6020 resultaten.
11
gedicht
4.0 met 5 stemmen
12.615 Hard gevochten, toch verloren.
Ze doet de roodgloeiende schoenen aan haar voeten
en ze danst, danst, danst
met alles wat ze heeft,
met gloeiende schoenen blijft ze dansen
alsof ze sneeuw wil vertrappen.…
Hoe doof is de wereld
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
524 die hoogtij viert
daar waar vrede geen grondrecht is
maar een woord op een stuk papier
waarvan de waarde allang verstreek
hoe blind zijn wij, die onze ogen sluiten
voor een hele generatie wiens leven
voor altijd getekend zal zijn
doordrenkt van bloed, regeert de angst
die kinderen volwassen doet ontwaken
ontslaan wij ministers over verloren…
Karakterschets
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
423 Allah, noem maar op
ik zal je opzuigen als brandend gras,
de hitte van zand, een stervende oase,
humor en impotente gekte, want
de wal is verder dan ik dacht,
het is een verzameling vol
ontoereikende sporen
al weet ik beter
maar laat me schuilen in je heilige Walhalla,
tussen je benen breekt de zweefmolen in tweeën
en ben ik als verlorene…
Volmaakt?
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
552 onvolmaaktheid te mogen leven met de pijn,
gereinigde zuiverheid uit de bron van wilde regen
voedsel voor de zintuigen niets te missen maar
niet alles te moeten begrijpen, haar schoonheid in
armoede te laten rijpen, de houdbaarheid te zien
in het goudgeel koren, de aren onscheidbaar tot
aan het kaf niets van hun eigenschap hebben verloren…
missen
hartenkreet
3.7 met 9 stemmen
1.696 hij daar herstelt om nieuwe kracht te winnen
en er is blijkbaar geen vervanger voor zijn kunst te vinden
die dagelijks een vrolijk vers en licht gelijk een hinde
uit zijn verborgen dieptes rammelt en dat mededeelt
op deze site in Adriaans geliefde evenbeeld
dus blijft het wat het pretsonnet betreft nu nog behelpen
en trachten we al die verloren…
Nee
gedicht
4.8 met 124 stemmen
11.111 wij gaan godverdomme geen lijkrede schrijven voor elkaar
met grinnikende anekdotes, pijnlijke verzwijgingen
de elegie van weer gevonden, later toch verloren maar
wij laten ons niet kisten, het was een GOED leven
dat wij gaan begraven met een MOOIE begrafenis, nee
grijnzend groeten wij elkaar tot de volgende reünie, bij wie
maar niet bij ons, wij…
een normaal leven
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
840 Honderden families
verloren hun vriend, vader of kennis
door deze blinde haat.
De angst mag ons niet gevangen houden.
We mogen het de terroristen niet gunnen.
Nooit zullen we weten waarom zij ons zo haten.
Wij pendelaars, citytrippers, gewone mensen
onschuldig reizend door het leven van elke dag.…
het beest
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
589 rondhangen en bemerken
weigeren naar huis te gaan
niet meer op je benen kunnen staan
moe zijn van dat zo gezegde werken
het beest kwam boven en blijft drijven
zinloze gesprekken, verloren dromen
moeilijk daar nog doorheen te komen
de duivel heerst, laat onrust verschijnen
een cafeetje hier of een taverne daar
wat jenever en wat glazen bier…
Gebed voor mijn dochter
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
536 O, God, U weet hoe mijn dochter is
Dat ze niet meer naar mij wil horen
Mijn woorden gaan bij haar verloren
Dat stemt mij tot grote droefenis.
