7886 resultaten.
ga toch weg hoofdpijn!
hartenkreet
2.9 met 10 stemmen
1.815 Ik ga slapen
sluit m’n ogen
dan kom je na een paar seconden
m’n dromen in gevlogen
daar waar ik jou weer tegenkom
hoor ik mijn naam
ik draai me om…
alzheimer...
netgedicht
4.6 met 42 stemmen
1.602 en in de flarden mist
van mijn verwarde geest
zoek ik naar mijn naam,
naar wie ik ben geweest.
ik dwaal rond
in mijn verleden tijd
maar stilletjes aan
raak ik dat ook kwijt.
Ik huil van wanhoop,
diep verdriet en pijn,
deze eenzaamheid, wie kan begrijpen
hoe dit lijden moet zijn.…
De ridder der droefenis
gedicht
0.6 met 11 stemmen
4.218 Hij speelt met de namen van de sterren.
Hij voorspelt al wat geschiedenis wordt
en haalt het paars uit al het paarlemoer.
De goden zuchten en blozen.
Zijn uitgedoofd lichaam dwaalt nog door
het landschap van La Mancha zonder licht.…
Zuster
netgedicht
3.6 met 14 stemmen
674 gaf ik u de zinnen
als spinnende kat in de schoot geworpen
uw stem verbonden met kloosterstilte
duwde mij in richtingen
welke buiten mij stonden
ik verzoop
in vrouwen die wuifden
als maagden in volle maannachten
ik blies de kaarsen uit
en nam hen tot mij als witte kruiken
daar ik achter hun ogen enkel u zocht
ik verbleef als toerist…
Het verlangen naar een blauwere hemel
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
987 Langs verre horizonten
glijden hongerige ogen als
zwemmende vissen
Ze zoeken taal en tekens
in zwijgzame natuurwetten
zoals het cirkelen van vogels
rond kalende bomen die
hun takken in ijl luchtruim
wortelen zonder houvast
De naam die in de verweerde
bast gekerfd staat is slechts nog
een adem die over mijn lippen struikelt
Het…
Hans Hillen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
589 Ze zijn op ’t Libisch zand gestrand
brachten een onverwacht consult
met bullepees en katapult
en staken loom de kop in ‘t zand
Verprutst de naam van ‘t vaderland
Kamelen lachen zich een bult
Hillen lijkt wel suf geluld
stamelt zachtjes moord en brand
Marine, luchtmacht, landingstroepen
hoort ie ’s nachts bevelen roepen
Hij droomt het drietal…
MOEDER
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
1.525 naast u liep
mijn liefde is zo diep
ik word weer even dat kleine meisje
we liepen samen door het leven
u leerde me kijken met andere ogen
mijn kinderziel werd nooit bedrogen
uw blijdschap was jezelf te geven
kadootjes waren klein, maar o zo aardig
het geluk zat niet in grote dingen
het kleine, zoals bij het orgel zingen
ja, u was de naam…
Laatste wens van hem:
hartenkreet
4.2 met 12 stemmen
1.460 Vergeef me maar ontvang me
met open armen
en vergeef me da’ k vraag
of U mijn geliefden zult verwarmen
met de niet aflatende liefde,
vergeef me dat ik vraag,
me niet langer te laten lijden
dat ik zelf gevraagd heb
U wat eerder te laten komen
vergeef me dat ik de regie
in eigen handen nam
vergeef me dat ik dat kleine beetje respect…
Abondantie
gedicht
3.3 met 6 stemmen
2.068 verward, de wijzers van de klok
vertraagden, waren niet vooruit te branden
ze stonden stil en ik stond voor het blok
toen niemand acht sloeg op mijn offerande
ik wilde vuur ontsteken met mijn stok
geen vonk sloeg over, elke poging strandde
tot onverwachts het rookgordijn optrok
en ik, uit as herrezen, me vermande
je overbrugde afstand, nam…
TOT TRANEN KWAMEN
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
808 verblindde
In mijn hart klonk zacht een lied
van de dagen zo bomvol dromen
Over dagen in het verre verschiet
vol beekjes die er zacht stromen
In mijn hart klonk een teder lied
van ‘t lief dat mijn hart bewoont
Hoe ik wellicht weer tekortschiet
als zij het mooiste van zich toont
In mijn hart klonk erna het lied
van ‘t meisje dat een ander nam…
In Venetië
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
660 Ooit bestelde ik een Heineken-bier op een
terras grenzend aan het San Marco-plein,
de groene beugelfles was zo uit de tijd,
dat ik er extra veel de tijd voor nam.
