5365 resultaten.
poëtisch Leeuwarden
netgedicht
5.0 met 17 stemmen
1.275 gearraand yn mufferige magasinen
dêr de âlde garde jimmer kôgget op izer
en de nije ljochting op plestik
Vertaling:
Bij Auke Rauwerda aan de voet van de Oldehove
trappen uitgevreten door duizenden voetstappen
wendend en kerend naar toneel van oudheid
ronddwalend in herinneringen van driekwart eeuw
waar rariteiten zich spiegelen in verleden…
De aangifte
hartenkreet
3.6 met 20 stemmen
1.634 Het verdriet van het verleden
Werd me gisteren weer eens teveel
Vandaag moet ik erover praten
De angst grijpt me naar mijn keel.
Ik vertel daar hoe jij aan me zat
Zoals geen vader dat hoort te doen
Ik schets jouw beeld
Als een man zonder fatsoen.…
Jimmy
hartenkreet
4.0 met 8 stemmen
1.790 betekenis die je gaf in mijn leven
terug de moed om door te gaan
't is fantastisch dit beleven
vaak een lach en soms een traan
Jimmy, mijn lieve kleine jongen
samen, en toch één geheel
maar pas op voor kwade tongen
want die eisen soms hun deel
Als je in me blijft geloven
sta je véél vooruit op mij
en ik kan je dit beloven
mijn verleden…
HET VENSTER
poëzie
4.4 met 8 stemmen
4.549 Want muziek is voor jong en oud,
Vuurpijl van sterfelijkheden,
Van zwart en jubelend goud —
Bloem die wordt, glans van verleden
Voorbij het venster van onze ziel.
Want muziek is als een droom
In de droom van dit leven,
Als ging een zachte stroom
Van zielen even — even
Voorbij het venster onzer ziel.…
Stemmen op een gemeenteraad
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
1.032 Stemmen is een volksgunst met een lang verleden
Als je het oprecht empathisch doet rust daarop een zegen.…
Scherp getande zon,
netgedicht
2.6 met 8 stemmen
1.115 Oceanen liggen rimpelloos te wachten
in witte en oranje gewaden, verdrukt
verleden die ze niet af kunnen gooien
de loden mantel van de hetze en de
haat, om de overkant te bereiken,
hun Nirwana betreden, gebleekte
waardigheid van gouden tempels die
men liet, weerspiegeld in kwetsbare
oases zover men ziet, als vreemde
meeuwen de hand…
Zoals
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
835 kan het verleden zijn dat ik nooit meer vrees
want ik weet dat in jou hart
zit mijn liefde als een start
omdat ik van je hou voor altijd
totdat de regenboog de sterren ooit verbrandt…altijd
totdat de golven teruggaan van het strand…altijd
totdat dolfijnen vliegen en parkieten leven in de zee…altijd
totdat we dromen van het leven en het…
Het wordt weer licht
hartenkreet
4.2 met 9 stemmen
1.092 Jouw voicemail maar bleef vragen, waar jij in godsnaam was
En waarom je niks hebt achtergelaten
Dan wat haren op mijn kussen, en lipstick op een glas
Jochies spelen op het plein
Eentje valt, verbijt de pijn
Een tel later is hij dat allang weer vergeten
En ik woel hier op de grond
Met een kegel uit mijn mond
Jankend om mijn bloedende verleden…
Geloof het of niet
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
926 Schrijf niet over vreemde dingen
Lijkt de Twilight Zone warempel wel
Verzin iets anders dan
De verleden, onvoorspelbare kerken- hel
Doe net als normale mensen
Doe net als iedereen
Dan kom je echt het verste
En sta je op het einde niet alleen!…
Hap, Slik, Weg
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
519 opnieuw
Hij bloed leeg
Ik voel het uit mij stromen
Alsof mijn lichaam huilt
Schreeuwend om genade
Ik zak in elkaar
Verslagen, verwond en verlaten
Naast haar op de grond
Smekend om genade
Stil staan van de tijd
De wereld in zijn achteruit
Tot ik opnieuw gevangen wordt
Samen met haar ben
Waar we nog gelukkig zijn
Dan is het verleden…
HUIS VAN VRIENDSCHAP EN LIEFDE
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
630 vertellen en aanhoren doordrenkt
met liefde – de beste mix die er bestaat
neem vonken die ooit overvloedig over sprongen
en tot de aller intiemste liefde dwongen
zorg dat je van die overdaad veel bewaard
zodat je straks samen zittend bij de open haard
kunt voorkomen dat het vuur uitgaat
en zodat je vlammen en vonken blijft zien
en samen het verleden…
Zeur niet over iedere gedachte!
