5861 resultaten.
Het gaat goed met mij
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
666 Het haar van de vrouwen
glanst rood, wit en blauw.
Hun kinderen spelen samen,
alsof ze hun ouders
even rust gunnen.
Ik zet de computer uit.
Het gaat goed met mij.…
In het ritme van een roos
netgedicht
1.8 met 9 stemmen
393 Het zachte rood in half
schaduw herinnert me eraan dat niet alles
tegelijk zichtbaar hoeft te zijn. Sommige delen vragen om
beschutting, en ik leer dat dit geen tekort is maar een wijze vorm van zorg.…
Snaar voor snaar
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
239 De trein gaat voorbij,
langs schapen,
langs bomen,
langs het rood van de avond.
Ik ben bijna bij jou,
bijna,
zegt het hart,
bijna en niet.
Zij kijkt door het raam,
zij kijkt nog steeds,
in glas
dat dromen breekt.
Snaar voor snaar
valt het licht,
snaar voor snaar
wordt het stil.…
Poëziealbum
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
539 vergeelde bladen
onder doorschijnend
licht
waar bloemen eeuwig
in papier mochten
wonen
en bibberletters
groter leken dan
een gezicht
nu het schrijven
zelf tot op de
letter ontleed
alsof vergeten
iets was wat alleen
volwassenen deden
we plakten de wereld
dicht
met poezen,hartjes
elfjes,
en een beer met
een raar rood wang
alsof…
Waterig
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
392 Ik vloekte op de ecoline,
fel en luid,
omdat zij grenzen uitwiste,
kleur na kleur, uit mijn huid
waar ik een lijn wilde trekken
strak en klein,
liet zij haar waterige waarheid
door alles heen zijn,
de blauwe vlek zocht rood
een zwervend paar
verloor zijn naam in paars,
en werd iets anders daar
ik noemde het verraad,
ik noemde…
PENTHESILEIA
poëzie
4.6 met 9 stemmen
3.863 met haar helm,
besmeurd door ’t zware bloed der late zon
die zij tot aan haar rode dood bevocht,
legt zij de ruimte van zich af
en wist de dag uit heur versomberd haar
en baadt zich, lang en loom
in schemerschaûw der naderende nacht.
zij peinst:
dit gaat voorbij.…
Piet Lut
poëzie
4.0 met 3 stemmen
1.120 En die zeggen 'm aan z'n oor: "O, jou stoute blondje
Ieder kneepie kost een fooi, of je geeft een rondje"
Meneer Piet Lut z'n neus is rood, net zo rood als kroten
Als een vlieg d'r lang op zit, is 'ie aangeschoten
"Daar kan ik toch niks aan doen", hoor je hem steeds urmen
"Dat komt niet van de rooie wijn, ik heb last van wurmen"…
Schuld & Boete; overheid en burger een verloren relatie!
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
485 de intrinsieke schuld, de grootste schuld ligt bij de, die overheid zelf
in onze parlementaire democratie gebed in een constitutionele monarchie
blijft zo altijd het stoplicht op Oranje staan, neigt naar rood:
rood blijven staan en dit schrijf ik niet als groentje, als watje, als doetje
ik weet waar ik over praat als bedrijfsadviseur en schrijver…
HOGE DRUK
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
906 Paulusma hanteert tijdelijkheid
in voorspelling als geruststelling de horizon
knipoogt rood de laatste kilometers zo zwaar
als lood met verkrampt gelaat vuisten gebald
verheug ik me op komende verhoogde druk…
Alleen met jou
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
1.969 Je haren in de wind zijn als
Golven op een rustige zee
Deinend op de zachte zilte wind
In perfecte harmonie
Je ogen in het donker zijn als
Kaarsen, brandend tussen 1000 rozen
Een prachtige rode gloed
Verwarmt mijn hele lijf
Je lichaam naast het mijne
Een pas geplante boom
Waarvan de bladeren
Nog ontluiken moeten
Jouw woorden vormen…
Golfstroom
poëzie
3.2 met 18 stemmen
2.656 I
Waar zonnedagen tot koralen stollen,
En vlijt van vroom-geduld'ge madreporen*
Bouwt, rood in 't blauw, toren naast holle toren,
De ontzaggelijke bekers van de atollen*,
En, eb en vloed van steeds nieuwe trezoren*,
Door 't licht vloeibare paarls*, de golven rollen,
En spieg'ling van nachtlijke wereldbollen
In 't groene vuur van de…
Daar wil ik je toebehoren
netgedicht
3.9 met 14 stemmen
2.087 Waar bergtoppen nevelen doorboren
avondlicht rood in rotsen brandt
een echo machtig rondjes zweeft,
zijn vederdek met wind verkleeft
en nacht verschijnt aan schaduwkant
daar wil ik je toebehoren
Waar zon en zee elkaar verloren
`s ochtends stormend vroeg ontwaakt
wilde stromen niet te stoppen
driftig donker golven koppen
donderend…
Het engeltje en de pissebed
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
930 Ooit in de hand van de Lieve Heer
had die voor jou geen kleuren meer,
maar besloot toen, lief en wijs:
ik maak dit diertje prachtig grijs
en zeg hem als een eerste plicht:
blijf voor altijd uit het licht,
want Gods Beestje, smaak'lijk rood,
leeft op het randje van de dood...!…
Jacht boven Nieuw Amsterdam
netgedicht
3.4 met 139 stemmen
23.774 September huivert over straat
waar zwart op rood kleeft aan de muren
leven wegloopt in de goten.
