Alle inzendingen over afscheid, verliezen

5922 resultaten.

Sorteren op:

Als je voelt.

hartenkreet
4.7 met 23 stemmen aantal keer bekeken 3.489
Wanneer het einde komt dat weet je niet, steeds afscheid nemen doet verdriet. Niet te weten of je er morgen nog zal zijn, oh mijn god! wat doet dat pijn. Alles wat je lief is achter te moeten laten, oh wat kan ik mijn ziekte haten! Misschien lukt het me deze keer weer, dan sukkel ik door tot de volgende keer.…
Lion Queen11 oktober 2008Lees meer >

De scheiding

poëzie
2.9 met 28 stemmen aantal keer bekeken 5.263
Zo namen de tweelingzusters Daar afscheid van elkaar: Een oude gebogen vrouwe En een meisje van zestien jaar.…

verdwenen stilte gilt hysterisch terug

netgedicht
3.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 640
blikten slechts jaloers zijn woorden haakten in je hart pijn die je toen voelde leek alsof de wereld je vergat leegheid kijkt naar binnen ijlheid zuigt aan laatste lucht niet meer weten woordloos zuchten verdwenen stilte gilt hysterisch terug eenzaam zijn schuift grenzen dichter bij elkaar in het brandpunt van geen aandacht is het afscheid…

Weggevaagd

hartenkreet
4.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 2.113
En staat nu bij de hemelpoort Ik heb je al lang niet gesproken Zo lang niet meer gezien Maar toch ben je gebleven In herinneringen misschien Je eeuwig lijkende levenslust De zoektocht naar eerlijkheid en plezier Ze lijken eeuwig weggevaagd door wanhoop En daarom staan we nu hier Op het punt voorbij het afscheid Want dat hebben we nooit…
Moon30 mei 2009Lees meer >

Vertrek

gedicht
3.0 met 25 stemmen aantal keer bekeken 12.022
een kind gaat weg. ik sta met lege handen. ten afscheid de vertrouwde blik voordat de zonnebril. handen tastend naar de veiligheidsriem. de uitgestorven straat. ik zwaai maar wat. het is of alle licht verbleekt. of alles vekilt. of ik diep vanbinnen van geen schuld wil weten. harde verwijten over en weer. na elk vertrek zin ik op woorden.…
Antjie Krog29 september 2023Lees meer >

opa in het ziekenhuis.

netgedicht
4.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.104
Ah, daar komt de chirurg en legt uit wat de bedoeling is, 'mooi, dat klinkt goed,'zegt opa, 'geef me nog een knuffel,''ja, zo is het,' we nemen afscheid van elkaar en even later wordt hij door de gang heen gereden, richting de o.k., met een zwier gaat hij de bocht om...…
c. paris12 april 2009Lees meer >

Als kind door een sfinx gebeten

gedicht
2.8 met 23 stemmen aantal keer bekeken 13.881
Ik was van de dorpsgek de vriend, de broeder ben ik van ieder die door niemand nagewuifd van alles afscheid moet nemen. ---------------------------------- uit: 'De tafel van de wind', 2001.…
Frans Kuipers25 augustus 2020Lees meer >

VERNAUWDE GEEST

hartenkreet
3.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.314
hand maar je neemt al weer niet deel soms huil je zacht, heel onverwachts ik vraag waarom je kijkt in het niets je drukt je heel vast tegen me aan en toch raak ik je kwijt nu een gesloten zaal veel sneller als ik toen verwachtte er is niets meer aan te doen je herkent me al niet meer ik omarm je, druk je heel vast tegen me aan want afscheid…
Hans Uding28 december 2009Lees meer >

Klinkers verleggen.