Ik bezocht de kerk, waar Vivaldi het orgel
had bespeeld. Hier had hij rondgelopen;
zenuwachtig, opgefokt, versteend.…
Afgebroken tenten
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
602 Nooit denk ik zonder zuchten
aan die langste dag
hoe in de kleine, zo benauwde kamer
wij afscheid van mijn moeder namen
de aardse tent al afgebroken was
nu zoveel jaren later
mijn schoonmoeder zucht,
benauwd in de te grote kamer,
de langste dag weer nadert
richt ik mijn ogen naar de lucht
zie voor me wat er overblijft,
de dorre plekken…
Wolven in de Lage Landen
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
583 Nu werd hij gezien in de Veluwe en ook in de buurt van Namen. Het gaat om solitaire wolven die de Franse of Duitse grens overstaken. Natuurvrienden zijn in hun nopjes. Anderen vinden dan weer dat de wolf geen plaats verdient in onze druk bewoonde contreien.
De herders tellen elke dag hun schapen.
De predator is na een eeuw terug.…
Het Jodenkerkhof
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
597 Ze proberen zonder namen
te verhalen wat eens was.
Klandizie is reeds lang verdwenen,
weggevoerd en uitgemoord
en wat overbleef vertrokken
naar een ander, beter oord?
Ach de Joden hier begraven
hebben dat niet meegemaakt.
Vandaar post mortem deze gaven.
Verboden Toegang.…
Liefde op het eerste gezicht
hartenkreet
3.2 met 16 stemmen
1.316 Prachtgroen lichtloensende ogenblikken
aan de andere kant van de bar
Omlijstend de warrige haren een
gezicht Mona Lisa gelijk, mysterieus
Knieknikkend wankelde ik op je toe
woordeloos nam ik je in mijn armen
‘k streek een pluk uit je warme snoet
opkijkend naar me, toegevend, lachend
Heftige zoenen, hevig omstrengeld, warmte
mijn hart ging…
Knut und Til
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
566 Het konijn zou de naam Til krijgen.…
leef ik jou
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
754 "
wees ze me die maan
en ze nam daar het octrooi
op elk lichtje in mijn ogen
dat nu steeds weer flonkerend straalt
met alle warmte in een nieuwe start
heb ik het oude zeer weggedonderstraald
en leef ik jou zo rechtstreeks in mijn hart…
Vergeten te kijken naar de zon die ondergaat
gedicht
3.5 met 4 stemmen
6.812 ik rende huilend naar huis, de vis aan de stok in mijn hand,
de werkster nam die van mij aan.
Later zei zij mij dat ze de vis naar het water teruggebracht had.
We komen terug als het bijna donker is en doen niet verbaasd,
dat zou komedie zijn.
----------------------------
uit: 'Raster', 119, 2007.…
Rouwboeket
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
1.579 ik vind er niets
geen ogen die ondeugend glimmen
geen hand die even in de mijne knijpt
geen lijf waar ik mijn armen om kan sluiten
enkel maar een urn
met vastgelijmde deksel
en die deksel maakt me kwaad
het is alsof die alles afsluit
terwijl jouw dood voor vrijheid staat
maar soms drijven de gedachten
me tot knielen bij jouw naam…
Hardleers
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
540 In 2012 jaren hebben wij nooit geleerd
samen in liefde en vrede te leven
elkaars meningen nooit gerespecteerd
vergaten ieder zijn fouten te vergeven
zagen niet meer het voorbeeld
dat zolang geleden op aarde kwam
in die donkere nacht als een toonbeeld
en in Zijn dood
onze onvrede met Zich nam.…
Dijklichamen*)
gedicht
3.5 met 2 stemmen
3.585 De namen op de stenen zijn
bijna verdwenen in zoutbeslag en regen
die familie Toxopeus wist wat sterven was.
