12366 resultaten.
Nacht
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
726 De ochtend keerde alles, bloedsomloop
En haperingen maakten rechtsomkeert
De binnenzijde van mijn kussensloop
Was ook geheel naar buiten toe gekeert
Geluiden klonken anders, het getal
Was niet meer logisch en de mijmerij
Verlichtte elk bereik van het heelal
De waarheid werd gewoon een schilderij
Ik werd verdwaasd gewekt als nooit tevoor…
vraag me niet
hartenkreet
3.4 met 11 stemmen
2.398 zijn telkens nieuwe golven
bruisend in een branding
ik draag schepen over oceanen
de wind speelt
mijn takken wuiven in zijn hand
bladeren zijn mijn kinderen
bodemvoedsel in de herfst
elke dag kom ik tot jou
jij ademt mij duizend keer in
ik ben de lucht van het leven
dat alles is mijn ziel
vraag me niet hoe oud ik ben
kijk naar het heelal…
krom
hartenkreet
2.8 met 4 stemmen
836 met vage blikken
de mens op weg
naar wie weet wat
laten we wat stralen
door wegen en straten
door regen en wind
alle ouderen
en het kind
blinken en finkelen
laat de bellen
alvast maar luiden
sint pieter en al de bruiden
bruidegom
sla de bladzijde langzaam om
de weg
niet recht
maar zo krom als wat
hoera voor ons
de mens
in het heelal…
Kerstfeest met de wolven
hartenkreet
3.3 met 14 stemmen
2.471 Een witte wolf huilt
in de besneeuwde nacht
daar staat hij
volle glorie grote kracht
Het mysterie
gelokt door zijn roep
niet langer alleen
maar deel van de groep
Kerstfeest op de toendra
zuiver als kristal
ver van de commercie
dicht bij het heelal
Onder de sterren
samen soezen en jagen
kerst met de wolven
geeft antwoord…
voorbij de Romaanse poort
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
1.142 die mij bekoort
zich op mijn schoot genesteld
ik ruik haar geurenpalet
dat mij doet zweven
door ongekende sferen
mij doordringt
met scheppende beelden
ook al blijft haar tastbare
nabijheid onverlet
het aardse wil ik niet onteren
ik zie in de glans
van haar blikken
de rozenperken bloeien
haar lippen vormen
de grenzen van het heelal…
Gevangenis
hartenkreet
4.0 met 9 stemmen
1.563 gebroken
Verteerd
Zwart gekleurd
Mijn ziel weggerot
Door gevoelens verscheurd
Leeg
Langzaam vergaan
Mijn lichaam overgebleven
Alleen ´t lege omhulsel zal blijven bestaan
Alleen
Niemand om me heen
Mijn leven verlaten
Tot ik uiteindelijk in ´t duister verdween
Verdoemd
In mijn glazen ei als harnas
Voor eeuwigheid zwevend door ´t heelal…
Verwondering
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
751 God is groot in al Zijn wonderbare werken
Zijn naam zij hoog geprezen, hier en overal
Hij de schepper en bewaarder van ’t heelal
Hem mogen we danken voor al Zijn werken.…
ziener
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
784 Toen ik stierf in jouw handen
op een grond
steenkoud
wist ik zeker
wij zijn zo oud
zo oud als de waarheid in het heelal
Toen ik moest doorgaan
bitter proeft die traan
na verlies in ons bestaan
waarom wij daar staan
onder zon sterren en
maan
Toen wij dat eenmaal
konden doorgronden
waren wij nooit meer vrij
het is te laat
hij vliegt…
Metafysica ?