netgedicht
4.0 met 9 stemmen aantal keer bekeken 975
Tot hier maar gaan we samen, nu moet ik echt afscheid van je nemen.…
Peterdw.20 januari 2010Lees meer >

schuilen

netgedicht
3.6 met 22 stemmen aantal keer bekeken 789
mezelf vaak zo stil als vogels die naar de nacht vliegen en daar gaan luisteren naar de vreemde adem van de dag soms vergeet ik dat ik er niet ben en schrijf muren vol met schuimende woorden lees gedichten op lippen die bewegen en raak zacht jouw haren wanneer een strofe onsterfelijk valt het duurt vast niet lang meer, het afscheid…

achter de wereld

netgedicht
4.2 met 19 stemmen aantal keer bekeken 708
de dagen van mei, in de geur van pinksterbloemen, waarheid te dichtbij, opgelost laag langs het geluid van angst en je zwijgend gelaat waarin ik verdween tezamen met je belofte waarin ik niet groeien kon toen dagen vervlogen en elk bloemblad rook naar verbrand hout het is een waan, zei je om te beweren dat cirkels rond zijn het afscheid…

De taal vergaan

netgedicht
3.8 met 23 stemmen aantal keer bekeken 1.878
De taal vergaan, de stem gedoemd tot zwijgen, zo ver van hier gereisd, om niet meer weer te keren, geen afscheid ook, geen zonlicht vol erbarmen. Waar moeten zij die blijven zich nu warmen, waar troost gaan vinden, woorden die iets zeggen? Geen duisternis dekt warm hen toe die treuren.…
Adeleyd5 augustus 2010Lees meer >

Overbeschaafdheid

netgedicht
1.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 555
O Petrus, wij klagen, Jezus' afscheid kweekte mishagen. O Juturna: Quousque tandem! De Lethe stroomt, Quia absurdum! Morpheus houdt ons in de handen, Kassian kassian! om alle landen. Het razende water is omineus, onsolide en violent en dubieus. kind van Baäl, u bent zielroerend, in uw wanne zwijmel hoog vervoerend.…

Slapend kind

poëzie
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 4.170
Zie haar afscheid wuift ze al ginder; In de tuin zijn bloem en vlinder Als de nachtlamp en haar rook. Kom mijn kind, de dag gaat ook. Stil, hij is de dag al voor, En hij sluimert, volgedronken, Moegedroomd en blindgeblonken, In oneindig niets teloor, Rustig bij mijn woorden door. Wonder, wat wordt de avond zwart!…

Gerucht

netgedicht
4.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 581
de liefde laait even op terwijl de ronde warmte zakt achter de zuigende kim maar hoe kan ik haar doorgaand loven als onze stemmen gedwongen doven en met een diepe zucht bij open raam, de koude van het afscheid naar voren wordt geschoven is de stilte besmet met roest en dreigt verte allengs samen te ballen tot een afgetopte knoest…

Ineens ben je niet meer hier..

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.028
Zo plots weg, zonder afscheid, zonder groet, niemand iets gezegd, totaal onbegrijpelijk is dit. Je was zo vol leven en initiatief, energiek en toch soms moe. Maar dit is niet uit te leggen, niet te verklaren met mensenwoorden. Wat is dood-zijn eigenlijk? Waar ben je nu, wat doe je ons aan? Moest dit zo lopen?…
Adeleyd4 januari 2014Lees meer >

Geluksmeter?

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 463
Iedereen heeft gewonnen tot de dag afscheid neemt en de nacht zijn eigen geur spint en de glitters zijn versleten blijft het afwachten wie in de morgen heeft gewonnen als de realiteit van het wij z’n geldigheid verliest.…
Pama3 februari 2014Lees meer >

Vragen die geen vragen zijn

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 629
Waarom kunnen wij ook niet het leven leven zoals het komt, met zijn ups en downs, met zijn kinderstemmen en gejuich, maar ook de tranen en de pijn, het afscheid en het weerzien, de ontgoocheling en alle dwaasheid die een mens blijkbaar moet doormaken om wijs te worden?…
Adeleyd3 februari 2014Lees meer >

Het Noorderplantsoen

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 510
Ze neemt elke dag afscheid. Dit is het hart van de stad. Oneindig lang, zachtjes vertrapt. We dragen haar naar het graf. Er mist iets, maar mijn aandacht verslapt. Te weinig zetten zich schrap.…
Wbb17 februari 2015Lees meer >

Wat gebeurt daar?

