7524 resultaten.
Alleenspraak in de herfst
gedicht
4.0 met 1 stemmen
3.487 In de warme oktoberzon in een stadspark gezeten
met schrik beseffen hoeveel najaren voordien je al
wist dat, in tegenstelling tot jij nu, geen wesp die
zwermt het zwermen der wespen van de herfst
tevoren mist, geen kruisspin zich kruisspinnen
herinnert, daar zij er niet waren in hun eertijds
dat je kent.…
Moeder van zonen
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
590 Hoor de dragonders
de schreeuw van een arend
stil blijft de wereld
de zon voelt geen schuld
moeder van zonen
telt wanhopig de kinderen
waarvan eens warm
haar schoot was
met hun leven gevuld
krampachtig gevouwen
haar handen tot bedes
als brandende lava
de pijn in haar hart
gesluierde vrouw
moeder van zonen
stilt met haar tranen
de dorst…
Een schaap
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
615 De drollen breng ik keurig naar
de groencontainer en binnenkort
mag het schaap ook een tijdje
in de huiskamer zijn of ga ik
lekker in het schapehok tegen
zijn warme vacht dromenland bezoeken.…
Geen escapades
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
485 Dat altijd
warm klopt voor de ander, maar
ook voor wat de eigen persoonlijkheid
niet met de massa verwart. Onze doelen
zijn vaak nobel en heel sereen; voeren
strijd voor vriendschap in solisme met
het oog op het algemeen.…
Blijf nu eens - zegt ze - in mijn wereld
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
764 blijf nu eens - zegt ze
in mijn wereld
waar luchten altijd blauw
regen niet striemt
en toverballen
in blijde afwachting
van kleur verwisselen
niet van gedaante
waar niets verdwijnen kan
ook jij niet en dan kijkt hij
haar aan - niet gewoon
maar vijftig graden warm en lang
zij wankelt en smelt
wees maar niet bang zegt hij
terwijl…
Bij dag slaagt men erin om te vergeten
gedicht
5.0 met 2 stemmen
6.659 Alleen de nacht, genadeloos, ontdekt
hoe tevergeefs de ziel zich tracht te warmen
aan ’t droombeeld, door herinnering gewekt.
En elke nacht opnieuw, zonder erbarmen,
doorvlijmt het lichaam, weerloos uitgestrekt,
hetzelfde heimwee naar dezelfde armen.…
Werk van de Geest
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
481 Als zachte bries door kruinen der bomen
En warme tongen van onblusbaar vuur
Bent U tot de mens op aarde gekomen
Geleidt hem van geboorte tot stervensuur.
U geeft hem de gave van ’t zien en horen
De blijdschap en daag’lijkse verwondering
Van bloemenpracht tot zang der vogelkoren
Zo U ooit schiep zonder uitzondering.…
Gewoon Nederlanders
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
531 Maar na dagen staat de stad in zonneschijn
En staan de straten warm zonnig te stralen
Van ’t weer heeft niemand meer een centje pijn
Men kan op terras opgelucht ademhalen
Toch hadden we de wind liever iets anders
Tja…, ook zo zijn nu eenmaal Nederlanders.…
zandsculpturen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
539 ik zie mijn kind
dat met grootse gebaren
door onze vingers glijdt
jaar na jaar gedijt in warm
omsloten tijd
hij draagt de zomer in zijn ogen
gebogen over zijn prentenboek
vol zelfgemaakte beelden
met op de achtergrond de zee
graaft hij een geul vol idealen
en laat het zilte nat
zijn gang bepalen, tot ter kimme
in een gouden zon
zijn…
Licht in het hoofd
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
504 alles voelde
anders in raken
het deed onverwacht
nieuwe energieën ontwaken
het was geen
stoffig verschijnen na
decennialang verdwijnen maar
een herboren in nieuwe gloren
spanning voelen
in een warm contact
waar delen heel intens
zijn unieke info overbracht
de wereld bekijken
met een nieuw ontzag
omdat alles blijkbaar een
eigen…
exit Bart De Pauw
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
508 één haan kraait
en plots gaan
alle kippen kakelen
het guitig Bartje krijgt het warm
verstuurt de wereld snel
zijn eigen versie telegram
sms’jes na het werk
pikant of pornografisch
“iedereen doet het weleens”
verkondigt hij dan sterk
maar de VRT gaat door het lint
trekt conclusies ongehoord
de kippen halen het gezwind
en…
Mystieke diepte
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
479 nam
terloops mijn
gedachten mee
samen gingen wij
richting onbekend
we waren niet verwend
kleuren en
geluiden bepaalden
het gebeuren in
kijken en ondergaan
wij waren geen gelijken
in het ijken van gevaar
het was de
magie van zijn
die mystieke diepte
voor ons ontsloot
zonder een direct raken
aan de aanwezige dood
in een warm…
Liefde is een platitude en daarom ook zo mooi
gedicht
5.0 met 1 stemmen
4.576 Wat meer dan liefde is en minder dan de dood
is de warme dood waar ik niet bang voor ben,
dat is het doodgaan door te leven met een vrouw.
