8650 resultaten.
Witte tong
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
510 Niet de strijd maakt de strijder
maar zijn vrede
met de afloop
....Mijn poorten staan open
....er stroomt energie binnen
....mijn gezicht straalt ervan
....Ik leef, ik leid je niet af
....met gouden haren, ik ben
....kaal en onversierd het leven
Niet: hoop doet leven
maar innerlijke vrede
met de afloop
....Ik verlaat mij niet
..…
Witte kamer
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
581 Jij daar
toen
in die kamer
van het witste wit
hoe jij nog vader blijven moest
en ik
het kind
met nog vele morgens te gaan
maar ik zag
witte angst
in grijze ogen staan
hoe ze bloeiden
daarbuiten
uitdagend en rood, de rozen,
trok augustus
nog één keer
alle registers open
ik wist al
van lege kamers
en dat verdriet
na jaren ook slijt…
Witte zeilboot
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
518 bleven
in de lethargie van jouw religie
ik had de boeiende film willen geloven
de witte zeilboot kunnen uitzwaaien
in mijn heilig harnas
had ik mij niet
mogen vergissen
toen je me achterliet
maar dat deed ik wel
ik vergiste mij absoluut
toen ik de witte boot
zag vertrekken
wist ik dat
er een geschiedenis
voorbij was gegaan
je…
De Witte School
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
660 “Neen zeg ik, dat heeft het schoolbestuur besloten”
“En wij dan, wij weten van niets, nada, niets” hoor ik in koor
“Het moest ook een integratieverrassing blijven dames” zeg ik
Met stomheid geslagen worden hun kinderen geroepen
De 1 na de ander rijdt weg van hun ideale witte schoolkeuze
Ik roep ze nog na “Denk niet zo zwart wit, kinderen zijn…
doorzichtig wit
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
504 koud als marmer
de oneindigheid
waarin ze zwerft
zo tergend teer
onaanraakbaar
in de volkomen
stilte van de dood
uit de wolken
raast de storm…
WITTE TULPEN
hartenkreet
3.4 met 7 stemmen
830 Zij die mijn ziel bekleden
met witte wanden
balsemen mijn winterhanden.
Witte tulpen
Die lichten door mijn ogen
wiens innerlijke glans
door ’t wintergrauw is gedoofd.
Laat hun licht mij doorschijnen
opdat ik weer in leven en liefde geloof.…
WITTE GRAP
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
428 Tulpen glimmen zacht,
hangen zwaar, maar blijven sterk
in de Aprilsneeuw.…
een glimlach in wit
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
1.650 hij kwam in de nacht op
kousevoeten naar binnen
zijn boodschap verpakt
in de kleur van een lach
gebaarde naar mij
wilde anderen niet storen
dempte zijn stem maar
was toch duidelijk te horen
een glimlach in wit
tegen zwart van het weten
hij gaat mij leren het leven
voorgoed te vergeten
nu komen de bloemen
nog steeds in de knop…
[ De witte vlinder ]
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
500 De witte vlinder
beweegt, om hem te redden --
doof ik vlug de kaars.…
het kwetsbaar witte
netgedicht
2.6 met 14 stemmen
1.220 ze vraagt
het winters onbehagen
niet langer te verdragen
naar buiten te komen
de huid te schonen door
te spelen in het licht
we leggen haar
het kwetsbaar witte voor
geborgen in de donkere maand
ze blaast een
zoele wind erdoor en
kleurt wat zich zo schaamt
ze raakt
een toon die al
zo lang niet heeft geklonken
het nieuwe leven…
Witte vredesduif.
