580 resultaten.
NEVELIGE AVOND
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
768 Langzaam daalt de schemerige avond
over een verlaten heuvelweg
Mistflarden hangen als rookpluimen boven de velden
en buigen zich over een heg
Als onder een wollen deken
wordt de wereld om me heen zachtjes ingestopt
Het is een andere wereld
die zich geruisloos aan mijn oog ontpopt
In de verte klinkt gedempt het loeien van een koe
ergens in een wei…
Speelmans-deuntje
poëzie
3.4 met 28 stemmen
3.059 Hoe lokt het uit mijn vedel,-
Veel bloempjes draagt in Mei
De wei,-
Die liedenkens zoo edel,
Dat allerzoetst gevlei:-
"Vlugge lansje"
"Kom een dansje!"
"Aardig zusje!
"Geef mij een kusje!-
En de voetjes
Zij tripp'len al zoetjes,
IJlings zwiert een bonte rei!
Al menig scheepjes-helling
En zoo 't pietje doet,
Ook goed!…
Zondeval
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
1.076 opperrebel om zijn moeder jankt
Met geel schuim op de lippen
Paarse vingertoppen
Doorlopen oogwit
De speekselbel die openspat
Hij wordt weer kleuter
Achter de spijlen van een speelpark
Hij is verslagen
De vernieldrift uitgeblust
Verminderd tot een wijngaardslak
In het vaal zand dat opstuift
En het koren striemt
Zo kruipt hij door de wei…
MEI
poëzie
3.6 met 7 stemmen
4.085 En door de lichtbegraasde wei,
in ’t vonklend kleed van d’ uchtenddauw,
komt flink en fris de fiere Mei
en blaast de luchten lind en lauw.
Langs bossen, heuvlen, vlakte en dal
zwaait hij zijn groene loverhoed
en luidend’ hymnen van kristal
weerkaatsen wijd zijn morgengroet.…
Bezetenen
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
767 Een vruchtbaar zacht weidegroen landgoed
in liefde verpand aan veel harten
speelde een eenling veel parten
die sprak zonder vriendelijke groet
hij omheinde de wei
en zijn boze tong zei
dit hier is van mij
de menigte raakte confuus en verstoord
besloot toch een beetje verbolgen
“we zullen uw voorbeeld maar volgen”
palen ze werden de grond…
Mei
poëzie
3.3 met 7 stemmen
1.769 En door de lichtbegraasde wei,
in 't vonklend kleed van d'ochtenddauw,
komt flink en fris de fiere Mei
en blaast de luchten lind en lauw.
Lange bossen, heuvlen, vlakte en dal
zwaait hij zijn groenen loverhoed
en luidend' hymnen van kristal
weerkaatsen wijd zijn morgengroet.…
Kees Kanarie
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
811 Er voer een bootje
in een slootje
met een vogel
in een kooitje
O, wat zong dat beestje blij
als een nachtegaal in mei
alles werd er vrolijk van
zelfs de koeien in de wei
Een dartel springend lammetje
midden op een dammetje
mamma schaap kuste spontaan
haar lieve pappa rammetje
Geiten en bokken
verliefd in hun hokken
niemand had nog zin…
Twee liedekens.
poëzie
4.0 met 1 stemmen
6.906 Avond die glanst op de hei;
Avond die dauwt in de wei;
Dromende zwaatlen de bomen -
Avond in mei!
Meidoren balsemt den wind,
Die om het lieflijke kind
Dartelt en lokken verspartelt,
Of hij haar mint!
