Alle inzendingen over wolken

5638 resultaten.

Sorteren op:

Dame Blanche

netgedicht
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 467
'Blauw dreef de zee, het water van de zon Vloot pas en frisser uit de gouden bron, Op wollige golven die zich lieten wassen Maar in zijn rand verbrak de zee in reven Telkens en telkens weer, er boven dreven Als gouden bijen wolken in het blauw' ...Dan maakt zich los haar sluimerende geest Van 't Wedekind, de droomgestalte Mei Die 't…
Max26 mei 2022Lees meer >

Een wereld in kleur

hartenkreet
1.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 462
zonnegeel en oranje heerlijk op het strand waar je in de verte de kabbelende zee zag grasgroen zijn de blaadjes van de bomen in de eerste lentedagen zwierend als in een ballet de takken van bomen in het licht van de rode ondergaande zon wat een prachtig silhouet witte sneeuw op struiken in de winter terwijl de zon even door de wolken…

1 mei

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.043
Geen wolk viel er te spotten en in plaats van een kille noorderwind waren het de eerste zonnestralen die beten. Eindelijk mocht het kwik van de thermometer nog eens naar 25 graden stijgen. Op de terrasjes heerste een gezellige bedrijvigheid van wijn en mensjes kijken.…

Kundalini

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 649
Mijn geest is een wervelwind, hij waait naar alle kanten, gaat liggen, laait op en stormt verder; wolken worden verjaagd en bomen ontworteld. Ik stroom over in een vloed van gevoelens, golf na golf verandert mijn polder in een moeras, een plas, een meer met grondeloze kolken.…

ZES MAANDEN OUD?

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 800
boven mijn hoofd laat weer blij zijn wijs horen tonen strelen zacht doen de waakzame lakentjes langzaam verdwijnen opgaan in wijde lucht om me mee te nemen naar een wereld die niemand kent alleen zich aan mijzelf wil openbaren ik zweef grote holen in vol vrolijk getwinkel van bonte lichtjes even met de handen zwaaien vanaf hoge wolken…
Han Messie10 december 2024Lees meer >

De Afgedwongen Stilstand: hij

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 478
‘Als donkere wolken onheilspellend zijn, hoe mag een mensenleven heten dan?’…
Junior13 april 2025Lees meer >

Avondblauw

netgedicht
1.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 409
Blauwe avondlucht stilte vult de straten nu wolken drijven traag Laat me verdwalen in het avondblauw, een firmament licht gedragen door zijn vleugels, waar stilte zingt in wolkenloos vertrouwen en zacht mijn verlangen de ruimte streelt.…
CB23 juni 2025Lees meer >

Een gedichtje over de ontbrekende sterren

netgedicht
1.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 420
Ook slaat de regen de dromen dood, gejaag komt van alle kanten tegelijk; mijn honger, ongestild dreigend als de razende wolken, berijdt de op hol geslagen strofen, als wonderbaarlijke gezangen uit nood, in deze overspannen tijden.…

Reprise; Polyphonique

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 565
Mijn gebroken stem poogde jouw hoogte blijkbaar te bereiken: ‘Jouw licht breekt door de wolken als ik mijn ogen open schitter jij als het lichtste loof dat ratelt in vertraagde wind.’…

Wanneer kou loutert

netgedicht
2.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 427
Mijn adem tekent lichte wolken in de bleke winterlucht, ik volg hun vluchtige vorm tot ze verdwijnen. In mijn lichaam ontwaakt een aandacht die elke fijne sensatie zonder oordeel ontvangt. Wat te zwaar werd door het lange, zorgvuldige dragen, mag hier traag zachter worden, laag voor laag.…
CB10 januari 2026Lees meer >

Zwarte bomen

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 303
Een zwijgend toverland, wat hemel loop ik onder, waar sneeuw in wolken zit, vergrijzend in de nacht. Toch vouw ik handen in dit grootsche wonder stil, vergeten zomers tellen in de kou. Een adem wit, een stilte die resoneert, in winters greep, melancholisch en puur.…

Wachten op de rimpel

netgedicht
1.8 met 11 stemmen aantal keer bekeken 465
In het beeld van zijn grijze veren draagt hij de rust van water, wind en wolken, en bewaart hij wat tijd te snel voorbij laat gaan. Wachten wordt voor hem een vorm van luisteren naar wat zich nog moet tonen. Geen wiekslag sneller dan de stroom van het licht, geen golf die de spiegel van de plas verstoort.…
CB16 februari 2026Lees meer >

Het broeien van de kim

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 199
Hoor het verre morren in de buik van de wolk. Het berekende land ligt bewegingloos te wachten, gekooid in de stilte voor de vlaag begint. Geen vogel die nog stijgt, geen blad dat durft te trillen, het veilige domein houdt star zijn adem in. Dan krimpt de schemering tot een scherpe streep.…

Ontberging

netgedicht
2.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 160
Onder aan zijn voet had het onderliggende land zijn leven lang gewacht; de wolken, die waren goed te overzien geweest.…

Waar het groen zich hecht

netgedicht
2.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 593
Onder de wolken die laag en loom voorbijtrekken wordt het licht dunner, bijna tastbaar in zijn stilte, en ik voel hoe dit landschap mij meeneemt naar een plek waar alles even ongezien mag blijven.…
CB5 september 2026Lees meer >

de vijf sterren van hoop

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 248
." Door donkere wolken wijst zij de weg, als een vriend die zegt wat je nog niet zegt. Ster 3 Vijf sterren dansen in de lucht, vrij als vogels in hun vlucht. Ze stralen samen, groot en klein, en laten zien hoe mooi vriendschap kan zijn. Ster 4 Een ster voor lachen, een ster voor kracht, een ster voor dromen in de nacht.…
aiden grams11 september 2026Lees meer >

