Alle inzendingen over mens

8157 resultaten.

Sorteren op:

Onrustig is ons hart

netgedicht
4.0 met 13 stemmen aantal keer bekeken 955
Onrustig is ons hart, maar hoop is nooit verloren, een mens wordt nieuw geboren, onrustig is het hart.…
Adeleyd28 augustus 2008Lees meer >

Che?

netgedicht
2.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 863
op het bord eenzame gitaren snaren over melancholie en rust die berust in de ondergang van stukjes vlees en bot de onaanraakbaren aangeraakt een hoofd vol verwondering verzet in hogere versnelling raast de woede door het lijf met achterlating van de vrede die geen rede blijkt te zijn maar een juk van zonder geld ben je maar een arme mens…

de poes van de buren

netgedicht
3.3 met 12 stemmen aantal keer bekeken 746
wordt het nog wat, zo denk ik als mijn gedachten alsmaar springen van de hak op de tak, van oppervlakkigheid naar ongeschreven dieptes en bij vlagen de werkelijkheid onhandig raken het is altijd wel iets zo is gebleken omdat links of rechtsom de mens zijn bestaan verbeeldt in maten en graden en ontegenzeglijk zichzelf vergelijkt met…

Zomaarcafé

gedicht
4.4 met 399 stemmen aantal keer bekeken 8.748
ik ben de jonge Marokkaan en zijn anderstalige gedachten Het van vroombloed kleinerwordend zitbeeld in mijn vader en moeder herinnert mij steeds marginaler aan mijn stamland: rotshol sinds ik hier gewoon ben Let niet tweejaarlijks in de zomer maand van kleine betekenis strand oranje parasollenbezaaid en duizenden ouders die menen…

Roman in twee vensters (2)

poëzie
3.7 met 12 stemmen aantal keer bekeken 2.384
Waar sedert lang geen mens meer gaat. ---------------------------------------------- uit: Vermoeide jeugd (1922)…

En dan nu

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 747
Heel af en toe beseffen we het even: je hebt alleen maar nu om liefde aan een mens te geven.…

Zoek mij niet

hartenkreet
3.8 met 13 stemmen aantal keer bekeken 1.440
niet op plaatsen van verdriet en pijn Zoek mij niet in de schaduw of in de donkere nacht zoek mij niet in open velden of plekken van onmacht Maar zoek mij in het licht zo helder van geest vind mij in stille harmonie waar je nog nooit met mij bent geweest Ik laat me wel vinden door liefde omringd in grasgroene weiden waar ieder mens…
Moeke25 januari 2008Lees meer >

Dommepraat

gedicht
2.5 met 203 stemmen aantal keer bekeken 60.668
Een mens wordt wel eens moe van het gedram waarmee zo’n boek de mensheid wil gerieven. En dat geldt idem dito voor de beelden waarmee de televisie ons ontwricht. Met uppercuts slaat zij de ogen dicht van wie zich bij Mies Bouwman niet verveelden. Natuurlijk is dit dommepraat. En rechts.…

Besluit

poëzie
3.4 met 11 stemmen aantal keer bekeken 2.898
Bij haar werd droefenis en lijden logen; Mijn mond moet dus bekennen, wat ik meen: 't Is, dat ik mij, toen me oog en lach bewogen, Als een, die doet, hetgeen hij doen moet, scheen. Zij, in wier harten 't haten zich verhief, Zij zeggen, dat zij haten..., zo ze oprecht zijn; Zou ik mijn liefde haar dan niet belijden?…

