5775 resultaten.
ode aan de waterjuffer
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
84 In het riet langs stille meren,
waar de zachte bries kan keren,
Vliegt een sierlijk wezen klein,
de waterjuffer, zo fijn’.
Met vleugels als glas in zonneschijn,
Glanzend in kleuren, zo fijn,
Blauw en groen in harmonie,
dansend in een luchtige symfonie.…
aan den oever der wederkeer
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
133 maer nu
drijf ick op de rimpelen,
lichtblaeuwe wateren,
gelijck een stille ademtocht
onder den hemel.
,
alsof den deze
mijne glimlach bemint,
alsof het hooghe
mij wederkent.
.
ja, ick ben ick,
ende voor een corten stond
gevoele ick de bevrijdinge
van mijn wezen.
.…
Zinnen
netgedicht
2.5 met 20 stemmen
81 In onverwachte ontmoetingen voel ik liefde en schoonheid,
als stille zinnen die vertellen dat je niet alleen bent.
Beelden en geluiden raken diep vanbinnen,
waar emoties zich verweven met het kwetsbare in mij.
Ik draag die kleine stukjes leven met me mee,
als herinneringen die mijn hart nooit helemaal loslaat.…
In blijde verwachting
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
177 nooyt eer, soo verre
mijne heugenisse reijckt,
wierdt in soo hooghen staet
van landsbestier ende spel
in stille verwachtinghe
uytgesien
naer sulck een kleyn wonder
dat, sonder rangh noch roem,
slechts dit moge sijn:
.
ghesond,
welgekomen,
ende met vreughde
in dese werelt ontvangen…
Zanshin
netgedicht
2.5 met 28 stemmen
8 Ook ik mag rusten in het midden van mijn gevoeligheid,
waar aandacht geen inspanning is, maar een stille thuiskomst.
En als het juiste ogenblik zich zonder aankondiging toont,
beweegt de reiger helder, zonder aarzeling of verzet.…
Voorbij het baken
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
30 Daarbuiten smoort het onbedacht gerucht
langs bomen die geen zucht aan 't duister geven;
geen late vleugel snijdt de stille lucht
waarin de nacht en aarde zijn verweven.…
Buitengewoon
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
1.360 Buiten malende gedachten te kunnen staan
Vrij en los van het vergruizende stenenrad
Zo in niet vermoede sferen naar binnen gaan
Binnen in de wind en boven de lage stad
Als een vogel vliegend boven het perspectief
Met een overzicht gelijk aan een hoge vlucht
Boven stille muren zwevend, beproefd massief
Uitgesproken haat verwekkende ijverzucht…
STERREN
poëzie
3.7 met 17 stemmen
3.790 O de heilige onsterflijke sterren, hoog boven mijn sterfelijk hoofd,
Waar 't geloof met zijn kindervertrouwen mij een hemel eens had beloofd,
Als deze ogen zich sluiten voor eeuwig en dit lijf wordt ten grave gebracht,
O de stille onbegrijpelijke sterren! o 't mysteriënheir van de nacht!…
Het middagmaal
poëzie
3.9 met 21 stemmen
4.542 ' zeg ik dan,
'Ik wil niet dat ge schreit,
De soep zal 'k eten als een man,
Met stille dankbaarheid:
De Heer die onze nieren proeft,
Weet ook wel wat de mens behoeft!'…
Oliebollen
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
1.114 moesten wachten
staarden naar het fijne goud
op de lijsten rond de spiegels
en dan had niemand het meer koud
Een vreemde vrede daalde neder
over het wachtende publiek
en vanuit de wagen klonk
zacht ruisende vioolmuziek
Wie ter plaatse oliebollen
of een wafel-slagroom at
ontdekte dat men tijd en ruimte
op het plein direkt vergat
De stille…
Dorst
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
914 Kruimels stillen de honger
tijdens deze schemerige dagen.
Dorst laat zich nauwelijks lessen,
bittere proppen in de krop.
Het noordzeestrand ligt gerimpeld en kaal
Tussen de tippelende meeuwen dans jij
vrieskou tussen onze kleren.
