7279 resultaten.
Vitale kwast
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
457 De vitale kwast schildert het landschap
zoals een dichter in dromen zou schilderen
aan zee met het uitzicht op de blonde duinen
een glas schuimend bier en een sober palet
hij denkt aan haar en hoe zij is heengegaan
eeuwig onaantastbaar in haar woordenschoonheid
hij denkt aan haar poëzie en aan zijn kwast
iedere beweging doorbreekt de kalme…
Ik wil meer
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
379 diepzeetroggen, alles wil ik
kennen, hanteerbaar gemaakt
zodat heel de wereld de mijne wordt
en ik een echte wereldburger, nee
ik wil meer, een kosmoburger zijn
tussen geesten, engelen en goden
voor altijd bestaan, ik wil ruimte-
avonturen beleven, maar wel dichtbij
huis, want ik ben al zo nietig
een bijzaak, een vlekje op berg
of zee…
Een Paasbericht
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
383 Geen dorst, geen rouw of zelfs geschrei
zal ergens nog te vinden zijn,
maar enkel vrede, dieper dan de zee.
Een Paasbericht om ook aan jou
te melden dat de barensweeën
zijn begonnen; nieuw leven komt,
en Jezus leeft, Hij is verrezen.…
IJskappen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
417 Groepen mensen trekken leiders aan
geven hen macht, en die macht
trekt mensen aan
In nieuwe tijden smelt de macht
Aanhangers haken af
Het peil daalt weer
Zo stuwen en duwen de massa's
de wateren der welvaart op en neer
alsof het hen overkomt
Ver weg beweegt de zee mee
brengt daar droogte of vloed
en kwelt de mensen tot ze zich verenigen…
Verjaardagskalender
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
649 met namen van bekenden
en zij die ooit verjaarden
zoals die van oom Kees die
ooit plotseling verdween op zee
van hen die nooit meer langs kwamen
wier gezichten zijn vergeten
en die ons blijkbaar ook vergaten
van wijlen moeder en vader
en die van mezelf en de vrouw
namen die we erop laten
mochten ze stiekem kijken weten
dat ze nog altijd…
buigzaam leven
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
470 de vrouw zeilt haar reis
over een zee van rouw
gooit haar schoenen overboord
wie vaart haar tegemoet?
vragen is zoveel hoger dan weten
wie leeft een buigzaam leven?…
NAMUR
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
553 Sterren waren ogen
binnen handbereik, zee
was waar het strandde, land
verraad van het deinen
in de volmaaktheid
van hun tijdelijk bestand.
Het kreeg een dons van vreemde tekens
en de woorden werden trage daden,
lijven reikend naar een dode ziel.
Wind woei haar naam. Hun liefde
wordt beschreven in de kraters
van de maan.…
Verloren ziel terug bij af
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
641 Op dat moment hoorde ik iets breken en voelde ik een zee van verdriet.
De verdriet is weg gevloeid, en ik voel me ineens wakker.
Ik kijk om mij heen en ik ben weer zoek, terug bij af.…
Splijtzwamtael
netgedicht
1.5 met 12 stemmen
618 Heden heeft zich in een pamflettistisch schotschrift
rollend uit de Dode Zee
op eeuwenoude papyrusfolie
in schier onontwarbare Hammurabizuil-achtige inscripties
tot mij gewend
een warhoofdige
dolende kruisridder
uit Iberia's
tropische oorden
zeggende en bewerende
dat jonge telgen
op de basisschool
niet langer mogen geloven…
Thuis is de plek
netgedicht
4.2 met 10 stemmen
745 Het was vroeg in de lente en nog ochtend
en iedereen was jong
Altijd met de lucht beginnen zegt papa
kijk hij zit onder de blauwe plekken
Als je ouder wordt verandert alles
de tijd waait aan ons voorbij zegt mama zacht
Niets blijft
de dood trekt al bij de geboorte bij je in
Ze kijken naar de slapende zee
en zien de ademhaling van de…
Haiku's zomer
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
746 Na eb komt vloed
de zee brengt schelpen en
neemt zandkastelen mee.
