7675 resultaten.
Geheel verzorgd
gedicht
2.6 met 19 stemmen
5.956 Blijf op de weg, die links en rechts
door groene bomen wordt begrensd.
Aan 't eind een klein en dicht café
waarlangs een olietanker vaart.…
Tussen de boterbloemen
netgedicht
4.3 met 10 stemmen
671 mijn leven wacht in boterkelkjes, glanzend
als het zonlicht lacht
waar de wereld lente fluistert tussen bomen
en de dauw van vele morgens, lopen tranen naar die dag
waarop alles zwarter werd
niets leek zich nog mooi te dromen
niets
was kleurig, toen jouw leven als voorgoed
naar binnen keerde, eindeloos verloren aan die
veel te vroege…
Petjesvolk
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
1.344 plotsklaps heengegaan
Vol dromen, vol met wensen
Aan het begin van hun bestaan
Nog jong en onervaren
Roekeloos achter het stuur
De rust niet kunnen bewaren
In hun laatste levensuur
Om te bewijzen dat je lef hebt
Je laten gelden als de man
Die voor zijn vrienden opschept
Dat hij nog wat harder kan
Plots is er geen controle
Een slip, een boom…
Dierentuin
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
618 Slangen traag in bomen soepel tussen
takken door, slissend, olifanten log
met hun slurf heen en weer passend
op de kleintjes, maar vooral met
de apen wanneer ze schreeuwen
tegen elkaar hun krijsende geluid
voel ik verwantschap, weet ik de
mens weer en waar die vanaf stamt.…
Wees
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
595 zacht langs getijden die weemoedig zijn
krijt de rots met een schreeuw tot een witte muur
een meeuw droomt het uur ruim boven het duin
drift op rivieren langs ondergelopen stranden
de tranen zijn niet minder en zie haar niet meer
als verborgen roos
wie begrijpt ooit waarom de regen bloost
leg nu al het zeer neer in het ruisen van de bomen…
HERFSTBLAD
hartenkreet
3.8 met 12 stemmen
2.951 gouden blad met bruine randen
ruikend naar oud en nattig mos
‘k ving het op met beide handen
boomvriend liet je node en aarzelend los
het is gedaan, je zware taak zit erop,
de boom heeft van je werk genoten
je begon als nieuw en kleine knop
nu als oud en overbodig afgestoten
daar lig je in al je glorie en pracht
op mijn houten tafelblad…
retraite
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
479 licht
op mijn doorgeleefde tafel en daaronder
rusten slechts m’n voeten, warm
in luchtdoorlatend wol
er liggen zwarte dagen rond wat oude tijd
waar vogels zwijgen, als de wind weer
kille tonen fluit
reten -vol met stof- vergeten dat het helder was
en dat rauwe korrels zand
een schurend ritme maakten
overal zucht lente
zelfs toen bomen…
In een distillaat van liefde
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
629 lach als een pril ontwaken
In een zee van tijd zal de liefde
warmte aan onze vriendschap binden
ik leun mijn loom verliefde lichaam
tegen je vastberadenheid aan
we zwijgen intiem
in ogen die gedachten aaneen rijgen
tot de winter
als ouderdom
wijsheid
verworvenheid
ons deel is geworden
en gebreken de vruchten zijn van de boom…
Handen als herfstige bladeren
netgedicht
4.5 met 8 stemmen
889 In de zachte trekken van je gelaat
tekent zich opnieuw
de vreugde uit je kindertijd
Als galopperende paarden
laat je jouw gedachten de teugels vrij
En wonderlijk hoe de boom
zich gekromd heeft door
het zuchten van de wind
Alsof hij een buiging maakt
naar het groetende zonlicht
en de wassende maan
Ook wanneer je handen generfd…
Alles overtreffende muze
netgedicht
0.0 met 1 stemmen
545 Zag je wandelen in herfstbos
lentezon scheen door bomen
alles kleedde zich met kleurig mos
alleen omdat men jou zag komen.
