt hele wijze lessen
Over vorken, lepels, messen
Over jam van blauwe…
Herinneringen
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
507 De ‘Blauwe’ tram naar Zandvoort,
de ‘Dubbeldik puur’ van Jamin.…
Daar bij die molen
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
601 Een molen in rust
een met het polderlandschap
een bewaarde schat
Wanneer tijd is gekomen dat het
prachtige blauw van hemel vermeerdert waar
zon gezelschap krijgt van steeds minder donkere en grauwe
wolken gelijktijdig zorgt een opkomende wind voor aandacht en verstrooiing.…
Schemerlicht
netgedicht
1.0 met 3 stemmen
480 Als de zon ondergaat, is het ongetwijfeld het
mooiste visuele spektakel dat in het leven plaatsvindt
Subtiel kleurenspel van zachte toetsen: van rood in blauwe
lucht, onderweg oranje strepen met gele accenten tegengekomen.…
Eindeloosheid
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
545 De zon verrijst
reizende wolken baden zich
in het blauwe meer
Als pluizige suikerspin of
zacht watje met elk een eigen plekje in
oneindige hemel waar ze samen zijn en dan weer uit elkaar
onafscheidelijk en dan weer los zonder dat ze elkaar uit het oog zullen verliezen.…
Poëziebeleving
netgedicht
2.0 met 18 stemmen
1.068 Leve Poëzie
van regels naar vrije vorm
een alternatief
Hoe haar blauwe ogen
schitteren met glans tegelijk hebben ze
kracht en diepte om in iemands ogen durven te kijken
Elkaar kussen tijdens ontmoetingen zowaar duiken naar het onbekende.…
Het magische uur
netgedicht
2.4 met 7 stemmen
514 Als de avond valt
neemt de zon afscheid, verdwijnt
achter de bomen
Als zon ondergaat, is het een
van de bijzonderste momenten van natuur
daar hemel ingrijpend verandert: van blauw, onderweg geel
oranje naar paars tot rood in zoveel tinten, en zelfs texturen en verfijningen.…
Als schemering wondert
netgedicht
2.0 met 5 stemmen
535 Plotse schemering
goud glijdt langs stille velden
alles ademt zacht
Wanneer de zon verzinkt,
onthult zich een van de meest intieme
gebaren van de aarde: de lucht transformeert in lagen –
van blauw, via goud naar vurig oranje, paars en rood, in talloze schakeringen.…
Een dag die groter is dan ik
netgedicht
2.3 met 11 stemmen
398 De kleuren spreken luid en
zacht tegelijk — een blauw dat ruimte opent,
een geel dat straalt in mijn borst, groen dat vrede fluistert, en
rood dat mij herinnert aan het volle leven dat ik soms bijna niet durf te dragen.…
De adem van de maan
netgedicht
2.3 met 29 stemmen
562 Ochtendblauw ontvouwt
maan streelt mijn innerlijk licht
stilte stroomt door mij
Hoe bijzonder innig het is
om de volle maan te zien hangen in het
zachte blauw, nog helder terwijl de zon haar gouden
adem spreidt en de aarde langzaam ontwaakt in een sluier van stilte.…
Eindeloosheid
netgedicht
2.5 met 77 stemmen
717 Zon zakt in de zee
een golf breekt het laatste licht
de avond verstilt
Waar de dag zijn laatste
adem uitblaast en de ontvankelijke zee
het brekende licht langzaam opneemt, lost de rand
van de wereld zich op in een fluistering van blauw en asgrauw goud.…
Van boulevard naar boulevard
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
300 Nog iets van het oneindige
is op strand te vinden
als je door blijft lopen maar
tot je alleen
bent met de duinen,
zand, water, schittering,
de blauwe lucht
Of een vreemde
die je ontmoet en groet,
je daar zo blij mee
En dat liggen bij de vloedlijn,
alle spanning uit lijf en benen,
gedachten voelt verdwijnen
daarna verder kunt,…
Gezakt
netgedicht
3.0 met 14 stemmen
405 Omdat de man afweek van de waarheid,
doorzichtig antwoorde met fabels;
omdat hij vaststaande feiten ontvluchtte,
zekerheid hem benauwde,
zei de man het fijn te zullen vinden
die ene redelijke regel te verzinnen,
alsof hij licht zou kunnen schenken met zijn woorden,
-zo’n zin die een vrouw nog ziet in de blauwe lucht.…
Piwi
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
428 oude archieven van de byzantijnen
zelfs in de levant bij westbankpalestijnen
en dissertaties over medicijnen
over adellijk wild, mantels van hermelijnen
doch van souvignier gris wist niemand het fijne
Ik moest mij beperken, trok rode lijnen
tot daar die van jou, tot hier de mijne
want hoe dan ook, het is geen grijze duif,
die witte met blauwe…
Slijtage van het wonder
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
143 De ochtend breekt aan
volgens de wetten van de klok,
een blauw scherm licht op,
vingers swipen blind
langs een dwingende stroom van flitsen,
terwijl buiten de zon
ongevraagd de kamer herontdekt.
