Alle inzendingen over natuurlijk

8110 resultaten.

Sorteren op:

Wildplukken

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 530
Eind Julie smul ik gratis bramen In de vrije natuur langs de bermrand Ze tieren welig dit jaar aan de wegkant Drommen gul in de zomer samen Zo woekerend dat ze zich verstikken En spinnen strikken webben er middenin Terwijl ik mijn aversie overwin Voor die creeps mij wakend voor doornenprikken Kijk het volk aan dat zich blind een weg baant…
Henk Jonker16 december 2024Lees meer >

Hazelaar

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 509
Ik verlangde te vertoeven bij oude en verweerde muren aan geduld geworden water Daar in de prilte van de lente plantte ik een winterharde hazelaar Voor later …..…
Peter Toll31 december 2024Lees meer >

Staartdeling

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 506
de leeuw en een reetje aan de beurt keel afgebeten met kloppend hart verscheurd dan de hyena’s de jakhalzen en gieren…
Benbot19 januari 2025Lees meer >

Nieuwe talen

netgedicht
5.0 met 20 stemmen aantal keer bekeken 429
er fluisteren nieuwe talen als de wind op steekt uit diep dalen en ons de nooit gehoorde verhalen vertelt uit vroeger tijd al na de eerste dooi toen alles in zijn volle tooi de kop opsteekt horen wij een donkere dissonant in het lichte lente lied het klinkt niet zo zuiver als de veelstemmige jubel die in kleur en geluid losbarst…
wil melker16 januari 2025Lees meer >

De fluistering van het leven

netgedicht
1.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 402
In stilte groeit kracht bloem opent zich naar het licht leven ademt diep…
CB17 januari 2025Lees meer >

De kei

netgedicht
4.7 met 25 stemmen aantal keer bekeken 462
wij hebben allebei de kei gezien passeerbaar zonder omkijken maar in de verte nooit kleiner wordend in incidentele schoonmaak en poets iets meer opgeglansd maar altijd indruk makend aanwezig in omvang en impact op de sociale lijn in zomer kringen vlogen dromen op en af maar ijskoud geelt in de winterse grijsheid het kilscherpe…
wil melker22 januari 2025Lees meer >

Een ludiek hupje

netgedicht
4.8 met 24 stemmen aantal keer bekeken 422
jij hebt een ludiek hupje in je speelse loop dat intrinsiek bij je hoort net als de knipoog die groeit in het lieve woord dat met warmte en liefde de mimiek in je lach zijn aantrekkelijke vorm geeft het zijn de extra's waar de toeschouwers naar toe leven lieve uitingen van jeugdige speelsheid die kleur geven aan de lichtheid…
wil melker24 januari 2025Lees meer >

Lijfelijkheid

netgedicht
2.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 498
Het gras fluistert zachtjes tegen mijn voeten de natuur spreekt in mijn bloed, een fluistering van leven. Als ik de aarde aanraak, stroomt haar kracht door mijn aderen en voel ik hoe mijn lichaam de seizoenen weerspiegelt, eeuwig levend.…
CB31 januari 2025Lees meer >

Dwingelderveld VIII

netgedicht
4.2 met 20 stemmen aantal keer bekeken 653
Om hier te gaan. Het veld op. Zonder broer. Onder die lege, blauwe hemel die alles zichtbaar maakt dat gezien wil worden.…

Gods wens

netgedicht
3.3 met 80 stemmen aantal keer bekeken 448
het enige foutje in de schepping was de mens gods wens om de wereld in snelle ontwikkeling een boost te geven was het goed beter best principe waarbij geld en macht wederzijds uitwisselbaar zijn goedkeuring kreeg in deze wedijverwereld er is alleen plaats voor het beste ego en samen is onbestaanbaar omdat de dood…

Gekleurd

netgedicht
5.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 426
ik ben weer tegen zwart aangelopen terwijl ik wit open hield de doorstroom van kleuren is gestopt omdat wit en zwart geen echte kleuren zijn zwart is een reflectie en wit is de kleur van alle kleuren samen in wit licht…

