8104 resultaten.
Opgestaan
gedicht
4.0 met 12 stemmen
31.184 .'
dominees gingen voorbij, met steeds kortere
tussenpozen,
zij wisten het precies,
ik sliep op de achterbank op weg naar huis.…
Sonnet der pluizige pluizen
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
486 sporen na
als je er overgevoelig voor bent
een warme lentedag die ons verwent
rollend door grasland en de slag daarna
paardenbloemen pollen geen lentefeest
vergalopperen aanzienlijk hoogtij
gele duivels als zichtbare kwelgeest
vroeger had ik er ook last van, eind mei
nu traan ik meer van wat ooit is geweest
jouw kussen gingen niet zomaar voorbij…
UIT ELKAAR..
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
842 Als het samenwonen voorbij is
de koffers en dozen zijn gepakt
ga dan vooral niet bij de pakken neer zitten
Laat gerust je tranen de vrije loop
ga gerust rennen tot je er bij neervalt
rust zoveel je maar wilt, voelt, kunt
Schreeuw, krijs, vloek ook gerust
tot je in je middelste midden van je zijn
je andere ik tegenkomt,die diepe eigen ik…
Dode wortels
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
569 tijdens de ontmoeting
van schaduwen
blijft taal verborgen
in onontwarbare kluwen
het zwarte bloed
sijpelt aderloos
door de hersenpan
het ego heeft er weet van
weerstand is pijnlijk broos
en het gaat aan niemand voorbij
vaak al scherven voor het bakken
in tere vormen of kleurloze brei
men draagt het mee
over de horizon heen
zonder…
Zoektocht langs een rivier
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
586 De fontein van de jeugd zou er zijn
een heilige plek waar druïden
huwelijken sloten, want daar
verbonden aarde, lucht, water zich
met het vuur van de hartstocht
Een ijsvogel vloog in het blauw voorbij
met een vis in zijn bek, opgeschrikt
een forel plukte een vlieg uit de lucht
viel in een cirkel van golvend water
voor toeschouwers aan de…
Aanraken
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
567 het zijn wat woorden
of handen die dan raken
aan de ziel van de ander
als een vorm van waken,
zeggen; ik ben medestander
soms is een ogen-blik
meer met minder zeggen
het laat zich vanzelf raden
een ontmoeting waar ik
mijzelf toch helemaal
in zou willen leggen
ik raak je graag aan
zo even soms wat langer
het is aanvoelen
zonder voorbij…
manneke
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
592 je hoeft slechts te kijken en je tovert-
mijn glimlach straalt
van wang tot wang voel ik verjonging
die het beste uit mijn mens-zijn haalt
en langs mijn lippen glijdt
de spijt om alle tijd die zonder jou
voorbij sloop
slaap maar
in de kom van mijn bestaan houden mijn handen
je ten doop en samen gaan we
deze weg
waar ik onweer ver…
Springwater
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
467 ofschoon onwrikbaar en knisperend
als een kalenderdag naar willekeur
zou voorbij de branding het ogenzicht
roerloos moeten zijn, het water kalm en brak
dan viel niets meer te bevriezen,
niets te bevatten in vloeibare lucht
ontstemde woorden zouden verdrinken
in een uitbundige oceaan van tranenzout
een zielevloed zou alles sprakeloos…
Gedachten
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
461 Uit alle hoeken en gaten schieten verzinsels
voorbij, zonder enig verband.
Benauwd balanceren op de ladder
naar een oneindig alziend oog.
Aan de top van de driehoek
geen woorden voor betoog.
Draaien aan Rubic’s kubus,
spinnend in de kassen,
kolkend door buizen,
spetterend in rode plassen.
Pats! De cirkel rond.
Waar vandaan?…
Halfslaap voor Noortje
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
891 De droom zoekt zich een compagnon
met wie hij het brood breken kan
een glas drinken op het leven
op sterren, planeten en de zon
Een vlinder is de bontgekleurde droom
een mens die gezocht heeft
zich uitrekken, ontspannen kan
de tijd aan zich voorbij laat gaan
Zo hoog wuivend met de takken
innig met de aarde verbonden
Droom heeft een thuis…
Handen af!