Dat ik mocht niet-bestaan dat kwam door jou.
In mij is die dood verdreven door de onmogelijkheid
opnieuw met jou te leven. Hoogstens ben ik ziek
en schrijf ik om de ziekte naam te geven.…
Er is te veel ruis
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
557 waarom dansen wij
niet meer voluit
voel jij mijn hand amper
als ik je warm begeleid
waar zijn de rozen in
jouw haar omkranst met
een lach uit de mooiste
mond op het westelijk halfrond
ik heb ze vergeten
er is te veel ruis door het
moeten weten van alledag
we keren terug naar hoe alles was
waar verbazing en schoonheid
de triggers…
Liefde
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
526 Ik wil je zeggen: 'Ik mis je liefde en je warme
handen.'
Het went nooit.…
Haar mimiek
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
453 de paniek had toegeslagen
chaos kleurde rood
tot ver in haar hals
woorden kregen geen kans
om tot klank te komen
bleven steken in
niet weten hoe emoties te
vertalen zijn komend uit een
verre onuitspreekbare pijn
jij hebt haar zachtjes
bij de hand genomen
om haar in alle rust weer
bij zichzelf te laten komen
terug naar een warm…
De echte rijkdom
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
398 Zo heb ik plots weer blijdschap mogen vinden
in woorden vol geheimenis en tederheid
die zingen als de warme zuiderwinden
maar soms ook als een klacht ten hemel schreit.
O zalig wie zo in de taal mag leven:
hem werd de echte rijkdom ooit gegeven.…
Alleen met ons beiden
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
566 Het medische bed komt nog het beeld versterken,
dat dit een andere plek is dan ons warme thuis.
Wij eten op tijd, maar niet aan dezelfde dis,
jouw en mijn tafel staan daarvoor te ver uiteen,
hoewel jouw tafelgenootschap veel groter is,
nuttig jij en ik ook, de maaltijd heel alleen.…
tot wolken spreken
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
444 als ik tegen wolken praat
is het omdat zonder jou
de warme chocolade
in de koude gure winter
mij niet smaken wil
natuurlijk is het goed zo
met de mensen om mij heen
die aardig zijn en vriendelijk
toch blijft het moeilijk
dapper alleen te zijn
na het dutje bij de koffie
smaken koekjes anders nu
al smullen zingend en lachend
de kinderen…
Kasplantjes
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
619 Je ziet in het verpleeghuis vaak verdriet
Toch is er ook een glimlach om de mond
Wanneer ik even langskom met m’n hond
Het zijn vaak dieren waar men van geniet
Men aait en knuffelt hem of geeft een brokje
En is voor even zonder pijnlijk weten
Van alles wat ze liever niet vergeten
De warme thee wordt lauw, men drinkt geen slokje
Ik zeg,…
Familiebed
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
380 Kom in de Kroon, doe
je schoenen en sokken uit
samen op het familiebed
een warme deken voor elkaar
.....Kom erbij, hier ben je vrij!…
Aliqua.