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 538
Eerst op de foto dan wuivend afscheid nemend van de wereld decadent die stijf van angst (de vrezenden het bangst) het hoofd afwendt Te water gemutst en bebrild Nu gaat het gebeuren Ze hebben het zo gewild Lichamen vallen Armen wielen Is het de doodsstrijd van dolende zielen?…

Oktober

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 583
Oktober stemt mij niet verdrietig om een afscheid. Met haar verder te moeten leven is mij niet de eer te na. De oktobermaand zal de kiemen erven en het leven bewaren voor erna. In oktober is er ruimte voor een laatste groet. Met haar prachtige kleuren waar ik tussen sta, is het berusten tussen wat tijdelijk rusten moet.…

Bij de Burcht

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 658
verlegen kijk ik naar je voel me ook wat verloren je woont hier zo mooi in de Vlaamse Ardennen we lopen verder door een fijne dag in mijn leven ontroeren elkaar daar op het pad bij de burcht waar de schelpen kraken kijken naar de plek waar jij was geboren beklimmen de met spinrag behangen oeroude toren na ons afscheid…

Allesomvattend

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 551
schuiven schaduwen ineen tot gebeeldhouwde dichters omvatten contouren gekleurd in wereldse contracten, de toekomst als mozaïek zonder muren onttrokken aan strijd met overgave uit de muziek van het hart om los van ziel en lichaam te geraken, dat is de liefde waarin de norm door een ieder levenslang verleid als voorlopig afscheid…
Pama20 maart 2017Lees meer >

Doorzettingsvermogen

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 975
ontdek een troostvolle plek toch doch sombere grijze stenen mensen het verlies niet begrijpend afscheid van dierbaren nemen na de begrafenis van je geliefde keren de mensen terug naar hun dierbaar thuisfront heus nadenkend over jouw immens verdriet let wel het volgend bezoek heerlijk lentezonnetje luister de vogeltjes…
Antonia1 april 2017Lees meer >

Oktober draagt zijn eigen vrucht

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 518
Oktober stemt mij niet verdrietig om een afscheid. Met haar verder te moeten leven is mij niet de eer te na. De oktobermaand zal de kiemen erven en het leven bewaren voor erna. In oktober is er ruimte voor een laatste groet. Met haar prachtige kleuren waar ik tussen sta, is het berusten tussen wat tijdelijk rusten moet.…

als de avond valt

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 470
flikkerde maar door, dus hinder bij voortduring ik zette mijn bril af, met het gebit in het kommetje water ik zocht het niet meer te zoeken en liet een slang langzaam later asem blazen in mijn snater de slaap doofde toen het vuur en ik, wat restte, kroop knus weg onder wollen doeken uit "Als de avond valt" (mijmeringen bij het afscheid…

De roze schoenen

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 464
Drie vrouwen luisteren mee ze slaan hun zakdoek uit wanneer Pilar haar hoepel geeft haar emmer met de schep en een kus als afscheid van het zieke meisje dat groot zal worden en de roze schoenen zal bewaren in een glazen pot…
Zywa19 maart 2020Lees meer >

Teder vertier

netgedicht
4.6 met 9 stemmen aantal keer bekeken 420
Bekijk mijn gespiegelde vergankelijkheid in de droefenis van jouw bewogen ogen bomen nemen afscheid van de witte winter dromen drinken bij het vaarwel van de dromer hoe iemand met jouw zeldzame schoonheid tot zulke tedere eenvoudige dingen in staat is hoe iemand zo teder kan zijn dat kan alleen in liefde blijven waar ook ter wereld…
mobar5 april 2020Lees meer >

Dag van de arbeid, de internationale

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 817
Vandaag is de dag van het afscheid van die internationale viering van de dag van de arbeid want alles wordt anders, is al anders blijft anders, niets blijft hetzelfde, ook niet die dag van de arbeid deze feestdag was al flink tanende er wordt nog magertjes meegezongen op die vierings-dag van de arbeid want wat de toekomst brengen moge…

Meer dan stof alleen.….

netgedicht
5.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 445
van troost, stuwt levenskracht van de diepste wortels van het talent omkranst in een waardig gezicht, een blijk van verwondering over natuur en de trek van vogels in een herhaalde vlucht, dat is meer dan stof alleen, een vertrek wat zich verstilt in een fleem van tijd, herkent zich in een gerelativeerde laatste zucht, maakt het afscheid…
Pama3 juni 2020Lees meer >