6197 resultaten.
Nathalie rekent zich rijk
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
787 Nathalie kan dagen tellen
Ze heeft er geen diploma van
Tellen helpt in haar rangen om
met 2 jaar nietsdoen toch 2 ton te vangen
Nathalie is geen gewone sterveling
Ze zit in de politiek
Daar gelden afwijkende regels
Daar verwent de kliek de kliek…
Kraaiennest
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
1.201 effen kon verheffen
tot nu was ze vrij onachtzaam vlak onder me gebleven
telken maal heb ik haar praal in `t scheepsjournaal beschreven
wanneer `k aanschouwde dat ze mij in zeildoek wilde treffen
Zij vergaapte zich ook aan mij, ben ik pas later gaan beseffen
schilderde me af, in overwegend ondermaans gedreven
waar ze wiegende weerspiegelde zichzelf…
grachtengordel in de nesten
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
911 Onrust is nu ontstaan omdat niemand zichzelf herkent in het "sexistisch werkje", zoals oppositieleider Maarten van Poelgeest het noemt. Volkskrant 11 mei 2005, blz. 3…
hij staat in het huis waar
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
1.205 allerhande achterstallige inzichten op te eisen
vreemd gewichtloos weten voor vergeten takken
die gehaast teruggereikt worden aan een stam
geen heeft naar buiten toe een belang
een slinks verwijt leeft even
of het valt terug naar het ongeloof
waarvan het nuchter licht boven de bomen nog leeft
wonderlijk zelfs in zijn eigen verleden ziet hij
zichzelf…
Beladen onderwerp
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
966 Want de kans was veel te groot
dat men het anders uit zou leggen
Ik kon aan niets meer denken
dan aan beladenheid
en hoe dit op te lossen
het onderwerp ten spijt
Ik boog mij over boeken
van Plato tot Piet Puit
Zo`n honderd exemplaren
maar ik kwam er nog niet uit
Het zwaar beladen onderwerp
werd alsmaar niet lichter
Het blies zichzelf…
Weemoed
hartenkreet
4.2 met 6 stemmen
991 Ze zijn volwassen en op "zichzelf",
roepen niet meer "ik moet plassen",
en ik lees niet meer voor.
Ze hebben hun eigen leven en besognes
en 't leven gaat gewoon door.
Datzelfde leven, dat gaat hard,
dat is denk ik de bedoeling ook.…
Goden van de liefde
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
1.072 Geest van de wind beteugel je kracht
zodat je stem door het gras zal fluisteren
en lispelend vertelt van alle wijze verhalen
die je meenam vanuit het verre dwalen,
mijn wachtend oor zal open luisteren
Geest van het water beroer mij zacht
laat je ziel door mijn lichaam stromen
geef me de diepte waaruit jij geboren bent
zodat mijn hart zichzelf…
Ondergaande zon
hartenkreet
4.0 met 8 stemmen
862 wapen, nooit meer kunnen spelen
Een dikke pak sneeuw, sloten bevroren
Een keiharde schreeuw, die niemand zal horen
Statige bomen, bewegend door de wind
Soldaten die komen, onder streng bewind
Vogels die vliegen, hoog in de lucht
Elkaar bedriegen, alleen maar door hebzucht
Kolkende golven, neerkomend op het strand
Mensen als wolven, zichzelf…
Dubbel glas
netgedicht
0.0 met 2 stemmen
2.324 Tv
knipt zichzelf aan vlokjes; je handen omarmen je uitgeperste
schemerogen alsof je vergeten bent te zien
wat er werkelijk scheelt.…
Mijn knuffelbeer, Gijsje
hartenkreet
4.4 met 8 stemmen
1.115 De wind lijkt op zichzelf,
strekt haar armpjes, heel eigenwijs.
Uren aan een stuk
speel ik verstoppertje
op de maan maar Gijsje
krijgt honger en wil slapen gaan.
Door het zolderraam
ziet hij plots een gele banaan.
