9588 resultaten.
nachtzwaluw
netgedicht
4.2 met 11 stemmen
1.091 ik leg een zwaluw op mijn mond
en verbreed de zomer
van tuin tot tuin
waar stilte niet zwijgt
noch verwondt
blaadje voor blaadje
en zonder haast
vertraag jij de aarde
voorbij het houten huis
waarin ik jou en mijn dromen
laat wonen
ik raak je aan
juist voor de herfst
als regen valt
wel duizendmaal
jij bent er niet
ook nooit geweest…
De heer en mevrouw Merel delen u mede
netgedicht
4.6 met 14 stemmen
590 vannacht voor het eerst
heb ik ontmoet en begrepen
de lichaamstaal van de merel
hij zette zich voor mij neer
ineengedoken en brutaal
bij het schijnen van mijn lamp
hij ging niet aan de haal
vertelde zonder fluiten
in stilte zijn verhaal
leidde mij van zijn nest
waarin de schalen barstten
beschermd door ma
ik begrijp je merel
kerels…
Klaproos
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
964 Zo teer met zacht fluwelen blaadjes
het frele aangezicht is uiterlijke schijn
Fier rechtop, slechts door de wind gebogen
het zwarte hart kloppend van leven
wendt ze zich naar de zon
De ranke stengel zet zich schrap
weet dat hij eens moet buigen
Een korte tijd is ze vol leven
bloeit in volle pracht
In de stilte van de natuur
sterft de klaproos…
Dag na dag
netgedicht
4.1 met 14 stemmen
752 ik denk
aan die deur
telkens dezelfde deur
en aan jouw hand
die koele stilte over drempels draagt
in elk nalatend sterfgebaar
ik kijk
naar je oordeel
en de tien geboden
je ontneemt mijn blik
en bewaart de wind
beseft niet
dat de tocht, ook
doorheen het venster,
mijn borst omklemt
en dat die deur
door vloed bezwijkt…
Leven
netgedicht
4.4 met 15 stemmen
703 verward geloof
het geluid verstoren
ijzig houd ik mijn vraag in
over het meer van verlangen
om aan de oevertreden
gekraste cirkels te laten drogen
waar blijf ik met
mijn sterrenbeelden
die ik schaats als
hagelwitte rozenstruiken
om zo mijn dromen te vergeten
waar raak ik de rand
van een zwarte hemel
wanneer ik het leven
tussen stilte…
Eindeloos gevecht
netgedicht
5.0 met 16 stemmen
777 Stilte valt over de ring,
licht verdwijnt door de touwen,
morgenochtend is er weer een ronde,
dan zal er een andere winnaar zijn.…
sprookje
hartenkreet
2.9 met 11 stemmen
1.275 luister luister
naar de stem
die fluistert
die je fluistert
dat je leeft
door de stilte
van het duister
toen je niet meer zien kon
waar je bleef
nu fluistert
waar ik ben
daar wil ik wonen
waar ik ben
daar wil ik zijn
hoor
in dit refrein
heel zacht
de stem die fluistert
van de rustplaats
voor je pijn
luister luister
naar…
Bloemen in de wind
netgedicht
4.4 met 16 stemmen
907 jij, die in het oosten woont
adem mij je dichtzang
laat de lentemaan stijgen
in ‘t lied, door sneeuw bedekt
het landschap wervelt traag
met ranke rug gebogen
naar de sterren en
mijn abrikozen droom
kom, strijk neer
ik werp bloemen in de verte
over maagdelijke bomen en
de stilte van een winterzee
kom, rust uit
op het windkussen…
Overgang
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
782 Bekende stemmen klinken ver weg
favoriete muziek speelt in volgorde
brengt alles in diepe stilte
ligt gevoelig in ieders hart.
