Alle inzendingen over zee

7279 resultaten.

Sorteren op:

snoeien

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 117
ogenschijn en de klanken waaraan je bent getafeld meewarig voor alles die jou als een stalen frame in een ogenschijnlijke jargon van mededogen bezien daar zou ik iets van willen snoepen het verheerlijken in de geste van mijn kunnen, je ontdoen van al je zorgen die als een drijfveer jou laten varen op de zandkorrels van onze volle zee…
elze19 augustus 2026Lees meer >

Frisia

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 125
Frisia droeg de zee diep in haar bloed waar wind nog sprak in zout en oude stenen waar storm zich mengde met het oerbegin zij kende de kracht die uit de bodem groeide een stil instinct ouder dan het land wanneer de zwarte schepen nader schoven de Vikingen kwamen donker op het water met ijzer vuur en honger op hun kiel frisia week…
Silann Nara27 augustus 2026Lees meer >

Nepal

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 208
nog niets wetend van al die doden die nu nog ademen in de vlijende wind die hen voortdrijft tussen het onherbergzame van gaan en komen en plotseling hun vriend, statig majestueus rotsvast wolkendrager, braakte plots een zee van water dat alles wat voor iets staat wegvaagt zoals dromen zich verplaatsen in een tijdelijke herinnering de…
elze28 augustus 2026Lees meer >

Aandringen

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 67
haar baasje doet zijn best om zijn tranen te verbergen vandaag dus een langere wandeling langs de brullende zee zij wilde wel eindeloos door achter al die ballen van vriendjes aan maar soms bleef haar baasje zomaar stilstaan en probeerde zij het ook te ruiken echter voelde zij alleen zijn onrust zij bespeurde geen onraad aan de kust…

Als as valt .....

netgedicht
3.9 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.724
mij de waan ik wil je hier op het teer beminnen toe lief geef mij voorrang laat je gaan kijk een zebrapad als bedstee zwart en wit als klank en kleur kom ik pak jouw beide handen ruik de bodem, proef de geur echt, geen stoplicht houdt ons tegen wanneer de avond als as verbrandt vochtig omhelst wordt door regen verdwijnt de droom in een zee…
metha3 februari 2005Lees meer >

Waar eens mijn wiegje stond

hartenkreet
2.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 2.133
Waar de zee de golven beuken, molens draaiden op de wind. Waar de kikkers vrolijk kwaakten, Nederland mijn zorgenkind. Lalalailalailalalaila lalalailalalailalala lalalailalalailalalaila lalalailalalalalala Oh Nederland.…

Evolutie op Vaderdag

netgedicht
2.9 met 44 stemmen aantal keer bekeken 2.710
Seks is voor de mensen copuleren de natuur geeft elk wat die wil Kikkers bevruchten geil de drabbe dril Vissen schieten talloos hom en kuit Schorpioenen, kevers, duizendpoot salamanders zetten pakjes sperma uit op de grond zomaar open en bloot waarop het wijfje in haar schoot een explosie kan laten ontstaan in haar voortplantingsorgaan Een zee-egel…

Visje visje

hartenkreet
2.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.429
Visje visje diep diep in de zee, zoals jij kan ik niet zwemmen en daar zit ik best wel mee. Visje visje in de oceaan, laat mij maar lekker drijven, laat mij maar lekker gaan. Weer op stap, handdoek, zwembroek ingepakt en mijn seizoenslidmaatschap.…
Jur1 oktober 2004Lees meer >

Zeemansgraf

netgedicht
4.2 met 11 stemmen aantal keer bekeken 2.023
houden Stoere tatoo trots teken van weleer nu een spookschip de olijftak een veer De oude zeeman sleet dagen langs de maas Vermoeid betraande ogen turend in de verte getaand gelaat miste schip en maat Altijd trekt het water gekrijs van meeuwen Jan van Gent gure wind ruisen der golven dat hij zo goed kent Zijn leven lang op zee…
Ivan Grud16 januari 2005Lees meer >

