1331 resultaten.
Rondedans
netgedicht
5.0 met 18 stemmen
814 langs woelige golven gekomen
zijn de dromen van het bestaan
dat zijn vruchten laat groeien
in het hart van de verbeelding
de geschiedenis wankelt
terwijl jij en ik willen geloven
in een beleving van beloften
bij onze liefde en beider hoop
gedragen aan zelfde ringen
doen ze wat wij niet weten
een rondedans om te bepalen
de bron op afstand…
Vaste vriend
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
922 Water kan niet kouder worden
dan net voor de plotse geboorte
van de zuiver orakelende
regelmatige ijskristallen
Zo kent de geest
noch het geoefend intellect
mijn diepste angstketenen
voor mijn lichaam het ze vertelt
Ik kan verre reizen maken
met vreemde woorden spelen
maar de vruchten van mijn daden
draag ik voelbaar met me mee
Als…
Vleugels op poten
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
515 kijken
vragend omhoog de
wilde bloemen in mijn wei
hun muziek die
altijd gelijk loopt
met de zon verstomt
in het gras
nadert langzaam
een massaal gebrom
chitine knispert in
duizenden doorzichtige
vleugels op poten
zij vliegen op
tot grote hoogte
in hun paringsdrang
meeuwen zeilen
door de lucht met de
mier als smakelijke vrucht…
altijd wens ik mij jou
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
1.476 ik zie je komen, ’s avonds
als zoete vruchten vallen
in een hongerende schoot
wil je dan blijven
dansend op golven
van gunst en dood
stil hoor ‘k je letters schrijven
met inkt vanuit mijn hart
als boodschap in mijn oor
’t voelt als heling van wonden
welke het duister heeft geslagen
- zonder jou verlies ik alle banden
aan het herinneren…
Pasen in zicht!
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
716 Zo kon de boom des doods
weer vruchten dragen
omdat Hij vergaf.
Verrezen uit de dood
ging Hij de Zijnen voor op reis
door de verlaten Hof
naar ‘t Hemels paradijs!…
Diep geworteld
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
480 Alleen de diep gewortelde
boom laat staan zien we
uit naar de lente
als bloesems openspringen,
Bij snarenspel vol melancholie
in een lusthof van kostelijke
vruchten,
Een nieuwe kans, een nieuw begin.…
Ruby
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
664 Voor zijn verjaardag hangt zij
de avond tevoren versgeplukte
kersen in de groene notelaar
om dauw voor de ochtend te vergaren
te laten proeven hoe diep en vluchtig
zij met heel haar hart om hem geeft
Zo begint de volgende, dampige ochtend
verzamelen van wat aan de boom hangt
wat met zorgvuldigheid is gezaaid
tot vrucht gebracht en tussen…
Stille eenvoud
netgedicht
4.5 met 13 stemmen
811 Stille eenvoud
bedekte naaktheid
breekt de broosheid
van het witte kleed
waarin de tere vrucht
beschermd vertoeft
ver weg van alle leed.
Stil gezeten
de tijd vergeten
handen in zachte schoot
gedachten zwevend
tussen leven en dood.