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
642 Stille steen, geen treden
voert naar grond, geen
weg schept ons wegen naar
een overleden zon, wat
scheen in wolken wat
eerst scherven zijn, het
mozaïek betreden van
bergkristal, een steile trap
voert naar het groene dal,
bedekt mystiek waar het
om vraagt, springt naar
sterren in het heelal, met
duizenden zichtbaar maar
in verval…
de leugen
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
939 maar, lief
geloven in alles
en nog verder als dit
is pit
nog verder als een woordenboek
dit is geen koek
maar poèzie
zoals wij ooit keken
vanaf de toren van goud
naar het zilveren heelal
geen verklaring is waarheid
geen streep zet grenzen
in ons kleine bestaan
luister naar de wind
die koud lijkt
wij zijn geboren
uit de oudheid…
Poëzie is kinderspel
gedicht
3.9 met 22 stemmen
14.429 en dat zijt gij
mogelijk dat men op zulk een kleine schaal
niet denken kan het maakt nijdig
of men is verveeld dus veel te veilig
dan is men verloren voor de poëzie
u rest slechts een troost ligt gij op sterven
gij verveelt u dan ook niet
en plotseling kan dan pop en bal
laat herinnerd u laten weten
dit was ik en dat was het heelal…
Geschapen helderheid
netgedicht
3.7 met 22 stemmen
1.709 jij,
die duizend lichten etst aan het heelal
zo, dat bladeren zilver gaan glanzen
in de herfstnatte takkenbomen
op een aarde in rust
mensen rond de volle maan laat dromen
een kunstwerk creëert
van witte sterrenbloemen
in een opkomend mistgordijn
in dichten vertelt, hoe de hemel
soms meehuilt in onbegrepen pijn
het universum met…
Een schijnsel van moed
netgedicht
3.5 met 10 stemmen
1.323 wakende herders zien een ster
vertrouwen straalt aan het heelal
het licht weerkaatst hoop
daalt als rust op Gods aarde
een engel sprak:
“Kom, verzamel al je kracht,
ga op reis door de nacht”
het schijnsel van moed
reist met de zoekende hoeders
wordt rijkelijk vergoed
ze vinden
een kindje van liefde
een adem van warmte
het kwam in…
Tussen de sterren
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
673 Verdwaald raken tussen alfa en omega
een rechtlijnigheid vermoeden daar
waar het heelal bol gaat staan
Glaasje jenever gevuld voorbij de rand
op de toog verwacht een vaste hand
doet de spanning van onzekerheid ontstaan
Hier gaat alles verloren, vervluchtigt
in damp, slaat neer tot druppels
aan de het plafond hoog en blauw
Er…
Vanaf de horizon
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
744 Het gras kleurt grauw
waar jij dromen verspeelt
slapen zeemeerminnen
op vaste wal, vervreemd
golven klotsen tegen kadekust
dromen hernemen liefste lust
en jij schrijft brieven aan de toekomst
vanaf de horizon tot aan het heelal
voor wie het hoort, de zondeval
is door jouw ogen droomgestoord
maar het leven is geen carnaval
door liefde…
Oceaan
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
500 Al zwevend tussen kale planeten in het heelal.
Voel ik bevrijd in een hangmat als de zoete inval.…
FAIROUZ
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
959 deemoedig
onder de vereerde naam
van een Oosterse zangeres
deze gedichten geven
vele lezers bemoedigend
hernieuwde zienswijzen
blinden kunnen hen ontvangen
als kundige klanken
moge haar werk
voor ons stervelingen
steeds behouden blijven
dikwijls herlezen worden
ter nagedachtenis
aan de vrouw die ergens toeft
in 't onmetelijke Heelal…
gestolen gedicht
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
735 (bewust gestolen zinnen
uit bekende gedichten
als een fraaie collage)
alles is veel voor
wie niet veel verwacht
veel liefde ging verloren
in de wind en wat de wind
wil zullen wij nooit weten
het zal lang duren
maar de tijd zal komen
die tevergeefs om
zachte woorden smeekt
een taal waarvoor
geen teken is
in dit heelal
verstond ik…
Gebutst in verval
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
548 schatten kon nemen
genoot van hun kleuren
in het transparante omhulsel
het divers zijn in vormen
allemaal keurig op rij
ik verzamelde en spaarde
ging mij niet om het spel
de beschadigde huid van
de winner gaf mij kippenvel
jij was de eerste die mij
intrigeerde gebutst in verval
daarboven draaien de sterren
spelen knikkers hun eigen heelal…
Spartelend dier?
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
458 De schaamteloosheid
van onrecht en onmacht,
verminking in de willekeur
van plaats en tijd, verbannen
door een ruis geplukt uit het heelal
het bestaan verveelt zich in mij
onwillige weerwil van de zondenval
een mensbeeld waarover ik struikel,
herhaald in de scheidslijn van de horizon,
wordt schrikdraad van het verleden
versnipperd…
Toekomst
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
530 Niemand die het weten kan
Alleen God de schepper van ’t heelal
Zegt dat er een nieuwe aarde komen zal
Geen sterveling weet de tijd hier van.
