5922 resultaten.
Pesten
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
885 zich niet te weren
zijn omgeving zal het hem niet leren
zijn kwelgeesten worden geesten in de nacht
heel vaak heeft hij ze dood gedacht
de wanhoop en de smart, ook de angst
ze kleefden aan hem en bleven het langst
normaal zal hij niet meer worden
een opgewonden treurnis met een leeg hart
alles wat overbleef was alleen maar smart
afscheid…
In een wolk naar boven
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
608 Zij staarden en staarden maar
van op de berg, diep bewogen
dat was toch hun Meester daar
Hij dreef in een wolk naar boven
Hij gaf de aarde nog Zijn zegen
en Zijn gezicht straalde als de zon
Hij wilde in vreugde afscheid nemen
waar Zijn leven als kind ooit begon
Hij was hen op alle wegen voorgegaan
had overal zijn sporen nagelaten
Hij…
Samen ter ziele
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
515 geren
paniek zonder perspectief
de inkeer en het weten
dit niet te zullen overleven
in de schreeuw wie ik ben
nog was er het spel
van licht en rook de dood
hoe hij zich boog en wij
al ver en hoog weg dreven
uit een al gespleten wereld
we gingen samen
ter ziele zonder te knielen
in een laatst gebed maar
wisten alwetend dat in afscheid…
Landelijke liefde III
poëzie
3.2 met 4 stemmen
1.016 Zij nam haastig afscheid, dacht: ‘Ik wil
Liever nog niet gelukkig worden.’
Nu is het te laat, waarom toen niet door
Onverhoeds aanrakende monden
En armen om bevende schouders gewonden
't Geluk ontbonden, nu voorgoed teloor?…
Speels cursief ?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
434 Afscheid herkent
zich in de kleine dood na
elk moment van minnekozen
lijkt zicht te hechten aan
de schaduw van verloren tijd,
als die zou bestaan
decennia las ik elke
verwondering in spiegelschrift,
onomwonden, deels vermomd
door onvolkomenheid
gesmoord in eigen twijfel
maakt het subjectief,
gegrift in hersencellen, een
weg…
terug bij het huis
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
424 vergeten dan weer
indringend aanwezig
en als het middag is hoor
je de aanslag op de piano
lichte ivoren veren
in gewichtloos goud van
het glas en lood venster
struiken groeien in de tuin
de zeis van mijn opa
had niet meer het gras in
halve kringen kort gesneden
de schaduw van de boom
zwaar in een verloren zomer
waarvan ik al afscheid…
De wereld is van mij
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
446 het zaad
Hoe vruchten hetzelfde zijn
En kijk de plant aan
Zijn wortels weten
Zo heeft mens
Geleerd te kweken
Zon gaf eten
En plant kon staan
Tijd stilstond
Net als de maan
Trok de aarde aan
Met diepe zucht
Alles kreeg kleur
Geur
Beweging
Maar faalde toch
En opnieuw
Steeds weer
Hoe ouder hoe beter
kouder en heter
afscheiding…
Loodzwaar juk.
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
879 Afscheid genomen van dat ondraaglijk Loodzwaar Juk…
Cursief?
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
383 tijd
keek ik achterom met
een naïeve verwondering,
door de jaren uitgelicht
liefst wel in spiegelschrift,
onomwonden, gestreeld
door onvolkomenheid,
verbaasd over zoveel
wederkerigheid, de drift
gevat in het licht van het
liefdesvuur, een warme mantel
door velen werd gedeeld
het herkent het sterven
zich in de kleine dood
van afscheid…
bode van herstel
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
448 waar ik kijk naar de kisten
die veel te vaak en zo frequent
door steegjes en straten gaan
verduistert ons een grote wolk
alle dagen zoals de nachten zijn
die wij het liefst verjagen willen
met het zaad van vierend leven
waar de ruimte van de afstand
zich met zwarte sluiers behangt
voor processies van een afscheid
zouden wij liefst met…
Geluk zonder pijn
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
399 jij hebt me
aan de hand
genomen we zijn
weggegaan zonder
vliegtuigstrepen
en afscheid nemen
je beloofde met
mij een nieuwe
wereld in te gaan
ik moest zien
ruiken proeven wat
er zo veranderd was
open je ogen zei
je alsof je tegen
een blinde sprak
maar ik keek normaal
en dacht verleden tijd
het voelde anders
dan gewoon op afstand…
Herfstblad
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
454 Het korte afscheid van de kalende takken
Even heerlijk zweven in de grote leegte.
