8157 resultaten.
Onrustig is ons hart
netgedicht
4.0 met 13 stemmen
955 Onrustig is ons hart,
maar hoop is nooit verloren,
een mens wordt nieuw geboren,
onrustig is het hart.…
Che?
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
863 op het bord
eenzame gitaren snaren
over melancholie en rust
die berust in de ondergang
van stukjes vlees en bot
de onaanraakbaren aangeraakt
een hoofd vol verwondering
verzet in hogere versnelling
raast de woede door het lijf
met achterlating van de vrede
die geen rede blijkt te zijn
maar een juk van zonder geld
ben je maar een arme mens…
de poes van de buren
netgedicht
3.3 met 12 stemmen
746 wordt het nog wat, zo denk ik als mijn
gedachten alsmaar springen van de hak
op de tak, van oppervlakkigheid naar
ongeschreven dieptes en bij vlagen
de werkelijkheid onhandig raken
het is altijd wel iets zo is gebleken
omdat links of rechtsom de mens
zijn bestaan verbeeldt in maten en graden
en ontegenzeglijk zichzelf vergelijkt
met…
Zomaarcafé
gedicht
4.4 met 399 stemmen
8.748 ik ben de jonge Marokkaan
en zijn anderstalige gedachten
Het van vroombloed kleinerwordend
zitbeeld in mijn vader
en moeder herinnert mij
steeds marginaler aan mijn stamland:
rotshol sinds ik hier gewoon ben
Let niet tweejaarlijks in de zomer
maand van kleine betekenis
strand oranje parasollenbezaaid
en duizenden ouders
die menen…
Roman in twee vensters (2)
poëzie
3.7 met 12 stemmen
2.384 Waar sedert lang geen mens meer gaat.
----------------------------------------------
uit: Vermoeide jeugd (1922)…
En dan nu
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
747 Heel af en toe beseffen we het even:
je hebt alleen maar nu
om liefde aan een mens te geven.…
Zoek mij niet
hartenkreet
3.8 met 13 stemmen
1.440 niet op plaatsen
van verdriet en pijn
Zoek mij niet in de schaduw
of in de donkere nacht
zoek mij niet in open velden
of plekken van onmacht
Maar zoek mij in het licht
zo helder van geest
vind mij in stille harmonie
waar je nog nooit
met mij bent geweest
Ik laat me wel vinden
door liefde omringd
in grasgroene weiden
waar ieder mens…
Dommepraat
gedicht
2.5 met 203 stemmen
60.668 Een mens wordt wel eens moe van het gedram
waarmee zo’n boek de mensheid wil gerieven.
En dat geldt idem dito voor de beelden
waarmee de televisie ons ontwricht.
Met uppercuts slaat zij de ogen dicht
van wie zich bij Mies Bouwman niet verveelden.
Natuurlijk is dit dommepraat. En rechts.…
Besluit
poëzie
3.4 met 11 stemmen
2.898 Bij haar werd droefenis en lijden logen;
Mijn mond moet dus bekennen, wat ik meen:
't Is, dat ik mij, toen me oog en lach bewogen,
Als een, die doet, hetgeen hij doen moet, scheen.
Zij, in wier harten 't haten zich verhief,
Zij zeggen, dat zij haten..., zo ze oprecht zijn;
Zou ik mijn liefde haar dan niet belijden?…
ONZICHTBARE MUREN
hartenkreet
2.7 met 14 stemmen
1.718 Maar achter dat witte masker
zit een mens van vlees en bloed
die is gevlucht in zijn verdriet
en tranen heeft in overvloed.
Want achter die schmink op zijn gezicht
schuilt een droevig persoon
die zijn ware aard niet laat zien
mime spelen is voor hem zo gewoon.…
verscheiden
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
1.587 met leedwezen deel ik u mede
ik zeg u gewoon
dat vredig van ons is heengegaan
dat jij bent overleden
met grote dankbaarheid
ach, gewoon normaal
zullen wij je gedenken
je was een kort verhaal
je was een liefdevol mens
een egotripper voluit
altijd stond je klaar
het interesseerde je geen fluit
een leegte laat je achter
nou ja, vooral…
vergankelijkheid
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
2.136 verspreidt van vèr
onaantastbaar schijnend voor verval en dood
zie ik een glans, die ons na lichtjaren bereikt
wellicht gebroken in het tijdsgewricht
eeuwigdurend, zoals het hier op aarde lijkt
een vast punt van duurzaam schijnend licht
licht, dat misschien al lang niet meer bestaat
want wat wij zien, ligt buiten ons bereik
geen kans dat dáár een mens…
lucht en licht
netgedicht
3.4 met 11 stemmen
755 kijk toch om je heen
en zie mijn geest
dralen en verdwalen
hij gaat en komt
en laat je verhalen
van verborgen schoonheid
van lucht en licht
van lach
van zucht en zicht
hij neemt je mee
naar hoge toppen
geregeld naar
onbekende floppen
maar meestijds
naar warmte en lief
zo diep en graag
in zuiver gerief
zweef mee, mijn mens
drijf mee…
Over oude en nieuwe paden (Stappenteller 5) nieuwe versie
netgedicht
3.3 met 9 stemmen
805 na flinke storm is uitzicht beter,
het onkruid weggewerkt
ik kan de oude landweg gaan
met kuilen waar verdriet blijft staan
het oog verblind door tranen
of kies ik voor de verre droom
wegwijzers dwalend uitgezet
vanuit mijn koud en eenzaam bed
waar ik zijn warme adem meen te voelen
mijn hart weer op een kier gezet…
ZAKENLIED
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
959 Oh, zakenlied, dag zakenlied
gij die den mens zo vaak verdriet
met handel, wandel, geld en goed
van harte zijt gij hier gegroet.