Uren zijn onze bondgenoot.…
Een muur van glas
hartenkreet
4.2 met 24 stemmen
3.033 Soms is een vinnig woord
een oude zin
genoeg voor een stille lach.
Maar woede onrust en pijn
zijn ruim zijn deel
ontredderen ons evenzeer.
Dicht bij elkaar
maar gescheiden
door een muur van glas
waarin geen poort,
gaan hij en wij
onzeker aarzelend,
in onze eigen werelden voort.…
Domburgs uitzicht
poëzie
3.2 met 14 stemmen
2.592 Gastvaardig open staan de stille wereldwijken
Voor dit verlangen dat nog nergens woning zocht.…
HART EN LAND
poëzie
4.2 met 5 stemmen
2.759 De wind zong door de bomen
Tot in mijn stille huis
De stemmen uwer stromen,
Uw volle zeegeruis:
Daar brak mijn hart in zangen uit,
Daar werd de stem van 't bloed geluid.
Wel hebt gij mij gegeven
Al wat ik anderen bood.…
De wig
netgedicht
3.9 met 21 stemmen
6.006 Wrijving echter ongemeend gestaag
Geen woorden van raad aangenomen
Lijdzaam berusten hier de beste raad
Het gevaar van niet te lijmen breuk
Poging tot inzicht lijdt tot wandaad
Staat immers niet geschreven
In de woorden van weleer
Hij onderworpen aan de boezem
Koestert adder aan de borst
Met niet aflatende kwaadaardige giften
Met nooit te stillen…
Rodan El Khalidi
hartenkreet
4.8 met 4 stemmen
936 Zie hoe het recht onwaardig dwaalt
gevluchte dichter in verbanning
lezen slechts strofes in stille verschuiling
schande glanst over humanitair recht…
Vlucht naar de zee, eeuwige vlucht
lijkt zich te repeteren in een zonde van tijd
literaire aanwinst, miskent genoegen
een geslepen ganzenveer in bloed gedoopt…
Blind en reukloos, bagatelliserende…
Kerstnostalgie
netgedicht
4.2 met 11 stemmen
2.805 behaaglijk
de huiskamer in zomerklimaat
waar grootvader zijn uiltje knapt
terwijl de kat een walnoot gapt
die hij over het vloerkleed slaat
kerstkoekjes in de dennenboom
besneeuwd met suikervlokjes
schommelen zacht aan felrood lint
tussen de kaarsen; crèmegetint
en tingelende tere klokjes
de platenspeler krast versleten
een oude versie van Stille…
Van Geluk
poëzie
3.7 met 7 stemmen
2.537 Over mijn stille handen
gevouwd in offerande
glijden lichtschaduwingen...
- verre herinneringen
suizelen rond mijn ogen
volzalig neergeloken...…
Kauwtjes in Groningen
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
829 paartjes blauwzwarte kauwen,
bijeengegroept, verbonden door
een verbijsterend eeuwige trouw,
ondanks kille en kale takken,
biedt hun glanzendzwart silhouet,
een rustig en vertrouwd beeld,
vol stille troost aan deze stad
met hun eigen, puntig heldere tonen,
vertellen ze elk oud verhaal,
glimmend in glanzend zwarte veren,
vanaf een nest…
Tijd
hartenkreet
3.5 met 6 stemmen
1.150 Het stille schouwspel, geeft mij het gevoel een onmisbaar stukje te zijn, in een wereld van dromen en realiteit.
Door dit korte moment buiten de tijd, voel ik me verbonden met de wereld om mij heen.
Niet zozeer de mensen, of de dieren.
Maar alles bij elkaar.
Toch ben ik een individu, iemand, uniek in zijn soort.…
Sorgh-vliet
poëzie
3.6 met 15 stemmen
6.614 waar mij dit vertrek, en volle macht gegeven,
Om daar met stille geest mijn dagen af te leven,
Ja, om nooit met een Haag voortaan te zijn gemoeid,
Als met de haag alleen, die hier bijwijlen bloeit.
