Alle inzendingen over ver

8947 resultaten.

Sorteren op:

Roosendaal

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 442
In Roosendaal, te ver van de Schelde, leeft men met houterige zwier, geleend van kosmopolieten, die huizen in ’t stationskwartier.…

Ontbinden

hartenkreet
3.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.257
moet nu verder, jij moet verder Hier stopt de weg, eindigt ons pad Nog wat tranen, nog wat strelen Vandaag blijven de ogen nat Hoe is het toch zover gekomen Waarom altijd een eind Wanneer is de twijfel ingeslopen Wat heeft onze toekomstdroom verkleind Opnieuw een relatie ontbonden Geen winnaar, happy end of nieuwe start Wat resteert zijn verse…

Wilde weelde in Leiden

netgedicht
2.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 720
Wie nog denkt wilde weelde kan in de stad kan het in Leiden bewijzen in september vallen daar grote prijzen voor meer variatie volgens plan Meng in je oude teil en schoen kers verse koeienmest met potgrond schrijf op wat er in groeit en uit komt de pissebed zal het goed doen Hoewel ze het liefst zien aanwaaien staat nergens dat je niet…

Stedelijk nat

netgedicht
3.8 met 10 stemmen aantal keer bekeken 732
Omringd door de geur van verse natte straten verdwijnt de droge blues van een te vroege zomer het weinig groen leeft op door wat het kan absorberen te midden van het steen en neergeslagen stof het is stil in de stad een eenzame paraplu haast zich verdwaasd op weg naar onbekend twee verslaafden paffen hun genot onder de brede luifel…

De smaak van geluk

netgedicht
4.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 549
zeg me glimlachte de vrouw hoe proef je geluk de wind bleef even stil, nadenkend plotsklaps scheen de glans van de zon over het water en de wereld die eerst zo kleurloos leek veranderde voor haar ogen zilver en goud weerspiegelde zich golvend toen sprak de wind geluk proeft als een zacht gekookt eitje op een knapperig vers broodje en de…

Fictief?

netgedicht
3.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 538
Onafhankelijkheid ingebed en gewend aan ruimtelijke vrede, verlaat me op de dictie van de rede,wordt een beoogde zekerheid een louter relatief begrip, één door angst gevangen fictie,ver van het beoogde doel van zelfvertrouwen,geeft een misplaatst gevoel van verworvenheid in een begrensde duurzaamheid.…
pama4 juli 2010Lees meer >

dartelen en dwalen

netgedicht
3.7 met 23 stemmen aantal keer bekeken 801
ik kan mensen liefhebben zomaar omdat ze me veroveren ontvangen met één woordje, wereldgroot meer is er niet nodig om een leven na te laten ver weg van het evenwicht der grenzen ik kan uit dat woord geboren worden, vogelvrij vol van ongeduld weergaloos stralen in de welving van beminnen als de zee rondreizen zonder regen uit te vegen…

verlangen naar het verre onbekende

netgedicht
4.4 met 17 stemmen aantal keer bekeken 500
soms verlang ik stiekem naar het verre verre onbekende hier ver vandaan, waar een nieuw avontuur op mij staat te wachten, want ik wil geen standaard leven wat zich hier elke dag weer afspeelt als een dia van een film.…
MiTcHeLL8 augustus 2010Lees meer >

Verschuilen

hartenkreet
2.4 met 10 stemmen aantal keer bekeken 4.121
Achter die grote zonnebril Verschuilt zich een wereld vol verdriet Waar die gevoelens vandaan komen Begrijpen de meesten niet Hoe de wereld veranderde in de hel Positiviteit en negativiteit in duel Alle zekerheden die er waren Zijn weggespoeld, ver weg van haar Nu, in onzekerheid, niet meer wetend wat ze voelt Vinden anderen haar soms raar…

Een dagje wad,

netgedicht
2.8 met 10 stemmen aantal keer bekeken 582
de zee waant zich alleen, dezelfde kinderen hand in hand, maar anders, wikkend en gewogen op het inwaarts land, blootgesteld aan kritisch zand, daarboven de zeewolven, grijs van de tijd die wij beleven, tot onze spijt niet van de dood ontheven, was het om het tij te zien keren in het aards gewoel, zo nu en dan een gedicht is ver…
pama18 oktober 2010Lees meer >

Kapot kompas

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 611
Deze tocht door de duisternacht voert langs vreemde gewoontes mijn voetafdrukken mijden het woordenballet, dat je voor me uitlegt alsof mijn wichelroede niet deugt in deze danszalen van vreugde is de liefde slechts een schaduw die met je mee danst op de muziek van schimmen die trommelen voor vrede omdat de dood nog ver weg lijkt en soms…

Vleugelslag

gedicht
2.3 met 58 stemmen aantal keer bekeken 16.325
Veren op de steunzool van het water. Liggen op het water. Zwemmen is loslaten, drijven, meegaan met de stroom. Maar wat is vliegen? Vliegen is dit alles niet. Vliegen valt niet te leren. Je kunt het of je kunt het niet. Alle vrouwen kunnen het. Ze zijn het soms vergeten.…

Tracébesluit

hartenkreet
2.7 met 10 stemmen aantal keer bekeken 2.885
In deze chaos overweeg ik met de dag Als een herboren besluit Bij het korte eind van gaan Omwikkeld er wat Een toestand van begaan Een pakketje als sneeuw voor de zon Een tracébesluit Dat zich ontsluit Omsloten met een strik Is in deze afsluiting van het jaar 2010 begonnen Met veel schik Ruimt het zo lekker op En is de wens ver ten top…

