5638 resultaten.
Dame Blanche
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
467 'Blauw dreef de zee, het water van de zon
Vloot pas en frisser uit de gouden bron,
Op wollige golven die zich lieten wassen
Maar in zijn rand verbrak de zee in reven
Telkens en telkens weer, er boven dreven
Als gouden bijen wolken in het blauw'
...Dan maakt zich los haar sluimerende geest
Van 't Wedekind, de droomgestalte Mei
Die 't…
Een wereld in kleur
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
462 zonnegeel en oranje
heerlijk op het strand
waar je in de verte
de kabbelende zee zag
grasgroen zijn de blaadjes
van de bomen
in de eerste lentedagen
zwierend als in een ballet
de takken van bomen
in het licht van de
rode ondergaande zon
wat een prachtig silhouet
witte sneeuw op struiken
in de winter
terwijl de zon even
door de wolken…
1 mei
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
1.043 Geen wolk viel er te spotten
en in plaats van een kille noorderwind
waren het de eerste zonnestralen die beten.
Eindelijk mocht het kwik van de thermometer
nog eens naar 25 graden stijgen.
Op de terrasjes heerste een gezellige
bedrijvigheid van wijn en mensjes kijken.…
Kundalini
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
649 Mijn geest is een wervelwind, hij waait
naar alle kanten, gaat liggen, laait op
en stormt verder; wolken worden verjaagd
en bomen ontworteld.
Ik stroom over in een vloed van gevoelens,
golf na golf verandert mijn polder
in een moeras, een plas, een meer
met grondeloze kolken.…
ZES MAANDEN OUD?
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
800 boven mijn hoofd
laat weer blij zijn wijs horen
tonen strelen zacht
doen de waakzame lakentjes
langzaam verdwijnen
opgaan in wijde lucht
om me mee te nemen
naar een wereld die niemand kent
alleen zich aan mijzelf
wil openbaren
ik zweef grote holen in
vol vrolijk getwinkel
van bonte lichtjes
even met de handen zwaaien
vanaf hoge wolken…
De Afgedwongen Stilstand: hij
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
478 ‘Als donkere wolken onheilspellend zijn,
hoe mag een mensenleven heten dan?’…
Avondblauw
netgedicht
1.4 met 5 stemmen
409 Blauwe avondlucht
stilte vult de straten nu
wolken drijven traag
Laat me verdwalen
in het avondblauw, een firmament
licht gedragen door zijn vleugels, waar stilte zingt
in wolkenloos vertrouwen en zacht mijn verlangen de ruimte streelt.…
Een gedichtje over de ontbrekende sterren
netgedicht
1.3 met 3 stemmen
420 Ook slaat de regen
de dromen dood,
gejaag komt van alle kanten
tegelijk;
mijn honger, ongestild
dreigend als de razende wolken,
berijdt de op hol geslagen strofen,
als wonderbaarlijke gezangen uit nood,
in deze overspannen tijden.…
Reprise; Polyphonique
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
565 Mijn gebroken stem
poogde jouw hoogte
blijkbaar te bereiken:
‘Jouw licht breekt door de wolken
als ik mijn ogen open
schitter jij als het lichtste loof
dat ratelt in vertraagde wind.’…
Wanneer kou loutert
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
427 Mijn adem tekent lichte
wolken in de bleke winterlucht, ik volg
hun vluchtige vorm tot ze verdwijnen. In mijn lichaam
ontwaakt een aandacht die elke fijne sensatie zonder oordeel ontvangt.
Wat te zwaar werd door
het lange, zorgvuldige dragen, mag hier
traag zachter worden, laag voor laag.…
Zwarte bomen
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
303 Een zwijgend toverland, wat hemel loop ik onder,
waar sneeuw in wolken zit, vergrijzend in de nacht.
Toch vouw ik handen in dit grootsche wonder stil,
vergeten zomers tellen in de kou.
Een adem wit, een stilte die resoneert,
in winters greep, melancholisch en puur.…
Wachten op de rimpel
netgedicht
1.8 met 11 stemmen
465 In het beeld van zijn grijze veren
draagt hij de rust van water, wind en wolken,
en bewaart hij wat tijd te snel voorbij laat gaan. Wachten
wordt voor hem een vorm van luisteren naar wat zich nog moet tonen.
Geen wiekslag sneller dan de stroom
van het licht, geen golf die de spiegel van de plas
verstoort.…
Het broeien van de kim
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
199 Hoor het verre morren in de buik van de wolk.
Het berekende land ligt bewegingloos te wachten,
gekooid in de stilte voor de vlaag begint.
Geen vogel die nog stijgt, geen blad dat durft te trillen,
het veilige domein houdt star zijn adem in.
Dan krimpt de schemering tot een scherpe streep.…
Ontberging
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
160 Onder aan zijn voet
had het onderliggende land
zijn leven lang gewacht;
de wolken,
die waren goed te overzien geweest.…
Waar het groen zich hecht
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
593 Onder de wolken die laag en
loom voorbijtrekken wordt het licht dunner,
bijna tastbaar in zijn stilte, en ik voel hoe dit landschap
mij meeneemt naar een plek waar alles even ongezien mag blijven.…
de vijf sterren van hoop
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
248 ."
Door donkere wolken wijst zij de weg,
als een vriend die zegt wat je nog niet zegt.
Ster 3
Vijf sterren dansen in de lucht,
vrij als vogels in hun vlucht.
Ze stralen samen, groot en klein,
en laten zien hoe mooi vriendschap kan zijn.
