9768 resultaten.
Aan de Ame
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
306 De grond bewaarde tekens
van duizenden jaren oud
leven op deze plaats -
later, in het jaar duizend, een
moerassig gebied met een terp
aan de Ame, de Aemestelle
zoals overal in Europa
vanuit een abdij opgeworpen
om het land te ontginnen
Er werden huizen gebouwd
op huijen, een woud
van dunne heipalen
als ankers in het veen, en
als…
Grootmoeder
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
405 Er klinkt muziek van stille eenzaamheid
in klank gecomponeerd door een notaris
bij de verjaardagscake in grootmoeders
appartementje in het Oosten van de oude stad
haar droeve lach bloeit op in leedvermaak
over wat het leven heeft gegeven
haar medicijnen snel genomen
de dood knaagt aan haar tenen
ze loopt verward naar een keukenkastje
een…
omnis responds
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
302 smeltkroezende gevoelens
tenen zo lang als grafstenen
allen wenen zij
gepasteuriseerde tranen
Dwalingen
als eenrichtingsgaande
kruisdragingen op steroïde
geïdealiseerde preken
doorgesnoven streken
even leken ze
getraumatiseerde goden
door zelfkastijding
onderdrukte vreugde
als deugneuzen schijnen
in het heilige zicht
Sappige oude…
Een vraag in late schemering
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
250 Ergens halverwege het Oosterpark
een stilte danst weer rond het avonduur
in sierlijke vormen van de muurschaduw
gebogen mensen zoeken natte peuken
in het gras ligt een oude heroïnespuit
honden snuffelen aan verse drollen
en jij vraagt hoe beleefde mensen ademen
alsof je niet zelf door het noodlot bent aangeraakt
slenterend op weg naar een…
Avondkameraad
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
313 De middag heeft zijn sombere wolken gewisseld
voor de bloesems van een zomeravondwind
nu je niets meer hebt om over te denken
geen bezittingen of verleden
keert de gedachtestroom zich om
als een onbeschreven bladzijde
wilde bloemen in jouw dromen
vagebond op pad naar morgen
als de zon met nieuwe verhalen komt
de wolken oude verhalen…
Gisteren in een boek
netgedicht
3.7 met 10 stemmen
416 De vitale jeugdjaren van weleer
zijn heengegaan in droeve armoede
de Oud Hollandse havenstad geurt intens
naar zoete kamperfoeliebloesem
een goede vriend loopt over de kade
hij hoort jouw stem nogmaals twijfelen
tijdens het nagelbijten van tijd
neemt hij afscheid nu het nog kan
hij mag je niet laten lijden
of langzaam van ellende
dood…
herrijzen
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
252 als ik drijf in de schaduw van heden
en het mij voelbaar ontbreekt aan gerief
vormt het ademen kwetsbare sneden
roept de rust en komt de nacht als een dief
niet dat ik door klappen ben geraakt
of vast de wakken tel voor morgen,
door deze of gene wordt gelaakt
neen, de ziel lijkt mythisch verborgen
later bouw ik voort op oude stenen
zij…
Senectute Sardegna
netgedicht
1.9 met 8 stemmen
306 van
lieve dolfijnen
niets meer van het
leven verlangen
dan reinheid van binnen
en kleur op hun wangen
en met speels gemak
van de hak op de tak
zonder gat in de hand
of hun hak in het zand
de honderd voltooien
nee, er vallen geen dooien
ze leven op zeewier
en eenden in kooien
dan weet je vanwaar
en waardoor en waarom
ze zo oud…
stil gedicht
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
184 Je hoort de stem van oude liefde
die je altijd bij is gebleven.
Maar hier is niemand op pad.
Op dit uur van de nacht ligt alleen
de maanlichte hei er verlaten bij.
Het is de stilte van de zeven heuvels
die je nog niet eerder hoorde.
