852 resultaten.
Mahsa
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
551 Zij is het leven
vrij van vrijheid
de tijd
vrij van dwang.
Zij is het begin
het symbool van onuitputtelijke versheid
zoals water en het water
de moeder van God.
Hier
drijft de geest van Mahsa op het water.
hoewel het water een woord is,
zoals de hand
bij de hand
huid op huid
door liefde.…
Leeftijd is maar een getal
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
100 Aan cijfers zie je niet wat degene onderweg ervaart, wat iemand nodig heeft of wat het hart bewaart.
Juist achter ieder getal schuilt zoveel meer. Een eigen verhaal, telkens weer.
Ieder stapje gaat op een passend tempo en eigen manier.
Waarbij je aan de mensen om je heen kan laten zien: “Kijk… nu sta ik hier”.…
Nog eens Brasil
netgedicht
3.7 met 34 stemmen
928 regen, zon en mooie dromen,
luchten blauw maar soms ook grijs;
overal zijn mensen anders,
overal hetzelfde licht,
overal hetzelfde zoeken,
ieder op geluk gericht;
avond, morgen, hete luchten,
altijd onderweg naar rust,
altijd vragen, altijd zuchten,
nooit genoeg geliefd, gekust.…
eindelijk content, of...
netgedicht
1.7 met 10 stemmen
631 de tranen in zijn ogen
behoren haar toe, zij
die erom smeekte, blauw
van zijn vroegere aard
zij aan de haard, en hij
altijd onderweg voor vrouw
en ook wel andermans kind
staan nu de tranen bij haar
in een potje op de schouw
het heden in de rouw omdat
zij maar loopt te klagen
best ook fel te zagen dat hij
niet meer de man durft zijn
die…
klinkt raar
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
778 de provincie is nog niet klaar
neem de braassemerplas
met tijdens de braassemerloop
zicht op velerlei braassemer verwachtingen
tot over de finish te roelofarendsveen
zoals die omtrent lagunes met hoogbouw
en voor meer braassemermeer
op nog af te graven veen
volgens bordjes onderweg
was iedereen volledig tegen
dat masterplan braassemerland…
Dag en dromen zijn gegeven
netgedicht
4.6 met 22 stemmen
814 Maar de wanhoop mag niet winnen
- mensen zijn steeds onderweg -
en al zijn we dwaas van zinnen
Eén toch kent ons overleg,
wil reserveloos ons minnen
waar wij weten heg noch steg.…
hij bediende
netgedicht
2.0 met 7 stemmen
654 stalen ros op twee sporen
toetert en klingelt voorbij
de voetganger achteruit
zet zijn beste vinger voor
geïrriteerd om zoveel onbegrip
wie is nou weer de zwakste
stormt het volgepropt vehikel
doorheen het ontwaken van de dag
over rotondes naar de eindhalte
de mensen onderweg
slikkend en brakend
vomerende kotsstudenten
komt de stad…
Hoezo herfst?
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
882 Toch zie ik kinderen die blij zijn, groeten, zingen,
die nog niet weten hoe
zo ver van hier
in andere streken nu de winter nadert;
Zo voel en zie ik weer
dat nergens echt ons thuis is, dat ze zwerven
steeds onderweg, naar kou of hitte,
naar treurnis of verblijden,
dat nergens ooit voorgoed
de wegen scheiden.…
Vellenbos
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
514 De winter is al onderweg.
Daar in dat vellenbos.
De schrijver laat het los.…
Zonsondergang
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
1.007 Voor altijd donker,
onderweg naar de sterren.
De laatste gang,
dwalend naar het bekende land.
Waar zij woont.
Wie vertelt ‘t kleine wonder,
van het sterven onder de sterren.
Voor het volk, niet de mijne.