ONZICHTBARE MUREN

hartenkreet
2.7 met 14 stemmen aantal keer bekeken 1.718
Maar achter dat witte masker zit een mens van vlees en bloed die is gevlucht in zijn verdriet en tranen heeft in overvloed. Want achter die schmink op zijn gezicht schuilt een droevig persoon die zijn ware aard niet laat zien mime spelen is voor hem zo gewoon.…
Moeke18 juli 2004Lees meer >

verscheiden

netgedicht
3.6 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.587
met leedwezen deel ik u mede ik zeg u gewoon dat vredig van ons is heengegaan dat jij bent overleden met grote dankbaarheid ach, gewoon normaal zullen wij je gedenken je was een kort verhaal je was een liefdevol mens een egotripper voluit altijd stond je klaar het interesseerde je geen fluit een leegte laat je achter nou ja, vooral…

vergankelijkheid

hartenkreet
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 2.136
verspreidt van vèr onaantastbaar schijnend voor verval en dood zie ik een glans, die ons na lichtjaren bereikt wellicht gebroken in het tijdsgewricht eeuwigdurend, zoals het hier op aarde lijkt een vast punt van duurzaam schijnend licht licht, dat misschien al lang niet meer bestaat want wat wij zien, ligt buiten ons bereik geen kans dat dáár een mens…

lucht en licht

netgedicht
3.4 met 11 stemmen aantal keer bekeken 755
kijk toch om je heen en zie mijn geest dralen en verdwalen hij gaat en komt en laat je verhalen van verborgen schoonheid van lucht en licht van lach van zucht en zicht hij neemt je mee naar hoge toppen geregeld naar onbekende floppen maar meestijds naar warmte en lief zo diep en graag in zuiver gerief zweef mee, mijn mens drijf mee…

Over oude en nieuwe paden (Stappenteller 5) nieuwe versie

netgedicht
3.3 met 9 stemmen aantal keer bekeken 805
na flinke storm is uitzicht beter, het onkruid weggewerkt ik kan de oude landweg gaan met kuilen waar verdriet blijft staan het oog verblind door tranen of kies ik voor de verre droom wegwijzers dwalend uitgezet vanuit mijn koud en eenzaam bed waar ik zijn warme adem meen te voelen mijn hart weer op een kier gezet…
annabel21 september 2008Lees meer >

ZAKENLIED

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 959
Oh, zakenlied, dag zakenlied gij die den mens zo vaak verdriet met handel, wandel, geld en goed van harte zijt gij hier gegroet. De kunst van kopen en verliezen doet uw vaak valse tanden kniezen en winst in geld en rendement verandert u in een serpent.…

verre reizen

netgedicht
3.4 met 8 stemmen aantal keer bekeken 764
ik wandel door het park ontmoet hier mijn wereld reis zo door jou en mij naar ver en diep van eindig en onbekend over dwaalwegen en uitzicht het heelal wordt hier verkend een zwaan drijft voort ogend naar haar kroost overziet dat wat moet omdat het zo hoort ik heb weet van verre landen zie daar de mens ontmoet hem in zijn tuin vraag…

Verloren jaren

netgedicht
2.5 met 8 stemmen aantal keer bekeken 2.965
Jou had aan het einde niet verwacht Oma misschien, of tante Mien uit Schagen weet je nog wel, dat mens had dertien blagen en die verschaalde paardenhinniklach waarmee ze als een harp zou schallen dat het Godvertyfus tijd werd Jezus Mina dat ik mijn smoelwerk eens kwam laten zien ja en hoe ze dan ontroerd zou laten vallen terwijl ze vol met…
WOLF5 mei 2006Lees meer >

dichtersleed

netgedicht
4.6 met 10 stemmen aantal keer bekeken 649
ik schrijf voor een publiek dat niet bestaat aan wie moet ik mijn dichtkunst etaleren en erger nog ... wie zal applaudiseren gelooft u mij, ik ben ten einde raad geen mens wil op mijn werken reageren ik schrijf voor een publiek dat niet bestaat het maakt me boos, verdrietig, obstinaat mijn dagen zijn gevuld met prakkizeren wie laat zich…

