10977 resultaten.
Haar geest beweegt
hartenkreet
4.3 met 11 stemmen
1.115 Dikke tranendruppels geven
een dof onwerkelijk geluid
doen haar lichaam beven
haar verzwakte oude rug
vormt een gebogen brug
die oevers met elkaar verbindt
zij hoopt dat zij vrede vindt.…
Een echte dame
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
817 lichtte
nog op in het half duister
ogen smeulden vuur
je hand was warm en
je stem gefluister
zag je en profile
in de flits van een reclame
je leek een echte dame
maar in het liefdesspel
was je zo fel nadat de rook was
opgetrokken schikte ik je rode lokken
nam jouw sigaret
de laatste trek voor ik haar doofde
we wisten dat we in elkaar…
Kerkenpad
netgedicht
2.8 met 10 stemmen
1.239 Op de Vonderbrug kruisen we elkaar.
Een meisje is ze,
donker van oog en haar.
'Dag moeder', zeg ik.
'Dag kind', groet ze mij
-een man van vijftig jaar-
en ze gaat verder kerkewaarts.
Zo makkelijk valt de tijd weg
in het besef
dat slechts een laag beton
mijn stappen scheidt
van die van haar,
vijfenzeventig jaar geleden.…
jou missen kan ik niet
hartenkreet
2.6 met 7 stemmen
1.559 op een morgen
als de dag
klaarte uitbreidt
zullen de tuinen
in zee verdrinken
wij zoeken samen
ons en onze stemmen
in elke nacht
geven ons
in onze monden
woord voor woord
krijgen er nooit genoeg van
elkaars adem te zijn
’t licht valt in de kamer
waar jij lucht bent
en ik zoek langs oevers
uren jou
in mijn zee.…
Je laatste letters
hartenkreet
3.2 met 33 stemmen
1.964 Je schreef me
dat je van me hield
maar dat ik los moest laten
Je schreef me
dat je me ging missen,
dat we niet meer konden praten
Je schreef me
dat jij door moest gaan,
immers hoorde jij bij háár
Je schreef me
"ook jij moet doorgaan schat,
ondanks onze liefde voor elkaar"
Je schrijft nooit meer,
dat snap ik wel ...…
O zoete zondagmorgen
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
603 O zoete zondagmorgen
wanneer de dag nog even onderduikt
de vogels aarzelen met zingen
de zon nog even weer verdwijnt
Twee harten die in warme gloed
opnieuw het zachte lijf gevonden
de zo vertrouwde geur van slaap
verdrijven voor de zoete min
Zo opgaan in verrukt weer zien
en dan genietend zuchten
van kussen en elkaar beminnen
er is…
Bitter en zoet.
netgedicht
2.0 met 7 stemmen
798 kijk nooit om
wanneer ik bij je weg ga,
die traan zul je niet zien
maar het lichte bitter van het afscheid
proef ik nog lang
ik heb er elke keer weer een hekel aan
om je te moeten verlaten
mijn gedachten gaan dan
over de fijne avond die achter ons licht,
en onvermijdelijk breekt nu een zoete smaak door
ik weet immers
dat we elkaar…
Verzuchting
netgedicht
4.4 met 11 stemmen
704 Zullen wij ons dan bloot
te glunderen leggen voor elkaar?
Als een kamerheer en
een Chinees theemeisje?
De uitkomsten van ons vlees
en lusten samentellen op het telraam?
Of zullen we uit de modder,
in de meander
van ons samenzijn,
onze nieuwe oevers bouwen?…
Het raam is zwart
gedicht
2.7 met 53 stemmen
20.955 In de kamer hangen portretten
van kinderen
die niet willen zitten in de stoelen
van ouders
die niet willen kijken
naar elkaar.
De kamer is donker.
De nacht is blind.
Hij neemt de trap naar boven.
------------------------
uit: 'Uitweg', 2001.…
jouw spiegelbeeld
netgedicht
4.1 met 17 stemmen
952 je fletse ogen
staren door het raam
waar achter niets
en alles is te zien
hier, lijk je,
ogenschijnlijk,
in het luchtledige
opgegaan
voor je staat koffie,
op een tafel,
een groot bruin
vierkant vlak
in een verlopen
herencafé met
ouderwets ornament
waar iedereen is
maar elkaar niet kent
in dit lokaal, bruin gerookt
kijk jij in…
Zwolle 1948
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
1.118 Als jij tussendoor
wel eens kwam in B
was er altijd
dat mystieke,
een lachend kijken
in elkaar,
wij liepen
onhandig
gelukkig te zijn.
