1149 resultaten.
Er is niets veranderd.
hartenkreet
4.8 met 4 stemmen
430 Onveranderlijk wispelturig
blijft de mens die raakt
aan de grens. Zet zijn
eerste stappen in het
maanstof.
Koestert de ruimte
als een nieuwe wens.…
kus ze tot parels vannacht
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
705 teder zullen
mijn handen je strelen
in een droom die ons
brengt tot een grens
onbereikbaar voor velen
we zullen de tijd
gaan ontsnappen
door in elkaar
over te stappen
te groeien tot bloei
we willen de wolken
bevolken in het
diepste van blauw
jij wordt de vrouw
van mijn dromen
ik zal je zo zacht
laten komen dat tranen…
Kus ze tot parels vannacht
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
749 teder zullen
mijn handen je strelen
in een droom die ons
brengt tot een grens
onbereikbaar voor velen
we zullen de tijd
gaan ontsnappen
door in elkaar
over te stappen
te groeien tot bloei
we willen de wolken
bevolken in het
diepste van blauw
jij wordt de vrouw
van mijn dromen
ik zal je zo zacht
laten komen dat tranen…
Zonder uitzondering geen grenzen
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
580 Elektrisch, standaard
Moet het gaan worden
Wereld naar de Fili-
stijnen willen wij niet
Wereld onder onze
Hoede
Met mensen die zich uit
De kunst gedragen
Majestueuze mo-
biliteit die zonder
Uitzondering geen gren-
zen kent
'n Wagen van Fred Flint-
stone voor iedereen
Goed voor ieders condi-
tie en zeker 't milieu
Wereld blij, met…
Goud in beweging
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
416 waar jij neerdaalt
breekt lucht open
zingen trappen hun zwijgende lied
een hand —
vogel, vlam,
geraakt en weer verdwenen
jij, zonder grens,
schenkt ademen
in glinsterend goud
wij, verloren
in jouw lichte dwinging,
zwenken
als bladeren in de adem van dromen
leven
aangetikt,
wakker gedanst
op de stroom van wat geen einde kent…
Het bezette land
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
3.672 Huid als grens. Tastbaar overschreden.
Geboeide stilte. Gedachten verlaten het zwijgen.
Het ledikant luistert. Het bed geeft zich over.
Helft en wederhelft. Eén teder territorium.
Hoofd bakent imaginaire grenzen.
Vingers worden woorden. Ze strelen je lichaam.
Van papier. Ik schrijf tederheid op je witte vlakte.
Ik ben je immigrant.…
vonken
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
847 als je mij wilt vinden
zoek me waar bulderen
van wind en golven
spreken overstemt
op de tast in de nacht
in de schaduw achter mij
langs een zijweg van het leven
waar land in water overgaat
ergens op het wereldrond
op een grens van eind
naar nieuw begin
als je me gevonden hebt
breek mijn handen open
zie de vuurstenen
ik ketste ze, rook…
Gevallen voor jou
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
1.381 Dat je voor me zou staan
was wel te verwachten
Maar dat dit zou gebeuren
had ik niet in gedachten
Ineens lig je naast me
je armen om me heen
Laat me intens genieten
terwijl mijn grens verdween
Het verlangen en de spanning
in weken opgebouwd
Komen hier en nu naar boven
en alles voelt vertrouwd
Het was zo verkeerd
maar ook ontzettend…
witgatje
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
659 het schor ziet dor
slikplaten sudderen
na weer een vloed
zeekraal is scheutig
op overgangsplaatsen
paaltjes markeren de
grens, wit bescheten
bieden zij plaats aan
vluchtige bezoekers
zon zaait weer armoe
de bodem zal scheuren
onder vluchtend gekrijs
steltlopers priemen en
drillen de bodem leeg
tonen hun stuit, brutaal
is hun uitzicht…
Papavers bloeden zolang ze bestaan…
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
910 In plat geschoeide velden
klappen rozen open, bewijs
van argeloze plicht, de wereld
zich met het licht zal voeden
van te vroeg gestorven helden,
waar de koppen blijven bloeden,
om gemorst zaad een kans te geven,
te aarden aan beide zijden van een
tere grens, zich steeds weer
de ultieme wens te beleven
en hoop te laten ontkiemen…
Vreemdeling in het paradijs.
