17251 resultaten.
Alleen in samenzijn
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
517 Soms wanneer ik mijn gevoelens toon
om al het geroezemoes te ontlasten
verder in de stilte, eenzamer in het tumult
weg van de mensen
bedenk ik me bijtijds
dat we samen zo alleen zijn
omdat we niemand anders kennen
in dit niemandsland vol wensen
eenzaam is het goede woord niet
want we kennen elkaar door en door
maar het is dat ene woord…
Wie zaait
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
591 Strooi woorden in het rond
kijk ze meegaan met de wind
tot ze ergens ver weg landen
als zaailingen voor een gedicht
spuug zinnen in het water
zie hoe ze meedrijven naar zee
tot ze ergens ver weg stranden
als oogst voor een jutter
al die letters
duizenden letters
laat ze maar komen
laat ze maar gaan
wat blijft hangen
is soms de moeite…
Herinnering
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
490 Het leven, vaak zo mooi,
maar soms heerst er verdriet.
Één ding is zeker, deze mensen,
hebben een plekje
in je hart veroverd.
De pijn van het gemis gaat niet weg,
maar de warmte van de herinnerging
blijft.…
De blauwdruk
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
461 waar kleuren
langzaam nestelen
in grijs van
grauwe maanden
slaapt wit in pas
gevallen sneeuw
zijn winters
maagdelijk rusten
toch zal er iets
gaan broeien in
leven dat door snoeien
kort gehouden wordt
het zijn geen
stemmetjes die soms
winden kleuren wel
de klank van samenspraak
die over het mysterie
van de blauwdruk gaat…
daar
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
487 voor hen die struweel bezoeken
takjes in het haar
en hij die denkt aan de vorige
waar de tijd bij stil blijft staan
en morgen wanneer alleen de afdruk
rest in plat gewalste laagjes gras
gestaag en staand soms nog buigend
als de wind er even langs heen
enkel de deur nog op een kier
licht scharnierend als jouw adem
mij schielijk toch bezoekt…
Architecturale opdracht
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
497 Versta me dan ook niet verkeerd
als ik soms iets anders inkleur
of een andere draai geef.
Voltooid zijn we nooit.
Werp ik dan eens een steen,
stapel hem niet op losse groeven,
een ander gebaar volgt wel
en metselt ons terug tegaar,
al dan niet volgens plan.…
Harde naturen
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
623 Mensen zijn soms stalen harken.
Onkruid in hun perken
kunnen zij niet verkroppen.
Hun mond - meestal een streep -
lijkt voor de ontkenning uitgevonden.
Dat u óók leeft, met óók een tuin,
zal nimmer in hun gemonkel naar voren komen.
Laat staan een milieubewuste vraag.
Niemand haalt het bij
De Gemodificeerde Kwekerij.…
Overdenking
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
521 Nederigheid moet ik nog leren,
humus worden zonder woorden,
zonder te zien, te voelen soms
maar dicht bij moeder aarde.
In deze meimaand staat alles
weer in 't groen en bloeit.
Kan ik wel echt zwijgen?
Ik hoop dat rust een beetje groeit.…
Door rood
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
535 was een klap
Het werd duister voor mijn ogen
Het ging ontzettend rap
Ik voel me genept en bedrogen
Ik vraag me weleens af
Of de man die plots verdween
Nog weleens denkt aan de straf
Die in mijn leven verscheen
Hoe kan het zo zijn dat ik hiervoor moet boeten
Totdat ik van de aardbodem verdwijn
Gebrekkig door het leven zal moeten
Soms…
Klassieke muziek
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
560 Als ik me alleen voel
soms zelfs een beetje leeg
niet weet wat en hoe
dan zet ik klassieke muziek op
met name choristische werken
dan gaan we samen werken
samen als goede vrienden
waar nog steeds iets of wat
nieuws aan te ontdekken valt
in de melodie, de tekst, het ritme
met een visa versa werking
op mijn lichaam, mijn geest, mijn zijn…
Verdriet
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
510 De tranen
laat ik gaan,
want soms weet ik het
even niet.
Mijn focus
ligt in de toekomst.