Voor het land, niet de mijne.…
de trein
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
739 we zitten in een trein,
onderweg naar niets.
mensen komen binnen
en mensen gaan weg.
ik mag nog niet weg, zeggen ze,
ik ben nog te jong.
de meesten die eruit mogen
zijn zo oud als mijn opa en oma.
sommigen hebben pech
en verdwijnen in het niets.
anderen lopen door,
alsof er niets is gebeurd,
alsof de trein er niet is.…
Catherine
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
3.118 liefde
ontluikend en pril
je pubert op de weg naar
volwassenheid
vandaag verliefd
spring je treden
in paren naar beneden
morgen bedrukt
kruip je weg
in de kelder van jezelf
ik sla je gade en zie
brokjes van mezelf
hele delen van je papa
wij puzzelden samen
een kind, dat toch uniek is
groei naar je eigen dromen
maar als je wankelt onderweg…
Namen
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
609 rijen van tien
leven
geen leven
nee er was geen leven
er werd overleefd
jouw leven of 't zijne
het kon de hogere macht
niet schelen
werk
te werk gesteld
met verstand op nul
blik op oneindig
aangezien het werk te onmenselijk was
wilskracht
ontzettende wilskracht
de wil te willen overleven
om deze waanzin te ontvluchten
onderweg…
absolutio
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
549 er is een thuiskomst in de haven
als einde aan onderweg, inderhaast
dat lijkt op huid en rijmt op huis
als reikende bomen in de straat en
hun wortels in de grond die zoeken
en genade vinden onder tegels
gelijkend op een stenen beeld dat
zondaars bekeert tot hun vlees
en bloed op een verlaten sokkel
zodat het heden nooit vroeger valt…
Dartel ik
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
442 van straatlantaarn
tot straatlantaarn
dartel ik
onderweg vallend
in zwarte gaten
het verkeerslicht
biedt geen uitkomst
het groen slaat
regelmatig op hol
aan beide zijden
ontwaar ik
de gloed van
snelweg
ondertussen
vlot ik
op het pad
de linkerkant
plat getreden
de rechterkant
overgroeid
beide leidend
naar het zelfde punt…
Leek herinnert zich
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
737 Veel te eten en te drinken zullen ze
niet krijgen onderweg, misschien bij aankomst
Een kop zwarte melk in de vroegte -
Vóórdat voor hen de wereld voorgoed vergaat:
nooit mogen we vergeten:
Het beest in de mens bestaat.…
Stampende onrust
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
382 Lotte is ziek
Ik pak mijn rugzak
mijn kompas en wat kleren
doe mijn laarzen aan, een jas
en ga de deur uit
Op weg naar Lotte
Alleen zijn met mezelf
Zolang ik onderweg ben
zal ze blijven leven
zal ze niet doodgaan
Ze gaat niet dood, het mag niet
Ze gaat niet dood, ze gaat niet dood
Nee, nee, nu nog niet
Het is nog niet de tijd
Ze mag…
meerwaarde
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
586 stoten
te bezeren aan verwondering
over paarden in de wei, gevangen
door zwak intredend ongenoegen
maakt dit prikkelbaar, zijn het
de haastige pijlen, gepatineerd
maar onomkeerbaar ten tijde
van hervinden, afgevangen in
het kader van een soort eindstation
keer ik om, vertrek is nabij
de omgeving kleurt vertrouwd
bovendien, onderweg…
Ogenspiegel
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
577 geef ik toe en ik ken de naaktheid
van regen die op zoutbergen valt
op het bed dat schijnt te slapen
onderhevig aan verlangens
onderweg naar een orgasme
door het mierzoete stemgeluid
van jouw geluk en genegenheid
hoor ik mezelf antwoorden
en mijn ogen staren naar jouw ogenspiegel
waardoor al het leven verder gaat.…
irisdame
netgedicht
2.1 met 7 stemmen
658 thans woekerende iris
aanschouwt zij de rimpelstroken
rond haar geloken ogen
in het spiegelglas van haar serviceflat
de handschoen over haar knoken
tegen 't jichtig reumavuur
herinnert haar het verloren uur
dat zij nog het mes hanteerde
voor het avondeten
vlak voor hij thuis zou komen
de straten stromen stilaan vol
onbekenden allen onderweg…
Los van alles
netgedicht
2.5 met 8 stemmen
903 Onderweg zag ik ze flitsen,
gerekte stukjes wit en geel,
ze leken aan elkaar te ritsen,
eindeloos en meer dan veel.