Twaalf momenten van inspiratie

netgedicht
3.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 755
Woorden van stervende dichters stijgen op in de blauwe lucht, zien elkaar weer in ‘n volgend leven als ze meeuw zijn spreken af hoog boven de blauwe zee.…
Custor15 april 2010Lees meer >

Ik wilde reiken naar een tijd

poëzie
5.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.034
En wat de zee zegt, en de zon, de wind, En de figuren aan de lucht geschreven. En wat de tekens zeggen, die hij vindt Binnen de wanden van de rots gedreven. En wat er op de steen te lezen staat, En in de fijne bloemen werd getekend, En ook het cijfer van den dageraad, Waarmee de boom zijn stille groei berekent.…

Mijn vaders pad in februari 1953

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 470
Zoveel gebrek aan tastbare herinneringen aan vroeger, al lang gelee ,veelal verzwolgen door zee wekte ook de Friese marechaussee. Plunderingen van zee namen tig levens mee. Die storm, onbeschrijfelijk leed tot gevolg. Al sloten vaders koen snel de houten luiken deuren en ramen de buitendijken waren door.…

Odysseus' heimwee

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 470
Laag uit zee verheft zich op een rotsenrijke bodem de woudomzoomde Neritos als boegbeeld van je dromen ooit was dit je thuisland je vanzelfsprekende woning, vader van Telemachos o listenrijke koning.…
Max26 december 2018Lees meer >

‘k heb een toren vol muziek...

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 524
Manuela, kind van de zee, stem van m’n dromen, onstuimig wild en lief... Manuela, geef mij ’t geluid, dat door jouw stemband, wordt omgezet in goud... Koor: Manuela, zing hem een band, vol van jouw warme klanken... Manuela, geef dan toch toe, hij maakt je snel beroemd...…

schepen met bolle buik

netgedicht
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 464
machtig is de zee van gepluisde dromen licht aan de rand waardoor ze ongebonden in grotere vluchten steeds sneller overkomen.…

Roze morgen

netgedicht
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 723
Ik, die in u een zee doorsnede, terwijl gij in mij vloed werd, immer vullende vloed. Scheurde uw hand dit hart? Neen— gij hebt het opgetild tot waar de zon het bloed verguld. ---…

Dreiging

netgedicht
1.9 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.222
De zee is dan te hoog. Het is geen wonder.…
Aubrey23 januari 2005Lees meer >

Stille parels

hartenkreet
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.113
In een woelige zee Dansen golven rollend Naar de kust Oesters schuifelend Op de bodem van die Enorme watermassa Schijnbaar oneindig veel Ondenkbaar intens Verweven met de groei Van de schoonheid van de Oceaan die rein de illusie van Het leven tilt boven de Waarheid van de liefde tussen Jou en mij.…

berichten uit net noorden

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 654
berichten uit het noorden rotganzen, van wie men zegt dat hun geluid klinkt als geblaf een keer op de zeedijk dat ik ze hoorde als een klein hondje op een boot veraf steeds dicht bij zee zoeken zij hun overwinteroorden waar het gras hen tot het voorjaar voer verschaft berichten uit het noorden rotganzen, van wie men zegt dat hun geluid klinkt…

overpeinzingen op een terras

netgedicht
4.2 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.068
een zwoele zomeravond op Kijkduin je voelt de kleding aan je lichaam plakken bij Tios ga je nog een pilsje pakken zo leid je schuldgevoelens om de tuin dan zie je met een nevelige kruin een karmozijnen zon de zee in zakken verdwenen zijn de laatste ongemakken het leven bijt niet langer als aluin je rusteloze ziel berust spontaan wat ben…