----------------------------------------------------------------
Grondlegger van Park Sorghvliet is raadspensionaris Jacob Cats.…
Verborgen kleuren
hartenkreet
3.0 met 5 stemmen
1.461 Verborgen kleuren
je ziet ze soms tussendoor
Als je opkijkt
Of eigenlijk net daarvoor
Net als de stille tonen
Je hoort ze als je niet luistert
Ze schrijden tegen je oren
Zoals je hardop fluistert
Wegebbende gedachten
Waar je soms nog flarden van vindt
Ergens in je hoofd
Laatst was je nog een kind
Verkleuren de kleuren
Of…
Bloemen plukken in de wei
netgedicht
3.3 met 21 stemmen
2.924 Dunne arm aan blauwe hand
Ruime ring aan stille vinger
Harde lucht aan witte slang
Geborrel; zuurstof in een bakje water
Een kus, een streel
Vocht deppen op de lippen
Praten aan het witte bed
Langzaam wordt het later
- Klein nog, daar ging je
Van niets een besef
Het alles werd alles
Van jaren aaneen
Van oorlog tot sterven
Van geven…
Gebed
poëzie
4.4 met 11 stemmen
3.986 Aanschouw mijn nood, mijn neergezonken geest,
En zie mijn oog van stille tranen leken!
Ik smeek om niets, hoe kwijnend, hoe bedroefd.
Gij ziet mij een prooi van bedwelmde zinnen:
Gij weet alleen hetgeen uw kind behoeft,
En mint het meer dan ’t ooit zichzelf kan minnen.…
AFSCHEID VAN HET DORP
poëzie
2.9 met 20 stemmen
4.372 dit was haar raam, dit is de stille brink
waarlangs zij schreed in 't vroege schemeruur.
alles wat aan het leven vreugde gaf en vuur,
zij heeft het meegenomen in haar graf.
wat doe ik hier? wat kan ik hier nog doen?…
WUIT IN DE NESTEN
netgedicht
4.3 met 26 stemmen
2.006 klokken
Asterix helpe mij tegen de Gajes Mordicus
Panoramix weet het al sinds twaalf eeuwen
een schipper hoorde de Garrulus Glandarius
op de Durme bij heldere hemel schreeuwen
Kwek Kwek ‘k heim Hamme gezien
heeft dat als Hamme is wuits verstaan
sinds mensen heugen is vergeet men hier de andere kant
de Vlaamse gaai verzorgt eikgetrouw de stille…
Het bankje...
hartenkreet
3.6 met 11 stemmen
1.713 Eens mocht ik plaats nemen in het plantsoen
Tot de dag kwam dat het onheil over mij kwam
Ik werd gewond, gekerft, volgespoten met graffiti
Mijn bruisende hart van hout, vuil van vandalisme
Eens mocht ik plaats nemen in het plantsoen
Nu huilt mijn hout in stille rouw
De mensen lopen met afschuw langs mij heen
Morgen komen ze me halen om mij…
De vlag
poëzie
3.6 met 14 stemmen
3.621 Maar zien ze dan door het rag
Van de rege' uit mijn hart niet
Die prachtige stille vlag -?
Ach nee! hun blinde leed maakt ze nog lammer,
En hun eindlijke vreugd - 0, wat innig jammer! -
Zien ze die ooit? -
't Dooit!…
Tussen vijf en zeven
gedicht
3.2 met 32 stemmen
13.132 ook in gedachten, ze heffen hun armen
Ten hemel en houden hun slechte papieren
Tegen het licht, en tussen hun handen
Spannen de rollende koppen zich op,
Soldaten en branden rennen van links
Naar rechts, en kranten en tranen
Zijn niet meer uit elkaar te houden
's Avonds tussen vijf en zeven
Als er niets gebeurt, hier
In mijn stamcafé De Stille…
De Planeet.
poëzie
3.0 met 3 stemmen
3.548 Blank-glanzende planeet
betuurt aandachtig weder,
strak-fonkelend en teder,
mijn stille avond-weg - alsof zij weet -
Gaat hare hoge baan,
blij-bezig, zeer verheven,
zelf wel vol moeizaam leven,
doch ziet men 't haar serene blik niet aan.
Stelt mij het hart gerust, -
zó hoog en zó ontzaglijk!…