35281 resultaten.
oferande 2
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
469 kinderen naar
de lage zandduin
jonge gezichten gekleurd
met rood pigment
tere hoofden onder de
verschroeiende zon
volgen in trance
de slingerende weg
de angst is meester
de vloedgolf die liefde
ademloos smoort onder
diepe lagen zand
de ultieme offerande loopt
naar de Stille Oceaan
kinderharten verstommen
de hoofden naar zee…
Vakantie in Holland
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
636 Het is vakantie kinderen spelen in de wei
Verstoppertje achter de hoge zilverpopulier
Hurkend onder de blauwe hemel zij aan zij
Onder de zon die steeds hoger klom
Het landschap de boerderij de koeienbel glom
De zee het strand de duinen van Holland
Naar de tulpenbollen likkende aan een lollie in de hand
De schommel de speeltuin met een bak vol…
Geen lucht voor vocalen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
434 zij omvatte
ademloos mijn huid
ik had geen lucht meer
voor vocalen
maar in de bellen
die stegen en daalden
kon men mijn boodschap
uitstekend vertalen
er was geen huis
we stroomden in en uit
al naargelang de stroming
en stemming van de zee
nooit waren wij alleen
vissen zwommen net
zo gebonden als vogels
vlogen in hun rijk alleen…
Jouw caleidoscoop
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
437 al het plezier
in je lach en
ogen is gelabeld
veilig geringd
en opgeslagen
in hun mooiste
herinnering
jouw caleidoscoop
vol liefde en warmte
maakt haar eigen
vorm en kleur
vol pure vrolijkheid
die ooit samen
intens is beleefd
jij bent wat je geeft
zonder misverstand
recht door zee
naar de havens van
hun harten om daar het…
onbestemd
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
607 in bestendige eenzaamheid
woont haar wisselvallige ziel
die als een ongedurige zee
raast beukt en breekt
spektakel maakt als de
duisternis haar besluipt
om dan weer in schijnbare
kalmte te verzinken en
zich traag en eindeloos naar
alle kanten uit te rekken
soms is zij een roerloze
vlakte een spiegel van
ongekend formaat…
Paradijselijke momenten
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
398 ik weet door
de kleuren van
je ogen dat jij
bestaat omdat ik
de combinaties
maak die met mijn
gedachten spelen
haren zijn kort
krullend of
watergolven
het strand en
de zee in het
blond van duinen
en stralende zon
ik hoef geen
emoties aan je lach
toe te voegen
innemend en
charmant zijn
altijd jouw grootste
troeven geweest…
Boterbloem
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
464 tussen sprietig
gras dat schuurde
net als constante
irritatie over
ongemakkelijke buren
zij gingen voor
een eigen pad
dat voor een ander
onbegaanbaar was
omdat geel te heftig
domineerde en zij
in overleg en toegeven
nooit iets zouden leren
vriendelijke mensen
maar met rotsvaste
overtuigingen en
de souplesse van
een diepgevroren zee…
Gegeneraliseerde angststoornis
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
455 accepteren
en het niet
zo serieus
te nemen
En het te
verminderen
maar
op het
moment
ben ik er
zo klaar mee
en kost
het me
zoveel energie
zodat het me
alle plezier
ontneemt
Toch
zal ik
dit overwinnen
al die
onzinnige
gedachten
zorgen
Eens zal
ik ze gewoon
langs me heen
kunnen
laten gaan
als een
bootje op zee…
Word wakker
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
416 mensen
met droevige ogen
maar zoals de hond
die in het raam danst
Word wakker en kijk
Er is zon, er zijn sterren
er zijn madeliefjes
en het wervelt
in je geslacht
Laat je wekken
door een gedicht
Je bloed stroomt
Het wordt lente en
er ligt brood in de oven
Ik zeg niets nieuws
Mijn woorden zijn helder
als water, als jouw ziel
De zee…
LAIS CCLV
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
591 Haar ogen zee die in zijn ogen strandt,
haar lippen wijn die om zijn lippen spoelt,
haar oren krullen krullend in zijn hand,
heur haren goud waarin het zonlicht joelt
en al dat stralen was voor het bedoeld.