Zag je door het witte veld
schoner dan reinste straling
en overal werd over je verteld,
“Jammer, ze heeft aan iedere man maling!”…
Kringloop
gedicht
2.2 met 49 stemmen
17.793 Er stonden 's morgens mannen in de bomen
en zaagden zinvol in de takken rond.
Ik ben gegaan zoals ik ben gekomen,
maar met de smaak van sterven in mijn mond.
-------------------------------
uit: 'Oude gedichten', 1993.…
Kristal
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
908 Verdorde bladeren aan de voet van de boom.
De glans van dauw ligt op het blad.
De bij, geroepen door de geur van liefde.
Zoekt ijverig de nectar in het hart.
Een vlinder zet zich naast de bij.
Sluit vriendschap voor het leven.
De zon doet de nectar vloeien.
Geen distel houd ze tegen.
Te zoeken naar het zoet der liefde.…
Zonder woorden, zonder kleuren
netgedicht
3.4 met 11 stemmen
700 Zonder woorden, zonder kleuren,
enkel maar met geur van vers gemaaid gras
weet ik lente heel nabij, ondanks de kou en
het trage groeien van de bladeren aan
de bomen die toch verlangend naar de zon
en naar de warmte reiken. Een glimlach kan
ik nauwelijks bedwingen, al weet ik ook hoe
dwaas dit ooit kan lijken.…
Dat rijmt
gedicht
3.3 met 6 stemmen
8.926 Veel kan in de lente (vraag het de bomen)
maar nee, zeg ik: dood is dood,
brood is brood echoot het kind, rood
is rood; dat rijmt. En ik knik.
--------------------------------------
Uit: 'Voorgoed', gedichten 1960-2010.…
Tramuntana
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
440 wind waait heldere lucht
zwiept en zwaait bomen
tot buigen gedwongen
kreunend van genot
het blauwe zwerk
wordt wind geveegd
dode naalden
vliegen rond
vormen slordige hopen
op onmogelijke plaatsen
het water dat gevallen is
maakt nieuw groen
vele vliesvleugeligen sterven
een voortijdige dood
zo is het beschikt
daartussen sta ik
ik kan…
Bladeren
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
563 Zij kwamen in het voorjaar
nieuwsgierig om zich heen kijkend
Zagen de bloesem al bloeien
voelen zich zelf nog klein
Doen hun best om te groeien
Ze hangen teer
Hun knopjes aan de tak en stammen
De zon geeft ze licht en warmte
De wind komt ze zacht kammen
De bloesem duurt kort
In tal van kleuren geschakeerd
om heester struik en bomen…
Paranormaal
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
719 uiltjes geven het vertrouwen
in een netwerk om te onthouden
zorgt de boom voor nieuw leven
om het aan elkaar te geven
kettingen zitten vast aan de pelikaan
toch vliegt hij rond
wie kan zes in plaats van vijf kaarten delen
en dan vertellen in
een luisterend verhaal
omdat het gaat zoals het gaat
we spreken dezelfde taal
die er…
Trampolinepoëzie
gedicht
4.0 met 2 stemmen
3.003 Resistent zijn tegen de realiteit,
realiteit
als een onlokaliseerbare bom, die
nooit ontploffend
altijd en overal zijn werking uitoefent.
-------------------------------------------------------------------
uit: 'Virtualia. Teletonen. Even- en nevenbeelden' 2012.…
Kom! De liefde lacht
poëzie
3.8 met 4 stemmen
2.079 Jeugd en liefde wandelen stil
Hand in hand en dromen;
't Vogelijn bouwt, naar lust en gril,
't Nestje in de bomen.