Kom nog eens
zo tussendoor,
houden
onze handen
zich weer vast,
en laten wij
samen nog eens
onhandig gelukkig
lopen zijn.…
Natare
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
614 Hoe onwaarschijnlijk lijkt de dood
als je vingertoppen over elkaar hoort schrapen
en ze als golven beweegt, koot
voor koot? Is de werkelijkheid zo verlaten?
Hoe onwaarschijnlijk blijkt de dood
voor diegenen die in een roes van clichés
gezamenlijk een rooskleurige boot
drijvende houden? Men voor al het zwemmen vreest.…
Door lust gevangen
hartenkreet
3.3 met 7 stemmen
4.847 Door lust zijn we bevangen
genietend van deze waas
het is duidelijk dat we naar elkaar verlangen
ons verstand is onze gedachte niet meer de baas.
We laten ons heerlijk meesleuren
op passionele vlagen van ons gevoel
pure lust mag ons leven inkleuren
bevrediging is slechts het doel.…
Als ik kon Toveren
hartenkreet
3.7 met 7 stemmen
1.685 Als ik eens kon toveren
was de aarde geen wrede woestijn
volkeren zouden elkaar verdragen
er zou nooit meer oorlog zijn.
Zou 't klimaat evenredig verdelen
met een constante temperatuur
geen aardverschuiving, overstroming
maar blauwe oceanen, heldere rivieren
en een groene natuur.…
paar
gedicht
3.6 met 91 stemmen
18.956 iemand zo kon missen
een vis het water
een vogel de wijde lucht
adem happend naar jou
zwevend op de thermiek
die met jou en mij
opeens ontstond
jouw vingers verknoopt
met die van mij
wie van ons twee
hakt hen het eerste door
en valt als Icarus
in een van god en mens
verlaten zee als eerste
of zullen wij ook daar
zielen zoekend naar elkaar…
Een land
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
927 Een land waar geen wapens bestaan,
wel liefde en geluk,
waar het mogelijk is om elkaar te verstaan,
zonder een haatvolle blik.
Het land ebt voor m’n ogen weg,
De regenboog verdwijnt,
Ook nu heb ik weer grote pech,
Wanneer de realiteit verschijnt.…
Weerzien
hartenkreet
2.9 met 9 stemmen
1.896 Even afscheid genomen,
Alles een plaats gegeven,
Eindelijk is alles duidelijk,
Uiteindelijk,
Zullen wij elkaar weer tegenkomen.…
zomerstorm
netgedicht
4.2 met 106 stemmen
49.226 de laatste woorden
onuitgesproken
wenken even bij het afscheid
wanneer mijn vingers
nog een streling vlechten
doorheen
de hartslag van een dag
de nacht weet niet
hoe
jij mijn ogen vangt
in zachte, stevige handen
wij
elkaar mateloos bestelen
in elke speelse, roze lach
ik wil wachten
dichten
onvertaalbaar
beroeren als een windekind…
Dwalende gedachten
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
829 Ik zag een land met lammetjes en leeuwen
heel vredig naast elkaar.
