29230 resultaten.
Golvende grenzen
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
832 zelfrecht
binnen of buiten, helpt trachten
een wereld te ontsluiten
is het leven in de overlevering
die vandaag naar morgen heet
of wonen in kastelen van karton
of tussen tochtige muren,
het kan zeker ook onder het blauw
met een glimlach in de zon
ademt men dan tussen keuzes
en leuzen van verzamelde levensbrokken
als een opgejaagd mens…
Het geluk van vandaag
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
654 Tussen sterven en onze doden,
van wie we menen dat we zijn,
worden we opnieuw geboren.
Voorbij onbegrepen verdriet,
groeien pasgeboren jaren,
die hemeldragend trillen.
In bevlogen gedichten.
In snaren van violen,
die elke dag weer,
te horen zijn.
Er bestaan nabije werelden.…
Zingen mogen wij nu allen....
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
442 Want de God van alle liefde
blijft steeds trouw aan ieder mens;
Hij ontsteekt de vreugdevuren
ver voorbij de levensgrens.
In dat licht kunnen zij wonen
waar ook wij eens mogen gaan;
laat ons maar vertrouwvol hopen
op dit vreugdevol bestaan.…
Kroegsport
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
509 Marcheer naar herberg, dranklokaal of kroeg
Het kan nog even door, het is nog vroeg
Doe rustig aan, verzamel navelpluis
Het hele leven spelen wij een spel
Ja, deze waarheid geldt dus ook voor ú mens
We zijn geen Homo Sapiens maar Lúdens
In ieder samenzijn huist een duel
De strijd wordt op een tafeltje gestreden
De noeste hersenen die kraken…
Nog krult je lach
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
462 buiten
nauwelijks zichtbaar
lijkt wat achterstallig
onderhoud maar
de echte breuk en
scheuren komen
diep van binnenuit
waar rot en putlucht
heersen over leven en
gebroken glas geen
perspectief gaat geven
jij was erbij
toen grondstoffen
en magie een
huis bouwden waar
alleen voor de
eeuwigheid plaats
was vormgegeven
door de mens…
Palet
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
573 langzaam kruipt de tijd naar haar boezem
ze schildert groen en grijs omdat ze jou
naakt wil zien, zonder de obstakels
die een pittige discussie zinloos maken
je houdt van de geur van sierlijke bloemen
terwijl jij jezelf ontdoet van overbodig textiel
nu je bent uitgekozen als haar favoriete model
voor de nachtsessie, eindelijk schildert ze een mens…
Vrucht door snoei
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
429 Zoet zijn de bramen in het wijndomein
Maar groeien moeten nog de druiventrossen
Straks komt de fluisterboot wat gasten lossen
Een groen prieel tempert de zonneschijn
De mens gedijt op warmte, vogelzang
Gelijk de appels, kersen, pruimen, peren
De populier en els zijn sterk en weren
Te harde wind, hun haag is van belang
Subtropisch zijn…
DOORGAAN
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
705 Een kleine kerstvlam houdt de grote wens
overal door de wereld te waren:
neerdalen in de ziel van elke mens.