De kunst van kopen en verliezen
doet uw vaak valse tanden kniezen
en winst in geld en rendement
verandert u in een serpent.…
verre reizen
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
764 ik wandel door het park
ontmoet hier mijn wereld
reis zo door jou en mij
naar ver en diep
van eindig en onbekend
over dwaalwegen en uitzicht
het heelal wordt hier verkend
een zwaan drijft voort
ogend naar haar kroost
overziet dat wat moet
omdat het zo hoort
ik heb weet van verre landen
zie daar de mens
ontmoet hem in zijn tuin
vraag…
Verloren jaren
netgedicht
2.5 met 8 stemmen
2.965 Jou had aan het einde niet verwacht
Oma misschien, of tante Mien uit Schagen
weet je nog wel, dat mens had dertien blagen
en die verschaalde paardenhinniklach
waarmee ze als een harp zou schallen dat
het Godvertyfus tijd werd Jezus Mina
dat ik mijn smoelwerk eens kwam laten zien ja
en hoe ze dan ontroerd zou laten vallen
terwijl ze vol met…
dichtersleed
netgedicht
4.6 met 10 stemmen
649 ik schrijf voor een publiek dat niet bestaat
aan wie moet ik mijn dichtkunst etaleren
en erger nog ... wie zal applaudiseren
gelooft u mij, ik ben ten einde raad
geen mens wil op mijn werken reageren
ik schrijf voor een publiek dat niet bestaat
het maakt me boos, verdrietig, obstinaat
mijn dagen zijn gevuld met prakkizeren
wie laat zich…
-Omdat alles voorbij gaat -
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
1.026 Hier op de zoveelste verdieping met uniek uitzicht
boten varen als wolken, het water als lucht
en de mens is als vis geboren.…
zij komt niet dichterbij
netgedicht
3.4 met 9 stemmen
703 daar roept zij mij nader
een fee in blauw gehuld
kom, lijken haar lippen te zeggen
ik, ja ik, ben met jou verguld
hoezeer ik ook mijn passen
wil versnellen
en mijn armen nog verder
doe strekken
zij komt niet dichterbij
ik schijn aan de grond genageld
alsof het ongekende mij wil kwellen
een teloorgang van zwijgend verlangen
een mens…
een regenboog van tranen
hartenkreet
4.0 met 6 stemmen
2.153 herkenden mij als lege huls
schonken mij woede en verdriet
jaloezie en toch ook wat haat
vreugde, zelden uitgeblust
en lust en rust voor mij intens
gevoelens, maalstrom van genot
een regenboog van tranen
als de waterlijn mijn voeten kuste
verdwaald, een eenzaam golfje
het drong langzaam tot mij door
die stemmen maakten mij tot mens…
poëzie kan lekker zijn
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
1.007 leuk is de mens
achter de poëzie
meteen te herkennen
voor het waarmerk
van het kunstwerk
in geur aroma smaak
gelijk bij mariakaak
de echte Verkade
nog appetijtelijker kan ook
men dressere het gedicht
op de tong voor de smelt
tot er engeltjes zeiken
en u zonder te kijken
vers kunt benoemen
als kers marjolein of savooiekool
braam…
ergens tegen gekant?
netgedicht
1.3 met 3 stemmen
570 de kronkels van een kant
mochten ze nog gerechtigd zijn
helpen niet iedere mens
uit zijn kleine vreemde wereld…
Mijn hemel
netgedicht
4.2 met 13 stemmen
981 soms zou ik naïef
uit dit keurslijf willen treden
even weg van dit heden
waarin geen vreugde leeft
ver van de beslommeringen
het voortdurend dringen
opgaan in een lichter bestaan
voorzien van heuse keuzes
geen dwaze eisen voor een baan
en druk om te presteren
geen gevechten voor erkenning
een volwaardig mens te zijn
begiftigd weten…
de pessimist
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
565 draaiende bol
draaiende, draaiende
als nooit tevoren
en ik ben een grinnikend
paard enigszins gestoord,
verstoord geraakt
de lichtgevende bol
maakt me dol
maar ook het donker,
ik sta hier vreemd voor je
shag-rokend
de biologica proevend
en slurpend het water en
de aarde die vreemd voor
me, wreed voor me is en
de mens…
tragiek van een dichterskind
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
533 zich met haar voeten
aardend uit haar bladzijde
haar vel verschrompelt naar de rand
op het boek wil ze vloeien
gelezen worden om nog eens
een vermoeden van een leven te voelen
zij is het kind van een dode dichter
reeds lang vergeten
sinds de schimmel aan het papier
begon te knabbelen
maar ze is daar wachtend op tijden
dat het de mens…
De schepping
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
713 Wie raakt niet diep onder de indruk
Van wat God, de Heer geschapen heeft
De mens, de dieren en alles wat leeft
Bloemen, bomen, groot of klein van stuk.
Het is niet te bevatten, Gods grootheid
Dat Hij alles zo wonder mooi heeft gemaakt
Zodat men hier nooit op uitgekeken raakt
Alles getuigt van Zijn grote majesteit.…
richtkracht.
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
539 alweer een mens gered.…
Borderline
hartenkreet
3.4 met 7 stemmen
1.213 Ze is niet eng, ze is gewoon zoals ieder mens
heeft alleen wat moeite met al haar emoties..…
Het Spinozahuis
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
574 Denken dat onderdak
geeft aan spiritualiteit
de atheïst mag ook
wakker worden in mij
het vrije denken als
warm verlicht wonen
in een veilig huis
zo spreek je nog steeds
zonder autoriteit
wijst een weg naar
kennis en geluk
zo veelkleurig en
seculier als we nu zijn
komen we in bloei
in denken voelen
handelen spiegelen we
mens…