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
565 Ja, de vakantie gaat aan ons voorbij,
(ik word tot op de knoken afgekloven)
en dat is al de zesde keer op rij.
De Staat weet me van alles te beroven,
edoch mijn vrouw daar blijven ze vanaf.
Nee Dijsselbloem, zelfs niet over mijn graf!…
Ode aan de Leegte III - Het Ondode Land
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
641 Aan het einde van de route
wacht het gapend, zwarte gat,
Knaagt des werelds karkas kaal,
ontbindt de Aarde in atomen:
verwaait het stof, primordiaal
tot afgestorven sterrenstromen
Als doler over ’t dode zand,
voorbij de weg geslonken tijd.
Doelloos dwalend over ‘t strand
langs grijze zee van eeuwigheid.…
Visionair
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
577 Wie werpt zijn lans, zijn pen, zijn geest, voorbij de
zelfgenoegzaamheid van de kortzichtige tijden?…
Verdriet
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
613 diegene met dezelfde pijn
Verdriet
je moet het ergens een plek geven
voor je liefhebbenden en jezelf
zodat je verder kan met het leven
Verdriet
jou zo te zien doet pijn
zien zij die van je houden
jou zo te zien en niet meer gelukkig te zijn
Verdriet
blijft in ieders leven
het zal nooit overgaan, dus geniet als het kan
het leven is zo voorbij…
Hangplekken
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
497 Ouden van dagen
Die maar wat graag
In het winkelcentrum
Hangen met hun rollators
En hun snedige commentaar
Op voorbij lopende knappe
Dames die op jacht zijn
Naar hun dagelijkse inkopen -
Buiten het overdekte
Winkelgebied hangen
De jongeren met hun
Brommers en hun blikje bier
Niemand die echt blij met hen is -
Slechts één…
Zichtkaart
gedicht
2.5 met 12 stemmen
2.885 Nu deze weken weer voorbij
ritselen in hun morsbruine jassen
en bomen oude briefjes sturen
naar de zakken zaad van distels,
mosterdplanten en de rest
en steeds op hoop
van minstens dertigvoudig vrucht,
nu mijn haren witter dan de mist
en alles anders sinds ik me
het eerste licht herinnerde,
schrijf ik een mondvol
ogenblikken op…
navigeren
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
418 we keren terug naar
de dingen die voorbij gingen
het hart in lood geklonken
de boeken met ezelsoren
het hanenpoten-briefje van het kind
we leggen zoveel terzijde
foto's van een vergeten vakantie
hoe onbeschrijflijk jong we waren
het geboetseerde vaasje van het andere kind
dingen die ons herinneren
aan wie en hoe we waren
wie we dachten…
En morgen dan?
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
570 En weer loopt daar een week voorbij.
Van een afstand is het net een schim in de regen.
Hoofd gebogen,
met gezonde vaart onderweg.
Onderweg naar de zojuist vertrokken laatste tram.
Gelaten en verslagen wacht hij op de volgende.
Een schim in de tram van morgen.
Zuigt het positieve uit het nu.
