6320 resultaten.
AMSTERDAM KRIJGT LIGTOILET IN DE STOPERA!
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
225 Er gloort hoop aan de Amsterdamse horizon
ik lees op internet bij het eerste ochtendgloren
ligtoilet op het gemeentelijk stadhuis (STOPERA0 voor
mensen met een ernstige lichamelijke beperking
god zijn dank, de dames en heren zij geprezen
want poep en pies het is zo gewoon
Nu kunnen mensen die niet gewoon
op de pot kunnen zitten zich…
lijveloze
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
324 werd gelachen
kon ik alleen bestaan in jouw gedachten
als vooral mijn woorden de eenzaamheid
de leegte, angst en pijn deden verzachten
van binnen, zo leven werd bewaarheid
dit zou wel ver gaan, als ‘t dicht blijft stromen
ondanks ‘t pieken van de zieke dagen
en pijnen als terugkerende plagen
waardoor ik lijdzaam kruipen zal, en jouw lichaam…
Tussen regels
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
306 Een lichaam
dat geleerd heeft
dat voelen
niets oplost.
Zo blijft het gedicht intact:
onbewogen,
ongevraagd,
eerlijk in zijn zwijgen—
terwijl de schrijver
langzaam leegloopt
tussen twee regels
die elkaar
niet durven raken.…
Werveling van Verloren Dromen
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
294 Mijn lichaam wil slapen,
maar mijn hoofd weigert.
Gedachten cirkelen,
trekken me terug
naar jouw stem —
die mij kent,
en mij toch niet redt.
Ik zie wat overblijft
wanneer beloften hun betekenis verliezen:
een hemel die uiteenvalt,
en een hart dat geen geluid meer maakt.
Wat ik nog gezond noem
valt langzaam uit elkaar.…
'Ondanks de afstand voel ik toch haar hart'
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
130 Ik leef poëzie; ik slik soms een pil
Tegen de rebellie van mijn lichaam,
Want lijden doe ik reeds bewust bekwaam.…
Wat nog achterblijft
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
149 In de koele laag
die zich tussen silhouetten
van bomen verzamelt, beweegt iets zachts
door mijn lichaam, een trilling zonder vraag of richting.
Tussen het ruisen
van de lucht boven donkere
kruinen vertragen de contouren van de dag
tot dunne lijnen, een verdwijnen dat zich voltrekt in mij.…
Geen nummer voor noodgevallen
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
153 Na het bezoek droeg zij
haar lichaam naar huis,
alsof de straat haar nog
eenmaal wilde laten passeren
bij de verwarming vond
de vloer haar eerder
dan zijzelf
het geheugen trok zich terug,
als water dat onder een deur
verdwijnt
na opstaan droeg haar hoofd
een doffe dag, die niet meer week
er was niemand aan wie de stilte
zich kon…
ik ben
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
128 vluchtiger dan het
rijp dat in mijn vermogen
ligt te rijpen naast de vruchten
geteeld in mijn naargeestige handen
voor wie ziet wie ik ben is
het licht sarcastisch in schemer
gebroken en zijn oordelen
de schimmen op het behang
de inkt in mijn vel luidt
het beleg in op het front
met vreemde talen, woorden
zijn ontheemde tekens, en
lichamen…
Het verblijf buiten het dorp
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
106 Onmiddellijk
na het opzetten van het linnen verblijf
het geringe tentje aan de zoom van de zoute leegte
begeef ik mij het lichaam
nog stram van de zeewind
naar de restauratie van de camping
en daar binnen de perken
van het tl licht en de plavuizen
waar de mensheid zich voedt
onder een voorwendsel van warmte
treed jij binnen als schim…
Stil
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
19 stil
de moerbeitoppen ruisten even
alsof iemand naast je ademde
en bleef
zacht
water droeg het lichaam verder
niet wild meer
een zachte stroom met witte bloemen
chrysanten nog geurend
orchideeën half open
langs de boeg schuimde het wit
alsof de herfstwind de wolken
alléén verdreef en jij
op de boot lag te slapen
nabij
in de stille…
Niets
netgedicht
3.0 met 9 stemmen
2.051 Er is niets meer van ons lichaam te vinden. Bereiken we de grote stilte. Het grote sterven. Eindelijk.…
Evangeliseren, goed of fout
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
489 de Here Jezus
ze zijn zo met God
ze zijn zo vervuld van de Heilige Geest
dat die eenvoud die blijdschap
geestelijke bezit van hen neemt
hen volledig inneemt en overneemt
en hun tongen juichend spreken:
“Halleluja, amen, Halleluja, amen
de Heer is goed
de Heer is groot
de Heer is mijn vriend
de Heer is mijn herder”
ook het lichamelijke…
[ De witte cipiers ]
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
357 De witte cipiers
sluiten zwarte zielen op --
in witte beelden.…
EEN PARACETAMOLLETJE!
