6829 resultaten.
Ware aard
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
1.051 Hij verraadt zichzelf, zijn mooie woorden
Licht en luchtig tegelijk, zijn duister
Komen voort uit blind omrande twijfel
Harde holheid heeft zijn woord verlaten
Het ontstaat, hij tast in donker sferen
Hoogst verloren bruist het op als water
Uit een hete onbegrepen geiser
Vol van druk en onderhoofdse krachten
Later, als de luwte weer terug…
Hyperventileren
hartenkreet
4.4 met 5 stemmen
832 Donkere en kale woorden,
banale geluiden die dansen op koorden,
evenwicht zoeken, laat de concentratie compenseren,
het gevoel van liefde doet me hyperventileren.
Een kleine schemering langs de ramen,
mijn eeuwige liefde kan jij beamen.
Schoonheid en gevoel die jou verteren,
verdriet en angst doet me hyperventileren...…
Etran Finatawa
hartenkreet
3.6 met 7 stemmen
1.338 De Hitte
van de Sahara
Broeit hun donkere ogen
De woestijn doordrenkt het podium
riTmeT
Traditioneel geTemperd
Tendé
Touareg-Drum
en elekTrische gitaren
Hoog..
Hoog..
Langgerekt hoog
Klinkt de roep
Water!!…
je danst het silhouet
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
755 van wuivende palmen
kwetsbaar lachend
met ingetogen pret
over het plavuis van
mijn verlaten liefdesplek
schuurt een laatste zonnestraal
en kust de aarde
met voortschrijdende brede lippen
totdat zij het plein
volledig heeft ingepalmd
en ik, mijn lief, in jou verdwaal
met mijn verlopen oude klarinet
galm ik naar alle hoeken,
naar donkere…
Sterren
hartenkreet
2.8 met 8 stemmen
1.642 Altijd zal ik proberen me bij de sterren te voegen,
om te fonkelen in de donkere lucht.
Ooit krijg ik dat genoegen,
en eindig ik met een diepe zucht......…
De zegen van een bejaarde
hartenkreet
4.8 met 20 stemmen
2.269 Gezegend ben je, als je iets langer bij me blijft
wanneer het overal donker wordt
en als je even mijn hand vasthoudt
wanneer ik alleen de nacht in moet,
de nacht van de dood.
...
Gezegend ben je en ik zal,
als ik in de hemel ben, de sterren voor je aansteken…
De gele wolken
poëzie
3.5 met 13 stemmen
3.328 Dan merkte hij, hoe in zijn afgrond diep
Het donker stond en langzaam overliep,
En golven duisternis de omgeving vulden;
En dan, op eens, zag hij blauw fonk'len, vlak
Tegen de schuine lijn van 't verste dak,
Die mooie ster, blank als een nieuwe gulden.…
Hemeltranen
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
2.437 De zon die nam mijn schaduw mee tot achter donkere wolken
waar uitgeblonken sterren treuren over vaal verbleekte kleuren
van een gestorven regenboog
Waar de maan probeert haar schone schijn nog vol te houden
en hoog verheven blauw plaats maakt voor diepgrijzend grauw
dat zich droef vol tranen zoog
Waar wolken zich verweven tot dichte deken…
vol verlangen...
hartenkreet
3.5 met 35 stemmen
2.151 Vol verwachting
loop ik naar het pleintje,
en zie het meisje
met donkere krullen...
ze is nog zo jong,
echt nog een kleintje,
en speelt heel vrolijk,
met enkele
jonge knullen...
Ze glijdt van de glijbaan,
en huppelt in het rond,
wie kan zo'n kind weerstaan,
'tis echt
een knuffelkont...…
Vaarwel, oude vriend...
hartenkreet
3.8 met 30 stemmen
2.929 Ik zal nog even de ramen zemen,
voor je geplet wordt
in dat donkere gat...
De beul drukt op de rode knop,
alles kraakt, ik doe mijn ogen dicht...
Mijn bonzend hart schreeuwt "STOP!"
maar ik zie dat je daar,
reeds als pakketje ligt...