Een glimlach siert mijn gezicht
omdat dit beter is dan leven
al was leven een groots feest
de kanker maakte alles, van mij, kapot.…
Als vluchtig
netgedicht
2.7 met 7 stemmen
854 In het zicht van eindeloos
draag ik onvermogen mee
op open handen
toegedekt met vragen
als
was het zand
dat wervelend opgestoven
maar niet rusten wilde
ook al oogde ik in stilte elke storm
of toch de tijd
die mij omwond
en alles fronsend trok
waar jij eens strak naar keek
maar och
het maakt niet uit
niet meer…
nu ik berust in…
Zeevlucht
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
836 De donder sloeg een gat in de lucht
zeemeeuwen vlogen naar de nacht
gezonken in een golvend dromen
sprak ik jouw naam in stilte
en je vloekte niet, bij het behang
waar ik een skelet had weggetekend
liepen de dagen als zombies
langs het strand, beminde ik je
tussen de bliksems uitte ik
in het donker ademde jij hartslag
gooide jij mijn hart…
Het antwoord
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
2.168 Ze vlijt de bloempjes neer
tegen mat glanzende woorden
en hoort de stilte galmen
in de klanken van zijn naam.…
In de wachtkamer
netgedicht
2.6 met 9 stemmen
969 Toegerust met nieuwe lentes
is de wachtkamer emotieloos
terwijl ieders hart om
een vergeet - me – nietje vraagt
al zijn ze reeds geplukt en verwaterd
door de langen vazen
waarin droogboeketten
zwijgen en zich rijpen aan het frêle licht
zachtjes schuifelen de voeten
onder de langgerekte benen
en is verveling het uur van
het moment
stilte…
Avondgeluk
hartenkreet
2.5 met 4 stemmen
1.084 Niet verlaten door oude schaduwen die fluisteren
in de slapende stilte
heb ik liefde in woorden verloren,gedachten gevonden en kleuren verzameld om elk spoor van rouw
weg te tekenen in een droom
waar schimmen hun cocon verliezen
en geboren schaduwen blijven glimlachen
wannneer de avond mij omarmt als een
minnares die haar mijn liefde schenkt…
vork
hartenkreet
4.2 met 6 stemmen
1.015 Hij wilde alles
En heeft wat snel
De lucht uit zijn ballon laten lopen
Omdat hij niet opsteeg,
In de stilte van de wind.
Heeft nu meer nog dan hij wensen kon,
Maar niks
Dan geroezemoes in een vol café.
Veel te horen
Maar niks te zeggen.
Verdrongen tussen wand en raam.…
Kiezels in de mond,
netgedicht
2.8 met 9 stemmen
571 , liep te vaak
aan mijn stem voorbij, dan
werd moeilijk ademhalen voor
het wezen dat met mij leeft,
zonder eind, met eigen wil,
wat vervoering brengen zou
verzamel ik ontroering, toch
spreekt het zich niet uit,en
Chrysostomos besloten heeft
dat gestamel verlies is van
geluid, kiezels in de mond
van welsprekendheid, valt de
stilte…
De nieuwe dag
hartenkreet
2.1 met 8 stemmen
1.173 De nacht ging langzaam tot haar stilte.
Toen de nacht de morgen met vogelgezang wekte,
luisterde ik en verheugde me
op een nieuwe dag vol leven.…
HET LEVEN OVERLEVEN
hartenkreet
3.5 met 6 stemmen
1.578 Heel alleen
diepe eenzaamheid
intense stilte
gevuld met lieflijke geluiden
tsjilpen, zoemen, kwetteren
geestverruimend
lichaam vergetend
uitzweven over het veld
ontmoetingen uitgekristalliseerd
door eeuwen geduldig
wachten in het licht
dat stralen van energie uitdraagt
om bewust, het onderbewuste te verheffen
tot een krachtveld…
het gezicht van een hart
netgedicht
3.4 met 25 stemmen
848 misschien kan ik in jou
pijnloos sterven
als regen min of meer regen is
en de dood met zijn wijsvinger
mijn ogen geneest, zacht
en onverklaard
het zou op stilte lijken; geleend
uit schaduwen van glas
of op witte vlokken
in een hand
wanneer niemand merkt
dat het sneeuwt, vroeg
tegen het raam
misschien is mijn zwijgen
niet…
Licht in oude dromen
netgedicht
2.3 met 10 stemmen
556 Wat in tegenstelling tot
heldere beken in boeren
sloten te zien, kroos
verbindt voorbijgaande
oevers, spiegelend om de
aardse adem te beliegen,
stromend met troebel water
mee, waar stilte vleugels
krijgt van witte zwanen
over de ruggen van de wind,
zijn het mensen die betalen
wat bijgeloof verzwijgt, een