Ze gaat steeds maar haar eigen gang
Ze is zo moeilijk en zit in de pubertijd
Ik heb al zo vaak om haar geschreid
O, God, houdt haar vast, ik ben zo bang.…
voorstad
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
521 dun bevolkt, men wijt dit
aan de tijd van het jaar, die nabeschouwt
als nabijgelegen vloedlijnen
we zien wisselende, snel op elkaar volgende buien
voorgekookt uit bipolaire windrichting
verhoudingen verruwen door plotselinge hagel
in matige tot sterke bewoording
deze wijk kent buurtpreventie, er is
cameratoezicht, zo gaat niets verloren…
Kwetsbaar
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
582 onverbloemd en vrij vertoon
pijnlijk aan het licht kan brengen
waarin ik diep te raken ben
zing niet graag in ondertonen
van versluierd honen en betreuren
wil naar boven kunnen brengen
waar ik voor sta, mij in herken
mijn stem laat zich graag voluit horen
tegen alle wreedheid en geweld
waar wij in angst voor schuilgaan
en schoonheid in verloren…
Heimwee naar teruggaan in tijd
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
502 Moed is niet verloren valt dagelijks
te horen, dromen zijn niet verstomd.
Geuren van bramen sieren nog je mond.
Je ogen stralen, je kijkt naar je kroost
verpoost moe minutenlang zonder einde
of begin bij die ene zin, ja houden van.…
De bevrijding
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
651 Miljoenen hebben dit ervaren
Toch verloor Duitsland de strijd.
Nu 73 jaar vrijheid gedenken
Dat er nooit weer oorlog zal ontstaan
Moge God ons blijvende vrede schenken
Zodat wij veilig verder mogen gaan.…
Een paar opmerkingen
gedicht
3.0 met 2 stemmen
5.440 Laag op laag
geordend: eerst het gras, dan de grond,
eerst de grond, dan de kast, eerst de grond,
daaronder strijdhelmen, houten bedden
dan de grond, daaronder een verloren
boerenhoeve ten slotte een aan de god
geofferde hond.
De estafetteknoken die naar ons wuiven.…
We zijn zand
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
407 Ik heb die behoefte verloren.
Ik word niet opnieuw geboren.
Er rest haast
niets meer
van het zand des tijds.
Haar korrels
zakken in vergetelheid.
We zijn even.
We noemen het leven.
Het schuurt langszij.
Scheurt het wezen
tot het besef voorbij.
.
We bestaan
tot we vergaan.…
Louteringen lonen.
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
729 Gesmeekt en oh zo vaak gebeden
Opgesloten in zielige barre toren
Net niemand bleek me nog te horen
De vuisten bloedend geslagen
Zombie die nog slechts kon ademhalen
Sidderend in mijn pikzwarte hel
Verstikt in eigen schril gejank
Beneveld door een muffe stank
Beethoven zonder klank
HIJ haalde me uit de diepe put
Pasje per pasje verloor…
Mijn opgespoten land?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
452 Dit zal de einde van mijn wereld
zijn, sluimerend en ontraadseld
in heimelijke trouw naar wat
vertrouwen gaf in een verloren
strijd, ontleent aan een herinnering
kijkdoos door een kinderraam wat
rest als vroegste grens, de tijd
ploegt de voren vlak in de muizentrap
van leven, elke dag draagt vroeger
sporen in een nieuw begin.…
Geraakt.....
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
564 Zijn beide oogjes staren
twee handjes in zijn schoot
verdrietig geraakt zonder gebaren
zijn blik zo goed als dood
onderweg heeft hij zijn kindzijn verloren
al had hij geen deel aan deze strijd
zijn wanhoop is geluidloos te horen
je "voelt" de pijn in het leven dat hij lijdt
zijn wiegje stond op de verkeerde plek
geen dag geleefd zonder…
Open en onvoltooid
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
422 een naamloos
en eenzaam kind wat ik niet ken, in
het idioom van het leven is het moeilijk
in te schatten op welke oprechtste
schouder je het tehuis van weemoed vindt,
Gun mij de energie, er bestaat geen
wereld zonder droom, sterk of broos
in eigen wetten wint de dood als groter
aandeelhouder in de nog te spelen tijd lijkt
niets verloren…
De regels van het spel?