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
531 Blijven doorzeuren over een ver verleden…
Brengt ons echt niet verder in het heden!
Is dit gedicht genieten?
Iemand die zijn ellende loopt uit te gieten?
Vinden jullie hier troost bij een lotgenoot?
Dit is toch volstrekt idioot?!…
Wintersneeuw
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
706 Paaslelies, ijspegels, narciss(t)en,
sneeuw dat begint te smelten
bevroren ondergrond komt tot leven
latent verleden wordt weer heden
't strand met schelpjes en zand
springtij van nieuw vernieuwd leven
ontstaan uit winters wezen
zonlicht de nacht doet vergeten
licht dat door de duisternis sprak,
hagelstenen gezwegen
sneeuwman zicht…
(niet) voor het laatst
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
432 vriend roept mijn naam
in de nacht die ons omhult
in de spiegel van de tijd
danst het leven een verhaal
langs nooit vervulde wensen
waarin ik ons samen zie
eeuwig jong en dartel blijvend
met muziek in ons straatje
klinkt ons leven als een lied
waarin het spook met stikkeltjes
langzaamaan toch verdwijnt
in de nevel van het verleden…
DE MAN EN ZIJN ONDRAAGLIJKE LIJDEN
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
419 pijnzooi die dat veroorzaakt wens
je echt niemand, geen mens toe
want die pijn is zo wrang, zo wreed
hieruit te komen is een lange weg
een lange, een donkere, een duistere
waar soms een lichtpuntje je flauw verlicht
want beetje, bij beetje en soms iets meer
weet je het zo pijnlijke naspel te begraven
onder de grond van het overleden verleden…
Als het lood verdwijnt
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
256 Maar leerden wij niets van het verleden,
toen waarheid bloedde op de grond?…
Net...
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
135 ‘t Gaat over vogels nu, huizen,
natuurgebied, dat zo mooi,
maar wat weer plat gewalst
En na het eten app ik weer
Nog steeds thee,
gebak beschikbaar weer,
dus toch ook nog naar hem
Daar gaat ‘t over dochter,
foto, doosje
in bed over een ver verleden
namen, bruidsauto, model,
over dromen die
net niet goed aflopen
Ombuigen, zeg…
Winter 2002
hartenkreet
3.4 met 20 stemmen
4.562 fijn
Nu zit ik vaak alleen en begin ineens te beven
Dat komt omdat ik nog zoveel van je houd
En dat ik domme dingen heb gezegd en geschreven
Van binnen is het daardoor bij mij zo leeg en zo koud
Dan denk weer even aan onze mooie uren
Maar dat is nu niet meer de realiteit
Ik hoopte dat onze mooie tijd eeuwig zou duren
Maar het is nu verleden…
Dood
hartenkreet
3.6 met 12 stemmen
2.596 je mee
Voor velen als een last gevoeld
Voor mij een vriend, altijd aan mijn zij
Waar komt het toch vandaan
‘t gevoel dat alles alles is en toch ook niets
't gevoel geen angst te kennen voor wat komen gaat
een gevangene van ’t leven te zijn
maar vrij tussen de andere geketenden in
Niet te weten wat er aan het einde komen gaat
’t verleden…
De Dankbare Zoon
poëzie
3.7 met 19 stemmen
3.480 Verleden week zag ik een zoon,
Die zijne grootmama
Behandlen dorst met smaad en hoon,
De moeder van zijn pa!
Hij zei: haar man, die ouwe paai,
Sprak naamlijk als een schorre kraai....