Spreeuw

netgedicht
3.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 595
Ver boven Utrecht vliegt een massa spreeuwen Een wonderschone vlinderende vlucht Strijkt neer en schiet dan plots weer in de lucht In elke boom een koor van schelle schreeuwen Maar mus en merel vinden dit te zot De vogels pleiten voor een vliegverbod. ---- De lucht boven de wijk Hoograven in Utrecht is het toneel van…
trawant10 maart 2011Lees meer >

Verbroken verbinding

netgedicht
4.3 met 12 stemmen aantal keer bekeken 592
en de nabijheid verbasterd in afstand, hardnekkig vol vlekken blind en doof de taal ooit zo aanvullend gesproken verstompt en spuugt bitter gaten in de huid –versplinterd daar hun vogels de vleugels trachten te verbinden ontrafelen zij, de primitieve warhoofden de zwachtels van hun zuigelingen naad voor naad, opdat zij de veren…

Aan een draad hangen

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 531
Ik hang maar wat op de bank, ben ver- legen met mezelf, ik die jou heb misleid moet weer opnieuw beginnen, de draad weer oppik- ken en naar je toegaan, al weet ik niet waar-…
c. paris30 april 2011Lees meer >

Slapende vrouw

poëzie
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 3.548
peluw — en dekens die haar slaap bedekken welven het maanlicht tot een landschap, een keten die zijn tere bekkens van zilverglans doet overstromen — hoe lieflijk droomt het hoofd daarboven: de mond, die vlinders niet zou wekken is vaag geopend en de ogen die overdag het leven vingen liggen behoedzaam nu geloken tussen de ijle zwarte veren…

Overpeinzingen

netgedicht
3.9 met 9 stemmen aantal keer bekeken 560
Hoe kan ik jou ontmoeten als je ver weg bent niet in afstand maar in denken? Hoe kabbelend dit leven als het donkere water steeds weer anders.…

Welterusten

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 793
Bij Tess. 4 vers 13 tot 18. Geschreven voor mijn schoonmoeder die 10 dagen later, op 25 juni 2011 is overleden.…

In limbo

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 508
Als achter ons de poorten sluiten strijken we neer een ieder zwijgend het stroeve licht ons lot beklijvend in dit godverloren oord we trekken soep van oude botten staren elkaar in starre ogen het is alsof wolken vonken stelen uit onze kruinen, wijd geopend weigert de nacht de zucht naar sterren en sterven gebeden op dansend vuur van vers…

Engelenhart

netgedicht
3.9 met 20 stemmen aantal keer bekeken 1.611
Voor Hilly Nicolay Stil en zuiver uit de zachtheid van een bloemenkraag ontloken lok jij de vlinderende dag van ver Waar het nectar op romige lippen glinstert verzadig jij als hongerende harten zich in jouw tuin op bladgoud neer vleien Engelenhart en edelsmid bewonen jouw hemelse gedachten en toveren het onoverwinnelijk…

Het dodenlied

netgedicht
4.0 met 8 stemmen aantal keer bekeken 691
Herkende het dodenlied niet aan het vallen van de bladeren was voor mij iets tijdloos verbonden een gevoel zonder heen gaan van dromen ik dacht ook niet aan jouw stem toen ik iets hoorde in de wildernis was er heel ver weg liefde een echo van stilte in een droom herinnerde mij geen enkele noot of muzikaal verlangen toen je nog naast me…

opkoppig huis

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 669
dom dommer domst een sigaret plant je in verse aarde hark gelijk mij toupet maar waar is mijn bed? ik wil naar bed, mama?…
enrico22 april 2012Lees meer >

Ode aan de zomer

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 807
saffraan kleurt de oogst van zonnebloemen de geur van nootmuskaat doet je naar huis verlangen ver weg in warme regens van salamanders, zeg je dronken van het land, het koren de bloemenhuid in Pruisisch blauw in de toppen van de bomen zie ik je wolkenkruin je voeten dansend op de golven ga oogsten, het koren is rijp kinderen…

HEEL DICHTBIJ

hartenkreet
5.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.569
Ik weet zeker, dat je terugkomt het is geen droom maar werkelijkheid hoe ver je ook weg bent ik voel je heel dichtbij zou het woensdag of zaterdag zijn zal de zon schijnen of de regen plenzen bij jouw terugkeer doet dat er niets toe dan jubelt alles en branden er veel kaarsen het mag dus ook ´s nachts zijn geen enkel probleem, ik zal niet…
Hans Uding22 augustus 2012Lees meer >

De laatste brief

gedicht
3.5 met 10 stemmen aantal keer bekeken 29.116
Er viel een vogel die geen vogel was Niet ver van hem tussen de warme kruiden En hij werd niet meer wakker want het gras Werd rood, een ieder weet wat dat beduidde. Het regende en woei. Toen herbegon Achter de grijze lijn der horizon Het bulderen – goedmoedig – der kanonnen.…

VERGANKELIJKHEID

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 584
en dan valt zacht de adem van de nacht als een deken om je heen terwijl je tracht de splinters van je ziel weer aan elkaar te lijmen smacht elke vezel in je vege lijf naar een vleug erkentelijkheid teken van herinnering aan een ver vervlogen en te vlug verdampt roemrijk verleden nog sta je triomfantelijk kantelen van je vervallen slot…

Joerten op de Mongoolse steppe

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 629
Soms ligt mijn hart gesterkt, maar verward achter de einder Echt heel ver voorbij over de grenzen de horizon gepasseerd het leven soms hard Gehard door het leven.…