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
551 En streelt zachtjes
haar witte vredesduif.…
witte landingsbaan
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
579 ik hou van pauzes
ik hou van wachten
vóór ik naar de witte
landingsbaan vlieg
en dan met een
smak op het matras
op de grond beland
ik hou van landen
ik hou van pauzes
ik hou van wachten
heel even maar
nog een keer? nog een keer!…
Golfjes wit
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
474 stralend
kwam
het vuurwerk
van de zomer de
kinderen tegemoet
hun ogen
spiegelden
de kleuren
die zij al eens
hadden ontmoet
een lieve verre
herinnering met
de onbekende
koude en grote
blauwe zee
in golfjes wit
die maakten dat
het strand draaide
je kon het aaien
zonder gezicht
zij hebben
geluiden van het
slissende water…
grijzer dan het wit
netgedicht
4.7 met 13 stemmen
533 voor Gerrit Kouwenaar
zoveel grijzer dan het wit
is een streep ontdekken
op een spierwitte muur
was het moedwil
of een ongeluk wellicht
voor de dichter blijft
het gissen en er is niemand
die de waarheid kent
de streep bleef grijzer
dan al het wit en vooralsnog
de oorzaak onbekend
Lejo…
Witte paardenkastanje
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
484 Een herfstige boom
laat steeds meer blad en vrucht los
tijd voor nieuw begin…
Zwart op wit
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
924 door
Gelauwerd als het beste paard van stal
Met miljoen versjes op het boekenbal
Maar 't loopt niet, dat is waar ik mij aan stoor:
De Sint kwam bij ons op visite
Met veel koek en weinig gard
Hij kwam tezamen met twee pieten
Voor wel zestig euro, zwart
Ach, als hij met een moeilijk
rijmpje zit
Wil ik hem best wel helpen,
maar dan wit…
Een witte dood
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
647 zag de
mieren vliegen
meeuwen zeilen
hemelhoog
een snelle wenk
onzichtbaar
vond gevleugeld
zwart een witte dood
waar warmte
eindelijk expansie gaf
en vrijheid los
van aarde was
gingen zij
met duizenden op
laatste vlucht de meeuwen
hebben dagenlang gerust…
Wit tot korenblauw
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
696 ik tipte
vlindervleugels
wit tot korenblauw
zij kozen kleuren
van de hemel wolkten
speels en trouw
ik palette vele
combinaties schilderde
met dunste kwast
toch heb ik nooit
het echte fladderen
op linnen vastgelegd…
Nog is het laken wit
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
669 nog is
het laken wit
de handen aan
mijn bed zijn bruin
zie zon in
lach en woorden zij
dansen rustig zomer
in bezig zijn met mij
maar als ik
wakker word zijn
vele bladeren gevallen
gestorven in hun herfstpijn
mag dan na al
dat gaan de eerste
sneeuw weer even smetteloos
als mijn laken zijn…
Witte gladiool
netgedicht
1.8 met 8 stemmen
660 De bruiloft is aanstaande.
Volgens de vaas heb je voorpret.
Hiep, hiep, hoezee:
je hebt je partner gevonden!
Nee, dan doe je niet meer
wat je dee.
Als ik je wederzijdse bloemschikking
mag geloven...…
Witte ridder
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
651 Elíme gaat naar haar vriend in wonderland
waar alice woont, dat weet toch iedereen
en wie die ridder is zeg ik
meteen
die strooit met euro's uit de vrije hand
Zo zijn er van die radicale
dagen
moments in love, waarin de nachtwind hangt
die als we thuiskomen de geur verdrijven
en niet per se om moeilijkheden vragen
O achahbar enigma…
ONBESCHREVEN WIT
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
525 Uitgespreid ligt in de vroege morgen
onaangeraakt en gaaf een laagje wit.
Later wordt het betreden, nu nog niet.
Vanachter zijn zolderraam een dichter,
in woorden denkend, schetsend, hem
ingegeven uit werelden van zijn poëzie.
Het onbeschreven wit van buiten waant
hij een groot te bekrabbelen vel papier.…
[ Witte engelen ]
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
475 Witte engelen
zingen wiegend over ons:
over verdeeldheid.…
Zwart-wit
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
546 Op de bodem van het oog
wordt óf gewacht
tot het hart komt halen
wat er van haar gading is;
de ruimte ertussen
een niemandsland
van verflauwende signalen.
Of het licht wordt er cilindrisch in gemokerd,
gaat op weg
door een buizenstelsel zonder lekken
om haar overval te plegen.…
Witte rook
snelsonnet
3.7 met 6 stemmen
869 Op ééntje na zal iedereen verliezen,
De winnaar is een soort van witte raaf.
Ik zie de symboliek ervan, dus ook
Begrijp ik nu de keuze van de rook.…
WITTE LENTE
netgedicht
1.6 met 8 stemmen
436 Het schilderij geschapen
door kunstenaar Louis van Lint
toont nevel vol blaaskracht
waarin verlate sneeuw
en voort waaiende bloesems
druk om elkaar heen dansen
schimmige boomstammen
vluchten naar de leegte.…
een witte ruimte
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
603 man uit Quanzhou
elke dag duizendmaal
met vlakke hand op
de rots te slaan
na tien jaar verbaasd
het spiegelbeeld de afdruk
in het steen te zien
veroveraar zonder
heilsverwachting
van het nutteloze
het leven
een witte ruimte
zonder lijst…
Witte ziel
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
318 drie-eenheid van de tijd
vanaf het groene begin
van mijn lot, mezelf
op de been te brengen
met hartstocht en weer
in de stroom van ervaringen
te springen, af en toe een slag
te zwemmen, wat mee te drijven
en veel te laten passeren
schoonheid en wreedheid
golven gevoelens en
strelingen van het leven
onder het schuim van mijn bewustzijn
de witte…
Witte rook
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
231 Zij weet dat mijn herinneringen altijd zullen blijven,
echter dat vindt zij niet erg, zij wil met mij op witte wolken drijven.
Dus leef ik niet langer in een verhaal dat is vervlogen,
hetgeen ik meteen las in haar heldere grijs blauw groene ogen.…
Smeltend wit
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
235 Wat bleef van wit smelt in het licht,
het oude zwijgt, het nieuwe zicht.
De tijd verdwaalt in zachte vaart,
en alles glijdt, geen hand die spaart.…