Pure schoonheid
die in wachtende houding
haar zuiverheid
aan het oog ontbloot.…
familie
netgedicht
3.5 met 24 stemmen
772 en zie
daar zijn we weer tezamen
om de afstand af te leggen
met een steeds zwijgzamere verbeelding
misschien zullen we weer vertrekken
en verder leven
achter het gebarsten raam
van de stamboom
het schateren hebben we immers
achtergelaten in kinderlijven, geen kus meer
die nog vruchten schudt
uit het koele water dat tussen ogen…
leer me dan zwemmen
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
578 wanneer ik verdrink
in die diepste bron van bestaan
zo breekbaar
tijdloos meegaan
in de stille stromen
met eb en vloed
moeilijk zichtbaar
voor het oog
wanneer die dag komt
leer me dan zwemmen
in een rivier vol vruchten
vol weelderige kleuren
zonder het gevoel te hebben
te zullen stikken…
fee
netgedicht
4.7 met 33 stemmen
1.734 plotsklaps was jij daar
een fee met een fel verhaal
draaiende woorden en zinnen
maakten mij duizelig en
anderen buitenstebinnen
jij schudde een boom
op zijn grondvesten om
de boete te bekleden met
een driedelig pak
de vruchten die vielen
waren een maat te groot want
jij wilde niet dood
gegooid worden met woorden die
er niet toe doen…
Een ledenpop en harlekijn
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
616 een ledenpop en harlekijn
nog kraakt de speeldoos
het refrein uit vroeger jaren
dagen op de zolder
van de tijd gedroogde appels
verse melk bij het ontbijt
een moestuin waar de
struiken afgedekt met net
hun vruchten toonden aan de zon
wij de rechte regels
opgebonden bonen zagen
en niet snapten wie dat kon
het paard en koeien in de…
Verborgen gebreken
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
592 Het huis een symbiose van de zielen;
Geesten verbonden in een lichamelijke
Echt; kent de vruchten van verdriet en
Feesten die niet altijd geschapen zijn
Voor gefundeerd recht.…
Herfstvogels
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
529 De jonge aantrekkelijke filosoof
met kleren uit de kringloopwinkel
en een nonchalante kijk op het leven
staat in de tuin bij de rivier
om de liefde te overdenken
en hij ziet de herfstvogels
ze lijken niet lang na te denken
eten zich vliegensvlug vol
met zijn overheerlijke bessen
de rijpe vruchten van een dromer
daarna nemen ze kwetterend…
Het Beloofde Land
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
440 omdat ik niet zelf de akker ontgon
de wegen niet plaveide en fruit eet
van bomen die ik niet heb geplant
Wel in een getto woestenij of krottenstad
geboren zijn is een feit, geen schuld:
niemand hoeft mij te vermanen
omdat ik hierheen ben gekomen
over wegen die ik niet plaveide
om op andermans akker te werken
en mee te eten van de vruchten…
Die winter schreef
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
868 ik zie bloemen
aan je vingers bloeien
maar voel je handen leeg
koud je armen die mij
deden groeien hoor je
stem die winter schreef
nog is de oogst gekleurd
in samen binnenhalen
vruchten zijn gekeurd
op houdbaarheid en in
ons hart voor noodgevallen
weggezet in eeuwigheid
een strenge kou
kan alles openbreken
maar geen vorst zal…
In vroege maartse dagen
netgedicht
3.6 met 12 stemmen
823 weer bloesem jij
in vroege maartse dagen
jouw wit en roze hopen
zomers vrucht te dragen
nog zijn de nachten koud
als maan en sterren warmte vragen
vernevelen en rook zijn jouw behoud
zij zullen ochtendvorst vertragen
bloei schoonheid op het land
als ook de bijen vliegen is het
intens de lente weer genieten
voel ik jouw oogst al in mijn…
Wolken
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
581 Nooit zag ik zo veel wolkenluchten
maan en zon werden vriend aan huis
ieder raam geeft andere vruchten
de hemel vergroot mijn thuis
De rivier stemt tot nadenken
de stroom van het leven is dicht bij
het raam bedient mij op mijn wenken
de keus van het raam is vrij
Dit huis is als een kathedraal
mijn oorsprong draag ik mee
bezinning, ontmoeting…
STILTE (2)
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
400 stilte daar waar het ooit begon
afgebakend door natuurgeluiden
daar waar je als
ongeboren vrucht
ooit zwom
doorbroken door je
eerste geboortekreet
te uiten
stilte het is voorgoed passé
want elk mens weet
dat het zo zal zijn
die oerstilte maak je
nooit weer mee
ze zal ons nooit weer
als toen behagen
en heel diep in onze ziel
doet…
Bomen
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
482 Bomen dragen vruchten
ze zuiveren de lucht,
een boom zorgt voor de luwte
waarin ik zo graag vlucht.…
je fonkelt in het glas
netgedicht
3.5 met 10 stemmen
1.382 het glas
door zon gerijpt
in warme handen
je komt later pas
heel sterk bij me binnen
ik zag je als
een lentebloem
we groeiden samen op
doorliepen liefdevol
de lange warme dagen
tot aan het oogstseizoen
ik plukte niet
je gaf me alle kleuren
we mochten samen geuren
in het bestuiven van elkaar
er fonkelt liefde in het glas
als vrucht…
fladderen vlinders nog een laatste dans
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
972 in de zoele wind
van zomers laatste kans
rijpen de vruchten
fladderen vlinders
nog een laatste dans
groen reikt langzaamaan
naar geel, de bellefleuren
kleuren naar oranje-rood
deze herfst kent geen dood
zij is een verder gaan
in het cyclische bestaan
dat de rust van winter eist
de dagen korten en de ochtend
grijst in lange spinnendraden…
O vruchten-lege schaal
poëzie
4.5 met 2 stemmen
1.016 o Vruchten-lege schaal, o flanken rijk aan reuken
die heel de zomer draagt maar niet verzaden zult:
nóg komt een kopp'ge bij uw nodende ijlte beuken
met hoornen hoofd en dom geduld.