Ik zag een land uit vroeger eeuwen
en dacht; ‘Was het maar waar’.…
jou mijn stiltewonden wijzen
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
693 het is jouw stilte
die de chaos
in mij schreeuwen laat
oorverdovend malen
mijn gedachten
kakofonisch door elkaar
ik zie geluiden
vallen met een
gierend hels kabaal
ze versplinteren
mijn beelden ik beleef
het laatste avondmaal
ik geef me over aan
mijn lijden ze
kruisigen mij allemaal
kom maar in mijn
wonden…
wandeling met jou
netgedicht
3.9 met 29 stemmen
2.354 we liepen samen uit het lawaai
de stilte in, een vogel zong
er was een hond die blafte
er waren stemmen in het ritselen
van bladeren, toekomst voorspeld
verleden ontrafeld, ik deed
mijn schoenen uit en jij kon niet
achterblijven, hing de jouwe
de veters aan elkaar geknoopt
met een zucht om je nek
op het breder wordend pad
kwam je naast…
jij dat schoffie komen
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
698 ik zag je al
van verre staan
je trok me aan
als een magneet
hield je hoofd
wat schuin
schouders afgewend
een glimlach die me kent
handen waren warm
ogen koel
je liet mij zacht
het ijs ontdooien
je blikte dieper
dan je mocht
ik voelde me verlegen
wist waarnaar jij zocht
we zagen in elkaar
de ander dromen
ik zag je meisjeshart…
lach vijgen uit de boom
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
707 reik mij je hand
in niemandsland
wordt niet gelogen
we zijn gevlogen
naar dit gele strand
en daar pardoes geland
ik lach vijgen
uit de boom en droom
jouw liefdeslied
je glijdt iets onderuit
zon bruint witte deeltjes huid
vogels klinken goddelijk luid
golven murmelen zacht
hun koren tot zwijgen wij geven
elkaar wat we…
een aardse vlinder
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
716 soms dan ben ik zo
ondraaglijk weids
waar mijn vlees
als afhankelijke wees
zuigt aan borsten
doch mijn ziel
de God verzoekt
diepte niet te korsten
zo ben ik van
nature geschapen
als een menselijke zot
ik, die nauwelijks
mijzelf ken
en voortdurend
mijn duizend loten
bij elkaar moet rapen
ja, ik ben een aardse vlinder
lichtzinnig…
jouw spiegelbeeld
netgedicht
3.4 met 9 stemmen
967 je fletse ogen
staren door het raam
waar achter niets
en alles is te zien
hier, lijk je,
ogenschijnlijk,
in het luchtledige
opgegaan
voor je staat koffie,
op een tafel,
een groot bruin
vierkant vlak
in een verlopen
herencafé met
ouderwets ornament
waar iedereen is
maar elkaar niet kent
in dit lokaal, bruin gerookt
kijk jij in…
alleen
hartenkreet
3.6 met 7 stemmen
1.562 Ik weet dat je dit leest
en je afvraagt
wie dit schrijft;
ik weet dat je mooi bent
maar het misschien
niet beseft;
ik weet dat je
je alleen voelt
maar het toch niet bent;
wij zijn meer dan
alleen letters en tekens;
er schuilt verdriet
achter elk woord,
achter elke zin;
we zijn echt, we zijn mens,
we kunnen elkaar aanraken,
liefhebben…
zingt mijn naam
hartenkreet
3.8 met 34 stemmen
1.393 poëzie is pijn uit jouw buik
als een vrouw die zingt vanuit haar navel
met de stem van de zon
begripvol neuriet in het huilen van de wind
mijn naam galmt uit volle borst
het brak in mij, getroffen
door jouw luikende ogen
in een oud sprookje van liefde
waarvan we de ontknoping
nog niet helemaal kennen
wij hebben elkaar nog veel…
Lijf vol leven
hartenkreet
4.2 met 9 stemmen
1.677 Verstild in volle vaart en ren
Gesprongen naar de andere kant
Gisternacht nog in ’t aardse land
Nu ademloos, maar nog warm
Trouw en vrolijk, zestien jaren
Zo voorbij, maar toch zo lang
Samen met elkaar nooit bang
Met haar riem aan mijn arm
Zie haar hondenogen zielloos staren
Of rent ze terug, springt ze hoog?…
Wachten op verlossing
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
1.062 Tijden en woorden volgen elkaar
naar de rand van twijfel en vragen.
Waar iedereen angstig kijkt naar de diepte die
niet meer verlaten lijkt
en waaruit naamloze schaduwen omhoog klimmen
als in een voorstelling die
geen droom meer kan worden.
Waar alles slapeloos wacht
op boodschappers.…
'Nakomertje'
hartenkreet
3.0 met 6 stemmen
4.949 kinderlijk enthousiasme geboren
in het reeds volwassen huis
met alleen grote broers en zussen
met afstand de benjamin thuis
Velen zagen haar als ‘het zonnetje’
alleen zíj zag die zonneschijn niet
want aan de binnenkant van die stralen
voelde ze best vaak veel verdriet
Vooral door het grote verschil in jaren
groeiden ze ongemerkt uit elkaar…