White rabbit

netgedicht
1.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 585
Aan boord van Fragile op weg naar haar tweelingzus gaia, het moederschip der blauwe planeet ontwaart het eye in the sky een wit konijn, moederziel alleen en van zijn god verlaten die de hele bliksemse heksenketel met een welgemikte worp smeet in het zwarte gat in de rok van het almaar slinkende terugplooiende heelal het multicolor…

Dans van de bloemen

netgedicht
2.5 met 23 stemmen aantal keer bekeken 918
Ik blijf staan, met een breekbaar en kwetsbaar hart dat zich opent voor de natuur, terwijl de bloemen hun geheimen delen zonder woorden: tijd stopt, en alles wat ik ooit zo hard zocht, valt weg in dit unieke moment van pure verbinding met de aarde.…
CB8 april 2025Lees meer >

Als watergeest

netgedicht
3.1 met 44 stemmen aantal keer bekeken 329
ik heb per ongeluk wat golfjes kapot getrapt mjn voet en ik wij hoorden het schuim slissen en zuigen tussen mijn voet en het zand om sneller het water te sluiten om zo nog een keer extra tegen mijn voeten te kunnen stuiten maar in de maagdelijk witte afloop bekenden zij schuld kwamen toch onverwacht aangebruld als zee ik…

Standbeeld in de stad

netgedicht
3.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 530
roept de zwijgende stemmen je zwijgt een roepende stilte je ogen zien niets, blind in wanhoop maar het lijkt alsof ze alles zien je blijft daar altijd bewegingloos staan gemaakt om te onthouden nooit vergeten wat er is gebeurd om te verwerpen die harteloze terreur van discriminatie en ongelijkheid in eeuwige teloorgang van Moeder natuur…
mobar13 april 2025Lees meer >

Zijn regendromen

netgedicht
3.0 met 139 stemmen aantal keer bekeken 363
ik zag de wind zijn regendromen tegen de couperamen leeg gooien het geluid verhoogde de warme intimiteit van het drúkke treingebeuren dat in uniform zijn rust leek te vinden wel neemt het respect voor de medemens bij een aantal pasagiers af en de redelijke norm wordt al snel overschreden tolerantie uit een goed stel normen…

De Morgenstilte

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 373
Er ruist een zachte adem door het lover, de dauw ligt zilverstil op elke steen. De zon, een jonge bloem, breekt langzaam over het veld, waar alles wacht, onzichtbaar één. Een merel zingt zijn eerste, heldre zinnen, de lucht wordt blauw en trilt van nieuw begin. Mijn hart, een blad, mag in het licht beminnen de stilte, en de vrede diep vanbinnen…

Onder moeders vleugels

netgedicht
1.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 378
Vleugels omhelzen klein lichaam in het water stilte draagt het leven Op het water glijdt de moederfuut, gedragen door geduld, haar rug een warme schuil- plaats, waar het jonge leven zich vouwt. De wereld glijdt voorbij, maar hier ademt alleen rust, elke beweging vol zorg, elke stilte spreekt teder. Tussen haar veren ligt het kleine lijf…
CB10 mei 2025Lees meer >

Wanneer de aarde ademt

netgedicht
2.7 met 41 stemmen aantal keer bekeken 623
De natuur schreeuwt niet, ze fluistert met alles wat leeft, en wie stil is hoort in dat fluisteren iets van troost.…
CB21 mei 2025Lees meer >

een eigen biotoop

netgedicht
3.9 met 32 stemmen aantal keer bekeken 301
ik wist de wolken klein te krijgen door ze met warme zonnestralen te beschijnen tot het strakste blauw nog nieuw van de intense kou tevoorschijn kwam zonder enige belemmering deed de zon haar ding gaf energie en licht aan de aarde daar waar wij al generaties lang wonen omringd door leven in een eigen biotoop steeds…

Een eigen biotoop

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 308
ik wist de wolken klein te krijgen door ze met warme zonnestralen te beschijnen tot het strakste blauw nog nieuw van de intense kou tevoorschijn kwam zonder enige belemmering deed de zon haar ding gaf energie en licht aan de aarde daar waar wij al generaties lang wonen omringd door leven in een eigen biotoop steeds…