't Avondrood bloost hare koon;
Hoort ze in der vogelen toon
Spelende 't minnelied kwelen? -
Avond volschoon!…
KEURIG VERWILDERD
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
536 Aan een geurig bloeiende wei
door het grote bos bij Chaam omringd
ligt een afgelegen jeugdherberg
stralend vol opwekkend licht roze
zuigt frisse adem van het morgenloof
om de gasten na het ontwaken
tot daad en wandeling te noden
drinkt rossig glanzend laat avondrood op
langs het grindpad naar de deur
staan slanke berken in een lange rij
hebben…
Izegrim in Zeeland
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
442 Wie is dit personage, antiheld
Op sokken, dag en nacht op buit belust
Men houdt uit voorzorg wacht
op Zeeuwse kust
En hoopt dat gauw zijn dagen zijn geteld
Ook zuidelijk van Schouwen-Duiveland
Maakt men van wei-omheiningen veel werk
Met man en macht stelt men zo paal en perk
Ook elders schreeuwen moeders moord en brand
Maar ging het…
Malenka Kochana
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
494 met altoos in het achterhoofd
de spanning en de dreiging
der genadeloze föhnwind
over hete lava as
op de verschroeide aarde
door invasieve exoten aangetast
Mijn dank is eindeloos en groot
voor mijn beminde metgezel
in schijnbewogen liefdesspel
mijn offer zal dan ook bestaan
uit plengen van een
spring in 't veld,
vroeg in de wei…
Septembervlucht
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
647 Als strijklicht in het verre morgenblauw
in stiltes van de kleuren van de aarde
sta ik ietwat beschonken op de uitkijck
en zie in 't uur der wolf de martelaren
hoor wildzang op dood spoor in hemelhuizen
waar bruusk het vrije woord ontsnapt aan 't hart
is wu wei de vergever of de dood...…
De eenvoud van het leven
netgedicht
1.4 met 9 stemmen
317 Zonlicht op de wei
bloem bloeit zacht tussen het gras
rust vult mijn ogen
Ochtend opent zich in
ruime kalmte; ritselen van bladeren
legt een teder ritme neer. Mijn zintuigen drinken de
stilte van dit moment, waar niets meer hoeft te zijn dan wat het is.…
Voorbij
poëzie
3.6 met 78 stemmen
22.945 Daar bij de wei daar zong,
Daar door de bomen zong,
Hoog in de hemel zong -
De lente een lied.
Ik zag een kindje gaan,
En nog een beestje gaan,
En nog een meiske gaan -
Dat was het niet.
'k Zocht bij de rozeboom,
Onder de perenboom,
Onder de appelboom -
Ik zag er niets.…
lente
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
856 wanneer het jonge groen ontspruit
het gras begint te groeien
voel ik de kriebels in mijn buik
begint de lente ook in mij te bloeien
de lijster in de conifeer
die mij 's ochtends doet ontwaken
weet ieder jaar steeds weer
de lente in mij los te maken
het lammetje in de wei
dat vrolijk staat te springen
maakt mij van binnen blij
't zijn allemaal…
Voorbij
poëzie
2.9 met 43 stemmen
4.922 Daar bij de wei daar zong,
Daar door de bomen zong,
Hoog in de hemel zong -
De lente een lied.
Ik zag een kindje gaan,
En nog een beestje gaan,
En nog een meiske gaan -
Dat was het niet.
'k Zocht bij de rozenboom,
Onder de perenboom,
Onder de appelboom -
Ik zag er niets.…
Het kleinste verschil
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
1.059 De kijker mag raden naar een rotsflank
Een wilde wei met klaprozen
In een aura omgeven door aureool
Door zijn rug verbogen
Zijn ze tot één versmolten
Van het elders afgeschermd
Hun verschil tot een motief herleid
In een starre omhelzing
Hij
Met afgewend gezicht de afstand bewarend
In een opzichtige kamerjas
In hoekige vlakken zonder…
Brief aan de Sint
hartenkreet
3.0 met 50 stemmen
2.743 Sinterklaas
Hij krijgt dan ook mijn eigen lunch- pakket;
Ik zet hem in de wei naast school,
dan kan ik beter op hem letten
Sinterklaas,
Als u me dan ook uw zadel leent,
en zwarte Piet zijn laarzen,
dan rij ik statig goedgemeend,
voortdurend deftig en met vlijt gespeend,
langs bos en beemd,
door woud en veld
zal me nooit meer vervelen…
Hartekreet
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
485 Laat mij weer in de wei,
weer met een stier en bloemen
en zonlicht
Ben ik mens, kip zonder kop of dier?
Als ik een mens ben, plicht
te vechten voor het dier,
vrij te laten, te helpen hier,
niet te kopen, niet te fokken,
niet zal eten.