We hebben de kosmos gevangen
in definities,
de seizoenen getemd tot een kalenderplaat,
en de herhaling tot vijand gemaakt.…
Mens te mogen zijn
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
149 leven geboren om vrij te
maken met elke vezel van ons lichaam
voelen en weten wat het is om mens te mogen
zijn in Hem Baruch Hashem intens beleven
ondergedompeld in liefde vertrouwen voorbij
de grens van het denken met wortels diep
gepland tot bloei gekomen het tedere wit de
poëzie met het gouden hart in ochtenddauw
rondom nevelig blauw…
Een feest onder Duitse vlag
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
91 Achthuizen,
schreef kapelaan Beek,
een meisje met krullen,
een strik in het haar,
slingers aan de huizen,
rood-wit-blauw
tussen de gevels.
Oranje was er niet.
Het was 1943.
Drie maanden
voor het feest
huppelde ik nog
door de Langstraat,
over de Onderberm.
De tram liet zich wachten.
In de verte klonk
de zilveren fluit.…
ode aan de waterjuffer
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
84 Met vleugels als glas in zonneschijn,
Glanzend in kleuren, zo fijn,
Blauw en groen in harmonie,
dansend in een luchtige symfonie.
Langs het water, o zo snel,
zweeft ze als een dartel spel,
Met een vlucht, sierlijk en licht,
als een droom in het daglicht.…
Zanshin
netgedicht
2.5 met 28 stemmen
8 Blauwe reiger daar
het water stroomt ongemerkt
de blik gaat niet weg
De reiger rust waar het stromende water beweegt,
zijn blik omvat de ruimte rondom zonder iets te grijpen.
Ik voel hoe elke trilling die de diepte beroert,
mij uitnodigt aanwezig te zijn zonder te begrijpen.…
Negatieve wensen
poëzie
4.0 met 4 stemmen
2.045 Geen koelte van binnen,
Geen linksheid in ’t minnen,
Geen blauw aan je scheen!
Geen boômloze kisten,
Geen bier dat gaat gisten,
Geen gift die je stuit,
Geen meel in je suiker,
Geen wesp in je ruiker,
Geen slot dat niet sluit.…
En de Engel knikt
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
1.398 Haar prachtige blauwe ogen, haar schitterende blonde haar,
haar aanstekelijke lach, haar enorme vrolijkheid
haar zorgzaamheid, haar mooie gezicht, haar prachtig gevormde lichaam.
Ik kijk naar de Engel.
Dan,
met een schok besef ik het pas.
De engel en zij zijn één.…
Neuk nooit een dichter
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
1.318 Warm en zwoel was jouw lach
helder en jong je geest
oprecht jouw blauwe ogen
die spraken nog het meest
jij las de pure wanhoop
schreef het geheel aaneen
verpakte zoete stroop
in woordjes als "alleen"
verdreef de donkere wolken
lachte de zon naar de nacht
gaf sterren gouden randjes
sprak zinnen zwoel en zacht
riep heel hard om het…
De Middellandse Zee
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
961 Een zilvervisje, mooi en fijn
vergist zich in dit schuimfestijn
kroelt even op het natte strand
maar vindt al gauw een mensenhand
Die het snel teruggeeft aan de zee:
glashelder water neemt het mee
danst verder: er is niets gebeurd
in groen dat soms naar blauw toe kleurt
Op deze wonderlijke aarde
die ook dit zilvervisje baarde
in zee verzorgt…
De wereld door mijn tranen heen
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
786 De wereld door mijn tranen heen
Is lichter dan zij werkelijk is
Vanaf de dag dat ik van jou begon te houden
Mijn ziel vol prachtige kleuren
Je handen zijn als het blauwe water
Druppelend op mijn bestaan
Knopen leggen met je vingers
Jouw aanraking een zegen voor mijn lijf
Je gezicht ‘t evenbeeld van een rode roos
Vol bloeiend in de zomerzon…
Een trap ...
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
693 op die treden
je komt toch altijd wel beneden
Een stap té ver, een stap té snel
doseren, je leert het vanzelf wel
Het woordje "té" onmiddellijk schrappen
het leven nemen met gewone stappen
Het eind komt snel genoeg in 't zicht
en als je té snel op de grond ligt
Gaat het opstaan niet zo vlug
wil je eigenlijk een trede terug
De blauwe…
telegram voor jou !
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
1.016 de storm vanbinnen
huilt zonder venster
verbergen kost moeite
een effen gezicht
dijken zijn sterk
lijden de stroom
totdat ze bezwijken
is niet ongewoon
eindelijk een doorbraak
beëindig de strijd
om te verhullen
wat je begrenst
passeer je grenzen
zonder legitimatie
verlies de controle
over dat mens
geen blauwe…
Vroeger was ik een held..
hartenkreet
3.8 met 11 stemmen
1.497 Ze woelt plots, en opent dan haar ogen blauw,
en vraagt mij slaperig : ‘Papa, waarom huil je nou ?’…
DOLCE FAR NIENTE
poëzie
3.0 met 24 stemmen
3.186 Een zilvren wolkje speelt en drijft
Aan ’s Hemels blauwe boog;
En zoete vrede straalt en daalt
Op aarde van omhoog.
Het zilvren wolkje lacht en lokt,
Als riep het: 'o ga mee,
Reis met mij naar een beter land,
Ver over zee bij zee!
Zeg knaap, indien ge eens vleuglen had,
Zeg, vlood gij de aarde niet?…