Zomerbroek
zoekt bloemtjesjurk
om buiten te spelen.
Kampvuur -
twee gitaren praten
met elkaar.
Vllinder maakt
een landing op haar
bloemetjtes jurk..…
Wederkeer
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
726 Ik wil een zee zonder golven
En strooi rode bloemblaadjes
in een rimpelloze oceaan
Ik breng een ode aan het water waar
alle rusteloze rivieren in uitmonden
Om zich vol goede moed te herpakken
en slagregen en miezerbui te worden
in Noorwegen, stille sneeuw in Siberië
Bluswater in verhit Griekenland,
wijwater in een grote kathedraal
De…
Alle wonderen en gaven
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
505 Wie zag nooit de horizon
scheiding tussen hemel en zee?
Wie heeft nooit gezeten
in schaduw van bomen in het bos?
Wie heeft nooit genoten
van jonge dieren in de natuur?
Kom, geniet van alle wonderen
die de schepping aan ons gaf.
Kom wees dankbaar voor alle gaven
ons geschonken voor het leven.…
DE ZON NIET TE WEERSTAAN, DUS OPSTAAN!
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
560 De wereld is een tranendal
met af en toe een opgedroogd beekje
maar doorgaans dichtslibbend
met het drek van de aarde
zich vermengend met stortregens
welke maar niet lijken te stoppen
en de zijarmen de rivieren voeden
tot stevige stromingen richting zee
de zeeën zich mondend in oceanen
oceanen van pijn, angst en verdriet
waar geen warme…
VAN VOORBIJGAANDE AARD
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
415 Verschijnen doen we maar voor even
Voorbijgaand zijn we van nature
Ons lichaam moet ter elfder ure
Zich aan de leemgrond overgeven
We lijken wel op zandkastelen
Nabij de vloedlijn te bekijken
Met één verschil, de hemelrijken
Verschijnen vluchtig ten tonele
Nog spiegelen de zoute plassen
Op aardse stranden onze lijnen
Een verre zee…
Geen ontmoeting
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
173 Ik blijf staan om te bezien,
Wat er nu te gebeuren staat,
Zie, ze komt al weerom,
Loopt de zee uit zonder mij te zien
Gelijk de duinslag in,
Mij, in verbazing, achterlatend.…
De boot is vol
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
377 Tot ons middel zitten we op de top
van de berg midden in de zee
waarin onze huizen borrelend
en het vee blatend en mekkerend
verdwenen, de vogels moe
in neerstreken en doornat
gezonken zijn
Mijn dochter houdt haar baby
voor zich uit, de voetjes zijn nat
Ze dompelt hem onder
Het zal niet meer lang duren
dat we verdrinken, we willen niet…
Wandelen
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
333 Altijd als ik ga wandelen
wordt mijn denken handelen
tot ik na een tijd thuiskom
ik loop mijn gedachte om
ik ben vaak een echte held
zo verkrijg ik heel veel geld
ik klim berg en duik diep zee
ooit vloog ik hoog met vogels mee
naar de verste bestemmingen
zonder grenzen of remmingen
bereisde ik de wereld wegen
niemand hield mij…
Penitentie
netgedicht
2.2 met 6 stemmen
460 Een heel diep
tot in elke vezel
doorgedrongen
gevoel
verkleind en verfijnd
met penselen in beelden
van de eeuwige zee
in golvende bogen
van kromme
verwrongen
dichtertaal
bracht mij als ware ik
elime hillesum
op verstorende wijze
op sporen
die mij in mijn
ingehouden
woede inteerden
krioelend en wroetend
in aangezichtspijn…
Preek tot de vissen
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
1.178 Jullie weten niet waarom
kennen niet eens het verschil
tussen de regen en mijn tranen
Jullie hebben geen idee
van de zee, die voor jullie is
wat voor mij de aarde is
En wat voor mij de hemel is
hoeven jullie niet te begrijpen
Ook aan mij ontglipt het
net als jullie aan mijn hand
en mijn gevoelens aan mijn wil