Zij was een maan, het liet haar schijnend staan
tot al het licht van haar was heengegaan.…
Olijven
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
476 we hebben
de bomen
geschud
geslagen
en geaaid
de olijven
gebeden om
te vallen op
de zeilen
beneden
in dit
omgekeerde
land waar zon
de mensen
brandt
zijn woestijnen
verdronken
in een zee van
zeldzaam
hemels water
nooit zullen
de olijven het
beloofde land
verlaten want
ook zij gaan praten
hun doelen…
wolk
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
453 heb mijn wolk gedroomd
die tot zee werd bevolen
om bij nacht de branding
in te tomen
schuimkoppen met gezichten
spatten als kleiwater tegen
mijn laars, het duister is zwaar
en de klokt tikt maar niet later
het beddengoed is traag
van slaap, ‘ k voel de toorts
van de maan die zich past
in de ventilatie van het raam
ik luister en…
verstaan
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
525 in welke taal
geef ik je woorden
zodat je me kunt horen
in welke blik
in welke stilte gaan we
elkaar verstaan
hoe laat ik je
laag na laag
wolk na wolk
het stotteren
van de zon horen
hoeveel zinnen
hebben we nodig
om elkaar te omarmen
de zee aan te roepen
of moeten we alleen
maar luisteren
de woorden zwijgend
laten…
Eeuwige Venus
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
193 Ik blijf je voelen altijd weer,
een zee om in te verdwalen,
zonder oever, zonder strand,
schelpen in de branding.
Omlaag gevallen sterrenhemel,
sterren verborgen op het strand,
onder schelpenzand verzwolgen,
onvindbaar verdwaald, voor goed.…
Eenzame wegen
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
210 De zee ligt daar —
onverschillig,
als een god
moe van gebeden.
Vogels snijden door de lucht
alsof vrijheid mij uitsluit.
Ze bestaan waar ik niet kom,
om mijn schaduw
die niet vliegen
kan.
Ik draag mijn trots als een wond,
open, zorgvuldig verzorgd.
Er is niets heroïsch aan het lijden,
behalve dat het blijft.…
Nog heel nabij
netgedicht
3.4 met 11 stemmen
160 Je bent niet alleen
ook al zwijgen de verdeelden
want uit beeld raken is een dwaling
waarmee we toch verbonden zijn
met gedachten nog heel nabij
passend bij bijzondere momenten
voorlopig gepasseerd door ‘t heden,
het overdenken golft mee met een zee
aan herinneringen naar bruisend dichtbij
haar geluid gelijk een oceaan
omvat het al…
jouw hand
netgedicht
1.8 met 6 stemmen
172 als bij het afdalen
van een kiezelpad langs een kust
een zelfgekerfde wandelstok
in jouw hand
de klok van een kapel
klinkt op jouw bevel
of bij het opstijgen
van dat maakbaar land aan die zee
het aangepaste vleugelplan
van jouw hand
de zon aan de hemel
zakt in haar zetel
en bij het verdwijnen
van elk groene blad van de struik
die…
VERBODEN LIEFDE
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
477 Langs Frieslands kust
over de Waddeneilanden
waait door rollende golven
tussen wuivende zeedistels
het oude roerende sprookje
van het kind der zee en een mens
op het purperavondstrand
zingt een jonge kerel
over liefde die hij nooit vond
maar slechts duisternis der wereld
verbergen de baren vreugde?…
Ik voel me vrij als......?
hartenkreet
1.9 met 13 stemmen
1.562 ik word stil en kijk naar de zee.