- Dat stond die jongen heer niet fraai.…
De ontmoeting
hartenkreet
4.2 met 8 stemmen
1.932 machten
Als ik vrij van 's werelds teugels
mij beraad
Als de kelen en de zwepen
zwijgend buigen voor mijn gedachten
Als de cipier mijn blanke vleugels weer
de vrijheid laat
Is er een plaats
waar 't appèl
van tijd
een illusie is
Breng me daar
en vertel me
waar moet ik heen
...als de aandrang van de toekomst
wordt bezweerd door het verleden…
te oud
netgedicht
4.5 met 15 stemmen
1.343 crescendo van een naderend saluut
de bedding van de mond geplooid door
klaterende stromen, ontsprongen in het hooggebergte der
beleden overmoed, ijl water verdampt
in een maalstroom van verbruikte tijd
getrokken voren etsen zich een willig spoor waar
bleke lippen teder proeven in
besloten mijmering
toevend in de fuik van aangescherpt verleden…
Droombazuiners ochtendgloren
hartenkreet
3.5 met 18 stemmen
5.523 dat daar in de vierde kamer van het
op hol geslagen hart
samen zat
ze raakten de grote leegte aan
in de holle kasten
waar zielspiegels hadden gezeten
ontstaken ze fakkels
van besmettelijk licht
voor troostelozen
ze plaveiden diepe kwetsuren
terug tot onbevangenheid
die ontklemmend
van de hand een haven maakte
waar vreemden hun verleden…
Geboren....
hartenkreet
4.3 met 15 stemmen
6.043 Dat zwembad is verleden tijd helaas, je eerste
diploma heb je al gehaald, dat van je geboorte.
Overdag is 't rustig bij jou in bed, tót je
maag begint te protesteren, je zet het op een
brullen en direct komen er mensen je uit je bed
halen, uit de kleren, schone en droge luier om
en dan aan de borst.…
slapen bij louis
hartenkreet
3.8 met 19 stemmen
1.860 Zijn vrouw, na dertig jaar nog bruid
Geen barst, geen scherven van verleden
Mijn god, wat is die engerd akelig tevreden
met welke reden
kwam ik en bleef als gast?…
Reïncarnatie
hartenkreet
3.8 met 10 stemmen
1.724 Plotseling is het alsof ik alles weer herken:
de nauwe steegjes, het schuttershuis,
de basiliek, het Goudkantoor, ik ben
terug, in dit verre verleden kom ik thuis!
En zij, die ooit mijn geliefde was
hoort mij als vanouds de trap opkomen,
maar onder ’t gaan vertraagt mijn pas,
vervaagt dit wakend dromen.…
Tocht langs het meer
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
618 Ontsnappen
aan het verleden kan niet, wij bestaan uit
herinneringen en begeleidende gevoelens,
reden dat door werkelijkheid achterhaald
mijn lyrische bevlogenheid in de loop der
tijd verdween, begraven in de klei waar
ik zelf eens uit te voorschijn kroop.…
Herinneringen
poëzie
3.1 met 8 stemmen
1.635 Ach, laat ons van 't verleden spreken...
Gij luistert immers gaarne, vrouw?
'k herinner mij, hoe lang verstreken,
Mijns levens lentetijd getrouw.
Toen had ik appelrode wangen,
Mijn baard was blond, gekroesd mijn haar;
En 'k zag vol fierheid allegaar
De meisjes me aan de slippen hangen!…
Dag lieve, mooie, wijze vrouw
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
2.491 Wanneer het afscheid van de mensen die zij graag nog iets wil zeggen
en het liefst zelf uit wil leggen dat haar grenzen zijn bereikt
en zij verlangend, rustig, kijkt
naar het moment dat deze strijd verleden tijd is.
Je weet dus dat het komen gaat en gunt haar echt die rust,
maar getverderrie had de tijd niet kunnen dralen?…
Don Quichot
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
640 knol die ik Rocinante noem
ik berijd de nachtmerrie
van het onvatbare
dat me ontglipt of verdampt
waarin elk houvast
op drijfzand of op losse poten stoelt
moet ik driemaal sterven
genageld op het kruis
van vernedering en falen
verzuipen in zwartgalligheid
en wanhoop
is liefde toch niet meer
dan een verwelkte illusie
uit het verleden…