Het is de stilte van het schelpenpad
onder je zwijgende voeten.…
Brasserie
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
109 jarenlang als kind hield
ik van je ogen,
daarna ook je doen en laten,
nu ook wat ernaast is gekomen
kleine tekens van tijd
die zonder toestemming
zijn toegevoegd
in een oud woord als meedogen,
zit dat nieuwe als
taal niet meer precies raakt
vroeger was er alleen maar nu,
nu is er ook toen
er is meer geworden om te houden van…
Trilling
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
252 Waar de rails
het landschap
hadden verlaten
waar ijle mist
de stilte
droeg,
liep het kind
blootsvoets,
ontkoppelde spoorstaven
omhulden het licht
van voetstappen,
alsof het ijzer
zich herinnerde
hoe het ooit zong,
en elke stap
een zachte
ontwrichting
langs roest die glansde
als een oude belofte
welke nooit…
WAT HARD IS BLIJFT BESTAAN
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
133 Er waren kwetsbare huisjes van hout,
niet aanraakbeer meer, werden te oud.…
mijn woorden schallen
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
69 ik kan me niet verschuilen achter
mijn huid die zonder woorden
twijfelt aan het nut om te gaan
waar ingetogenheid de mot
is uit een oude klerenkast
bezijden het reliëf dat me steunt
in elk willekeurig uitgehouwen
daad raak ik uitgespard in de
ring waar ik mijn gevoel leerde
te doven en vuisten te laten vlammen
nu is de tijd naadloos aaneen…
Een maat rust bij de abdij
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
92 Een oude melkkar tut voorbij de muren,
brengt stilte aan de deuren in plaats van melk.
Dieper dan het pad opent zich een ravijn.
Op de bodem openen zich bloedbloemen,
rood en wonderlijk zonder gevaar.
Ik zeg nee tegen de haast van het verkeer.
Eén maat rust, brood gebroken zonder woorden.…
Mijn tafel
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
7 Er is een tekort aan stoelen
om mijn tafel, voor de jong gestorven
neven en nichten, voor de oude familie-
leden en de vrienden van overal
die hier afwezig aanwezig zijn
zonder dat er een duidelijk einde is
en terwijl mijn hart gewoon blijft slaan
in warmte, kou en wind
en ik het leven leid dat wij
elkaar hebben toegewenst
aan de feesttafels…
Categorie 100+
snelsonnet
3.7 met 9 stemmen
1.108 Frits Thors blijkt ongelofelijk vitaal
En Bull Verweij krijgt een award voor 't leven
Mek Wook Kundor, inmiddels 107
Wil met een nieuwe bijzit aan de haal
Zo schuift 't op. Wat ons nu nog verwondert
Maar ooit begint het leven pas bij honderd…
Bestuurders
snelsonnet
3.5 met 4 stemmen
829 Verstrengeling en vriendjespolitiek
Wat declaraties, ellebogenwerk
Geritsel: wat is het handelsmerk
van Wilma, Jos en Ton, de hele kliek?
Vult ú maar in en constateer met mij:
Er zijn wel erg veel VVD’ers bij…
Diever-upon-Avon
snelsonnet
5.0 met 2 stemmen
751 Het is voor Nederland volstrekt uniek:
Een amateurtheatergroep uit Drenthe
Brengt elk jaar weer - met veel natuurtalenten -
Een stuk van Shakespeare voor een ruim publiek
En nergens zie ook ik zo’n schouwspel liever
Dan in de zwoele avondlucht van Diever…
Altijd
netgedicht
3.5 met 10 stemmen
1.345 In 't kantgerande silhouet
van geveltop en torenklokken
voel ik mij weer het kleine kind
aan oude Amsterdamse rokken
ik snuif de damp van grachtensloot
en vreemde etensgeuren
verdrink me in de knopendoos
van mensenras en kleuren
m'n voeten dwalen gretig rond
langs winkels en door stegen
in eindeloze drenteling
kom ik mijn vroeger tegen…
Heiloo Sonnet
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
885 Ik liep waar Willibrordus liep
Heilooërbos
Modder, mos
Een put zo diep
Zo lang geleden
Lang voor de Staten en de Steden
Naast waar Willibrordus sliep
Heiloo vandaag
Met heel veel bomen
Om te zagen
Tijdens dromen