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
465 Zachtjes dein ik op de golven
van geluk sluit de deur van
slechte zorgen teveel bedrog
heeft mijn hart gebrandmerkt
maar nu laat ik mijn hart spreken
zinderend stroomt het bloed
jij bent als een ster uit het firmament
en vlei mij voorzichtig naast jou neder
voel geborgenheid genegenheid
en gedeelde smart ik ben een
grens gepasseerd…
Onuitgesproken ontstaan
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
535 Geen verwachting meer
van woorden
oneindig
onuitgesproken
ligt de fragiele grens
ver weg aan de horizon
waar eens mijn leven begon
in pijn van eeuwige leugens
daar vermengde bloed
groep met groep
in onzeker onzichtbaar bestaan
hoe kan ik verder gaan
als wind niet meer ademt
in balans tussen dag en nacht
regen het zilte zout niet meer…
Gemeenschapszin
hartenkreet
4.1 met 7 stemmen
945 ------------------------------------------
(Het CVZ heeft een advies uitgebracht om bepaalde dure medicijnen niet meer te vergoeden, hiermee een onzalig debat openend over de vraag waar dan de grens van de vergoeding komt te liggen)…
een leven lang liefde
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
806 tot woordeloos begrijpen
liefde is
seizoenen samen reizen
door lentegroen en zomers goud
door herfstig storm en winters koud
is samen stilletjes vergrijzen
liefde is het gevoel
dat altijd was en is
ergens diep van binnen
zonder einde of beginnen
zonder eis of norm
en in haar zuiverste vorm
is liefde eindeloos in tijd
zonder grens…
Een brief aan mijzelf
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
596 wil
Zit ik toch met jou in een meningsverschil
Heb ik van alles in mijn hoofd
Maar jij zorgt dat dit verdoofd
Want jullie zitten niet op een lijn
Slik genoeg aan medicijn
Ik wil weer van je gaan houden
Gewoon het oude vertrouwde
Laat mij niet in de steek
Je maakt mij van binnen zo week
En onzeker als mens
Jij bepaald nu mijn grens…
Mojo
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
375 een muur
waartegen ik soms leun
vrezend voor mijn leven
Ik kan alleen nog zingen
voor mezelf, om niet te verdrinken
in blues, mijn stem omhoog
laten klimmen en blijven dansen
zolang ik niet dood ben
Liever zweet en stink ik
van ellende dan dat ik niets doe
en verlangend en droevig
zuchtend omzie naar lichte dagen
zonder pijn, de grens…
STRAALT IN EEN STER
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
669 aard' gelukkig te zijn
je verblijft wellicht in vrede bij de Herder
die gedachte is : wat me nog hoop geeft
maar ik kan zo moeilijk zonder je verder
wist ik dat er ergens nog iets van je leeft
kom dan aan de hemel stralen in een ster
en schenk mij de toverkracht van de nacht
zie ik onze sterke verbondenheid van ver
dat je aan d' eeuwige grens…
tijdslot
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
457 het duurde zolang zoiets duurt
langer dan een ogenblik, korter dan een eeuwigheid
gevangen tussen binnentijd en buitentijd met
een vaste periode tussen aankomst en vertrek
zo bevroren als ijs, zo hard als graniet
geen speld tussen te krijgen
‘ergens moet je een grens trekken’
daar stonden we dan
de telefoon thuis laten liggen
de sleutel…
achterblijvers
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
492 achterblijvers
olijfbomen treuren in de
verweesde boomgaard
vóór het geblakerde huis
hangt een schommel scheef
aan gerafeld touw op
oeroude verlaten grond
het dorp zwijgt
dieper dan het graf
uit het bos klinkt het
gezang van een merel
zijn buurman valt hem bij
twee oorstrelende achterblijvers
wijzen de verlatenheid zijn grens…
tot bloedens toe rood
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
1.157 je komt naar me toe
zonder gewicht
ik heb al je liefde
maar mis je gezicht
ik wil in je ogen
de ondeugd weer zien
het uitdagend verkennen
tot welke grens ik je dien
kus me de lippen
tot bloedens toe rood
ik vul je met passie in
het diepst van je schoot
streel met je handen
het lijf dat je kent
schrijf met je vingers
hoe warm dat…
haiku van geluk
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
515 vind een tussenmens
niet dood maar ook niet levend
stop niet aan de grens
reik een hand zie hem
zoek hem op achter de wand
dat is wat het is…
Laatste woord
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
395 Je zult dit lezen
als het te laat is,
wanneer ik al te ver weg ben.