Verwondering

netgedicht
3.1 met 9 stemmen aantal keer bekeken 74
Hoog boven de uitgestrekte velden trekt een wolk die zich langzaam laat meevoeren door het ruime blauw; ergens diep groeit een vredige verwondering zonder een naam te vragen. In het zachte avondlicht wordt de horizon een grens van goud en schaduw.…
CB27 september 2026Lees meer >

schreeuwen

netgedicht
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 130
kon ik nog maar op de steiger met in mijn rug een plas water de longen uit mijn lijf schreeuwen en schone lucht inademen kon ik maar in alle onschuld als een kind dus de zon voelen op wolken door de tijd zweven in regen slechts een zegen zien kon maar wat eerst altijd werkte toen wij de ernst nog niet zagen de wereld niet zo nauw namen…
R.E.N.S.12 oktober 2026Lees meer >

as God ut wil

netgedicht
3.5 met 14 stemmen aantal keer bekeken 1.211
(Haags gedich) de herfs en wintâh zèn voâhbè de lammere al in de wè en zellefs me vrâh kèk lief naah mèn me god ut is dus lentuh eindenkùikes in de slaut en alle leive fok zich daud weâh wolke polle in de luch betraande auge met een zuch besef ik ut is lentuh kale strùike laupe ùit en de gezichte staan zau blè doâh dit vevloekte…

Tegen half september werd het

gedicht
3.1 met 32 stemmen aantal keer bekeken 19.650
Vier dagen later liepen we in herfstig zonlicht onder blinkende wolken door de eerste gevallen bladeren, haar afscheidsmuziek (variaties van Mozart) nog in onze oren, niet droefgeestig, bijna opgewekt.…

De Zon komt terug

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 983
Duizend keer heb ik De zon zien ondergaan Gloeiend purper in omarming Brandend rood in zwarte zee Giftige wolk over boze bergen Pluimen opgeblazen in oranje Gouden golven in verdwijnpunt Vage nevels in het niets Ontsluiting van de horizon Een sinaasappel in een sleuf Daar gaat het licht tenonder Kleuren vervloeien tot de nacht De laatste…

Angstig

hartenkreet
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 677
Schieten weer weg als een bliksemschicht, Had dit niet van mezelf verwacht, Gevoelens die als wolken kaatsen. Heb ik geproefd van het ultieme geluk? Of kan ik eenvoudig niet met anderen overweg? Geen begrip voor mezelf, laat staan dat anderen mij begrijpen.…

Zand

hartenkreet
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 904
Het zand waait over de vlakte Verstopt zich onder een struik Nestelt zich alsof het daar kan blijven Droog en dor is de struik Hij kan het niet vasthouden Daar vliegt het zand weer door de ruimte Ik wil hier blijven roept het zand Niemand hoort het in de eenzaamheid Plotseling verdwijnt de zon achter donkere wolken Het begint te waaien en…
rita de jonge12 december 2002Lees meer >

confrontatie

hartenkreet
4.0 met 14 stemmen aantal keer bekeken 2.352
Haar oogleden zakken, als wolken voor de zon. Haar euforische krachten, tillen me troostend van de grond. Een moment van haar grootsheid, ik voel me blijvend klein. Op de gesloten groep, is het tijd voor haar pillen. Haar pillen, mijn redding is nabij.…
Erik25 december 2002Lees meer >

HET ONHEIL

netgedicht
4.2 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.261
Om wat gouden hebbedingen Brullen zij hun roversdeunen Uit hun wijde, open kelen Gooien hoog hun gouden schatten Naar het jagen van de wolken Die in wilde vreugde werpen Vuisten vol met ratelhagel Over knotwilgen die kreunen.…

11 september 2001

hartenkreet
3.4 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.019
gehersenspoelde gekte honger naar haat machteloze mensen kleingemaakt voor krachtvertoon totaal onverwacht toont terreur een wrede wolk van ontzetting aan de wereld ik wilde een amerikaanse comedy kijken maar ik hoorde hoe de president in de lucht was op de vlucht was totdat de vlucht over was in beeld en bericht was Amerika ontwricht…
imka17 september 2002Lees meer >

Vuur in de regen

hartenkreet
3.7 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.427
Wandelend door de regen De natte afkoeling is welkom De nacht is warm en benauwd Elke druppel water een zegen Even niet zweten door elk bewegen Druppels lopen langs haar gezicht Een blik stralend als de zon Druppels hangen aan haar wimpers Glinsterend in het zwakke licht Van de maan die voor de wolken zwicht Haar ogen gericht op mijn…

De tijd van ons leven

hartenkreet
4.2 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.560
naar ons toe komen gevlogen Dit is het vertrouwen Dat we elkaar geven Dit is de tijd van ons leven Zie je gezicht weer voor me Dit zijn jouw roodbruine haren jouw springende krullen Dit zijn duizend gevoelens die mijn hart vullen Dit is jouw zwoele liefde jouw zachte lippen Dit zijn de woorden die van mijn tong glippen Dit is de wolk…

Januari

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 852
Wolken zinken als uitgetelde wolven, klotsen krachteloos de bebouwde krater binnen. De stofzuiger is voorbij, de kosmos helderdiep blauw en blinkend ontvouwt ze zich aan mij -van licht heb niet alleen ik geen last.…

Verkeerde pad

hartenkreet
3.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.178
erachter komen dat je zelf weet dat blauw nooit groen kan zijn Geloven in een droom en niet meer wakker worden uit de nachtmerrie, op wolken lopen en er constant door zakken. Samen zijn maar toch altijd alleen Genoegen nemen met samen alleen zijn... Er achter komen dat dat niet voldoende is.…
Mims15 december 2007Lees meer >