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
290 'Drie keer zoveel Doden Door Drugs'
een alliteratie om doodsbang van te worden
met in een dodelijke bijrol: Ozycodon:
een zeer sterke, morfineachtige pijnstiller
maar het AD van woensdag 18 februari kopt ermee
en eergisteren met de vergiftiging van Navalny en gisteren
met 5800 Nederlandse doden door niet meer te eten en te drinken
de…
vergeten liefde
hartenkreet
3.4 met 12 stemmen
1.899 verouderd door eenzame tranen
zit zij huilend langs de waterkant
ontredderd kijkt zij in de rondte
in een lichaam waar de dood ontwaakt
het leven niet zien schijnen
donkere wolken pakken samen
geluk dat door wind is weggevaagd
in dertig ontroostbare jaren
maar daar waar het einde komt
staat een man verbaasd te kijken
zonder een vraag te…
Zij fluistert stilte .....
hartenkreet
3.9 met 7 stemmen
1.372 uren in alle rust de tijd in en uit
de wind waait tijdloos door alle dagen
glimlachend schrijdt de klok wijselijk
voorbij verloren gewaand verlangen
waar het gewonde hart weken snijdt
splijt een eerste narcis de aarde in licht
bevroren grond, haar hart zoekt juist
de dageraad, terwijl groene bladeren
zacht gevouwen langs haar ranke lichaam…
Onbezoedeld
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
1.044 voren doorzichtige
valletjes gordijnen
liepen zoutpilarig tussen de berlijnen
sleepend met zondagschoudertassen vol
met pepermuntjes die ze blijmoedig
ogenschijnlijk droevig door de kerk
heen zogen om niet inslaap te preken
daarna weer saai en tegendraads
uitjagend psalmen galmen
en schoorvoetend om de strenge dood
niet mooi want hun lichaam…
Gevecht met mezelf
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
1.574 Spanning in mijn hoofd
Ik maak me druk om alles, een dagelijkse strijd
Ik voel me zo verdoofd
Het is verspilling van mijn tijd
Ik eet omdat mijn lichaam energie verbruikt
Voor nutteloos getob
Ik voel me als een roos die maar niet ontluikt
Het is oorlog in mijn kop
Ik heb een hekel aan teveel aandacht
Richting mijn persoon
Toch leef ik…
Zwemmer
hartenkreet
2.3 met 9 stemmen
1.094 wolken en schuim verdwijnen
in de gapende mond van horizon
wanneer je in het water stapt
siddert elke cel van je lichaam
wakker...wakker
aan het begin van het universum zwem je
naar het begin van jezelf, aarde verlatend
blauw, groen, bitter, zout, warm, koud
door de zintuigende wereld van jezelf
je vraag je af, hoe ver ben ik nu?…
Ochtendliefde
hartenkreet
4.7 met 115 stemmen
2.853 wakker
gewekt door het warme zonlicht
ik kijk je aan en zie
de weerkaatsing van mijn liefde
een schouwspel spelen op jouw gezicht
Je beweegt en zucht een beetje
haren glinsteren op jouw gebruinde huid
je buik lijkt een golf in de zee
mijn ademhaling gaat ritmisch mee
erotiek, doch zonder geluid
De broeierige warmte zweeft
langs jouw lichaam…
Theedoek
hartenkreet
2.4 met 8 stemmen
1.349 van ieder,
ideale opportunist en bijdehandje
zij vroeg zich af,
hoe het zou zijn om een rug te hebben,
of rechtop in je schoenen te staan
als de tafel en stoelen
en niemand die het wist
was dat uit zelfhaat of verdriet
dat zij lag, in stil verzet,
en liet de vlekken aan haar draden bijten
