6857 resultaten.
Jij...
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
1.623 Jij bent de mooiste lovesong
uit een oude herinnering,
en de klanken van het lied
dat ik nu met m'n handen zing.
Jij bent de droom in de nacht
waar ik niet uit ontwaken wil,
en de woorden van dit vers,
waarmee ik mijn gedachten stil.…
Nabestaande.
hartenkreet
4.7 met 9 stemmen
934 sterven jou heeft gedood
en als ik zeg dat 't niet zo is
stamelen ze wat en worden rood
Maar jij lééft nog in mijn gedachten
op de plaatsen waar jij hebt gestaan
in de dingen die jij aanraakte
in deuren waardoor jij heen bent gegaan
De dag draagt nog steeds jouw geuren
en ik doe de dingen die ik met jou heb gedaan
want jou niet meer herinneren…
Schiermonnikoog, januari 1996
hartenkreet
2.6 met 7 stemmen
1.779 (een herinnering)
Je denkt: was er maar sneeuw en helderheid
en ijs op sloten, wolkjes uit je neus,
een rietkraag, krakend landschap wijd
verbreid – geen misverstand, geen enk’le keus -,
spaarzame vogels, takken rijp en tijd
bestaat niet. Je staat daar als een reus,
trotseert de wind die door de duinen rijdt.…
Den Bosch en passant
gedicht
2.8 met 13 stemmen
9.312 inwijdingsplechtigheid
onheil rondom het Heilsfeit
klaagmuur tussen trein
en drempel het neon-
gotische station en
een rijtje heilige
huizen voorbij drie
sluizen of zo
einde van een bedevaart
zuidwillemsvaart
in de avond kwamen
alleen de zenuwachtige
fluitsignalen
en de obligate tamtams
van voorbijgaande schepen
de indische buurt nog even
herinneren…
in een flits schuimt woede
netgedicht
4.9 met 7 stemmen
1.148 zie de honger in je ogen
het dorsten in je blik
je groet is nonchalant
kust en flirt met anderen
het glas steeds in de hand
de stillen hebben thuis
hun bloed op peil gebracht
die strijd is daar allang gestreden
kinderen en echtgenoot
herinneren iets meer verleden
de schonen willen kaatsen
tegen wanden van geluk
het vals gevoel van…
maar op kaal beton
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
665 ik stripte het behang
op ieder laag
die ik af nam
zag ik jouw schaduw
de eersten waren
fel gekleurd
contrasten grof
en scherp getekend
in confrontatie
schreef herinnering
voortschrijdende emancipatie
het was jouw eerste vrij begin
de lagen later
hadden weer het
zacht désign de wil
om bij elkaar te zijn
maar op het kaal beton…
staand bij je graf
hartenkreet
3.0 met 14 stemmen
1.250 Staand bij je graf
denk ik na over
het mysterie van de dood
jouw leven was nog niet af
herinneringen komen boven
als ik de film afdraai
in m'n hoofd
van jouw sterven
vullen tranen m'n ogen
die even m'n zijn verdooft
staand bij je graf
de bomen kaal voor de zevende keer
tijd vliegt voorbij
maar het gemis is
er telkens weer
want je…
als je ’t wilt horen
hartenkreet
3.3 met 12 stemmen
1.869 als je ’t wilt horen
zou ik je zeggen vannacht
dat tijd nooit vergaat, helderheid nooit wegvloeit
uit het hart van het licht; dat wij verder leven
in de herinnering als woorden op andere lippen
en zeggen dat het vergeten niet groeit noch de stilte
op eenzame straten; dat het dagelijkse vuur
alles verbrandt, paden niet verdwijnen
er altijd…
Dood eenvoudig rood
netgedicht
3.4 met 18 stemmen
1.815 jij leeft mee, ik leef mee
je was er, je bent er
dan met een mailtje
dan met een brief
of een klein presentje
een opkikkertje
of een mooie kaart
ook muziek wordt gedeeld
daarom Maccie
omdat ik weet
dat Simply Red voor jou
het einde is
dacht ik je er mee te verrassen
met deze woorden
“holding back the years”
in een gouden herinnering…
Vond mezelf in gebed
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
631 heel even was ik terug bij af
en vond mezelf in gebed
maar kan geen kwaad zien
in je naakte lijf het hard
ontluiken van je lusten
moet dat verder laten
rusten het is verdriet
het doet me pijn als jij
en ik daar nadeel
van gaan ondervinden
ik moet me niet meer binden
aan een verleden tijd
voltooid zal het ooit worden
als de herinnering…
V.V.T.