-Omdat alles voorbij gaat -

netgedicht
3.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.026
Hier op de zoveelste verdieping met uniek uitzicht boten varen als wolken, het water als lucht en de mens is als vis geboren.…
SVD30 mei 2006Lees meer >

zij komt niet dichterbij

netgedicht
3.4 met 9 stemmen aantal keer bekeken 703
daar roept zij mij nader een fee in blauw gehuld kom, lijken haar lippen te zeggen ik, ja ik, ben met jou verguld hoezeer ik ook mijn passen wil versnellen en mijn armen nog verder doe strekken zij komt niet dichterbij ik schijn aan de grond genageld alsof het ongekende mij wil kwellen een teloorgang van zwijgend verlangen een mens…

een regenboog van tranen

hartenkreet
4.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 2.153
herkenden mij als lege huls schonken mij woede en verdriet jaloezie en toch ook wat haat vreugde, zelden uitgeblust en lust en rust voor mij intens gevoelens, maalstrom van genot een regenboog van tranen als de waterlijn mijn voeten kuste verdwaald, een eenzaam golfje het drong langzaam tot mij door die stemmen maakten mij tot mens…

poëzie kan lekker zijn

netgedicht
3.9 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.007
leuk is de mens achter de poëzie meteen te herkennen voor het waarmerk van het kunstwerk in geur aroma smaak gelijk bij mariakaak de echte Verkade nog appetijtelijker kan ook men dressere het gedicht op de tong voor de smelt tot er engeltjes zeiken en u zonder te kijken vers kunt benoemen als kers marjolein of savooiekool braam…

ergens tegen gekant?

netgedicht
1.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 570
de kronkels van een kant mochten ze nog gerechtigd zijn helpen niet iedere mens uit zijn kleine vreemde wereld…

Mijn hemel

netgedicht
4.2 met 13 stemmen aantal keer bekeken 981
soms zou ik naïef uit dit keurslijf willen treden even weg van dit heden waarin geen vreugde leeft ver van de beslommeringen het voortdurend dringen opgaan in een lichter bestaan voorzien van heuse keuzes geen dwaze eisen voor een baan en druk om te presteren geen gevechten voor erkenning een volwaardig mens te zijn begiftigd weten…

de pessimist

netgedicht
4.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 565
draaiende bol draaiende, draaiende als nooit tevoren en ik ben een grinnikend paard enigszins gestoord, verstoord geraakt de lichtgevende bol maakt me dol maar ook het donker, ik sta hier vreemd voor je shag-rokend de biologica proevend en slurpend het water en de aarde die vreemd voor me, wreed voor me is en de mens…

tragiek van een dichterskind

netgedicht
4.2 met 8 stemmen aantal keer bekeken 533
zich met haar voeten aardend uit haar bladzijde haar vel verschrompelt naar de rand op het boek wil ze vloeien gelezen worden om nog eens een vermoeden van een leven te voelen zij is het kind van een dode dichter reeds lang vergeten sinds de schimmel aan het papier begon te knabbelen maar ze is daar wachtend op tijden dat het de mens…

De schepping

hartenkreet
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 713
Wie raakt niet diep onder de indruk Van wat God, de Heer geschapen heeft De mens, de dieren en alles wat leeft Bloemen, bomen, groot of klein van stuk. Het is niet te bevatten, Gods grootheid Dat Hij alles zo wonder mooi heeft gemaakt Zodat men hier nooit op uitgekeken raakt Alles getuigt van Zijn grote majesteit.…

Borderline

hartenkreet
3.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.213
Ze is niet eng, ze is gewoon zoals ieder mens heeft alleen wat moeite met al haar emoties..…
Hannah4 augustus 2009Lees meer >

Het Spinozahuis

netgedicht
4.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 574
Denken dat onderdak geeft aan spiritualiteit de atheïst mag ook wakker worden in mij het vrije denken als warm verlicht wonen in een veilig huis zo spreek je nog steeds zonder autoriteit wijst een weg naar kennis en geluk zo veelkleurig en seculier als we nu zijn komen we in bloei in denken voelen handelen spiegelen we mens…
Cor van Vliet30 augustus 2009Lees meer >