Zijn buikje gromt zo erg dat
Gijsje niet meer denkt aan de maan.…
de jongen en de dans
hartenkreet
3.3 met 6 stemmen
993 Weerloos in zijn waarde
is de jongen in het huis
aan de Parklaan
somtijds aanwezig
meestal in zichzelf gekeerd
schuifelend en hummend zoekt hij
tastend en luisterend zijn weg
als een dwaallichtje
bestaand tussen mensenkinderen
contact een spook in het
duister
Omzichtig raken warme handen
liefdevol de jongen als het
tijd is om te…
Onaf hankelijk
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
1.300 ze
presteert ze
nu in Zeeuwse gronden
waar ze niet kan wennen
aan de stilte en de afstand
van de polder
Haar hart verlangend
naar de warmte
van haar vaderland
geborgenheid in
mensen die haar taal
verstaan
is ze een jonge vrouw
in een vrij land
onaf hankelijk
Zal ze ooit kunnen
aarden in nieuwe grond
groeien in vrede
met zichzelf…
Nét even voor Kerst.
hartenkreet
3.2 met 11 stemmen
3.523 Er komt een kindje ter wereld en ik voorspel
Het komt voor de Kerst, voor Oud en Nieuw maar het is me
Het kindje wel,
’t lag dwars, ’t lag niet goed. ’t Lag met zichzelf al overhoop
Moest worden gedraaid en dat ging heel goed, zodat moeder
nu alle mogelijke moeite doet, ’t kind geboren te laten worden
Net even voor Kerst.…
Zwarte lelies
netgedicht
3.3 met 11 stemmen
1.046 tot haar stem weerklonk
en de vogels zongen mee
met in haar witte haar
de geur van zwarte lelies
kuste ze hem wakker
het leek een droom
de nacht die volgde
en alles van nadien
tot de lelies verwelkten
alle tonen verstomden
doofden met het vuur
ze wilde afstand
voor tijdelijk
of langer misschien
hij kwijnde weg
ver van zichzelf…
Gescheiden ouders
hartenkreet
2.7 met 12 stemmen
2.740 Wanneer het tussen ouders niet meer gaat,
huilen de kinderen midden in de nacht,
Alles leek zo perfect, maar is ineens gebroken,
Vader dwaalt wat rond en moeder is zichzelf niet meer.…
Onding
hartenkreet
4.7 met 6 stemmen
1.029 distel op
het is van mensen eigen en andersom ook
het verloochent en verdraait en ver maait
soms molen die als enkeling draait
dat ding kan nog duizenden mee slepen
dichters zien het in de wording uit het kleinste ding
alles kan jij er mee verliezen
toch de menselijkheid kan er mee zege vieren
volgens het ding is dat zo één ding
dat zichzelf…
Sophie
netgedicht
2.6 met 7 stemmen
837 Vandaag voelt ze zich iets beter en
ze bekijkt zichzelf in de spiegel
ze is blij, dus wil ze krullen, blond
als die van een kind, dánsend!
Ze zet haar pruik op en glipt in de rol
van het vrolijke blonde kind.
Negen pruiken heeft ze en geen idee
dat ze ooit boeken zal gaan schrijven.…
Zie, eeuwig rustloos...
poëzie
3.9 met 7 stemmen
1.660 Zij wentelt om zichzelf, in kalme trots,
en schijnt in eigen grootheid te bedaren,
maar beukt, in zucht naar 't eindloze opgevaren,
weer 't dreunend strand, àl naar de wil des Lots.…
Vol van genade
netgedicht
3.9 met 17 stemmen
1.395 het engelenkind
middels de duivelse geest die enkel de eigen adem bemint
eer het gras op wortels kan duiden, storten ruïnes nog duizendmaal in
en snijdt het zwaard in gebalsemde fundamenten van pijn en hellegewin
doch allengs in voortgang en licht verval voedt het zoet een teder gevoel
zodat niet de dood victorie kraait maar het leven zichzelf…
terug naar af met jezelf
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
566 paar extra ledematen
kan beschikken
extenties
zoals jezelf online uitsmeren
over een aantal pagina's
die je niet kan onderhouden
omdat je de handen al vol hebt
terugbladerend
om je kern ergens op te slaan
op het punt
dat je naar buiten treedt
kom je jezelf ergens tegen
in het midden
zoals je linkerhand
de rechter nadoet
om zichzelf…
winter van ongenoegen
netgedicht
3.8 met 10 stemmen
708 Het is als een bleke
afspiegeling van mezelf
de einder staat bol wollig
uit het grijswit van zichzelf
collage van bevroren beelden
het huis komt er onder te krommen
ik zou het liefst reepjes trekken
de wilgen en de katten
die de achtertuinen door steken
de ramen betrekken in een damp
binnen ligt alles te tochten in wachtkamers
het ligt…
lykke
hartenkreet
3.8 met 12 stemmen
811 de naam die hij
zichzelf gegeven heeft
verandere hij van remi
naar de nieuwe naam lykke
en de ooit zo gesloten
inzich zelf getrokken jongen
veranderde in een open
maar vriendelijk mens.
