2581 resultaten.
Praalgraf
netgedicht
3.7 met 18 stemmen
764 diffuus licht
besprenkelt
dit panorama
en verspreidt de geur
van onvergankelijk goud
welke sierlijk met knoppen
lijkt verweven:
kunst is daardoor nimmer oud
sober gekroond
met strekkende sepalen
draagt dit doorschijnend glas
de ademende melancholie
van een veranderlijke aarde
zo kan het telkens weer
van tedere dromen verhalen…
Weerschijn
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
674 hart als
Een gek doet pompen daar
Reflectie een logisch
Gevolg is van de helderheid
Die jouw zijn omarmt
Jouw ademhaling als
Vrijheid van dagen
Die dus ooit verwarrend
Liep, daar de schoonheid
van jouw vormen voor eeuwig
Staat beschreven en bovendien
voor altijd in mijn geheugen
Staat gebeiteld als ook
Gegrift
Onvergetelijk
De kunst…
Vreugde
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
547 Er is niks zo belangrijk
om te beleven
en graag in te delen
als de Levensvreugde,
via klanken, melodieën van muziek,
via tekeningen, schetsen of schilderijen
zelfs beelden;
niets als de Vreugde die zo kan helen.…
Van Gogh
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
666 FOPPE OVER VAN GOGH
Van Gogh was een knappe schilder
je moet wel een beetje gek zijn
om het eerste moderne schilderij te maken
maar hij is er later toch beroemd mee geworden
maar maakte er een einde aan dat zelfs
eerst mislukte en schilderde maniakaal
het franse landschap met de felle zon
ik vind het geniaal maar je was zo ongelukkig
in…
voor vincent
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
867 GEDICHT OVER VINCENT VAN GOGH
altijd bezig met schilderen
zijn enige kunst en drijfveer
eenzaam en alleen
en zeer arm
alleen gesteund door zijn broer
moest hij wel krankzinnig worden
op het franse platteland
maar altijd dapper volhoudend
en zwoegend op het doek
want het moest klaar en geschilderd
zoals hij het in zijn hoofd zag…
verborgen leed
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
688 Harde knuisten kliefden
diepe wonden in
de onschuld van zijn ziel
Over de wangen van de oude
man
rollen de tranen van een
kind
Hij zet zich neer
Zijn hoofd rust in zijn handen
Hij kan niet meer
De tijd bewaart verborgen
leed en geeft het vleugels
Diep verdriet uit ver
verleden dat er vroeger niet
toe deed
vliegt uit
De oude…
Middelheimtanka
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
626 Middelheimtanka – zaterdag 29 maart 2014
Lente in het park.
Vorm en lijn onverstoorbaar
in de zoele bries.
Geluk fladdert in mijn hart
als prille berkenblaadjes.…
Terwijl ik in de spiegel kijk
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
435 Terwijl ik in de spiegel kijk
Zie ik meer dan mijzelf alleen,
Spiegel die voor mij meer is dan
Weerkaatsing van de werkelijkheid,
Wat ik zie is mijn geheugen
Dat ik zo graag eens had opgeschoond,
De totale waarheid die, beschenen door
Onverdraaglijk licht, af en toe
Te veel voor mij is -
Niet te verdragen weerglans van
De herinnering…
Er waren eens
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
575 Een tochtdeur en een stoere wenteltrap
die gingen op een dag eens hand in hand
-niet naar het bos de heide of het strand-
maar uitgebreid in Amsterdam op stap.
De mensen in de stad lachten zich slap
het tafereel was zeker amusant:
Een tochtdeur en een stoere wenteltrap
flanerend langs het Damrak, hand in hand.
Carmiggelt die het ook zag…
Atelier
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
528 Het nieuwe licht
de blauwe krachten
breken de laatste uren van de nacht.
De silhouetten
van een creatief proces
dragen al besef van schoonheid.
De stilte
zingt 't nieuw begin
van vergezichten en 't hoog gevoel.
De rust
van deze nacht
was welkom als de dageraad.
Te bouwen
aan gedachtengoed daarvoor is
het nieuwe licht gegeven.…
Herman Vader
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
635 Zij spraken op het wad
met de bootjes achter zich
in ondiep water en de
zon naar het Westen toe
haar kracht verliezend
valt in stijgend water.
Over wat er gesproken werd
op het intussen ondergelopen wad?
De bootjes dobberen weer,
het anker gelicht, golvend
de koers zeewaarts aangehouden,
verdwijnen ze samen met de zon
in de nacht…
Uiteenlopend
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
533 mijn woorden
mijn wezenlijke verzen
mijn lachen, mijn huilen
schuilen
in een gebonden kaft
ergens en nergens
misschien wel
in een strenge boekenkamer
of ze staren voor jaren
eenzaam
onder een koud kelderraam
och, wie weet
huizen ze
in een kartonnen doos
mijn woorden
mijn verzen
elke letter die ik koos……
Kunstenaar of ambachtsman
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
919 Bij gedachte aan kunst groot als de kosmos
weigerde ten langen leste zijn penseel.
Hij was geen volbloed, maar een simpel ros.
Hij besloot om met beide benen op de grond te blijven
verankerd te zijn, géén droomfabriek,
maar lekker met zijn vingers wrijvend in de verf
ambachtsman zijn, óók heel artistiek.…
Monumentgezicht
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
456 Er stonden monumenten
op het veld
die door Van Gogh
gepenseeld konden zijn
De kleur geel zag je
soms een blauwe strik
van een zomerhoedje
We lagen verscholen
tussen tarwe en gerst
bekeken de monumenten
Hadden ze de namen
van de verloren zonen
of bleven het onbekenden…
Feest der herkenning
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
496 ~De Denker van Rodin~ een prachtig beeld.