Ik ben niet verdwenen.
Ik ben opgehouden
met proberen aanwezig te zijn.
De wereld merkt dat niet.
Dat is geen klacht.
Dat is hoe gewicht werkt
dat niemand wil dragen.
Deze woorden betekenen niets.
Ze markeren alleen
waar het misliep.
Ik ben geen herinnering
die warm…
Tussen twee harten.
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
1.344 de ander proeven
En we het verlangen voelen
Om één te zijn
Is daar de drang om te vliegen
En te genieten
Van dat ene moment
Als de ziel de ander herkent
Wanneer je voor de ander staat
Met lege handen
Zijn voor een seconde
Angst en koude verbannen
En je voelt de leegte
Tussen twee harten
Wanneer liefde aarzelt
Op haar eigen grens…
Van Gogh
netgedicht
3.0 met 19 stemmen
1.450 Je voelde altijd wel de provocatie
De overschreden grens
De botte bijl die hakte
dat hoorde bij Van Gogh als
Een bijzonder mens
Waar anderen stonden
Liep hij door
Waar anderen hielden
Ging hij voor
Onder aversie of bewondering
Met minachting of roekeloos
Al naar hij verkoos
Waar anderen doorgaan
Werd hij gestopt
Waar anderen vervolgen…
ruimte om te gaan
netgedicht
2.1 met 7 stemmen
25 ooit waren er veel
om over te gaan:
wegen, stegen en straten
nu is de situatie zó:
veel zijn er opgebroken,
een aantal lopen dood
nu zoek, bezoek ik de weinige
wegen die nog resten
loop daar, soms voetje voor voetje,
met licht gebogen hoofd
op weg naar de grens
als ineens ook achter mij
de weg wordt opgebroken
adem ik even diep…
onder dagen en voetstappen
netgedicht
3.9 met 11 stemmen
542 lijnen weerkaatsen oude gebeden
wanneer geluid, wit als wierook,
zich neerlegt op gevouwen handen
mijn hoofd vult zich met landschappen
en wat verder met overwoekerde dagen
wanneer ramen sluiten, licht hellend
als vergeten beloften
zwarte gronden in gedragen huivering
drijven me naar het boetekleed;
de grens van weifelende leegte…
onder dagen en voetstappen
netgedicht
4.1 met 16 stemmen
696 lijnen weerkaatsen oude gebeden
wanneer geluid, wit als wierook,
zich neerlegt op gevouwen handen
mijn hoofd vult zich met landschappen
en wat verder met overwoekerde dagen
wanneer ramen sluiten, licht hellend
als vergeten beloften
zwarte gronden in gedragen huivering
drijven me naar het boetekleed;
de grens van weifelende leegte…
Eva, waarom?
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
677 Maar overschrijd ik zélf nooit Gods grens...
Heb ík het zoveel beter gedaan...…
De zee
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
1.217 Op de grens tussen hemel en zee,
deinen op de zeespiegel
ontelbare mijmeringen.
Zachte zonnestralen verlichten
mijn dierbaarste herinneringen.
Het zilte zand zuigt mij los,
uit de greep van het alledaagse,
de wind speelt, streelt mijn gezicht.
Ze maakt iets los en voert het mee
voorbij het einde van mijn zicht.…
Smeken en Breken
hartenkreet
4.1 met 18 stemmen
1.424 Doe wat je niet laten kunt
op een dag zeg ik echt stop
Dan is mijn grens bereikt
begrijp me ergens houd het op
Lieg maar als je zwijgen wil
op een dag komt alles uit
En kan je smeken en breken
maar is het voorgoed verbruid
Leef maar hoe jij leven wil
onthoud mijn liefde is geen spel
Ik ben eerlijk en altijd oprecht
dus schat realiseer…