5638 resultaten.
Gaten
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
541 Ze baarde een wolk van een jongen
en 'n meisje erna.
't Was een tweeling. De pa
werd door ma tot een huw'lijk gedwongen.
Ze trouwden, waarna ze onthulde
te lijden aan talrijke schulden,
maar blij was ze, dat
d'r gemaal ieder gat
in d'r vele begrotingen vulde.…
"mijn wereld van jou" uit "hoelang duurt geduld?"
hartenkreet
4.4 met 18 stemmen
1.208 ik zou alles zo weer overdoen, omdat ik van je hou
maar je zegt dat het over is, mijn wereld is van jou
mijn wereld van jou, de tijd is op
ik zal wel verder gaan tot jij roept “stop”
geen droevig afscheid, de traan die ik laat
is alleen voor jou, waar je ook gaat
en ook al zijn we straks apart
jij zit steeds in mijn hart
ook als je wolken…
God lof, wij gaan het Paasfeest vieren
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
518 Vader,
uw weg is eenzaam en alleen,
de beker zult U moeten drinken,
U gaat door duist're diepten heen,
tot in de dood zult U verzinken,
zelfs in het diepste van uw lijden,
dwars door het oordeel en de pijn,
wilt U van schuld en vloek bevrijden
die in uw hart geborgen zijn,
--------------------------------
een lied drijft op de wolken…
zolang als een man zijn dromen nog heeft (uit "hoelang duurt geduld?")
hartenkreet
5.0 met 9 stemmen
706 we zijn verdwaald in een wolk
vol bliksem en donder
gevangen in een wereld
en we kunnen niet zonder
maar zolang als een man
zijn dromen nog heeft
dan is zijn ziel nog niet geleefd
diep in mijn hart zit een vraag voor het leven
toch weet ik zeker dat het antwoord er komt
eens komt
want daar in het donker
schijnt een heel klein kaarsje…
Zomer.
poëzie
3.0 met 4 stemmen
2.269 De wilgen waren zilverbleek en stil
Voor 't stralend blauw, van wolk en nevel vrij;
Een glazenmaker vloog, met lichtgetril
Op 't parelmoerig vleugelgaas, voorbij.
De schuwe vissen, in 't koeldonker diep,
Verschoten snel, of stonden lang op wacht,
Waar d'aarde zich, in beeld, nog schoner schiep,
Dromend de zomerdroom van eigen pracht.…
MATROZEN
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
624 deining van de wind
door de ramen
over de stille stad
ze drinken hun bier
en maken vertier
tot in het late avonduur
dronken matrozen
en vissers van weleer
zij nemen
wederom hun keer
in de vroege morgenstond
gaan zij aan boord
hun blikken gaan noord
daar ligt hun verlangen
ik sta op de kade
en
als ik omkijk één minuut later
gaan de wolken…
In de zevende hemel
gedicht
2.2 met 66 stemmen
22.086 Zij verzet zich
met wat luchtig graafwerk in de wolken, wieden
en het zaaien van haar onrust.
En 's avonds
als zij toch weer getracht heeft
een opgeschoten schim in haar appartement te lokken,
en afgepoeierd is met een 'goedenavond hertogin',
werpt zij zich nijdig op enige beschikbare lektuur,
Het Boek der Boeken.…
Gods aangezicht het is...