Ster 4
Een ster voor lachen, een ster voor kracht,
een ster voor dromen in de nacht.…
Verwondering
netgedicht
3.1 met 9 stemmen
74 Hoog boven de uitgestrekte
velden trekt een wolk die zich langzaam
laat meevoeren door het ruime blauw; ergens diep
groeit een vredige verwondering zonder een naam te vragen.
In het zachte avondlicht wordt
de horizon een grens van goud en schaduw.…
schreeuwen
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
130 kon ik nog maar op de steiger
met in mijn rug een plas water
de longen uit mijn lijf schreeuwen
en schone lucht inademen
kon ik maar in alle onschuld
als een kind dus de zon voelen
op wolken door de tijd zweven
in regen slechts een zegen zien
kon maar wat eerst altijd werkte
toen wij de ernst nog niet zagen
de wereld niet zo nauw namen…
as God ut wil
netgedicht
3.5 met 14 stemmen
1.211 (Haags gedich)
de herfs en wintâh
zèn voâhbè de lammere
al in de wè en zellefs
me vrâh kèk lief naah
mèn me god ut is dus
lentuh
eindenkùikes in
de slaut en alle leive
fok zich daud weâh
wolke polle in de
luch betraande auge
met een zuch besef ik
ut is lentuh
kale strùike laupe ùit
en de gezichte staan
zau blè doâh dit vevloekte…
Tegen half september werd het
gedicht
3.1 met 32 stemmen
19.650 Vier dagen later liepen we in herfstig zonlicht
onder blinkende wolken door de eerste
gevallen bladeren, haar afscheidsmuziek
(variaties van Mozart) nog in onze oren,
niet droefgeestig, bijna opgewekt.…
De Zon komt terug
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
983 Duizend keer heb ik
De zon zien ondergaan
Gloeiend purper in omarming
Brandend rood in zwarte zee
Giftige wolk over boze bergen
Pluimen opgeblazen in oranje
Gouden golven in verdwijnpunt
Vage nevels in het niets
Ontsluiting van de horizon
Een sinaasappel in een sleuf
Daar gaat het licht tenonder
Kleuren vervloeien tot de nacht
De laatste…
Angstig
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
677 Schieten weer weg als een bliksemschicht,
Had dit niet van mezelf verwacht,
Gevoelens die als wolken kaatsen.
Heb ik geproefd van het ultieme geluk?
Of kan ik eenvoudig niet met anderen overweg?
Geen begrip voor mezelf, laat staan dat anderen mij begrijpen.…
Zand
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
904 Het zand waait over de vlakte
Verstopt zich onder een struik
Nestelt zich alsof het daar kan blijven
Droog en dor is de struik
Hij kan het niet vasthouden
Daar vliegt het zand weer door de ruimte
Ik wil hier blijven roept het zand
Niemand hoort het in de eenzaamheid
Plotseling verdwijnt de zon achter donkere wolken
Het begint te waaien en…
confrontatie
hartenkreet
4.0 met 14 stemmen
2.352 Haar oogleden zakken,
als wolken voor de zon.
Haar euforische krachten,
tillen me troostend van de grond.
Een moment van haar grootsheid,
ik voel me blijvend klein.
Op de gesloten groep,
is het tijd voor haar pillen.
Haar pillen,
mijn redding is nabij.…
HET ONHEIL
netgedicht
4.2 met 11 stemmen
1.261 Om wat gouden hebbedingen
Brullen zij hun roversdeunen
Uit hun wijde, open kelen
Gooien hoog hun gouden schatten
Naar het jagen van de wolken
Die in wilde vreugde werpen
Vuisten vol met ratelhagel
Over knotwilgen die kreunen.…
11 september 2001
hartenkreet
3.4 met 9 stemmen
1.019 gehersenspoelde gekte
honger naar haat
machteloze mensen
kleingemaakt voor krachtvertoon
totaal onverwacht
toont terreur
een wrede wolk van ontzetting
aan de wereld
ik wilde een amerikaanse comedy kijken
maar ik hoorde hoe de president
in de lucht was
op de vlucht was
totdat de vlucht over was
in beeld en bericht
was Amerika ontwricht…
Vuur in de regen
hartenkreet
3.7 met 9 stemmen
1.427 Wandelend door de regen
De natte afkoeling is welkom
De nacht is warm en benauwd
Elke druppel water een zegen
Even niet zweten door elk bewegen
Druppels lopen langs haar gezicht
Een blik stralend als de zon
Druppels hangen aan haar wimpers
Glinsterend in het zwakke licht
Van de maan die voor de wolken zwicht
Haar ogen gericht op mijn…
De tijd van ons leven
hartenkreet
4.2 met 11 stemmen
1.560 naar ons toe komen gevlogen
Dit is het vertrouwen
Dat we elkaar geven
Dit is de tijd
van ons leven
Zie je gezicht weer voor me
Dit zijn jouw roodbruine haren
jouw springende krullen
Dit zijn duizend gevoelens
die mijn hart vullen
Dit is jouw zwoele liefde
jouw zachte lippen
Dit zijn de woorden
die van mijn tong glippen
Dit is de wolk…
Januari
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
852 Wolken zinken als uitgetelde wolven,
klotsen krachteloos de bebouwde krater binnen.
De stofzuiger is voorbij, de kosmos helderdiep
blauw en blinkend ontvouwt ze zich aan mij
-van licht heb niet alleen ik geen last.…
Verkeerde pad
hartenkreet
3.8 met 6 stemmen
1.178 erachter komen dat je zelf weet
dat blauw nooit groen kan zijn
Geloven in een droom
en niet meer wakker worden uit de nachtmerrie,
op wolken lopen en er constant door zakken.
Samen zijn maar toch altijd alleen
Genoegen nemen met samen alleen zijn...
Er achter komen dat dat niet voldoende is.…