Vergeef me, oude vriend,
ik heb een brok in mijn keel.…
Kapitulatie
hartenkreet
2.8 met 5 stemmen
1.316 Een blik van trefzekerheid
Opende mijn innerlijke strijd
Raakte mijn zwakste plek:
Onzekerheid
Ik geef me op mijn kop
Dat had ik niet moeten doen
Laat het gaan; stop
Ik kan het niet; ik geef op
En zo verzand ik
Verzwelg ik in onbestemd
verlangen, naar wat niet van mij is
Maar van mij houden zal
Als ik niet verdwijn
In een donker…
herfstgedicht
netgedicht
4.1 met 150 stemmen
8.378 De zee op weg naar land
Heb je de mensen al zien slapen
En gedacht hoe dat toch kon
Dat rivieren naar een zee gaan
Die terug wil naar een bron
Ik heb gekeken naar de bomen
Heb me er zeer vaak op vergaapt
Zag de bladeren naar beneden komen
Als een mens die slaapt
En de takken rijken stevig
in de verwachting van het licht
Het wordt donker…
Ik hoorde en zag. Zelf kon ik niets dan zwijgen
poëzie
3.3 met 17 stemmen
1.907 Kwam ik uit 't donker? Kwam ik uit het licht?
Was 't zakken van mijn denken? Was het stijgen?
Lang weet ik, dat mijn wereld is mijn eigen
Prachtig paleis, door 't eeuwig Zelf gesticht:
Kort weet 'k, dat er een schat begraven ligt,
Zoals in sprookjes Zondagskind'ren krijgen.…
Afscheid
netgedicht
3.7 met 11 stemmen
3.112 Je ogen keken donker,
de haren langs je hals.
Oor en oog, in schuine lijn,
je kon zo heel uitdagend zijn.
Je lichaam in een warme draai,
uitnodigend naar mij.
Mijn arm rond je schouder,
gelukkig waren wij.
In woordeloze stilte
is het misgegaan.
We leefden samen
van elkaar vandaan.
Ik voelde nog je greep.
Je warme hand was weg.…
je schouders rond ik af
netgedicht
3.6 met 20 stemmen
1.619 woelen in je haar
het strelen van je
voorhoofd en je nek
het maakt me gek
heet bloed ruist
in mijn slapen
je schouders
rond ik af en langs
je borsten voel ik
waar ze tepels dragen
ze spannen zich
om harder te behagen
de lijn in taille en
langs heupen voert
vingers langs de
donkere geneugten
lippen openen en baden
in een vochtig…
het is voorbij
hartenkreet
3.0 met 5 stemmen
1.226 Ik zit in een donkere put
waar ik steeds verder in val
Terwijl ik mij ergens aan vast
probeer te grijpen
vraag ik mij af
of ik het ooit overleven zal
De wanden zijn glibberig en glad
Het leven schiet als een flits
aan mij voorbij
En ik denk bij mezelf
ik ben het zat.…
Drie sonnetten voor de maangodin - 1 - Selene
netgedicht
3.8 met 17 stemmen
1.656 Het donker dekt de dag toe als een deken
de aarde krijgt vannacht een nieuwe maan
zodat de oude pijn van het bestaan
verzacht wordt en verjongt door dit nieuw teken
Tot esbat tel ik nachten twee maal zeven
maar onvermijdelijk breekt de dag steeds aan
meedogenloos, hoe weet ik waar te gaan
en wie te zijn en waarnaar nog te streven
kil daglicht…
Wie ooit in zee zwom, en over hem goot
poëzie
3.3 met 23 stemmen
2.339 Wie zinken zal in leed, hem redden niet
Tricot en koord: uit 't donker naar de dag
Trok ik de aëroplaan. En 'k was niet bang.
- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -- -
Sonnet V in de cyclus 'In de Hoogte'…
Coma
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
2.095 verschrikkelijke klap en alles zwart
nu breng ik jou elke dag een bezoekje
en bezorg ik jou mijn warme hart
Jouw lichaam is veroordeeld
tot misschien wel eeuwige rust
ik heb jou dagelijks gestreeld
en zachtjes je handen gekust
De schemerwereld is jouw domein
waarin jij helaas onbereikbaar bent
de liefde die ik steeds weer doorsein
strandt in jouw donkere…
O, dat ik haten moet en niet vergeten!
poëzie
3.0 met 25 stemmen
3.925 Ach, dit: dat rusten onder groene stenen
Een eeuwig rusten is, in één verdoven,
En dat de doden niet in 't donker wenen
Om 't zoete leven met hun lief daarboven.