geen lust voor het leven,
haar vermoeide lichaam…
Barsten
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
886 in jouw ogen
zie ik de spiegel gebroken
een niet te voorspellen pijn
in woede
ongrijpbaar
regeert jouw lichaam
en geest
nu wil je
niet zijn
niemand zien
niet herinnerd worden
aan het onontkoombare
van de waarheid
een waarheid die
in de weerschijn van het heden
de toekomst
zo onzeker
onbetrouwbaar zichtbaar maakt
jouw verleden…
hoe in jou de zon opging
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
1.128 in het wegdek klinkt
je stem, hoor je grommen
als de banden brommen
gierend lachen in de
bochten, als we wachten
voor het rode licht druk ik
snel een kus op je gezicht
in mijn blik vooruit
zie ik overal je ogen
je lichaam nodigt uit
een hand die wuift
je felle blonde haar
gouden krullen zullen altijd
je aanwezigheid onthullen
een…
nacht
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
1.034 koude
tot op het bot
lacht geen vogel
geen bloem, geen
wuivend gras
een kraai krast
geritsel, stilte
de koude wind
neemt de plaats in
- reeds lang voor
hem bestemd -
nu grijpt hij zijn kans
geen sterren
geen maan
geen stille tekens hoop
slechts een blauwe schijn
trilt de stilte vast
verharding, ijs
verstening van de ziel
lichaam…
Ondanks
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
1.162 Ik ben niet bang voor regen
ik hou van haar
Ik koester haar druppels
het liefst loop ik er tussendoor
Koud, heb ik het allang niet meer
Mijn lichaam heeft zich aangepast
Heerlijke stortvloed van zure tranen
De wereld huilt,
en ik huil met haar mee
Medelijden met elkaar
medelijden met onszelf
Maar regen, het is meer dan dat
zorgt voor geluk…
Minnelied
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
911 Het is amusant te bedenken
dat ze een zoogdier is
en geen eieren legt als een vogel
of een reptiel, maar integendeel
haar lichaam bovenmatig laat zwellen
en vervolgens ontkiemt.…
als woorden niets meer zeggen
netgedicht
4.3 met 43 stemmen
3.049 als woorden niets meer zeggen
en grenzen zijn bepaald
zal zij eenzaam naast je liggen
tot de eindstreep is behaald
zal zij stil haar adem sparen
voor dat ene hoge woord
dat als zand haar hart zal schuren
totdat jij het hebt gehoord
als woorden niets meer zeggen
en zielen zijn bekrast
zal zij niet meer naast je liggen
als jij naar haar lichaam…
Onder de Douche...
hartenkreet
4.4 met 11 stemmen
891 Het water loopt langs
mijn half geopende mond
langs mijn lichaam
en mijn benen, naar
mijn tenen, tot het
putje op de grond...
Ik duw mijn natte haar
naar achter en pak de
haarverzachter...…
prins Claus
hartenkreet
2.7 met 11 stemmen
1.091 Met alle lichamelijke
beperkingen lijkt relativerende
en autobiografische
poëzie voor een man zoals
Claus, het wondermiddel.
Wat mij betreft
mag hij Elisabeth in dit opzicht
overtreffen en in die zin
een gedegen concurrent worden
van Eddy van Vliet.…
O, de begeerte naar genieten machtig
poëzie
3.7 met 24 stemmen
4.858 O, de begeerte naar genieten machtig
Dreunt door mijn trotse lichaam als een hamer,
Kloppende-òp uit haar donker-kille kamer
Wellust, die sliep, op 't wekkings-uur aandachtig.…