Deze botten houden de dijk op orde
kraakbeen en knekelwering.
Ze liggen daar maar open en bloot,
missen de schaduw van de kerk
als schapen in de zomer de bomen.
Pak het zand vast, dijklichamen
en houd de zondvloed tegen.…
PATRICK EN MARIA BRÖNTE (2)
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
559 Mijn oudste dochters stierven kort nadien
Op kostschool heerste toen long tbc
God nam mijn kinderen allen voor mij mee
Zou ik ze in de Hemel wederzien?…
korenbloem (Gul Makai)
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
1.254 het kind
van een schitterende vallei
groeide op te midden
van weelderige boomgaarden
buiten kookte de moeder
liefdevol en zwijgend het eten
de onverschrokken vader
streed met een groot hart
het kind deelde zijn dromen
het liet de woorden vloeien
wist van hun onmetelijke kracht
moedig kind van de vrede
je naam reisde over de wereld
toen…
Met het vallen van de avond
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
2.095 De naam mij ooit gegeven was toch roos,
Op de avond van mijn verjaardag.…
Van U is de dag en de nacht
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
575 O grote God, van U zijn alle dingen
U hebt de hemel en aarde voortgebracht
De ganse schepping met praal en pracht
Hoe kunnen wij Uw grote naam bezingen?
Dank Heer voor al het goede ons gegeven
Van U zijn ook de vele zegeningen
Waarmee U ons steeds wilt omringen
Geef dat wij ook naar Uw wil mogen leven.…
Voor de gestorven soldaat (1914-1918)...
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
814 Ik had je graag gekend…
Niet alleen je naam gelezen, maar hem genoemd…
Dan had ik geweten welke woorden je oversloeg
voor je sprakeloos en koud tot beeld verging.…
VERGANE EER
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
540 Met kunstig spreken of rakend zingen
mogen sprookjes eeuwig hun kracht verspreiden,
glans om beroemde namen verwijden:
lof aan d' eerste geschreven meldingen!
Eens verzonnen mijmerende boeren
's avonds, na de winterse arbeidsdag,
nieuwe verhalen om stilte te roeren.…
De grijze deken
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
774 Het land is gehuld in een grijze deken
iedereen is somber en straten zijn grauw
de stralende dagen zijn snel verstreken
onbewust gaan mijn gedachten naar jou
ik gaf je de beste jaren van mijn leven
ondankbaar nam je alles van mij aan
er is niets van die jaren overgebleven
alleen een herinnering die ik moet doorstaan
niet eenvoudig te vergeten…
MARTA GOEBBELS
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
684 nichtje Geli, naar zijn beeld gekneed
Hij zat te dicht op haar veel jongere huid
Door zijn gekonkel heeft hij haar verloren
Zij werd verliefd op hun privé chauffeur
Waarop Hitler die afkocht met veel geld
Want Adolf had zelf Geli uitverkoren
Gaf haar een leven vol fleur en grandeur
Maar zij ruimde zichzelf toch uit het veld
En Effie nam…
Erfenis
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
505 Vandaag liep ik in ‘t hofje naast de kerk
Waar beukenbomen tot de hemel groeien
De wilde bloemen in de paden bloeien
En korstmos grijs de tijd schrijft op hun zerk
Hun namen Pieternel en Adriaan
Door zon en regen bijna weggesleten
Zal ik zo lang ik leef niet meer vergeten
Omdat ik zo veel moois van ze heb staan
Een cabinetje van mahoniehout…