6348 resultaten.
Het Vrije Veld
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
574 Wij gingen fietsen op een dag in mei
zo'n dag die wel betoverd lijkt, be-engeld
Door bloesemgeur en lusten aangezwengeld
bevonden wij ons weldra in de wei
De fietsen aan het hek, intiem verstrengeld,
kwam over ons een eeuwig jong gevrij
Half dronken van de passie, dij aan dij
naakt in het malse gras, zacht, hoogomstengeld
Het leek een dag…
Taj Mahal
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
553 Een hemelse woonplaats in vier symmetrische
Tuinen geschapen, door de zeventiende eeuwse
Mongolheerser Shah Jahan voor zijn vrouw
Mumtaz Mahal, die in de Taj Mahal haar eeuwige
Slaap mocht slapen.…
Mijn lichaam...
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
692 Jullie kerfden de liefde in haar bast
als veel belovende, eeuwig durende liefdesverhalen.
Jullie schreven jullie roep neer op haar bleke huid
om later in de plooi van tijd te verschalen,
verborgen en verloren achter
haar mossig groen gewaad.…
Ouderdom (Thuiszorg 5)
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
613 Haar mond valt
half open vanwege
die eeuwige sigaret.
Haar tong slap
maar roze.
Haar wangen
vlekkerig rood.
Gaatjes ongevuld.
De tatoe verrimpelt haar teen
in een herfstig blad.
Groeven langs haar neus
inmiddels diep genoeg
om alle zwarte puntjes
erboven te dragen.…
te houden van – dúrf!
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
491 met in’t verschiet de herfst van jou gegeven tijd
is er
- onverwacht –
met vlinder gelijke pracht
de álles veranderende kracht
van flirtende wederliefde
in alles wat jou bepaalt
het voelen en weten
het denken, doen en laten
en je vraagt
- spiegelend -
is dit - is dít mogelijk
dat dít jou
jóu
met in het hart gesloten
- voor eeuwig…
Hij ligt er nog, de steen
poëzie
5.0 met 2 stemmen
1.459 'k Dacht vaag: Wat 'k doe, lijkt op wat Farao's deden;
Eenzelfde ontzetting vroeg in mij en hen:
Alles vergaat: ben ik niet, die ik ben,
En was en blijven zal in eeuwigheden?
Ik was gaan liggen, 't hoofd dicht bij de steen;
En die, in 't langzaam dieper donker, scheen
Een monument, Egyptisch oud en groot.
Een kleine ster erboven.…
Waar liefde woont
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
511 Waar liefde woont, daar komt Jezus binnen
Hij wil bij ons zijn in vreugde en verdriet
Wees daardoor getroost en wanhoop niet
God blijft ons met Zijn liefde omringen
Waar liefde woont, geeft God Zijn zegen
Dan zijn wij verzekerd van Zijn goedheid
Van nu af aan, elke dag, tot in eeuwigheid
Hij zal ons geleiden op al onze wegen.…
Dichtbij veraf
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
573 plooit een automatische glimlach
mondhoeken omhoog, zij dromen
zich rond en het is niet uit te maken
wanneer de reis ooit begonnen is
Zij trippelen op hoge hakken in
en uit hun bestaan, de ene blond
de ander een brunette en later verven
zij hun witgrijze haren, wrijven
dag- en nachtcrème op de droge huid
De dames Sluik verdacht van eeuwig…
Luisteren
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
446 Bij dag en nacht, tot in eeuwigheid,
bij God ben je nooit verloren.…
Onbeantwoorde vraag
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
479 Wat is het doel van het leven
is het bewust maar heel even
om langer te leven in het hiernamaals
eeuwige jachtvelden
of om het even wat?
Is het dat?
Of is religie alleen ontstaan
om volkeren te knechten
en te weerhouden van niet meer te vechten
tegen de gedachte, als was de dood ons doel.…
Waar liefde woont
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
504 Waar liefde woont, daar komt Jezus binnen
Hij wil bij ons zijn in vreugde en verdriet
Wees daardoor getroost en wanhoop niet
God blijft ons met Zijn liefde omringen
Waar liefde woont, geeft God Zijn zegen
Dan zijn wij verzekerd van Zijn goedheid
Van nu af aan, elke dag, tot in eeuwigheid
Hij zal ons geleiden op al onze wegen.…
Een mooie dood
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
733 Mmm, lijkt me niet onaardig maar geef me nog een paar jaar
Hij grijnst en zegt: in eeuwigheid, komt voor elkaar…
kringloop
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
523 getallen
van bomen naar benee
zij dwarrelen gedwee,
nemen de zomer mee
kleuren met hun kleed
de grijze aarden wallen
de tak, het blad, de steel, de nerf
wurmen zich weemoedig in de aarde
ondergaan het ondergronds bederf
om verder nog dan ver te gaan in waarde
vergaan, verlaten langzaam onze tijd
vervormd tot kruimels van de eeuwigheid…
Met jouw mysterieuze glimlach
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
551 Het mysterie van jouw vrouwelijkheid
door Leonardo Da Vinci zo treffend
op het doek gevangen voor de eeuwigheid.
Oh, Mona Lisa met jouw mysterieuze lach;
een hele mannenwereld plukt jouw ingetogen
liefde op de voorwaarden die leven wil
met het geluk van elke nieuwe dag.…
De stilte
poëzie
3.5 met 8 stemmen
1.151 Leer u aan de stilte laven:
Waar het leven u geleidt -
Zij is uwe veil'ge haven,
Want zij is de grote gave
Van de Eeuwigheid.