Ik vind het al sinds jaar en dag ~De Top~
het roept dan ook iets eigens bij me op,
iets feestelijks dat boeit en nooit verveelt.
Alsof ik zit te broeden op een lied,
waarmee ik wijsheid aan de wereld geef
of uitdraag: ~Mensen, pluk de dag en leef!~
Ach nee, zo filosofisch ben ik niet.
Alsof ik filantropisch…
Jan Mankes
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
621 Jouw kunst omarmde kwetsbaar leven,
je frêle handen verkenden het lege doek,
wat jou boeide heb je aan ons doorgegeven.
Toch wilde je liever nog naar Annie op zoek,
onhandige liefdesbrieven heb je haar geschreven
als je ’s avonds klaar was met een zieke roek.…
dans
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
484 in nevelige duisternis
twee figuren in zwart
zonder gezichten
met de ruggen naar
me toegekeerd
met niet meer dan
een vlek
een luchtspiegeling
ben ik toeschouwer
van een bal masqué
de duisternis houdt
me tegen het
licht van een
wankel blind
bestaan
tot het licht onthult
hoe ze draaien
hoe ze golven met
met hun torso
hoofden…
wit (voor J.Z.)
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
533 hij schildert
de woorden uit
brengt ze in alle
kleuren bijeen
het onzichtbare licht
laat ons alles zien
in een gedeeld zwijgen
buigen de trage schemering
en hij voor de stilte
van het leven
het witte hart hangt
in de oneindige ruimte
de mooie woorden
moeten weg
kleuren verdwijnen
lossen op in witregels
er is niets van
het hier…
Vereeuwigd
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
418 gelijk duizend verhalen in één
veelal licht kleurgebruik waarmee hij de mens
portretteert, neerzet aanklaagt
goed versus het kwaad
tekent hij met minuscule precisie ieder detail
met evenveel liefde ondergedompeld in
zijn fantasierijke wereld, waar staarten rijkelijk
worden toebedeeld aan een ieder, trechters
steevast op koppen zitten
vissen…
Ze draaide door
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
468 Keek niet maar
staarde naar één punt
ze draaide door
ik hoopte dat ze mij
een blik gaf een
kleine gunst maar
daar danst ze niet voor
ze draaide door
ik zag haar zelfs zweven
haar rituele kunst
bracht haar maar
ook mij even in trance
ze draaide door
met intens gevoel
zeven kleurige doeken
zwaaien als een cirkel
omhaar…
Met een hoofdletter K.
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
568 Beeldende kunst in romantische sfeer
een prachtig werk voor de toekomst vereeuwigd
Kunst met een hoofdletter K. geschreven…
Foetsie
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
733 Ik ben mijn kunstoog kwijt
ook al is er nog verbintenis
thuis gekomen kijk ik hier
tegelijk in het stadskwartier
dat tien kilometer verder is…
soms
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
569 het zwarte silhouet
ploegt voren in het water
de maan erboven
onverstoorbaar
soms zou je schilder moeten zijn
en schrijver en zanger
om te weten van licht
dat hoorbaar golft…
Gewoon maar genieten.
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
550 Laat kunsten maar groeien
en schoonheid ontbloeien,
de wereld verrijken;
dat wij ze bekijken
en voor en door zichzelf laten spreken
zonder de volheid ervan te verbreken,
eerlijk proberen om ze te doorgronden
zonder de schoonheid ervan te verwonden,
galant te bevatten in heldere woorden
zonder de waarheid erin te vermoorden.…
Banaan
snelsonnet
3.6 met 5 stemmen
592 Waar je bij mij zelfs van mijn vloer kon eten,
Daar eet je nu sinds kort ook van mijn muur.
Want een banaan, bevorderd tot sculptuur,
Die schreeuwt erom te worden opgegeten.
Geloof maar dat dit kunstwerk aandacht trekt,
Als eerste heeft de fruitvlieg het ontdekt.…
Censuur?
snelsonnet
4.4 met 8 stemmen
613 Een prachtig schilderij, zes witte mannen
Een drietal daarvan lurkt aan een sigaar
Het gaat hier om een treffend tijdsbeeld, maar
Er staat geen vrouw op, dus het werd verbannen
De rel kwam in de pers dus men hing vlug
Het doek (of toch: de schaamlap?) weer terug…
Dure namen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
444 roven uit het buitenland
nee, tegenwoordig is geld genoeg
het magnetische grote geld
dat altijd knechten vindt
Kijk goed naar dit schilderij
de kleuren zijn donkerder, en oud
is de verfhuid, eeuwig
meesterlijk zijn de penseelstreken
maar toch is deze materie enkel
nog een aanhangsel
voor de handel in grote namen
de derivaten van de kunst…
Dat kan ik ook!
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
459 De meeste mensen lopen voorbij
denken hoogstens: dat kan
toch wel mooier, dat kan
een kind ook, hokjes inkleuren -
een paar keer oefenen
om ze egaal te vullen, zonder krassen
en binnen de lijntjes te blijven, maar
zijn ze er zelf ooit voor gaan zitten?
Weten ze nog hoe dat voelt?
Dat je er helemaal in opgaat
dat de tijd stilstaat en alles…
Reflecties
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
491 Als zilvermeeuwen
zich schreeuwend
op het brood storten
zet de glinsterende zon
de rietkraag in brand.
Als reusachtige zeearenden
landen en elkaar begroeten
kakelen hoge opgewonden
klanken over het water
naar de ondergaande zon.
Als een blauwe kiekendief
over houtduiven in de
populieren zweeft
speurt hij verlangend naar
een plek…
Jij was het atelier
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
553 ligt als
in het oog springende
nouveautés gelukstreffers
creatief begenadigde
penseelstreken die de ziel
diep treffend inspireren
tot kunst met grote K…