ontglippen
Ach, wat…
De wijnkan
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
12 Op tafel stond de wijnkan klaar
bij lach en licht en zomers weer
de merels floten buiten daar
alsof ze wisten van geen keer
Ik dronk een slok en hoorde zee
het eendere geruis van zand
alsof de golven zacht en mee
mijn kleine haast al onderhand
Laat af van hoop, zei iemand mild
drink voordat stof een kom herneemt
de kan ging rond, de…
DE VERSNELLER
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
455 's
dankzij een klein toestel
door professor Prlwytzkofsky
uitgevonden
de vernuftige doos
jaagt op Slot Bommelstein
het huishouden op
vernielt mooie vloerkleden
de stad Rommeldam
is vol radeloze burgers
die verrast worden
door een boze wervelwind
vol drang tot verwoesten
het schip Albatros
ijlt wild deinend door de zee…
de man in de maak - van harte
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
498 zeventien jaar, wat vliegen de jaren hard
voor een gozer met brains én een gouden hart
van schoolbank tot studie, je doet het gewoon
alsof het niks is — met één hand op je telefoon
bij de Spar ben je chef vullen en spiegelen
laat de vakken strak in het gelid daar staan
om na werktijd, hop de gym te bezoeken
om met gewichten spiermassa te bouwen…
FANTASIE.
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.466 't is de Zee! — Wij herkennen haar wet:
Haar orgelstem davert ons tegen.
Wat houdt ge in de schoot uwer diepte bewaard?
Wat mocht ge op uw vlucht al ontmoeten?
0 gij, die de wieg en het graf zijt der aard,
Gij Zee, die daar gaapt aan mijn voeten?…
De kinderkruistocht
gedicht
4.5 met 2 stemmen
5.658 Toen stonden ze zingend voor-op het schip
En zagen in zee een wit huis op een klip.
Wie alles verlaat vindt in vaders huis
Dat vele woningen heeft, zijn thuis.
Het anker rinkelde en viel in zee.…
Mer à boire
netgedicht
2.3 met 10 stemmen
428 schreeuwende kelen
slaapwandelaars die hun triomf
met wijn en dans dachten te vieren somnambulanten wier hoge burcht,
voor iedereen eeuwig onneembaar,
in lichterlaaie werd gestoken
door die lafaard van een koning
dacht hij was klaar met Helena
wier roof toch moest worden gewroken,
maar die in al zijn lage listen verzuimd had om de god der zee…
loeide als vuur
netgedicht
3.2 met 9 stemmen
2.001 ik zag de bui
die zich wendde op
het hoogst van het duin
het strand dat de zee met
zijn golven weer keerde
ik raakte je huid
de spanning ontlaadde
wij die eeuwen versmaadden
het verlangen uit eerdere
levens bonkte er uit
loeide als vuur in
een droge savanne
de rook trok niet op
zelfs de tijd bleef stil hangen
had ons in uren gevangen…
Op het geraamte van de avond (1)
gedicht
3.4 met 68 stemmen
24.461 Bethlehem op zee.
en steeds vroeger nacht.
---------------------------------------------
uit: 'Te midden van de tijden', 1998.…
VENETIË
netgedicht
2.5 met 11 stemmen
1.646 Op een zee van vele talen
Dobberden we door de stegen
Zagen marktlui vis afwegen
Dreven we langs glazen schalen
Op San Marco aangekomen
Door handtamme duiven wadend
In het flitslicht zonnebadend
Zag ik Byron verzen dromen
Nadat we in winkels doken
Door vergulde zalen dwaalden
Tintoretto’s Paradijs
Snelle vaporetti haalden
-Zeer verzadigd…
een laagland zonder dijk
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
916 ik schep werelden
van pool tot evenaar
kies landen aan de stranden
met een goddelijk gebaar
soms laat ik woestijnen
verdwijnen in de regen
van een ogenblik, in even
lente ben ik al in mijn schik
ik breek de berg tot rots
storm stof door de ravijnen
zorg dat ze verdwijnen
in een laagland zonder dijk
dan heeft de zee het rijk
alleen…