netgedicht
4.2 met 9 stemmen
458 Ik kan geen leegte vullen
met wat had kunnen zijn
de dagen vragen niets
dan verder zonder pijn
een leegte,
geen herinnering
van jaren, die niet waren
gewoon achter behang geplakt
goed verstopt,
tot echt verdwenen
dat het verleden niet ook de tijd
van heden nog komt lenen.
maar leven leeft
zonder de spijt
van een verloren tijd.…
de fluistering van liefde
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
644 te worden
hoopvol
haar kijkers
in de zijne
vol vertrouwen
jij ik wij
samen
doch ook elk apart
onze toekomst
even knipperend
met haar ogen
zag ze een vogel
met zijn kopje scheef
naar de muziek gericht
het voelde of die recensent was
van juist dit kostbare moment
bijna werd haar alles te machtig
het vogeltje, haar gevoel
herinneringen…
Zondeval
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
531 De gruwel die mensen van oudsher begingen,
de duizenden huiveringwekkende dingen,
die zouden we liever met wortel en al
uit onze herinnering willen verdringen.
Geweld overwoekert dit treurige dal
en lokt ons (ook ons!)…
Brief aan Ben
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
526 Ik herinner me
een silhouet
die, donker als de nacht,
het licht uit de slaapzaal moest weren.
En ik ging uit de kleren.
Want Israël was naakt en nat en geil
terwijl Rome, met een kussen tussen de benen,
verlangde naar warm en zacht.
Daar heeft de heilige vader
een kinderziel verkracht.…
een vreemde dag
netgedicht
4.0 met 15 stemmen
607 ik hoor ze roepen
van ver
het is een vreemde dag
ontgoocheld en met een dubbel gevoel
kleur ik de wereld wakker, kleed ik mij
in mistroostige gewaden dat het licht
in zichzelf doet keren, herinneringen
flitsen voorbij het geestelijk firmament
voorbij de horizon wacht een verlangen
op mijn thuiskomst, een wereld die niet
de mijne is; trekt…
Tehuis
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
1.043 Getijden komen en vooral gaan;
niets blijft dan verbleekte herinneringen
waar niemand nog naar hunkert.
Wij proberen plezier te maken:
soppen krakelingen in de thee,
blazen bellen als kleine kinderen.
Op het ziekbed zien wij het plafond,
de handen gevouwen in een kramp,
een mond vol ingeslikte klachten.…
Vroeger is een huis
netgedicht
4.8 met 40 stemmen
851 en ik voel mij
weer thuis
een zachte bries
van herinnering
blaast nieuw leven
in de leegte
waar ik woorden vind
uit de tijd
van het kind
in de tuin...…
Stilte
netgedicht
3.4 met 11 stemmen
653 Eenzaamheid vult soms de dagen nu
en groot verlangen naar begrip, naar
woorden van herkenning, ook naar stilte
maar die gevuld is met herinneringen.
Hoe hunker ik soms naar het zingen
dat nooit meer ophoudt maar dat ons wiegt
in tederheid en dorst echt weet te stillen.…
Volle maan
hartenkreet
4.6 met 7 stemmen
711 Miljoenen jaren schijnt de maan
zijn sprankelende en heldere licht
maar deze volle maan is voor mij
volkomen nieuw zonder enige herinnering.
Kijkend naar de hemel
stromen alle gedachtes weg
naar het maanlicht en
word ik helemaal fris
in mijn hoofd.…
De Laatste Dans
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
502 in wulps scharlaken
je weet immers nooit
hoe lang het leven zal zijn
want morgen is onzeker
kom dans liefste kom
samen verlangend
in twinkeling van hartsocht
innig ons geheim verbond
delend in sporen
de toekomst dragend
blijft onze naam verscholen
diep geborgen in het groen
ontkiemd de liefde
het jaar doorklievend
in herinnering…
alzheimer...
netgedicht
4.6 met 42 stemmen
1.602 maar soms, is er een flits,
héél even dat moment,
dan is jouw gezicht,
mij zo dierbaar bekend
héél even maar,
ongrijpbaar als het schemerlicht
en dan gaat de deur
van mijn herinnering weer dicht.