Sluit de stilte in uw gaarde,
Wees in haar gelukkig kind:
Al wie ze aan haar schoot vergaarde -
Alle zaligen op aarde
Hebben haar bemind.…
Liefdesleven
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
685 een situatie van nemen en geven
veel geluk, soms op tijd reven
ons levensschip besturen en laten varen
samen naar de einder staren
de toekomst dient zich aan
samen door het leven laveren en gaan
in de ouderdom niet meer op eigen benen staan
ik kan jou, jij mij niet laten gaan
hand in hand starend naar de maan
verlangend naar het eeuwig…
Der vroeg en vroom gestorvene Maria
poëzie
4.0 met 1 stemmen
830 Een dauwdrop waart ge, een dauwdrop van Gods hemel,
Die hier een wijl het dorstig groen verfrist,
Gekoesterd, en van ’t stof hebt rein gewist:
Maar die, te rein voor ’t lage bladgewemel,
Door ’t flonkerlicht der zon teruggehaald,
Omhoog opnieuw op ’t eeuwig palmloof praalt.…
Dood en leven!
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
708 leven niet"
"Neen" sprak de dood; "ik bedoel na je overlijden"
Ik antwoordde "Neen dood dan ook niet, tussen haakjes, ik heb al een vriend en zijn naam luidt: 'Christus van Bethlehem tot Golgotha', Hij, Jezus, was als de dood voor jou, dood, bekende en deelde die angst met zijn goddelijke vader die Hem en ons de belofte deed van een eeuwig…
Herfst en Allerzielen
netgedicht
4.9 met 50 stemmen
9.522 Het is weer herfst en Allerzielen
wij leggen bloemen over grijze zerken
voor zij die ons met veel pijn ontvielen
en nu eeuwig rusten onder hoge berken.
Tussen engelenkopjes en gedachtenissen
lezen wij namen die met ons zijn verwant
en doorheen de stille tranen die wij wissen
geven wij de roos van liefde uit onze hand.…
De negende
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
602 achter de haag,
en de struik zit de man
bij een raam, dit laatste
nog enkelvoudig van laag
gevolgd door het voorhang
de rookrijke vitrage, te lang
vallend op het tapijt,
die de vloer mogelijk behaagt
hij is in zijn donker theater
van de eeuwigheid in spe,
wachtend daarop ruist iets
gelijk aan tonen uit een zee
dieper in de kamer…
Dien de Heer
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
529 Het is goed om God de Heer te dienen
Gods goedheid reikt tot in eeuwigheid
En Hij is het die ons aller leven leidt.
( uit Psalm 100)…
Hemelse akkoorden...
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
960 Jij brengt mij in zwoele duizeling
onvolmaaktheden vloeien naar perfectie
alles van mij, houd van alles van jou
geef jouw alles en ik zal alles zijn
dicht bij jou, eeuwig adembenemende streling.…
Melancholie
poëzie
4.0 met 3 stemmen
1.107 Melancholie van scheiden en hervinden,
Stadig verliezen en verloren gaan,
Van binden en gebonden zijn; beminden
Aan dood en leven eeuwig af te staan,
Hoe komt ge mij, waar bitse winterwinden
Hun ijzige gesels op de woning slaan,
Door leed geboog'ne en door liefde verblinde,
U weer te melden met Uw oud vermaan!…
Blinkende portretten
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
496 weet wel, ik bepaal niet
Niettemin, de overtreffende trap keert terug
en het bewustzijn overstroomt gebieden
in mijn brein
die leken op een zwartgeblakerd terrein
na een kernaanval
de dood van geliefden is zo’n aanval
die alles verwoest
maar zij brengt leven op plekken
die niet meer bestonden
diezelfde plekken schilderen
in mijn hoofd
eeuwig…
Windstreken
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
642 Je bent het hoge noorden
de laagstaande eeuwige zon
het land van zangerige woorden
waar de liefdestaal begon
Je bent het diepe zuiden
de oase voorbij het eindeloze zand
waar broeierige muziek voor ons luidde
we in koortsdromen waren gestrand
Je bent het verre oosten
de beken met de wilde stromen
fonkelende glazen waar we mee proostten…
De weg naar Pasen
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
610 Zo is ook de Mensenzoon
ons voorgegaan
op die zware weg naar het kruis
door een woestijn van eenzaamheid
van boete, vasten en gebed
om eeuwig in het land van
Licht en liefde te ontwaken.…
verre blik
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
500 minnen konden
zonder dat de wereld het wist
de verre blik in jouw ogen
kijkt voorbij de onpeilbare diepte
van de betekenis die wij hadden
onuitgesproken of uitgeschreeuwd
naar en met elkaar hunkerend
de verre blik in jouw ogen
kijkt eindeloos voorbij de horizon
waar wij eens weer samen zijn
om daar de draad op te pakken
die voor eeuwig…
Vannacht
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
512 Bij die gedachte, bij die werkelijkheid,
heb ik eeuwig stilgestaan.
Vannacht.…
Ik droom mijn steelse dromen.
netgedicht
4.9 met 7 stemmen
558 Rustig verscholen zit ik uit de sterke morgenzon,
mijmer en laaf me aan deze eeuwige oerbron
en slurp loos turend in 'n verse hete kop koffie
de weerkerende heimwee over steelse illusies.
Ik droom mijn eindeloze dromen,
overbrug zeeën en verre landen,
ondergraaf diepdonkere valleien
en hemel over steile bergkammen.…
Herfst perikelen
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
451 weet dat na dit najaarsspel
van blad en wind
de donkere dagen zullen komen
met kale takken aan de bomen en
open armen
naar de hemel gericht
een wolk
van triestheid breekt
de weemoed van mensen
met hun pijn
in saamhorigheid richtend op de ander
vinden in liefde voor elkander samen
op weg naar
de gouden stad van de eeuwige…