Een nieuw begin wil ik maken,
maar ik moet eerst mijn verdriet
en gevoelens
een beetje zien kwijt te
raken.
Een glimlach
en wat liefde
zou meer
dan welkom zijn.
De tranen,
die ik nu bij me draag
zijn zwaarder dan ik
dacht.…
De liberale mensenaard
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
518 Consequenties lijkt hij te verbinden
met een ander die zijn genoegens stoort,
hij doet alsof zijn onschuld is vermoord
wanneer iets breekt, een ontij hem bereikt,
terwijl hij slechts voor lof en een akkoord
soms iets verder dan zijn neuslengte kijkt.…
Leesadem
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
389 Zoals de wind soms
mijn buik tekent
in de stof van mijn jurk
lees ik met de adem
van mijn ziel de jouwe
ontdekt mijn hartstocht
de jouwe, wie jij bent
en de jongen die je was
lees ik jouw verlangens
en jouw liefde voor mij
af aan de golvende gloed
over jouw kloppende lichaam
in het geurig broeiende bed
van herfstbladeren waarin jij…
Recept
netgedicht
1.3 met 6 stemmen
520 Soms, na jaren van ontkenning,
staat hij weer in de achterdeur.
Via een vreselijk dilemma,
omwille van de willekeur.
Geef hem dan van flink katoen:
'Ga eens Goed voor jezelf beginnen.'
Daar heeft het Kwaad nooit aan gedacht.
Direct verdwijnt hij. Dit keer voorgoed.…
Nieuwe stilte
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
437 ik heb gespeeld
met de breekbare
stilte in mijn hart
het soms verplaatst
als het in melodie iets
liefs en aardigs had
altijd een luisterend oor
met koesterende warmte
als duidelijke indicator
ook ik schoof snel
dichterbij om mij te laven
aan die zeldzame bron
maar voelde al dat
de tonen die zij maakte
niet voor mij welkom spraken…
Het flamboyante
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
418 soms zag ik
je hand wat vaags
wegwuiven in een
bijna achteloos gebaar
waar je ook ging
nooit hing er
iets van schaduw
rond je verschijnen
ogen en lach
waren alles in contact
dat hart en ziel
volledig presenteerden
de donkere kant
van de balans was
nauwelijks zichtbaar
in transparante openheid
pas de stilte van
ontspanning…
Nengels.
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
493 Opgewonden toog ik naar Engeland met het vliegtuig
ik zou in het moederland Groot Britannie
de Engelse taal leren
verwonderd werd ik op Schiphol
ik kon in mijn vaderland Nederland
de Engelse taal me eigen maken
van alle kanten Engels, Engels, Engels
op de aanwijzings- en de reclameborden
met soms in het klein de vertaling eronder
ik heb…
Zand
netgedicht
4.9 met 14 stemmen
452 Soms zou ik het zand willen zijn
de glimlach op jouw gezicht
in alle zomerse werelddelen
om je met mijn vrijheid te bevrijden
vol zonneschijn en sproeten
omdat je in de nacht verlegen bent
aan de kust met een geliefde
ik moet me nu losmaken
uit het silhouet van jouw gedaante
je zou een boom kunnen zijn
of een reus onder de zon
nu…
Allerheiligen 2020
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
571 Soms is het leven zomaar afgelopen
Zoals in Nice geschiedde in een kerk
Je bent gewoon als koster aan het werk
En moet ineens dat met de dood bekopen
Er vallen nog meer doden en gewonden
De dader is er vast van overtuigd
Dat hij als held zal worden toegejuicht
Als hij ze snoert die vrijgevochten monden
´t Is bijna Allerzielen, in mineur…
Femme fatale
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
547 Hoe onbevredigend en triviaal
Zinledig gebaren soms, zonder de taal
Van femina, femke en femme fatale
Als je verlegen, te schuchter
voor bonny
Als tarzan, don juan of citizen kane
Niet meegaat met sugar en niks doet met honey
Bang voor brigitte of sweet lady jane
Hoe onbevredigd blijft dan je verlangen
Hoe onvervulbaar je wens nog een…