Los van de boom aan wie ik was ontsproten,
zal ik straks in herinnering vervagen.
Nog plak ik mij krampachtig vast aan neon glimmend asfalt,
wil ik daar een goede indruk achter laten.…
De zee
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
531 wolkenflarden
Langzaam binnengedreven
Achteloos
Onmerkbaar
2011
Ineens een dichte mist
De eerder rustige zee
Onrustig
Donkere golven
Verzwelgen het strand
Bijna
Dan trekt de zee zich terug
Legt het aangeslagen strand bloot
Het is niet meer wat het was
Besef
Het wordt nooit meer wat het was
Het regent … druppels van verdriet
Ik neem afscheid…
Avondschemering
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
424 ze houdt niet
van het daglicht
zo onbarmhartig
zo meedogenloos fel
ze hunkert
naar de avondschemering
die geheimzinnige sfeer
tussen licht en donker
als de dag
langzaam afscheid neemt
begroet ze verheugd de
naderende nacht
ze houdt van de nacht
het troostvolle donker
verzacht de pijn
haar nachtlichtjes zijn aan
een schemerlampje…
Piepjes
hartenkreet
4.0 met 11 stemmen
912 Ooit begon je als piepkuiken
maar toen je kip werd en
je naar de broedmachine ging
toen piepte je wel anders
Nog meer piepje hoorde ik
bij de giromaat, bij de kassa
van de supermarkt, de telefoon
mijn vriendin zat in de piepzak
Onlangs mijn vriend begraven
ik bleef achter- kon geen afscheid nemen
toen ik de begraafplaats verliet
gaf het…
eeuwige glimlach
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
580 druiven in trossen
het terroir van de wijngaard
als seizoenen verstrijken
rijpt zich de liefde
tot donkerrood fruit
witte chocolade
dan wel kruidige rosé
van druif tot glas
prachtig en uitdagend
bloeit de wijngaard
met pittig de helling soms
tussen het dal en de top
zij brouwt een glimlach
door samen te genieten
tot plots het afscheid…
Gedroomde realiteit
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
448 we zwaaiden
waaiden geluk
naar elkaar na
met tranen
lief afscheid te
hebben genomen
de plaatsjes
in elkaars hart
opgeruimd en
klaar voor een
eindeloos lang
weer ontmoeten
onze geheimpjes
hebben wij
gekoesterd en
de nieuwigheidjes
worden persoonlijk
overgebracht
niet zomaar
als pakket bezorgd
en uitgedeeld
wij ervaren de kleine…
Dagelijks verloop
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
481 's Avonds kleurt de horizon weer in gloed
de dag neemt afscheid met een kleur als bloed.…
JE MOET WEL GOED ETEN, in de serie Humor en Dood
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
733 naar haar naasten
"Je moet wel goed eten"
het zat zo ingebakken in haar systeem
allen waren dierbaren voor haar
en goed eten doet goed leven, niet waar
toen een dierbare van haar ging sterven
het was ver over 5 voor 12, qua leven
ging 1 minuut voor 12 de bel, zoals afgesproken
de euthanasie-arts kwam binnen, de finale begon
het afscheid…
Pijn
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
314 ze houdt niet
van het daglicht
zo onbarmhartig
zo meedogenloos fel
ze hunkert
naar de avondschemering
die geheimzinnige sfeer
tussen licht en donker
als de dag
langzaam afscheid neemt
begroet ze verheugd de
naderende nacht
ze houdt van de nacht
het troostvolle donker
verzacht de pijn
haar nachtlichtjes zijn aan
een schemerlampje…
DE DOOD, STERVEN, IK TREK MIJN EIGEN PLAN
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
911 crematie en as verstrooiing in stilte
geen afscheid, geen herdenking, geen gesmoel
en als ze en anderen aan me terugdenken
doe dan en doe iets terug aan de levenden…
Angstig
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
299 Ik deed dingen niet
uit pure voorzichtigheid,
ze stierven toch
in mijn handen
zonder afscheid.