De brede rivier neemt het aarzelend op
en draagt het voortaan met zich mee.
Totdat de zon verzinkt in zee
zit op zijn paard de valkenier
gespannen naar de lucht te turen.…
Sac à main
netgedicht
3.7 met 13 stemmen
841 resultaat
Zij noemt het op en sorteert
met vaste hand, ongebruikte
papieren zakdoekjes links
gebruikte rechts en ik
kijk naar haar gezicht
het zwarte haar, dat
in vlammetjes geknipt
het voorhoofd ampel dekt
de ogen met zwart omlijnd
oren klein en fijn, doorzichtig haast
"Lipstick" zegt ze, draait open
zet haar lippen aan
met rood…
JAM SOL RECEDIT *
poëzie
4.2 met 4 stemmen
2.745 Zo heerlijk is ‘t, als of er zoude
een reuzenpenning, rood van goude,
de reuzenspaarpot vallen in
der slapengaande zeevorstin.
-------------------------------------
* Iam sol recedit - Reeds wijkt de zon (beginregel van een kerkelijke hymne bij het avondgebed gezongen)
gekibbelkappeld - met schapewolkjes bezet
gewaggelwolkt - met…
Olympiade
hartenkreet
2.8 met 10 stemmen
1.993 de riemen die ik weer eens niet heb
Ik draai compleet dol, in dubbele zin
Tot slot ren ik de marathon van mijn leven
gebruik de ellebogen waar het maar kan
en loop de volgende dag binnen als nummer 2007
Geen medaille, geen lint, verloren maar niet verslagen
word ik toch door de officials naar voren geschoven
om de rest van mijn leven de rode…
FUNCTIONERINGSGESPREK
hartenkreet
3.9 met 20 stemmen
5.296 werknemer: Het denken is mij haast geheel ontnomen,
want met het invoeren van de personeels-chip,
kreeg mijn automatische piloot de overhand
en is mijn denkvermogen daardoor eerder gedaald dan gestegen,
al heb ik de firma wel uit de rode cijfertjes gekregen!?