Ik ben 't gekorven hout waaraan geen trossen hangen,
tot lucht verijld het hars dat uit de wonden droop.…
Naast elkaar
netgedicht
3.1 met 15 stemmen
2.323 het zand
het witte schuim dat kraagt al jaren
de bleke schelpen op het strand
toch proeft zij keer op keer
zijn diepe sporen van weleer
aan de zoute waterkant
zijn uitgeraasde stormen waren
teveel voor een rechterhand
zijn witte haren dragen jaren
van noest werken op haar land
wel spoelt zij keer op keer
de bleke resten van haar vruchten…
stille baby
netgedicht
3.6 met 39 stemmen
8.774 roerloos
zij lijkt bevroren
ademt in
blaast zacht uit
doelloos
als nooit tevoren
heeft het min
of meer verbruid
spoorloos
haar vertrouwen
vraagt zich af
in zwijgen gehuld
stuurloos
in haar rouwen
voelt een straf
maar kent geen schuld
zielloos
is de vrucht
die zij meedraagt
in haar schoot
weerloos
als zij vlucht
en…
Als levens franje
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
426 zelfs aan
de hellepoort
wenkten je handen
liet je lach
de zonde door
als levensfranje
jij wees
het grijs de weg
die met knallen
was belegd en
waar jouwers nog
misnoegen grauwden
hen was
hemel beloofd
maar zelfs onder
de regenboog
konden zij geen zon
en warmte vinden
versteende hagel
vernielde vruchten
zij grepen weer mis…
Een stille ademhaling
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
754 Een stille ademhaling,
een in en uit,
een geven, nemen,vrucht'loos zoeken
muziek en kleuren,
daden, boeken
en weten dat er niets
het heimwee echt geneest...
Wie zei er weer: het leven is een feest?
nu ja, soms wel, soms niet,
maar steeds die stille adem
dat in en uit, tot alles eens voorgoed
hier is geweest.…
De voortplanting
poëzie
4.3 met 6 stemmen
2.706 Zaads overvloed geeft overvloedig vrucht.
Doet zo de rijke niet die veld aan akker
schakelt en 't grote goed met goed groot graan
Bezaait, en rijst en goede bomen plant?
Zaad is het kostelijk bezit des mans.
Veel zaad bezitten is veel zonen hebben.
Zaaien en oogsten is in Tao één.…
Hun dodelijke trommen
netgedicht
4.5 met 41 stemmen
695 wij gingen
rood omhoog
uit groen dat
lucht geworteld
aan de natte
beademing lag
het donkere gat
dat krioelde vol
bewegen onder
een uitspansel
dat alle energie
gaf aan dit leven
wij bloeiden niet
maakten geen vrucht
maar kleurden de
hemel waaronder
de schepping door
de mens was gevlucht
hun vurige vraatzucht
was de dood…
de verwachting
hartenkreet
3.5 met 6 stemmen
884 mijn raam
verschuilt zich achter
zachte groene tinten
van bossen en bomen
ik voel al
wat gaat komen
van najaarskleuren
droom ik
van nevelgeuren die
allengs verkondigen
dat de zomer
verouderd raakt
ik pluk de laatste vruchten
eer de natuur
het zichtbaar groeien staakt
zo drijven mijn gedachten
naar het veld van verwachten…