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
594 Naar gewoonte,
loopt hij iedere morgen
op gevoel, zonder zorgen
in warme zonneschijn,
wind, regen of mistgordijn.
Naar gewoonte,
bij avond al beuzelen,
keffen en neuzelen,
stipt, nauwgezet en krek
tot aan zijn geliefde plek.
Naar gewoonte,
hou ik goed in het oog,
gespannen als ’n boog
de ronde kont
van mijn hond.…
Waarheid?
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
423 Tussen zoveel leuzen op de radio
reklame
zoek ik waarheid
luister naar verheven muziek
doe jouw ketting om
kijk naar het blauwe van de lucht
een poes die me verwelkomt, geaaid wil
zie planten,
bloemen in mijn tuin
de kleur van viooltjes
hoe intens en uitbundig warm
ruik de geur van de olijfwilg
dit is mijn kleine waarheid
o…
Hoop op genezing
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
555 Om zijn woede te koelen
laat hij gewetenloos degene die hem
het meest nabij zijn bloeden
geen band met
navelstreng kan het verhoeden
O konden ze hem maar genezen
om weer een normaal mens te wezen
met een warm kloppend hart
en plezier in het leven
met al wat dierbaar en lief is om hem heen
O konden ze hem maar genezen
wat zou dat…
Verlokking
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
410 Het jonge meisje keek haar ogen uit
Ze was pas zestien, maar in zijn gezin -
Daar voelde ze zich thuis als zeemeermin
Hoe warm de tropen in zijn bruine huid
Jasmijn en zilt spontaan en grif vermengd
Er kwam een telg met orchideeënbloed
Vol huidhonger het leven tegemoet
Van passie en van dankbaarheid doordrenkt
Gezinsgeluk en minnaars, hand…
Kleurrijke gebaren
netgedicht
4.2 met 82 stemmen
345 door omstandigheden
veel hadden te lijden
jij bent altijd voor het
mooiste boeket gegaan
daarin stonden de kleinsten
en meest onooglijke heel
vaak pontificaal vooraan
jouw ogen
en handen hebben
hen altijd gekoesterd
wat er in aanleg ontbrak
was hetgeen jij hen gaf
heerlijk was het jou
te zien stralen als zij
op hun manier met
warm…
Een nieuwe avond
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
570 De nacht die kwam was al een warme nacht
een waar ik nog wel een tweede van verwacht.
Buiten puft het gras en ook de stenen
maar het is geen droeve nacht voor deze of gene.
In nachten zoals deze hoeven we ons niet te verliezen
er is opblijven, lang gaan lezen om voor te kiezen.…
Kleine wondertjes
netgedicht
4.8 met 25 stemmen
413 ik heb je pas
aangesproken
in je tweede leven
toen je het eerste
vergeven had in
herwonnen vrijheid
waar woorden
de muziek kleurden
zinnen de melodie
gestalte gaven in
een zich steeds
vernieuwend refrein
dat zong van
zon zomer en
warme liefde om
net als regen en
kou weer immens
van te genieten
recht uit de hemel
in samen…
Lachte lieve stemmen
netgedicht
1.6 met 148 stemmen
478 je lachte
zachte geluiden
van lieve stemmen
niet gestileerd in
woorden en zinnen
maar met een
warm en liefdevol
timbre van binnen
pas later
spraken je ogen
met het licht
van de zon waarbij
vanzelfsprekend
stralende liefde
in alle kleuren
schitterde en blonk
het is geen
show die jij
in lichaamstaal
laat zien juist in
puur…
Jeugdige ouderdom
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
473 Gisteren kwam ik weer langs die bloemenwei
waar wij in het warme voorjaar speelden
en dacht, wat is dat allemaal lang voorbij
ook dat wij samen daar die dropjes deelden.…