Ik kijk je aan en zeg
ik hou ook van jou.…
Moedergodin
netgedicht
4.5 met 30 stemmen
639 In de stad waar lang geleden mijn leven begon
De stad waar jouw aardse leven eindigde
Vandaag een jaar geleden
Brand ik een kaars voor jou
Op die plek waar wij elkaar zo vaak zagen
De plek waar de Moedergodin de kerstening overleefde
Een pelgrimsoord
Voor ieder die diep van binnen weet
Dat de Moeder van God een Godin is
Ik dank…
Al die willen te kapen varen
poëzie
3.4 met 16 stemmen
2.666 Vliegend als schuim over de zee,
Mannen met baarden, die varen mee!…
een adem voor de dood
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
1.389 er was een adem
voor de dood in
terugtrekkende golven
ogen werden groot
toen de tweede vloed
zijn aanblik bood
er was geen kans
alleen maar weg
verdronken laatste woorden
leven heeft gegeven
behalve het water, zij ging
moorden zonder woorden
nu kabbelt zee op schone kusten
liggen golven lui te rusten
maar chaotisch zijn de wolken…
verloren
hartenkreet
4.1 met 24 stemmen
1.665 Fonkelend als een diamant
Een traan op weg naar beneden
Met daarin het beeld van jou
Langzaam uit m'n ziel gegleden
Glinsterend vocht op mijn wang
Een zee van opgehoopt verdriet
Het gemis gevormd in elke druppel
Vanaf het moment dat jij me verliet
Mijn hart huilt en schreeuwt om jou
Maar jij kunt mijn verdriet niet horen
Ik verdrink langzaam…
de wind
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
743 De wind speelt met mijn haren,
zoals de zee met de golven.
Hij streelt mijn wangen,
wat schuchter en vlug.
Hij speelt met mijn muts,
als een kind met zijn speeltje.
Hij fluit in mijn oren,
een lieflijk lied, dat ik wil horen.
Moeizaam trekt hij aan mijn jas,
hij zoekt in mijn zakken.…
Voor jou
hartenkreet
3.1 met 7 stemmen
1.620 Het is zo lang geleden
Het lijkt een eeuwigheid
Dat we geluk beleden
In de vorm van tederheid
Ik kan je niet vergeten
Ik wil niets laten gaan
Want het waren hoogtijweken
In de zee van mijn bestaan
Als het ooit nog met ons goedkomt
Als god mij blijkbaar mag
Laten we dan niets verspillen
Kijk niet om en pluk de dag
Want het valt niet…
in warme straten
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
943 je was in blauw
licht in je ogen
de donkere tinten
aan je lijf bewogen
je lachte zon
in warme straten
kusten we het
sprookje dat begon
we hebben zee
gezien met vloed
aan onze voeten, ze
schuimde ons ontmoeten
we proefden zout
in afscheid nemen
met lippen winddicht
op elkaar gekust
geen woorden meer
in blik en zwaai en
na…
Zeewind en strand
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
1.166 Liggend op de korrelstrook
langs het windbeschreven water
denk ik aan een duik en later
Voel ik schuimendzacht de zee
die me opneemt en tevree
terugbrengt naar het strand tot later.…
torens trillen krom
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
687 de zomer komt
het land verkennen
uit een koele zee
blauwe lucht en
zoele winden nemen
al haar geuren mee
ze zindert
richting horizon
kleurt weide geel
torens trillen krom
de warme lucht
wordt hen te veel
vogelkoren zijn verstomd
mensen worden mat
siësta biedt serene rust
er is niemand meer op pad
zon zal blijven stoven
tot…
Afscheid
hartenkreet
3.0 met 9 stemmen
2.526 Ik zie je in gedachten gaan
bereis jouw zee, jouw werelddelen
de tijd die tussen ons kwam staan
verbijt zich om mijn wond te helen.
Met flarden van wat is geweest,
heb ik in jou mijn prooi gevonden.
Door de tentakels van mijn geest
ben je voorgoed aan mij verbonden.…
Eenzaamheid
hartenkreet
2.8 met 4 stemmen
933 een zee vol tranen.
weemoedig zoek ik langs de einder.
naar houvast voor mijn bestaan.
ogen glijden langs langs vliedende wolken.
geef me de kracht de eenzaamheid te verdragen
verankerd en onbewust gekozen,
in steeds verloren dromen.
zal ooit het tij ten goede keren?…