Maar weet dat dit nooit voldoende is.…
wassen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
488 waterverf schilderen we
de oorlogen telkens opnieuw
lossen we ze op in water
tot de doeken nieuw en
helemaal wit zijn
als de wateren rood kleuren
wenden we de hoofden af
van het wassende bloed
in de duisternis schrijnt het zout
van zilte gewonde tranen
altijd groter dan de wereld
het verdriet dat regelrecht
de harten in boort
ver voorbij…
clair-obscur (1)
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
481 verdrijven we naar de achtergrond
bang ben je om te verdrinken
je houdt van roze van springen op
de trampoline en van jarig zijn
en natuurlijk niet van ruzies
in het helderdonker schilder
ik de lichtheid van jouw
blauwgroene ogen
je warrig blonde haar
als op die dag de zon
zijn felheid verliest
schuiven zinderende
middaguren loom voorbij…
Kale knuffels
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
770 Koorts klopt in je hoofd,
rillend droom je
dat je slaapt of
sliep je toch,
-zuster, blijf,
mijn buik doet zo raar-
dan draait de kamer,
een golf warme brij
schuimt over mijn jas,
wangen wisselen van kleur,
het is voorbij.…
De tijd is gekomen
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
955 De tijd is gekomen
om te gaan
voorbij uw leven
het is gedaan
In de malle molen van ons bestaan
draaide u uw rondjes mee
samen met uw dierbaren
maakte het leven u te vree
Veel was er te verduren
maar telkens die positiviteit
een man uit duizenden
we willen u niet kwijt
Wanneer lijden komt
en je niet meer alles weet
alles je teveel…
Gedicht om de wereld te redden
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
712 zo zwerft de mens, de dagen voorbij.
en wie hij werd die niemand werd. dan krom en moe
en kwaad en stil.
maar af en toe, zo nu en dan.
als hij de jaren telt, als hij de wonden telt
en aan zijn kinderen denkt.
legt hij zijn vuisten op papier,
hij houdt de ramen dicht. en dicht
drie nachten lang.…
Contemplatie
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
578 Na de dienst schuifelen de monniken voorbij,
ze prevelen gebeden en ze kijken naar binnen,
waarschijnlijk zijn ze al eeuwen ontwaakt
en verteerd. Een monnikspij glijdt langs je dij,
je schrikt, het kietelt, je bent bij zinnen
en je plonst erin, gedurfd en poedelnaakt.…
Verre verten
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
861 landschap Bruegelt naar winter
naar het spel van verre verten,
haasje-over
voorbij de horizon en terug.
verloren wegen glooien. ze plooien
naar paarse stilte tot ze dwalen.
en kijk, ginds, in het laatste huis
de ongeschonden winterochtend,
de geur van spek en koffie.…
muggen en vrouwen
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
531 de zomer is nu toch echt
voorbij
jij bent bij e.
de tv is shit
een mug zoemt
het is weer piekertijd
(ruimte voor zuchten)
2.
en toch doet het minder
pijn
je kan me wat
ik heb mijn werk
ik heb mijn fanclub
en bovendien: ik heb die mug
te pakken
jullie doen maar
(ruimte om te glimlachen)
3.…
Kil en secuur
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
474 je lacht altijd
als een stralende hemel
wolken en zorgen voorbij
toch ken je ook
periodes met stilte
niet geheel spanningsvrij
een heerlijk mensenkind
dat echter op de grafiek
het streepje gewoon niet vindt
kil en secuur
is de diagnose gesteld
niet normaal wat dan wel
want jij kleurt het leven
met een extra accent
ik stimuleer…
Zorg voor mij
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
487 O God, U bent alles voor mij
Zonder U kan ik niet leven
U hebt mij zoveel gegeven
En gaat mij nooit voorbij.
HERE , U bent alles wat ik begeer
U leidt mijn hele leven, elke dag
Zolang ik hier op aarde wezen mag
Uw grote liefde keert steeds weer.…
Het geschenk van leven
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
497 moet ik nog langer zwijgen
met dit valse omhulsel
brekend
vermomd
sneeuwpoppen verrijzen
weet je
ondanks de vele
tegenstrijdigheden
een golf van liefde
harmonie en vrede
kruipt in 't hart
voorbij het gebroken licht
veel heb je me gegeven
bijna alles
dat het leven geweld
aandoet
zielsverwanten
zoals ik
geborgen
in armen…
De lente
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
509 Nog enkele weken en de wintertijd is voorbij.
We beginnen weer met een schone lei.
De vogels kijken al uit voor hun habitat.
Verkennen in huisjes het kleine gat.
Zouden ze daar een nestje bouwen.
Ik zie ze op en neer vliegen en bespreken.
Hij weet niet wat zijn schatje ervan zal denken.
Komt zij aangevlogen en keurt het goed.…