poëzie
3.0 met 4 stemmen
1.276 Gods aangezicht, het is de atmosfeer,
Het zijn de bomen, is der wolken veer,
De akkers en de gronden en de dalen,
De bergen en de schitterende schalen
Der zeeën, waar de zilvervis in school,
Gods aangezicht is in de veldviool,
In struik en plant en in der dieren oog,
Het is Gods beeltenis, die uit de takken vloog,
Wanneer de vogel op…
deze wijn
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
568 een prachtige dag vol van zon en wolken
een witte streep hoog in de lucht, zweet op mijn rug
gewerkt en gezwoegd, geharkt en geploegd
zwarte aarde op de schop, vieze handen
mijn hoofd vol met plannen die rijpen als ik handel
ruimte hier, een varen daar
het begint al wat te lijken, schaduwen worden minder
het licht komt op plaatsen waar…
Getemperde vrijheid
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
553 leeggeregend
slechts witte akelei zijn
magnolia en soms pioen
een schijn van rode maan
in wezen eind'lijk
blinkend
wij zijn van wilde bloemen
in een tuin gecultiveerd
tot buurmans vreugde
de lengte van het gras
tien millimeter klare koek
ach wij wensten slechts
dat wij wildgroeien mochten
nog even manen wij en regenen
blij als wolken…
zomer op het land
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
524 vergeten
golven bidden witte slingers
de zee is een zoutwater bak
het schip een blauw plaatje
aan de einder geplakt
de zon brandt een kus op roerig stuivende
kinderen ze vieren valken aan de hand die
bovenaan weg duiken de vleugels uitslaan
badgasten luieren in een slaapkamer
het bed is het strand door hun halfslaap
drijven wolken…
tafel 11
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
824 Tussen het bruisend rumoer
een vrouw
in rood mantelpak, goed van snit
beschermd door haar accessoires
zittend in een wolk van zwijgen
Met geverfde blik
ziet zij het kaarslicht
en draait aan haar ring
om vervolgens werktuigelijk
servet naar mond te brengen.
met dezelfde hand brengt zij
voorzichtig
haar coiffure in vorm.…
Reuzenpad
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
549 Het avondrood kleurt het mos op de paaltjes
en met onze wandelschoenen gepoetst
staan we hier op zachte paden
en volgen pijltjes zonder doel
dan om te gaan langs de mooiste plaatsen
van gekleurde aarde
Ademloos klimmen en dansen we met de muggen
onze weg weer weg die is verscholen
achter horizonnen met langer wordend licht
en wolken die ons…
FESTIJN
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.241 Het zonnetje priemt door die grijze boze wolken, een waar festijn
Zo geliefde Hartekes, ik zal er ook voor jullie zijn.
'k Zend nu een dikke en warme kus
Zonder mijn lieverds was ik gewoon een dode mus.…
Troost Rijk
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
872 Reizen wolken met ons mee
wijzen zonnestralen naar ons
wakkert ons innerlijke vuur aan door iets
lest water dorst aan dier en gewassen
die ons elk voorjaar weer verrassen,
trillen signalen door het hemelruim.…
FRANCISCUS EN DE VLAAMSE GAAI
gedicht
4.0 met 2 stemmen
2.521 Acht eeuwen gleden sinds voorbij;
Het water werd een grauwe brij,
De wolken drijven zwart als roet,
Geen vogel die nog rustig broedt…
Alleen de Vlaamse gaai hield stand.
Geen stond door wanhoop overmand,
Blijft hij met Bredero beweren:
‘Hoe zwaar het lot, het kan verkeren!’…
De Hemel binnen handbereik
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
521 Uren kan ik blijven toeven in die wereld zonder zorgen
‘k voel me naar de wolken drijven en zie wonderen gebeuren
ruik de bloemen en de grassen, vogels zingen in de bomen.…
Iedereen kan breken
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
631 Regen valt omdat de wolken het gewicht niet meer kunnen dragen
Tranen vallen omdat het hart de pijn niet kan verdragen
Soms is het allemaal eventjes te veel
Je hart huilt, jankt en gilt, het doet pijn, je voelt verdriet, het moet er uit
Tranen lopen over je wangen, je kunt het niet meer tegen houden
Ze stromen uit je ogen als een regenstorm, je…
Zomer
poëzie
4.8 met 4 stemmen
2.024 De wilgen waren zilverbleek en stil
Voor 't stralend blauw, van wolk en nevel vrij;
Een glazenmaker vloog, met lichtgetril
Op 't parelmoerig vleugelgaas, voorbij.…
Herfst
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
561 Donkere wolken pakken zich samen,
een regenbui klettert tegen de ramen.