------------------------------
uit: Verzen (1894)…
Bevrijding
netgedicht
2.9 met 17 stemmen
2.536 Haar wereld was niet meer dan een illusie
Ver weg van onze werkelijkheid
Haar moederschap uit het verleden naar vandaag
Was zij al jaren kwijt
Dat alles zonder haar weten
Dat alles tot onze spijt
Haar wereld was zo donker
Zo zonder zon of licht
Zo nutteloos en weg van liefde
Het leven om te leven
alleen nog maar als plicht
Zo onvolkomen…
Peulenschil en kerstgebed
hartenkreet
2.0 met 9 stemmen
4.088 ik bewonder tussendoor
het lieve licht
zacht de nacht stil in het donker
straten vredig stil
blijmoedig klein en kinderlijk
voor kerst
improviseer ik vluchtig
een heel vrijmoedig liedje
dit kan zo altijd zijn o Heer
voor u een enkel handgebaar
lijkt me o zo fijn o Heer
alle dagen voor elkaar
dat is voor U een peulenschil
dat mag ik…
Ter ere van de goedertieren maan
netgedicht
3.2 met 13 stemmen
2.491 Dus zit ik nu weer op mijn ouwe kamer
waar alles donker is en koud en klein,
rondtastend naar mijn dingen, bedachtzamer
omdat ze me vreemd geworden zijn.…
Seizoenen
netgedicht
3.2 met 124 stemmen
47.822 Kom, sluit je ogen en vergeet
voor even alle storm, de kou
en laat het donker aan voorbije dagen
en laat de zon aan wat niet meer zal zijn.
Ik open de gordijnen.
Dan, in het strijklicht van de maan,
herken ik je
en heb ik je
nog even
lief.…
Extase in de oase
netgedicht
2.7 met 19 stemmen
1.531 Het donker kreunt,
het zonlicht dreunt,
een roodgekoonde horizon
rolt aan over de heuvels.
Fatima likt tergend traag
de druppels van haar vingers,
de nacht was wild, de ochtend
naakt met dauwbedekte bloemen.
De karavaan vertrekt vandaag
naar het verre Marrakesh,
maar Fatima legt zich te rusten
op een kussen vol met goud.…
Herfst
hartenkreet
3.4 met 11 stemmen
1.084 die van één en een miljoen
De herfst met vallende blaren
Eikels en kastanjes beukennootjes
Alsof het er niet voldoende waren
Liggen op de grond, worden vertrapt tot mootjes
De herfst met regen en harde wind
Soms stormen vlagen en wat dies meer zij
Als het spelen met een kind
Blaadjes vliegen zij aan zij
De herfst met zijn vroege donkere…
Lauwertakten onze komst
netgedicht
3.7 met 10 stemmen
732 plaats de vijand
bleek onzichtbaar maar paraat
wij wilden vrede dragen
ze lauwertakten onze komst
maar hadden zo hun eigen vragen
de opbouw is weer weggeschoten
babylonisch in begrip
samen is daar nooit genoten
de stenen neem ik mee
met stukjes van een gouden koran
uit een opgedroogde zee
begrijp de weemoed in gezang
zie hoe donkere…
Zwarte feesten witten tijd
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
786 weer heeft de zon
zijn rood de sloot een
laatste rimpeling gegeven
de dag is dood
maar in de nacht
ontwaakt het tweede leven
de schaduwen van licht
gaan dan hun feesten geven
de maan schijnt zonder zicht
stilte jaagt de angsten aan
donker kruipt uit holen
vals sluipt onguur naderbij
witte ogen zijn partij
ze roeren zich en woelen…
vreemdgaan
hartenkreet
4.6 met 7 stemmen
1.721 De Nederlandse man had helemaal versteld gestaan
Dat zijn Chinese vrouw hem beschuldigde van vreemdgaan
Ondanks dat hij met haar Chinese vriendin naar bed was gegaan
Was hij de stellige mening aangedaan
Niets verkeerd te hebben gedaan
In het donker had hij als altijd dat gedaan
Waarvoor hij elke weekend tweemaal klaar moest staan
Pas toen zijn…
Wandeling
poëzie
3.3 met 11 stemmen
2.785 Beuken zijn ‘t, rood-donker-bruine,
flonker-goud,
als men vindt in buitentuinen,
eeuwen oud.…