Cirkels in zand

hartenkreet
4.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.169
tussen zilverrustige rimpels en zachte herinneringen teken ik cirkels in de tijd ik schets oude zomers en handen vol zee, blote schouders en dagen gedeeld ik schep wolken en verhalen, fluister sterren en beloftes, stapel woorden op de horizon, daar waar jij verdween nog één keer omcirkel ik zacht jouw naam, bevrijd…

aangeschoten

netgedicht
3.3 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.387
ik hoor geruis van een maanverlichte zee mijn voeten in het water jij maakt geluid voor twee het wordt alsmaar later als een aangeschoten prooi lik ik nu mijn wonden en jij ... jij praat maar door je brengt alles in de plooi -het zand verbergt mijn zonden- je zegt ...…

ik steel dit beeld

netgedicht
4.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.376
strepen blauw strak doorschoten met wat lijnen groen en grauw mijn horizon voor jou het wit van zeilen die de rust verijlen in een tijdloos perspectief ik steel dit beeld en schenk het jou mijn lief kom met mij kijken naar de mensen hun zee van wensen en wacht totdat de hemel opzien baart jij bent het waard in jou heb ik…

je haar pluist in de wind

netgedicht
3.7 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.161
je ogen vangen het strak blauw van een zee vol witte zeilen ik kan de vrouw in jou, slechts met de grootste moeite peilen je haar pluist in de wind en waait een eigen leven je huid is stilte-wit, waar zijn je rondingen gebleven de tijd vertelt je lijf de gang van de seizoenen maar lente is je niet gegund en zomer moet zich herfst noemen…

Kussen

poëzie
3.4 met 19 stemmen aantal keer bekeken 4.377
Als de diepe blauwe heemlen Duren over zee en landen, Duren over dood en leven, - Over liefdes dood en leven Duurt der zielen kus. Toch, ons zielen konden nimmer Tot elkaar in ogen reiken, Konden niet uw warme lippen Mijne warme lippen kussen, Hadden niet mijn rode lippen Uwe rode mond gekust.…
P.C. Boutens15 september 2003Lees meer >

Mijn uitzicht

hartenkreet
3.1 met 13 stemmen aantal keer bekeken 1.622
Het zijn de algen van de zee Ze geven je kleine diamantjes mee. Gekke meid, ga maar slapen Want zelfs de duinbloemen gapen En de zandkorrels bewegen gewillig opzij Als ik mij eindelijk neervlij.…
Mirla Klijn24 september 2003Lees meer >

De buigzaamheid van het verdriet

poëzie
3.3 met 140 stemmen aantal keer bekeken 70.629
de wereld was van louter golven en ik zonk in haar als een lijk naar beneden het water sloot boven mijn hoofd en even voelde ik een vis langs mij strijken in de stille zee.…

Ik, gewoon ik

hartenkreet
3.2 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.189
Een wolk Fijngestampte druppeltjes Water in zijn dampende zelf Golvend als de zee Deinend onder de zon en Spelend met het morgenlicht Een berg Opeengepakte stukjes aarde De wereld in zijn reusachtige zelf Standvastig als een sterke wil Krachtig onder de lucht en Overvloeiend in het bos Een vuur Regenende gouden vonkjes Stille warmte…

Tju

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 821
Een stille kleine bron verandert in een machtig brullende zee, eerst nors maar nu oké, regenboog van troost in een zwarte eenzame nacht. Onbewust mild is mijn heden, windkracht tien mijn verleden. Een reis naar je gevoelens is als een slopen van de Chinese Muur, een nooit eindigend verlangen is mijn geschenk voor jou.…
Jokke1 februari 2003Lees meer >

Nachtbloesems I

poëzie
3.5 met 39 stemmen aantal keer bekeken 6.597
Was die gondel mijn levensbootje, Ik nam je, mijn lieve, er in mee, En wij zwierven daar hoog in den hoge, Alleen op de onmeetlijke zee. En had ik genoeg van je zoentjes, Genoeg woordjes van liefde gehoord, Ik nam je, een, twee, drie, in mijn armen, En... gooide je over boord!…