Koester elk moment

netgedicht
1.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 340
Koester het moment waarin de natuur haar wijsheid aan ons geeft, want in haar pracht vinden wij het hart van alles wat werkelijk leeft.…
CB7 juni 2025Lees meer >

Waar stilte mij heelt

netgedicht
2.2 met 9 stemmen aantal keer bekeken 340
Vlinder op de knop verblijft in het bijna-zijn ik wacht op mezelf Ik voel de aarde ademen in kleuren die jij niet ziet, stilte tussen woorden weegt zwaarder dan geluid. Soms is één blik genoeg om mijn hart vol te laten lopen, en nog voordat de dag begint, ben ik al vol van leven. Ik geef zonder vragen, vang wat onuitgesproken blijft, een…
CB21 juni 2025Lees meer >

Avondblauw

netgedicht
1.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 409
Blauwe avondlucht stilte vult de straten nu wolken drijven traag Laat me verdwalen in het avondblauw, een firmament licht gedragen door zijn vleugels, waar stilte zingt in wolkenloos vertrouwen en zacht mijn verlangen de ruimte streelt. Het adembenemend kleurenspel aan de hemel ontvouwt zich als een zucht, en raakt de diepte van mijn…
CB23 juni 2025Lees meer >

toeristenoord

netgedicht
3.4 met 38 stemmen aantal keer bekeken 309
lag de plas tussen de bergen als spiegel van de nacht bij een rimpelende opkomende maan de wind strijkt geen golven die verborgen zijn onder keiharde rots schuren wel de kusten met afkalvende kussen pas met een strand waar boten meren en mensen zwemmen kunnen zij hun investeringen met rendement veilig stellen aan de natuur…

Onvolmaaktheid

netgedicht
2.4 met 22 stemmen aantal keer bekeken 403
Ruwe natuur schuurt en stampt, maar blijft toch ademen. In haar tere onrust herkennen we iets van onszelf. Toch jagen we vaak op wat glad is, zorgvuldig afgerond en strak. Maar we worden pas geraakt door het grillige — dat wat niet klopt, maar volhardt in haar ongerepte, wilde bestaan, en juist daardoor zo dichtbij kan komen.…
CB6 juli 2025Lees meer >

De oude boom

netgedicht
2.4 met 28 stemmen aantal keer bekeken 443
Eeuwen geweven wortels diep in aarde rust stormen fluisteren Verbonden met stilte staat hij daar, al zo lang als iemand zich kan herinneren, wortels diep verankerd in eeuwenoude aarde, terwijl zijn majestueuze stam littekens draagt, van stormen die zijn voorbijgegaan. Dagen schuiven als wolken over de kruin, elk voorbijgaand seizoen laat…
CB8 juli 2025Lees meer >

Waar het blauw zich verbindt

netgedicht
2.1 met 13 stemmen aantal keer bekeken 473
In zacht ochtendlicht een bloem zonder vast begin luistert naar de grond Tussen gras dat buigt onder het gewicht van ochtend, staat het Rapunzelklokje, licht van kleur en zacht van aard, alsof het luistert naar iets dat wij niet horen — een fluisterlijn tussen wortel en wereld, onzichtbaar maar echt. Onder de aarde raken zijn wortels die…
CB10 juli 2025Lees meer >

Te jong piepgroen

netgedicht
4.2 met 63 stemmen aantal keer bekeken 380
in de vroege ochtend dromenmist van de lage weilanden staan zwart en wit te herkauwen het natte gras dat nog aan de vraatzucht was ontkomen en het te jong piepgroen wacht nog een zomerdag om het met parelend door de nacht gekoelde dauw als ochtenddrank in alle rust te consumeren…

Wanneer woorden ademen

netgedicht
1.8 met 15 stemmen aantal keer bekeken 752
Ik schrijf om te zijn niet om begrepen te zijn stilte in zinnen Poëzie begint niet bij woorden, maar bij dat vage moment waar iets in mij beweegt zonder dat ik het nog begrijp. Een gevoel dat zijn stem nog zoekt in een vorm en wacht tot ik stil genoeg ben om het te horen. Ik schrijf niet om uit te leggen wat ik bedoel, maar om te bewaren…
CB13 juli 2025Lees meer >