Dat vuurvingertje zal stil verklaren
hoe het eeuwig leeft, zich geeft zonder grens,
om Jezus' wil en boodschap te bewaren.…
Mijn apocalyptische zucht
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
581 landschap
opgaan als jij
buiten loopt
met een lach
op je gezicht
als het licht
zich concentreert
op jouw komst
openen zij hun
bloemen in de verte
en rechten de stelen
om tussen velen
jou beter te zien in
minieme bewegingen
schoonheid details
die alleen de insider ziet
als wonder van de natuur
stille communicatie
tussen natuur en mens…
Respect
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
572 en religieuze keuze
veelal toebehoorden
die stabiliteit is totaal
verpulverd door een
totale defragmentatie
van respect voor elkaar
het medemenszijn is
volledig losgelaten om
er zelf beter van te worden
ja ten koste van dat
dat heeft de schepping
finaal de das omgedaan
die arrogante houding
door de pressie van de
grote bek heeft de mens…
Angst eet mijn ziel op
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
596 mos
Soms brandt de zon
maandenlang op de steen
Het mos wordt grijs en stoffig
ik smeek tot er regen valt
En voor even ben ik gelukkig
omdat het mos weer groen en krullig wordt
Maar dan komt opnieuw de droogte
en ik bid ik bid alweer
Ik ben een rots van eenzaamheid
ik ben een steen
Het meest van alles ben ik
een overtollig mens…
o die wijze koeien
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
521 Tragedies hoeft geen mens te vrezen.
Komedies komen met het leven mee,
net als de golven komen met de zee,
net als de boeken met het lezen.
Ons script wordt gaandeweg geschreven.
Geen heeft de pen in eigen hand.
En als we weer eens zijn gestrand
is huilen, lachen om het even.…
Zelfverwennerij
netgedicht
5.0 met 111 stemmen
389 het licht kon
binnen komen
als gedachten
lieflijk verpakt in
warme dromen
die nog even
wakker willen
worden met een
volle dag in
het vooruitzicht
tijd om op te
staan de zon nog
even langs een
slaperig koud
lijf laten gaan
dan de douche
als malse regenbui
wat langer en heter
dan normaal in
zelfverwennerij
die de mens…
spiegeling
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
585 ziet een engel met vredige oogopslag
een somber tobbend hoofd
een kreng met kwaad in de zin
een verloren achterblijver
een duivel met flikkerende blik
zij ziet een pias van Hide & Seek
een kind dat groot moet zijn
een oude vrouw die beter weet
iemand die verliezen draagt
die het niet weten schraagt
zij ziet een uitgeputte renner
de mens…
Acceptatie
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
619 gemeen
Zijn veelal identiek aan elkaar
Betreffende nabootsing zijn
Tweelingen eeneiïg gereproduceerd
Als echt alles zo goed als gelijk is
Komen zij uit hetzelf-
de ei dat dus gelijk-
waardigheid hoog in het vaandel heeft staan
Niettegenstaande het feit dat zo-
wel twee- als meerlingen vaak soms toch schelen
Geen punt, want niets mens…
Leúgentje om bestwil
netgedicht
3.0 met 91 stemmen
989 struiken
schoffelden wij
het onkruid weg
en harkten het
gevallen blad
er was een
kleine vijver voor
onze droomvissen
die wij nooit
konden vangen
met oog hand
of schepnet
omdat zij sneller
waren dan wij varen
maar ons paradijs
werd door eerlijkheid
keihard aan het
kruis genageld
er is geen argument
dat liegen vrijspreekt
ook de mens…
Alles in de wind
hartenkreet
3.2 met 6 stemmen
567 Hoeveel maskers moet een mens
dragen om zichzelf te zien?
Het is de wind die iets nieuws verzint.
Hoeveel selfies moet je maken
om te laten zien dat je bestaat?
Hoeveel vragen moet je stellen
voordat je een antwoord krijgt?
Het is de wind die geen antwoord vindt.
Hoeveel moet je door de vingers
zien om erger te voorkomen?…
TEGENSTELLINGEN
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
265 De vrome mens mag de Heer blij loven.
Hoe zijn op Aarde zijn christendaden
als hij zich over Gods wil zal beraden,
verrukt denkt aan het zalige Hierboven?
Velen leven bewust bij slechts geloven
in oppermacht, waar men nooit naar kan raden.
Maar hun kracht is met werken beladen,
waarbij gejuich klinkt in Hemelse hoven.…
Vriendschap
netgedicht
3.0 met 8 stemmen
276 ik heb weet
dat vriendschap aard
ik heb kennis van zaken
er zijn er die stilletjes over me waken
dichtbij en veraf
het is onzichtbaar, maar toch heb ik daardoor
mezelf gebaard en zeg
-ik doe er toe en ben het waard-
al moet ieder zichzelf dragen
en is vaak alleen zijn eigen aan de mens
ik zie en hoor om me heen hen zeggen
er is iemand…
Valuta
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
238 Ook ik weet hoe het voelt
als een mens langzaam verandert,
wanneer iets van buiten
hem even vasthoudt in bestaan.…
De orde van het licht
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
101 Alleen de mens
vraagt wie dit bedacht,
wie het begin bewaart,
wie over morgen waakt.