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
477 poten
in de vloeibare lucht, witte
gedachten blijven achter in
veren als ze zijn vertrokken
in een houten lijst gevat ,
gelijst in een kwatrijn, de
gekromde tijd verschuift,
de wereld wankelt op z’n
poten tot een zonnestraal
hem vindt, een streepje
licht in de laagste stand
wat eerder werd gezaaid,
neemt z’n tijd, is niet verloren…
Wederkeer
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
529 Tot wederkeer gedoemden
in tijdelijk bestaan
in vederzacht omhulsel
hebt gij uw plicht gedaan
De liefde te ontdekken
te leren tot uw dood
maar hij liet u verrekken
van dauw tot avondrood
Verdorven goddeloos
van god los en van wereld
meneer pastoor werd boos
verloren reddeloos
O god zijn wij verdoemden
altoos in wederkeer
is '…
75 jaar Holocaust 2020
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
561 Ik ben weliswaar vlak na de oorlog geboren,
toch heb ik spoedig mijn kindervreugd verloren.
Hoewel mijn ouders er het zwijgen toe deden,
voelde het kind in mij dat ze hadden geleden.…
recht uit het hart
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
544 met altijd ter bemoediging
de zweem van een glimlach
om de hoeken van haar mond
staat zij dag en nacht klaar
met soms de ogen klein
van steeds vaker overgeslagen
de slaap die rust moet geven
blijft zij zorgzaam wakend
in stilte huilt het lief hart
de tranen die roodomrand
haar ogen schaduw geven
als de strijd verloren wordt
kalmerend…
zorgeloze zomer
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
454 lange adem, diepe zucht
het is nog benauwd
er wordt gerouwd
we raken aan
met koude huid
hartverwarmend is elk geluid
“het loket gaat nog niet open”
er staat een lange rij
anderhalve meter zij aan zij
de hulpeloze troosteloze
de “ goddeloze” boze
een verloren zaak en handel
er is geen voorrang
wachten duurt lang
iedereen is even…
1 persoon de winkels in
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
474 De moeder blèrde ‘t was meters weg te horen
kom hier naar kind, luister nou
maar als moeder als dat zelf gedaan had:
was de drogist nu niet voor iedereen verloren!
De moraal: ga alleen boodschappen doen
en niet met je hele gezin!…
Buurt
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
465 Alles wat puur is gaat verloren
mensen manipuleren
is het niet met woorden
dan met cijfers
getallen, geld en macht
in jouw spelonken
is er een buurt te leven
voor het bestaan
een bijzonder relaas
communicatie vloeit samen
via goedgevulde brievenbussen
in donkere afgeladen kroegen
waar het blond schuimend bier
op bloemen,…
In dubbel meerfoudt
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
603 Subtitel: Aderlating
Tijden veranderen met jaren die slijten
Ware liefde ebt weg, stabiliseert zich of gaat verloren
Degene om wie je geeft, van wie je houdt, wil jij slechts nabij
Lanterfantend, liefde gevend tot werkelijk de tijd dat je niet meer bestaat
Daar bloed zich vermenigvuldigde in dubbel meerfoudt
Met prognoses houd ik mij doorgaans…
Zeven ?
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
466 gloort, in zeven uren
waarin je niet kon wachten
op zeven warme harten,
die bruisend ontsponnen
om zeven dromen te behagen
even zovele tranen verwelkt
van zeven rozen, één voor
elke eenzame nacht gekozen,
zoektocht langs de zeven
doornen, wadend in zeven
druppels bloed, door de
Melkweg van de zon
zich een weg te wanen
in zeven verloren…
De zeester
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
590 Er is een zeester diep in de zee
Je zult hem af toe zien
Als die komt boven drijven
Eerst durfde hij zichzelf niet te laten tonen
Aan de oppervlakte van de zee
Het was daar voor hem te heftig en te druk
Door de golven die langs hem heen gingen
Te diep in de zee was hij verborgen
Door een storm was hij bijna zichzelf verloren
Dat hij dacht…
Een goede gave...
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
610 Het echte leven ging verloren,
door het eten van een gestolen vrucht.
Met als gevolg dat de hele mensheid
onder het doodsoordeel kwam te staan.
Tezamen lijdt en tezamen zucht.
God biedt ons leven aan.
Heeft de mens het niet gehoord?
O ja, wel degelijk, luister maar.
Het geluid klinkt overal op aarde.
heel duidelijk en klaar.…