prêt-à-porter
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
550 omzwachteling
voor de nacht
hoe verdraagt een
open wond de
pijlsnelle doorboring
en
dan de afgewende
blik in
messcherp licht
het advies
averechts
misschien
alleen licht en
lucht van de nacht
om het trauma toe
te dekken
alleen overdag
vluchtige blikken
op een zachte
omzwachteling
er kan van alles
onder zitten
soms…
Scharlaken en smaragd
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
460 Ondervindt u ook soms hinder
in dit neervaljaargetijde
van spontaan opborrelende
imaginaire woorden
fantasiebeelden of beide
als bruisend mineraal bronwater
met pfizeringrediënten
of wat bubbelend moderna,
Laat dan de feuilles maar mortes
gelijk de indian summer
evenals de dode eikels,
platgetreden glands mortes…
Oneindig verlangen
netgedicht
5.0 met 257 stemmen
413 de hoek niet
durf om te gaan
ik jank als ik
door jou mijn
vingers zal branden
aan het liefste
dat mij ooit
is aangedaan
en nu bijna
voor mij staat
in separeren zijn
zinnen gevangen
is afstand praktisch
isoleren gebleken
mijn liefde zijn
de talloze stukjes
oneindig verlangen die
magisch rond je hangen
nooit met spijt
soms…
VERHEVEN
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
549 en in de sociale media
en besef de mens
is nog steeds een dier
en soms zelfs een beest
een gegeven wat er altijd
in heeft gezeten en
helaas altijd zo is geweest…
Wolken in een waterplas
netgedicht
4.5 met 10 stemmen
605 Niets om over te vallen
even zwaaien soms
met een theedoek-vlag.
De jaren gingen tellen
uit het donker rezen barrages
iconen van vijandigheid.
Op bittere grond beland
achter zwaktes verschanst
in onthechting thuisgeraakt.
Zou het kunnen?…
schijnbeeld
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
520 lief slachtoffer
vaak moet
jij veel
energie verspillen
om erkenning
te krijgen
oh wat
een strijd
de dader
blijft ontkennen
hanteert ook
het recht
soms aangaande
het zwijgen
laat dit
een troost
voor jou
zijn mensen
zij die
een gebed
opdragen naar
de heilige
hoge Rechter
houd moed
dappere vechter
de dader
hult zich
in…
Zin
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
499 Als ik niets meer te doen
nergens meer naartoe hoef
dan, dan is het mogelijk tijd
mijn lichaam neer te leggen
Daarom dank ik het universum
dat ik nog steeds iets te doen,
al lijkt het veel,
soms niet weet
hoe en waar te beginnen,
bijvoorbeeld dingen wegdoen,
leren en studeren
en dat ik altijd wel zin,
wel meewil,
iets te zien…
Eigenlijk
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
618 Bereikt vaak niet wat je zou willen
Soms komt er iets anders uit
Daar moet je niet te zwaar aan tillen
Denk je wel eens van tevoren:
niemand die hier iets aan heeft
Dan hoef je toch ook niet te horen:
Wat jij doet, is tevergeefs
Wie je bent, waar je voor staat
en dat je wel uit liefde handelt,
is waar ‘t eigenlijk om draait
Dus niet…
LAAT WINTERVELDJE
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
406 Te midden van dof gras
staat een groep witte pijlpuntjes
om de strijd aan te binden
met gaande weer komende kou
doorboren soms een sneeuwlaagje
dat hen plotseling overvalt
de krijgshaftige spitsjes
worden gestreeld door vroege zon
zijn allemaal open kelken
spreken tot al wat hen omringt
over aanstaande bloei
hernieuwde levenskracht
de…
Tere liefde
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
396 Van alles kan ik niet meer
spontaan doen, omzichtig
raak ik mezelf aan en jou
laat ik liever kijken
dan doen, maar soms
wekt de tinteling van jouw
streling steeds dieper in mij
onvervulbare behoeften
Ze liggen in mijn cellen
te slapen, nog steeds
verlangend jou te bespringen
maar jouw handen weren mij
uit voorzorg af, zo teer
zijn…