Op die toekomst mogen we vertrouwen
In een wereld van vrede en heilgenot
Waar we de lof mogen zingen van God
En zijn heerlijkheid mogen aanschouwen.…
Revolutionibus Orbium Celestum
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
543 maakte
Met zijn planeet die om een ster heen draait
Heeft Copernicus ons gedachtengoed verfraait
Waarna de wetenschappelijke tijd aanving
En de kerkelijke macht ten onder ging
Nu zitten we revolutionair op een aardbol
Die elliptisch elk etmaal om zijn eigen as tolt
En wentelen we heliocentrisch na de oerknal
Moederziel alleen door het heelal…
Astraal verbinden
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
558 sierlijk glinsterend
domineert de
glazen engel al
jarenlang onze kerst
haar voeten stralen
sterrenlicht uit
het verre heelal
naar krib en stal
het evenement is al
eeuwen onveranderd
maar de sleet heeft
nu een slachtoffer geëist
de engel is in
duizend flitsen gebroken
vervlogen naar van waar
hij ooit gekomen is
de stal oogt…
Sproetig gekleurd
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
386 armen sproetig gekleurd
in je gulle lach blonk
de eindeloos lange dag
we liepen en
ontdekten de grote
wereld in volle groei
net na de lente in een
snelle spurt naar bloei
alles leek nieuw
groter dan voorheen
immens imponerend
alleen al door de formaties
van het eeuwenoude steen
wij voelden ons
nietig in het extreem
grote heelal…
Het is die ster
hartenkreet
3.0 met 6 stemmen
684 die licht
over de wit bevroren aarde
en klaart
het ganse heelal.
Het is die ster
die vonken van liefde
werpt naar de maan
zodat huizen en straten
en pleinen verlicht staan.
Het is die ster
die over alles en alles
liefde ademt,
die mensen doet gaan
in het holst van een ijskoude nacht
waar hen de warmte
van Het Kindeke wacht.…
Overgaan bij leven
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
572 Zij schreef haar zwanenzang
doorheen de jaren van groeiende leegheid
waar eerst nog ruimte werd geschapen
in samenhang der dingen
Zij dreef af in een oceaan van een voor haar
en mij onpeilbare diepte dan wel oploste
in een onmetelijke heelal.…
Moeder (1)
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
702 zilverwitte zwanen
bewegen door de
alsmaar ijlere lucht
Zeven zilverwitte zwanen
strijken neer op het
tevoren bepaalde moment
Zeven zilverwitte zwanen
spreken u in koor
zachtmoedig toe
Zeven zilverwitte zwanen
nemen u liefdevol
op hun schouder
Zeven zilverwitte zwanen
dragen u nu met
een lichte meewind
door een helder heelal…
Dit dus
netgedicht
2.9 met 12 stemmen
8 Aarde van het immer wieder vergeten
het baren van leven tussen ruïnes
van drie keer drie is negen
Deze wereld is het toneel waar we
verstrooid kijken naar het breken van ijs
schoonheid laten verstoffen
Heelal van schaarse warmte en menselijk tekort
harde leegte bevroren tranen en altijd weer
het aanhoudende vermogen tot overleven…
'K zag de aarde zwenken op 't planetenbal
poëzie
3.1 met 20 stemmen
2.045 'K zag de aarde zwenken op 't planetenbal,
En achter haar wapperde groen en breed
Het witomzoomd fluweel van 't slepend kleed,
En luchtig woei 't kant van zijn golvenval;
Zelf zong tot dansmuziek ze orkaangeschal,
En, uit het wolkend zwart van haren, reet
Bacchantisch zij de naalden los en smeet
'T rinkelend goud door wijddav'rend heelal…
Verwachting
poëzie
3.2 met 6 stemmen
2.896 Hou op, mijn ziel, 't Heelal te vragen,
Hoe, waarom, wat, en wie gij zijt.
De nevelwolken die u dragen,
En, speelbal van d' onzichtbre tijd,
Door de eindeloze ruimte jagen,
Doorscheemren wel van bliksemslagen
Wier flikkring door de scheuren splijt;
Maar, ziet gij uit naar 't morgendagen,
Die afstand is uw oog te wijd.…