vanzelfsprekende maan…
het is meer dan een onderwerp
netgedicht
3.2 met 20 stemmen
624 het licht verandert
het wordt lente
een vederstrelende stilte
brengt een zoen van jou
ik hoop dat dit nog jaren doorgaat
vrijelijk
door je bloemlezing heen
wanneer ik met wat vroege rozen
naar je toe zal komen
of enkel met de geur, gloeiend
en zonovergoten in mijn hals
en over alles, het besef, zo ongedurig in de wolken
wat…
Verloren welzijn
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
553 doen verstaan
in jou en mij
doch weet niet waar, verloren wij de muze
dichter tot elkaar
dat ik volgen zou, ik volgde dan
terwijl jij sprak
op akkoorden van de weg
dat zich dichtte in samenheid
toch; drijf je weg op leeg papier
als ik aan je denk
gedachten dwalen naar een verloren welzijn
niet weten waar de weg heen gaat
waar de stilte…
IN STILSTAANDE HITTE
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
550 in gebroken dromen
overwon ik al rennend
de kou
roeide ik met spaanders
van het voorbije
leven
op de koele onderstroom van
tomeloze mattigheid
kende het verleden geen
zekerheid
en in schaduwen van
stilte
omarmde ik jouw volle
maan
laverend tussen tijd en
ruimte
ontnam je mijn
rusteloosheid
en werden wij de nieuwe wereld…
De ruimte geven
hartenkreet
4.2 met 6 stemmen
1.017 Ik heb gezocht
naar Je stilte en rust
om Je beter te voelen.
Oh, laat me voortaan niet alleen
met al die drukte
in mijn hoofd,
maar geef me een seintje
dat Je aanwezig bent,
diep in mijn hart.…
Niemandsland
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
699 Keer niet terug naar 't niemandsland
waar niemand op je wacht
in de door God vergeten stilte
van alweer een hopeloze nacht
wend je niet af van de horizon
en de dromen die niet reizen
bedenk opnieuw waarom 't begon
je hoeft niets meer te bewijzen
het poppenspel gaat niet om goud
schrijf het maar van je af, ik luister
zonder dromen word…
Jij
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
1.022 ach ik ben oud
niet alle wonden
kunnen nog helen
al meer littekens
heb ik nu dan huid
maar jij blijft jong
althans in mijn ogen
ook al evenaar je
bijna al mijn jaren
je zonnestraalt me
door de donkere nacht
bedekt rauwe wonden
met een fluwelen korst
je lach stilt de pijn
van botte messen
die het lange leven
almeer in me stak…
stil voor later
hartenkreet
4.0 met 11 stemmen
809 ogen
de lach om je mond
de lijn bij je wang
t maakt me bang
dat je wegdrijft
op de rimpels
van het water
bewaar je ze
voor later
zodat als ik je dan zie
je ogen zoek
je mond weer vind
je wang kan strelen
bewaar je je ziel
voor mij
zodat ik me echt kan geven
onverborgen
voor het leven
zo kort
pas dan lief
kan ik zweven
in de stilte…
De dood keert zich even
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
527 waar de stilte
bijna tot ons spreekt
de wind zijn rust
over de aarde laat waaien
daar drijft leemte
wat naar de verte toe
bloemblaadjes zacht en licht
komen het droeve aaien
een vogel vliegt
rond het hemeldak
zingt met ongekende kracht
een hoopvol lied
grillige boomtakken
krijgen een glans door de zon
mistdruppels verdwijnen…
In Medias Res
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
487 Het roestbruin bloeiend
bedolven onder het witte laken
van de continue geboorte
De stem van de stilte
zweefde over het open veld
zelfs de kraaien vluchtten
Zout was de dauw
de tranen van het ontwaken
deden de ramen beslaan
Zacht glooiend plooide
het landschap zich ondertussen
naar het afscheid van de winter
Haar groene vacht werd…
De kunst van samenspelen
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
698 mij zijn toegewezen
van trommel tot trompet
hobo en klarinet tevens
dirigeer ik mijn orkest
alleen de kunst van
samenspelen op het podium
van leven is mij niet gegeven
mijn partituren
werden niet gelezen omdat
ik ze te egoïstisch had geschreven
de eerst viool
strijk ik al lang niet meer
componeer slechts eigen spel
waarin stilte…