Waar hier de mensen wonen graag
Heiloo met Witte Kerk
Zo oud en sterk
Ouder dan Den Haag
-------------------------------…
in een koperkleurig woud
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
1.125 ik heb mijn vleugels
weer versteld
de flarden opgelapt
mijn kleuren bijgesteld
en kan weer vliegen
je had me weggetrapt
ineens was ik oud vuil
te min om naar te kijken
in blinde haat ging
je agressie over lijken
je ogen openden het weten
niet vergeten hoe het was
we spiegelden de uren
en braken muren af
liepen constant uit de pas…
Geen betere plek om het getier
gedicht
3.4 met 30 stemmen
10.953 Geen betere plek om het getier
van een oproerig geheugen te smoren
dan de keuken waar het licht
neutraal naar binnen valt en ieder
ding zich door een jarenlange
dagelijkse sleur hanteren laat
zonder oud zeer te wekken
zolang ik me maar niet herinner
hoe jij hier na die eerste nacht
gestaan hebt als een tussen
potten en pannen verdwaalde boom…
warme zoenen in een koperkleurig woud
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
801 ik heb mijn vleugels
weer versteld
de flarden opgelapt
mijn kleuren bijgesteld
en kan weer vliegen
je had me weggetrapt
ineens was ik oud vuil
te min om naar te kijken
in blinde haat ging
je agressie over lijken
je ogen openden het weten
niet vergeten hoe het was
we spiegelden de uren
we braken muren af
en liepen uit de pas…
Gelijk een arme, blinde hond
poëzie
3.3 met 10 stemmen
2.672 Er waart - lijk om een vrouwe-kleed
waar oude driften in hangen -
er waart een geur van schamper leed
en van huilend-moe verlangen.
En 'k dwaal, een blinde hond gelijk,
door dralige lente-roken,
mijn hart van alle liefden rijk,
mijn hart van liefde verstoken.…
voor buitensporig gaan
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
740 wijste
er zijn geen
woorden meer
er is ook geen verzetten
gevangen in haar
regelzucht van rust
de stille tucht voor
buitensporig gaan
hij had de naam
van een charmeur
kende kleur en
geur van vrouwen
wist af en toe
van ze te houden in
een onbewaakt moment
hij is door
haar gekend
en toch bleek
achteraf het oude…
Spraakverwarring?
hartenkreet
3.7 met 24 stemmen
2.733 Nee, ik word niet dóóf, ik ben óud!…
Allerzieligst
netgedicht
2.7 met 18 stemmen
3.672 (voor Hallo Wien)
hoe, hoe
hard roept de uil
deze nacht
hij klaagt
de stenen uit de grond
die statig dansen in de valavond
hun scherpe schaduw kruipt verdacht
de kraters van de maan verlaten
één voor één de donkere dagen
ze klauwen grauwe wolkenlagen
en hebben mij de vrees gelaten
een oude eik,
in de leegte geboren
kraakt mijn…
Afscheid van een boom
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
1.733 Niemand wist hoe oud je was,
en wat je hebt doorstaan.
Al die jaren gaf je schaduw,
door ouderdom ben jij nu doodgegaan.
Je levenskringen in je stam,
ik heb ze niet geteld.
Je takken hebben ze je het eerst ontnomen,
je stam neergehaald met geweld.
Ik zal nog best vaak aan je denken,
hoe fier als jij daar stond.…
De vier jaargetijden
hartenkreet
2.6 met 5 stemmen
1.368 meer voorjaar
Nooit meer de regen
Nooit meer naar een tuintje op de fiets
Nooit kom ik je meer tegen
Nooit meer zomer
Nooit meer de zon
Nooit meer die stralende lach
Nooit meer naar de ‘Spar’ met een boodschappenbon
Nooit meer herfst
Nooit meer de wind
Nooit meer ‘Opa’ nooit meer ‘Heit’
Nooit meer een stukje marsepein van die goede oude…
Voorjaarsmoeheid
netgedicht
1.4 met 18 stemmen
1.565 De oude sering staat krom gebogen
te wachten op het nieuwe leven
dat de lente hem belooft te geven
als de nachtvorst is vervlogen
Ik kijk dromend naar de boom en zucht
weer komt er een nieuw voorjaar aan
waarvan ik vraag hoe die zal vergaan
omdat mijn winter er niet voor vlucht
Te lang heeft de kou mij in zijn macht
ik ben vergeten hoe…