(lykke = deens voor geluk, de jongen heeft zijn eigen geluk gevonden nu hij zich niet meer alleen voelt)…
waar jij stond
netgedicht
3.2 met 23 stemmen
695 weide
en achter de bomenrij
het water
waarop jij je ogen rusten liet
als teken naar het onbekende
nog groter dan de diepte en de afgevallen bladeren
die je elk een naam gaf, verward
omdat ze geen antwoord gaven
en je mond meer en meer smaakte
naar aarde
tot steen verweerd, afgesloten
van de jaren rondom de berken
en het zichzelf…
Het punt in de verte
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
648 Starend van het witte papier
naar een punt in de verte
waar het niemandsland begint
kan zij niet kiezen voor een dag
van de beschikbare zeven
kiest ze dan allemaal
op zoek naar de volgende zin
in het zoekend bestaan
in dit land waar ze iemand is
voor niemand behalve zichzelf
waar ze zwijgt in alle talen
zijn er alleen eigen grenzen
die…
Peters' klacht
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
538 zichzelf verliezen
in ogen diep
en heupen wijd
een vol pension verblijf
in aanverwante zielen
waar het menu vertrouwd is
en de taal gekend
kom, laat mij je lichaam breken
ik zal het consacreren
met gepaste tederheid
neem en eet dit lichaam
dat uw milde hand ons geeft
zo simpel is dat
en meer moet dat niet zijn…
LEES COR
hartenkreet
2.0 met 4 stemmen
687 Hij ziet het lijden
en sterven van alle leven
en ook van zichzelf.
Hij hoopt op hemel
van goddelijk genieten
voor ieder ander.
Hij wil jou volmaakt,
gelukkig, al voor je dood,
ook nu je dit leest.
Via computer
poogt hij je te bereiken
en lief te hebben.
Het is zoiets als
het uitgeven van boeken:
ieder kan lezen.…
Een adem, een hartslag,
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
564 De dromen worden wakker
naast zichzelf, wachtend op
een teken, als tweeling uit een
schoot, telen we de eigenwaarde,
gezaaid, geoogst in avondrood.…
Het verhaal...
hartenkreet
4.7 met 11 stemmen
951 Een laatste woord onuitgesproken radicaal,
voelde zich op zichzelf heel alleen,
zonder iets of iemand echt rond hem,
waar was plots zijn heel mooi verhaal ?
In herinnering, vaag, het eerste woord,
zo veelbeduidend in zuivere spraak,
geraakt verder los van 't bewogen pad,
geen bezieling die haar zacht verhoord.…
DE LEYEN
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
457 Het kalme riet blijft zichzelf, kent geen tijd,
toont steeds vreedzaam beschermend aangezicht:
een hecht onderkomen, open én dicht,
voor dieren tot huizen of zwerven bereid.
Zeilen met tastende punten schuiven
behoedzaam ogend tussen eilandjes voort,
als vleugels van traag zwevende duiven.…
Tramonto
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
660 Uitgeput, tot op de bodems van de menselijke
kracht gegaan, strompelt de vuurtorenwachter
in de akelige winter, waar zinloze pijn zijn
lichaam verwoest, waarbij het ijs niet breken
wil; de dood vreet in met zoutzuur, totaal in
zichzelf verloren, als het bitterste uit zijn
hart afvloeit naar de kraters van dodelijke
eenzaamheid, waar het gedachtenlava…