werkgever: Meneer van Weert!? Dit is nu net wat ik graag wil horen!?…
Het Muiderslot
hartenkreet
4.7 met 7 stemmen
902 Historische plaats met vreugde en leed vervuld
door de eeuwen heen kabbelend bewogen tijd
een fles rode wijn en wij met romantiek omhuld
verlangend naar liefde in tweezame gelukzaligheid
schrijven wij geschiedenis vrolijk uitgelaten
strelend voelend zien en zonder woorden praten.…
uitzicht op inzicht
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
633 in zoete pijn te dwalen
door roze rode zalen
verwachtingsvol gericht
op dat wat kloppend ligt
als in een halfopen toren
van beschermende ivoren
beschroomd stilaan
de pulserende kamers binnengaan
waar muziek van zoveel jaren
door het aanslaan van de snaren
tot weerklinkend leven komt,
ontwaakt wat was verstomd,
dat wat gewist werd geacht…
Langzame Wals
gedicht
3.2 met 24 stemmen
10.254 Wij dansten, moeder, door de keuken
je had mij lachend opgetild
vier jaar was ik 'daar bij die molen
die mooie molen' van de radio
geboren, losgeschild
je kleine vrucht, een zoet bestaan
een appel die zo rood moest glimmen
dat je ogen ervan glansden
opgenomen in een wals
tussen tafel stoelen pannen
dat het kleine wandkleed moeder…
landje apart
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
564 wandel mijn stappen in het landje apart
Bonte kleurenblokken schuiven voorbij achter de statige zeedijk
Wuivend gras in de wakkerende wind
Dorsende machines maaien het goudgele graan
Wolkenschaduwen dwalen over een lappendekenveld
Een kunstig patchwork van heldergroene en goudgele kleuren
Donkerbruin geploegde aarde, nat glimmende klei
Rode…
la cerise rouge
netgedicht
4.2 met 12 stemmen
1.200 la cerise rouge
is die kers rijp vraag ik
en zij kijkt mij met grote ogen aan
ik zie haar verbaasd denken
nou ja, die gedachte meet ik me even aan
ik heb er kennelijk belang bij om weet
te hebben van de onzekere status
van dit bollig rood verschijnsel
la cerise rouge
niet dat er reeds speeksel over mijn
lippen druipt of een…
De Zaterdag Avond
poëzie
3.0 met 23 stemmen
7.381 Verkwikkend
Is 't scheemrig avonduur;
De vloer is rood, en 't koper
Blinkt in de gloed van 't vuur.
't Zal morgen Zondag wezen:
De dag der rust is zacht
Voor hem, die heel de weke
In 't werk heeft doorgebracht.
't Is rustig in de velden,
En vrede is in 't gemoed,
Dat, sterk door 't rein geweten,
De rust niet vrezen moet.…
haan met vogelgriep
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
1.826 op de grenspaal van mijn erf
staat een suffe haan
met ogen van mat glas
zijn keel is lelijk opgezet
ik houd hem een handpalm voor
waar vier maïskorrels glanzen
maar zijn krop, het speeksel weigert
zijn kop keert schichtig
op een gladde toren van wervels
hij zoekt het minste gerucht
het koper van zijn veren
het rood van kam en lellen…
O nacht
poëzie
2.7 met 17 stemmen
2.573 Langzaam zonk in rode pracht
de eedle zonne en smolt in ’t glimmen
en het blaken van de kimmen,
smolt… en al met eens was ’t nacht,
en al met eens was ’t nacht.
Koninginne van de nacht
in de onbewolkte hemel
zwemt de mane in ’t blij gewemel
van haar pinklende erewacht.…
het haagse matje
netgedicht
4.5 met 8 stemmen
949 jaren lang dagelijks gefietst
langs het Solleveld
met de Watertoren
tussen Monster en Loosduinen
altijd gevoeld
hier liggen rode stippen
ik had ze kunnen tippen
hield vingers op mijn lippen
nu is er het duin doorwoeld
ze vonden urnen
twee graven
van Merovingers
het vreemde is alleen
ze tekenden een vergane krijger
op een haags matje…
gekleurde trap ( in twee delen)
netgedicht
4.0 met 12 stemmen
652 je was altijd een gekleurde trap
in mijn leven – in overpeinzingen
zat ik vaak op je treden
schreef gedichten in bittere ernst
met mijn rode teenslippers
op de ene tree,en met mijn
dikke reet op de andere
soms at ik mijn ontbijt op de trap
en vond je het zo grappig
dat ik de hagelslag morste
minder fraai vond je…
Meester Henk en de knikker
hartenkreet
4.1 met 7 stemmen
1.270 Kijk, daar ziet meester Henk
Iets blinken in een mond
Zijn wangen worden rood
´t Is gewoonweg ongezond
Och hemel, denkt Janneke
Kijkt meester haar nu aan?…
Vitaal
netgedicht
4.7 met 18 stemmen
810 behoren
in streel je zonder woorden
niets kan mij verder nog bekoren
dan jouw verborgen slotaccoorden
jij bent de droom van vele mensen
die zich rondom schoonheid wensen
maar voor de effecten zijn bedacht
je weet het nooit wie nu weer lacht
maar ik alleen raak je van binnen
ik hoef mij daar niet op te bezinnen
je bent mijn droom van rozen rood…