De zomer is weer verdwenen,
een nieuw seizoen verschenen.
De gure herfst is aan gekomen,
men ziet het aan de vele bomen.
Bladeren dwarrelen over de grond,
de wind speelt er mee in het rond.…
de overstap
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
686 jou horen en zien
naar jou kijken en luisteren
van het hoofd naar het hart
het is een startpunt slechts
waar jou het pad van leven
ons zichtveld voorbij
voorbij de einder voert
naar eeuwig blijven
ons de vezels koesterend
als mooiste helft van geluk
huis jij als wie je bent
vanaf nu tot altijd
in de ziel van ons zijn
waar soms wolken…
Droombeelden
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
464 Mijn schilderijen bevolken de beelden
het leven van alledag, zo uit ik mijn dromen
die ongevraagd uit wolken steeds tot me komen
met tekenstift of kleuren palet als je oplet.
Zonder sjabloon voor de taal en tekens
of met te dure woorden of te veel kabaal
laat staan compositorisch voorstudiemateriaal.…
Alleen in een bootje
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
514 Het bootje voer verder, het nam me mee,
'k mijmerde en genoot,
de blauwe lucht, een wolk hier en daar,
tot het opeens regende: het goot!
'k onderging het gelaten.
't Bootje ging richting zee,
helemaal uit zichzelf,
niemand ging er met me mee
als alleen, het water, de boot
en de wind....…
Meeuwen voeren
gedicht
3.7 met 9 stemmen
3.802 Daar kunnen wij in schuilen voor elkaar.
2
Wij staan op het terras te praten met een wolk
Van af- en aanvliegende meeuwen, geven namen
Aan kiftende snavels die ons brood betwisten,
Ons vlees vliegen naar de stampende haven.…
Morpheus' Dromen
netgedicht
4.0 met 16 stemmen
2.334 dromen
In een slaap die niet voorbij gaat
En in nachten mij zal lomen
Om van sprookjes te vertellen
Zoals ik de wereld zie
Nee, jij hebt geen woorden nodig
Mijn geboren kunstenaar
Om mijn hart te dirigeren
Tot een diepe slaap zowaar
Want jij bent mijn mooie muze
Volle maan en zonneschijn
Eén die liedjes weer laat zingen
Tot wij in de wolken…
Schone mama
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
588 Op die dag die merels met hun zanggeluid,
de nesten met vederdons en het bij takjes
rondkijkende in de natuur ook dat ene uur
waarop ook toen alle wolken voorbijtrokken.…
Nachtwaker en die vallende ziekte
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
484 Al giert de wind en buldert deze zowaar
al gieten wolken water en wordt het later
en later, sloeg zelfs de grond even aan het beven
jij weet al de aanvallen duren soms slechts even.
Soms worden zaken je helder in die nacht getoond
om te koesteren dat je tijd hier in vrijheid bewoond.…
Ik zie de zon
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
448 zonnestralen
en laat na het warmen
diep adem halen
en adembenemend
wiegen in de koele
zacht deinende zee
zwevend in ‘t zwoele
dobber ik en drijf mee
naar het blozende bloed
van het late licht
dat met mij voorgoed
ondergaat en rust
aan een ruisende kust
ik zie zilte zonnen
de klamwarme kust
kleurrijker kussen
en omfloerst in wolken…
vrijheid
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
425 vrijheid is ontspannen
achterover leunend
voelend hoe de golven
van het samen zijn
in een smeltende zon
ons de rug wassen
terwijl wij de ogen dicht
genieten van stralende warmte
vrijheid is eindeloos kijken
naar weerspiegelende wolken
die van vroeg ochtendrood
naar schaapjeswit kleuren
tot helderblauw de hemel
over de bloeiende heuvels…
Ervaring Sion/Wallis 2019
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
670 Wijd, rijp en blij lag het erbij
en voorzien van zoveel
Witte wolken hingen als flarden gedachten
daartussen en boven
Stil hingen ze, als lagen ze, als zagen ze
en dankten.…