Eenzaam ben ik mij gaan voelen,
zo snel als eerst ging ik niet meer,
ik zocht naar houvast, vaste doelen
en keerde naar de aarde weer.
Het was een boom waar ik naar zweefde,
betastte opgelucht de bast.…
Uitgeslapen lente
netgedicht
4.1 met 19 stemmen
1.110 ruimschoots in de lente
maar het leek of alle wekkers achterliepen
waardoor merels nog steeds wintersliepen
door het ontberen van een pinnige dirigente
tussen wat witbevroren sprietjes door
piepten krokussen eerst heel nieuwsgierig
doch vermenigvuldigden zich al snel tierig
tot een blozend voorjaarsmetafoor
eindelijk is de zomerzwaluw onderweg…
ietwat nat en droog
netgedicht
0.0 met 1 stemmen
567 nergens thuis
het getrippel van duizend druppels
verdrijft het eeuwige geneuzel
in wat het verleden heet te zijn
nu en gisteren ook al
toen de zon zo scheen
en toch is het stil in huis
geen uitbundigheid in de hoekjes
over wat triviaal allemaal
geen vaal geblaat over wauw
slechts de gasten, slechts zij
en hun bakkie troost
voor onderweg…
Portret van Agatha Bas
netgedicht
3.6 met 20 stemmen
877 het niet los
de wijze waarop ze ons volgt
Tijdloze Agatha,
speelt met één kijkmoment
ernstig, ze zegt
welkom en vaarwel
vanuit de eeuwige deuropening
die zekere honger
naar de onsterfelijkheid
van één vrouw en één kunstenaar
bijtende in alle uren en ogen
alsof ze kersen en appelen van
de korte seizoenen zijn
offer
onderweg…
positief denken.
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
879 het voorafgaande is onzin en moet
niet te serieus worden genomen
omdat je anders blijft hangen
in de verleden tijd als in een net
pik er alleen het nuttige uit en ga
door met het zinloze wat je daarvoor
ook al deed want de spin van de tijd
redt zichzelf toch wel, laat je niet
klein krijgen en ren vooruit en pik
onderweg woorden die je…
Ezels en lamsoren
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
753 nauwelijks onderweg balkt hij ezelbrij
te laat zie ik de grote steen,
en jawel, zelfs een ezel stapt eroverheen
mijn teen, mijn teen, zijn muil grinnikt
dit dier is mij tot last
ik vouw zijn lippen en plak ze vast
met mokkende ezel loop ik verder
zie geen herder maar schorre schapen
die in het zilte schrapen
daar, tussen wol en waterland…
Eldorado
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
487 Er is een land
waar illegalen
thuisgekomen zijn,
verdreven overlevenden,
eeuwig onderweg,
drijvenden
die wilskrachtig streden
in de golven
van de ruwe zee,
zoekend naar houvast
hoop zagen varen,
zingend ten onder gingen
in het tumult
van water, wind
en regen,
door smekende blikken gedrevenen
die grensoverschrijdend streden
vasthoudend…
Schelpen
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
927 Maar rijmen wil het niet echt
want honderd schelpen pluk je
links en rechts uit het strand
en uit onze pas onderweg.
Ongeduldig ben ik niet.
Weet dat ons spoor aan de zee
en het zout verloren zal gaan.
Later. Zo ver is de zee nog niet.…
Jij, die blijft
netgedicht
4.3 met 14 stemmen
1.421 wij hebben gewacht
terwijl jij reisde
onderweg naar
jouw naam
en een wijle
dreef onder
een bonzend
moederhart
waar je
als vederlicht gewicht,
in een veilige duisternis,
te samen uit ons
in enkelvoud bent gestart
zo telden wij
de verwachtingsvolle uren
in blijdschap af
naar jouw dagen
die zouden worden
geboren…
Herfstige beukendreef
gedicht
4.0 met 11 stemmen
8.552 Al die geduldig opgeblonken
minuskule houten kistjes met binnenin
rantsoen voor onderweg en na miljoenen
jaren koppig deze zelfde boodschap die
aan aarde wordt bezorgd: het feilloze
plan voor het bouwen van een rode beuk.
----------------------------------------
uit: De Vlaamse Gids 1996/4.…