Terwijl de merel zingt
alsof geen antwoord
ooit nodig is.
En even,
wanneer ook in mij
het vragen zwijgt,
valt de wereld
niet uiteen in dingen,
maar rust zij
onopvallend
in zichzelf.…
Anderhalf
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
562 Als je dat begrijpt hoopte ik dus dat je nog aspireerde ook
Was ik maar van steen
Maar niet de maan, vanwege heimwee
We vallen gewoon niet op genoeg
Omdat een mens te klein leek
Misschien zijn robots toch de toekomst ...…
Homo sapiens.
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
630 Gisteren
een school beschoten,
waardoor vijftien kinderen
werden gedood en
nog eens
tweehonderd gewonden
vielen
O ja, nog een foto
van mezelf
met zeven afgehakte hoofden
-waarvan ik sommige
op een hek had gespiest-
op twitter geplaatst.
Eens even kijken:
wat zal ik vandaag
eens gaan doen?…
een meerstemmig koor in de morgen
hartenkreet
3.5 met 6 stemmen
1.152 Verderop speelt het winterkoninkje authentiek met heldere zang
Onder goedkeurend oog van de dertigjarige ooievaar
Spechten houden het bij luid geroffel
De koekoek herhaalt het elk uur
een lijster brengt het in strofen met gevoel voor verscheidenheid
elke vogel brengt zijn eigen lied
blijheid en angst fluiten ze in je oren
het is mooi als een mens…
HOPPER
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
1.097 De Amerikaanse droom doorprikt
Uit de eenvoud van zijn wieg gekropen
Kneedt hij een eigen stijl
Weekt zich los
Stroomopwaarts klimmend
Toont hij de schaduwkant van wildgroei
Het lege huis spiegelt verveling
Herkenbaar en genant
In dunne gelijke lagen aangebracht
De mens afgezonderd in een hotelkamer
Niet meer dan een ding in de ruimte…
Bubo Bubo
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
635 Hoe een mens zich zodanig kan vergissen,
Hij is daar wel heb ik mij laten vergewissen.
Eigenlijk werd die uil vroeger zeer geroemd,
Oeroeboeroe werd hij toen namelijk genoemd.…
Verregaande verplaatsingsdrang
netgedicht
3.0 met 10 stemmen
1.509 Het mensdom - wat een woord - lijkt wel geschift:
de mens vervuilt het leefmilieu steeds meer
door auto's, stroomgebruik en vliegverkeer,
die welig tieren door verplaatsingsdrift.
Een druppel op een gloeiend hete plaat
is groene stroom, te weinig toegepast.…
Lentegebed
netgedicht
3.0 met 10 stemmen
2.029 bij de laatste winterranden
waarlangs het vroege fluitenkruid
zacht vertolkt wat het lentehart bezielt
Een bede zonder woord of vaag geluid
geen gehoor of spoor van grotesk gebaar
geen richting nog, geen opzij of al vooruit
een samen stil, massaal, alleen, of in een paar
In eerbied stijgt hemelhoog het bidden voort
de natuur beeft en de mens…
De zon die zo vertrouwd...
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
927 Hoe kan het licht een mens ontroeren,
hoe kan een zang ooit niet gezongen zijn?
We zoeken vaak zo ver en droomverloren
maar er is brood en soms ook nog wat wijn!…
ik ben de desolaat
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
730 zaden zullen nooit meer lente erven
blauw klaart zomers helderheid
het zinderen is afgevlakt
kaalheid legt de schimmen bloot die
troosteloosheid er heeft opgeplakt
nog gehoorzaamt mij de wind
ze jammert vage klachten
regen stort in beken neer
droogte laat het leven wachten
ik ben de desolaat
leef mijn zinsbegoocheling
er is geen mens…