En hoe ik ook roep,
keer op keer,
geeft zelfs de echo van mijn stem
geen antwoord meer.…
Diep in mij
netgedicht
1.0 met 4 stemmen
657 Diep in mij zijn er beelden
herinneringen van lang
geleden waar ik nog wel
eens graag aan terug denk
Dan zie ik dat kleine meisje
die kreeg haar eerste fietsje
haar beentjes draaide rond
pats boem, ze lag op de grond.
Die speelde in de grote tuin
vol met bomen en struiken
de zandbak en een schommel
buren die naar haar zwaaiden.…
Een gepolijst verleden
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
461 album die nog zacht
spreekt van hoe goed het was en slaat mijn hart
met ingetogen pas en overschrijdt dit leven
met te talrijke momenten
of mijn ziel de aarde zal dragen zal ik
nooit weten, want mijn aard bedrijft in stoffige
wijnkelders de liefde waar het zoet mijn bestaan laat
kleven aan de hals met het verzoek
het oud zeer slechts te herinneren…
NOVEMBER
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
639 geklater
De herfst af in een zwaarbewolkt theater
Van regengrijs met buien in het verschiet
Het blad knispert sinds het de boom verliet
Mijn ziel bewaart het tafereel tot later
Wanneer zij loslaat en als proseliet
Tot in der eeuwigheid terug zal denken
Aan alle kleuren van dit naseizoen
Alle bekommernis zinkt in het niet
Bij de herinnering…
liefde?
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
866 De dag dat hij mij hart brak, kan ik me nog
goed herinneren als de dag van gister.
Ik barstte uit van tranen, ik wist niet meer
wat ik moest doen. Waarom overkomt dit
mij elke keer weer. Ligt het aan mij, weet
ik niet hoe ik liefde moet geven aan een ander?
Of ligt het gewoon aan de 'soort' jongens waarop
ik val?…
DAG MIJN LIEF
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.458 Toen de zon door de bomen scheen
zuchtte ik om wat er kwam, die dag
Ik dacht aan haar; aan het kille steen
waaronder dadelijk haar lichaam lag
Wijl de herinnering even verdween
loerde heimelijk reeds mijn realiteit
Elke dag alleen.…
Wanneer ik in de aarde word gelegd...
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
591 Herinneringen worden opgestapeld als de
bladeren die zullen vergaan. Kleuren verbleken
en worden grijs van verdriet. Toch wil ik blijven
hopen en uitzien naar een nieuw leven.
http://www.youtube.com/watch?v=H3wAarmPYKU…
Er sterft een droom...
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
685 een toekomst samen, nogmaals
in de handen van deze tere geest
Al wat leefde tussen hen is vermomming
Is de gedeelde discrepantie
Een vacuüm der ontkenning
Ditmaal zal de Hemel zich voorgoed van de Wereld scheiden
De brug bezwijkt onder een torso van machteloosheid
Want waar de herinnering aan beter ligt begraven
rest slechts het kruim…
Loopplank ?
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
540 Gehechte waarde aan onze stappen
herinneringen aan het onuitgesproken
zinnen, legt het dove oor te luisteren,
zo leg ik dat avontuur vast in een
verhaal,in de tussentijd de laatste
sprong te wagen naar de overkant van
jouw alfabet, bedoeld om achteruit te
beluisteren en vooruit te zien, daar
tussen een niemandsland van vragen
die we niet…
Kwatrijn (-)
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
637 Mijn kleren van herinnering verbleken
aan de waslijn van de tijdse wind, in
dat prisma zie ik alle kleuren breken
opstandig en berouw voor dit ongebluste kind.
De schors bewaart het hart
dat ik ooit in bomen heb gekerfd,
de kern blijft, de stam zo zwart als
mijn gedichten vol fabels zijn geverfd.…