Kom, de liefde wacht naar u,
Blijf niet langer binnen;
Kom, de liefde lacht naar u,
Zing van 't zoete minnen.…
rivier
netgedicht
4.5 met 8 stemmen
733 de middag liegt
de zon bevriest de dag
gele bomen vol donkere vogels
ik loop langs de rivier
alle kinderen huilen troebele tranen
vandaag, die lange, lange dag
hier, langs de eindeloosheid
doorwaad ik hun levens
waar zijn de groene weiden vol wit leven
de gele koppen van paardenbloemen
die beloofd werden aan hen
waarom zwijgt de merel…
Klokhuis
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
531 De wind wist de sporen
van de schepping uit, zaad
wortelt zich tot boom waaruit
de onbespoten appel viel,
tweedeling van een vrucht in
gelijke helften, wit of zwart
gelijk gestemde monden,
het klokhuis ging verloren.…
Decoratief prikkeldraad
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
839 Als een blad aan de boom, in geval
van jou, liever aan de roos
ben jij van aangenaam lief
tot zeer naar, stekelig geworden
Doornig en bits, irritant
vervelend. Onterecht boos
Wanneer ga jij nou eens inzien dat
leven niet sec leven is?…
Herfstlicht van de nacht
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
902 Geluidloos neemt de herfstnacht
alle gedachten mee naar toen
het begon met jouw fluisterstem,
daar bij het graf van jouw vader
vertelde je eindelijk
wat jou was overkomen
in jouw jeugd
er vlogen kraaien
boven bomen die onder herfstlicht
op het kerkhof stonden
er huppelde een verdwaald konijn
op het goed onderhouden graf
van de…
In de nadagen van onze levens...
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
593 liep ik daar onder bomen al dromend.
In de naweeën van de buik, het lichaam en de schaamte,
liet ik los, om mezelf en de ander te bevrijden.
Ik hield van ze, van elk mens... altijd en ooit geleefd!
Zovele avonturen had ik reeds beleefd...…
Ommekeer
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
467 op een dag vallen mythes om
groeien dromen aan bomen
hoewel ik beter zou moeten weten
alleen koppigheid is bestand
tegen gebeitelde argumenten
die pijnlijk uit poriën zweten
ik ontwijk de wroeging
kies het luchtruim
om vooral niet nabij te zijn
en daarginds, zo ver in grootheid
op de datumgrens van gisteren
lijken alle zeeën klein…
Losse stenen
gedicht
4.0 met 2 stemmen
3.298 aan het einde van de dag
verdelen strepen je huid
breken centimeters je lange haar
het uur trekt langzaam aan
op de hei zie ik ogen
de paarse zee worden
jouw rug die langs mijn hand loopt
tekent het land dat we bevolken
vanaf het bankje waar we zitten
hangen we onze ogen in de bomen
we herinneren ons die plek
waar jij de wolken vergat…
drift
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
437 laat je niet opjagen
je tijd tikt
onherroepelijk
maar soms stolt hij
tot traagheid
kan je kijken in jezelf
deuren openen
melk die momenten
van relatieve stilstand
ze komen nooit terug
water stroomt de berg niet op
pluk de vruchten
terwijl het nog kan
en strooi hun zaden om je heen
als kiemen
die hopen ooit bomen te worden
die tot…
In zwart paars
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
443 ik weet je altijd nog te vinden
mijn kleine anemoon
jij bloeit leven langs de oever
beschaduwd door een hoge boom
het beekje dartelt lustig
fonkelend langs de zonnelijn
jij kleurt fel de donkere bedding
zonder ooit alleen te zijn
totdat het noodweer
water woest doet kolken
en jij los slaat van je roots
door zware moddergolven
in zwart…
Troosteloosheid oftewel ´velvolmaking´!!
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
612 Als dichte mist in de ochtend
de eerste rijp op de bomen
als extra dekens op het bed
Het vel wat de warme melk afdekt
"Velvolmaking" oftewel troosteloosheid
van vele vele levens
Toch snakken zovelen naar levensadem
happend, zoekend, zich banend naar lucht
Verlangend naar een zonnestraaltje
wat soms de dichtgehouden overgordijnen
kierend…
op kleur
netgedicht
4.0 met 9 stemmen
477 ik draag de zon in mij
ik had haar snel bewaard toen gisteren
de middag
zoveel bonte kleuren trok
en stil geluk in simpele bewegingen
door boom en blad
de oude wrok van koude winters
weggeblazen had
rood en goud
rood en goud
nergens nog een twijg, die overstijgend boud
het voortouw nam
om klakkeloos zijn zin te krijgen
nee, ik zoek…