Laten w' ons verdiepen in elk wezen,
leren lezen in hun ogen
dat we deel zijn van elkaar.…
herrijzen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
468 nieuwe lente
want waar wij pasen vieren
ontwaakt ook de natuur
die uit de grond kruipend
zoals de maker van dat alles
het leven ons herrijzen doet
in de zoektocht naar het licht
doorbreekt het slapend zaad
de duisternis van de aarde
zoals de zon met hemelsblauw
het benauwend grijs verjaagt
dartel springen nu de lammetjes
in veld en wei…
Stikvallei
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
395 Hoevelen ik ook had geschreven
in zuid- en noordwest-afrika
de kalahari en sahara
botswana lake victoria
althans iets daar ten noorden van
het Niasmeer in Kameroen
het raadsel van de stikvallei
die gif verspreidde in de wei
die varkens kippen liet verdwijnen
mensenlevens spoorloos liet
als nevels rond kilimandjaro
in watervallen aërosolen…
Voorjaarsliedje
poëzie
3.2 met 22 stemmen
2.980 Zijn gevangenis gaat open,
En hij ruikt de groene wei!
’t Geemlijk oude–vrijersharte,
Vol gemaakte vrouwenhaat,
Voelt een wonderschone smarte:
Peinst: het is toch nooit te laat.
’t Stijve bestje komt zich warmen,
Lachend in de zonnegloed;
En in ’t kluisje van Gods armen
Daalt weer levensvreugd en moed.…
Voorjaarsliedje
poëzie
3.2 met 20 stemmen
3.461 Zijn gevangenis gaat open,
En hij ruikt de groene wei!
’t Geemlijk oude–vrijersharte,
Vol gemaakte vrouwenhaat,
Voelt een wonderschone smarte:
Peinst: het is toch nooit te laat.
’t Stijve bestje komt zich warmen,
Lachend in de zonnegloed;
En in ’t kluisje van Gods armen
Daalt weer levensvreugd en moed.…
TUSSEN DE TWEE *
poëzie
3.5 met 14 stemmen
4.800 binnen: tussen, nl. lager in de vallei
leegten - dalen
het zuipt er: het doet er niets dan druipen
het stuift er: nl. van de droogte
het nijpt: nl. van de kou
hillen - heuvels, hoogten
wee - wei
jeune ik mij - voel ik me thuis…
DE AVONDTROMPE
poëzie
4.0 met 7 stemmen
4.224 De mens is moe, de koe is moe,
en iedereen betracht,
na ‘s zomers zware werk, onsterk,
de zegenvolle nacht.
2/10/1896
-----------------------------
trompe: tromp; verouderd woord voor bazuin,jachthoorn (in dit gedicht het loeien vd koe)
eur - uier
tuit - trekt
meers - wei, grasland
ate - eten, voedsel
bate - voordeel…
O 's ochtends
poëzie
3.5 met 6 stemmen
1.927 Ginds roept een koekoek in de wei;
en deuntjes klinken allerlei
van al de vogels van de Mei.
O spottend meesje, swatel maar,
gedoken achter uw houtmijt daar,
ik hoor u wel, maar luister naar...
een leeuwerik, boven het koren!…
Sneeuw
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
596 Enkele paardjes staan nog in de wei bij een hekje,
ze willen toch ook zo graag een warm plekje.
Het bospad is bedekt met een wit sneeuw tapijt.
De wind is guur en koud,
het is net of het je de adem afsnijdt.
Op het pad met al die sneeuw,
is het net of je loopt op fluweel.
Zachtjes ga je voort,
geen mens die je hoort.…
't Verdwaalde lam.
poëzie
2.0 met 3 stemmen
884 En haastig liep hij weer terug,
En riep en floot en keek
Dan links, dan rechts in veld en wei,
Langs waterplas en beek,
En toen hij bij het bosje kwam
Vernam hij 't blaten van het lam.
‘Och zit je’ - zei de goede man -
‘Hier in de doornen vast?’…
Zomeroekraïne
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
563 In de verte, naar het oosten,
Over bossen, berg en wei,
Over Lüneburger heide,
Achter Donau, Oder, Neisze
Aan Europa's buitengrenzen
Klinkt naast Eurofielenwensen
Het luidruchtig koor der laarzen
Van Kozakken en Tartaren
In de verte, in het oosten,
Midden in 't begeerde goud
Der Oekraïense tarwezee,
Het zomeroekraïnewoud
Dansen duizend…
De eenzame schoonheid
poëzie
4.4 met 13 stemmen
3.749 Late' u die sterreke steden niet vluchten
Diep uit de wei?
Hoog gaan de schuimende kantlende golven.
Schoort ze met mij!
Schoon volk! heeft het gele geld u bedolven
Onder de klei?
Schudt dan uw boeien! trekt op naar de stranden!
Schoudert uw rij!
Strijdend schoon volk schakelt samen uw handen!
Viert het getij!…