Dit is geen overleving.
Dit is conservering.
Ik ben niet bang gestorven—
ik ben voorzichtig
verdwenen.…
Sommige dagen
hartenkreet
3.8 met 6 stemmen
1.163 Ja, ik heb je nog steeds graag
ik was gewoon bang je te verliezen.
Sommige dagen
wanneer ik van iedereen houd
zoek ik naar het verhaal van iedere mens
probeer hen te begrijpen
van hen te houden.
Andere dagen
vraag ik mij af
of anderen wel naar mijn verhaal zoeken
of anderen mij wel begrijpen
wat heb ik er dan aan?…
De aap
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
1.961 maar de foto's zeiden genoeg
Je kon er op zien dat een prins
een prinses om haar handje vroeg
De beurt was nu aan onze aap
en hij werd netjes geschoren
Rond zijn keel en rond zijn kin
tot juist onder zijn oren
De kapper dacht wat een lelijke man
maar dat hield hij achter zijn kiezen
Hij wilde niet zijn nieuwe klant
onmiddelijk weer verliezen…
Gouden stroom
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
961 Want het is in egoïsme dat we ons verliezen,
omdat we veel liever voor onszelf kiezen.
Carrière, geld, de nieuwe auto voor de deur,
wie het minder heeft, zien we voor gezeur.
Want we willen géén tijd verspillen
aan de anderen die wat aandacht willen,
liefde of gewoon een troostend woord.
Hun wanhoopskreet wordt níet gehoord.…
chemokuur
hartenkreet
4.8 met 55 stemmen
4.733 Wel of niet je haar verliezen
of kotsend boven het toilet
Zenuwpijn in alle uiteinden
Het lichaam wordt chemisch gereset.…
Kerstgedachte 2003
hartenkreet
3.8 met 12 stemmen
4.537 Jan Peter
Hij won de verkiezing; onderhandelde louche
Mocht van Maxime niet meer verder met Wouter
Maar mocht wel op audiëntie bij president Bush
Raketten op Bagdad, een klappende shuttle,
Maar het beste bommetje kwam van Jongejans
De koninklijke vliezen werden gebroken
En ook in Wilnis kreeg het water zijn kans.
2003 Kende ook zijn verliezen…
Verenpracht
hartenkreet
2.0 met 12 stemmen
1.501 Toch geniet ik steeds weer van zo`n klucht,
Het spel van winnen en verliezen,
De natuur in dier, maar ook de mens,
Doet mij beseffen, het is god`s vrucht.
Wie had dat ooit gedacht,
De zon, de maan en al de sterren,
Het wakend oog van god, zo waar,
Zij hebben mij geluk gebracht.…
In het voorbijgaan
gedicht
2.7 met 17 stemmen
10.908 wat de ochtend bracht haalde de middag
weg, verliezend zich weldra in blauwbestoven
nacht, wij zoeken
al het moois bij elkaar
en laten de rest, de boel
draait lelijk door, wij vegen onze
voeten, graaien met handen vol gaten
wat de nacht niet haalde; alleen
in het voorbijgaan zich tonend: een vlaag
de ochtend, een lichtspel de middag
een…
Mijn pleit beslecht?
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
468 Te kiezen, te delen om mijzelf
weer te verliezen, maar wat geeft
het, want ik lijk – in de verte –
niet op de mensen die ik kende,
waait het stof op van alle dagen
en slaat de tijd terug, zonder
dat ik weet waarheen.
Ben ik het groene gras dat door
de wereld wordt begraasd met een
brok van onverteerde waarheid in de
keel ?…