Alle inzendingen over stille duisternis

5775 resultaten.

Sorteren op:

ode aan de waterjuffer

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 84
In het riet langs stille meren, waar de zachte bries kan keren, Vliegt een sierlijk wezen klein, de waterjuffer, zo fijn’. Met vleugels als glas in zonneschijn, Glanzend in kleuren, zo fijn, Blauw en groen in harmonie, dansend in een luchtige symfonie.…

aan den oever der wederkeer

netgedicht
3.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 133
maer nu drijf ick op de rimpelen, lichtblaeuwe wateren, gelijck een stille ademtocht onder den hemel. , alsof den deze mijne glimlach bemint, alsof het hooghe mij wederkent. . ja, ick ben ick, ende voor een corten stond gevoele ick de bevrijdinge van mijn wezen. .…

Zinnen

netgedicht
2.5 met 20 stemmen aantal keer bekeken 81
In onverwachte ontmoetingen voel ik liefde en schoonheid, als stille zinnen die vertellen dat je niet alleen bent. Beelden en geluiden raken diep vanbinnen, waar emoties zich verweven met het kwetsbare in mij. Ik draag die kleine stukjes leven met me mee, als herinneringen die mijn hart nooit helemaal loslaat.…
CB21 oktober 2026Lees meer >

In blijde verwachting

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 177
nooyt eer, soo verre mijne heugenisse reijckt, wierdt in soo hooghen staet van landsbestier ende spel in stille verwachtinghe uytgesien naer sulck een kleyn wonder dat, sonder rangh noch roem, slechts dit moge sijn: . ghesond, welgekomen, ende met vreughde in dese werelt ontvangen…

Zanshin

netgedicht
2.5 met 28 stemmen aantal keer bekeken 8
Ook ik mag rusten in het midden van mijn gevoeligheid, waar aandacht geen inspanning is, maar een stille thuiskomst. En als het juiste ogenblik zich zonder aankondiging toont, beweegt de reiger helder, zonder aarzeling of verzet.…
CB25 oktober 2026Lees meer >

Voorbij het baken

netgedicht
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 30
Daarbuiten smoort het onbedacht gerucht langs bomen die geen zucht aan 't duister geven; geen late vleugel snijdt de stille lucht waarin de nacht en aarde zijn verweven.…
dabda16 november 2026Lees meer >

Buitengewoon

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.360
Buiten malende gedachten te kunnen staan Vrij en los van het vergruizende stenenrad Zo in niet vermoede sferen naar binnen gaan Binnen in de wind en boven de lage stad Als een vogel vliegend boven het perspectief Met een overzicht gelijk aan een hoge vlucht Boven stille muren zwevend, beproefd massief Uitgesproken haat verwekkende ijverzucht…

STERREN

poëzie
3.7 met 17 stemmen aantal keer bekeken 3.790
O de heilige onsterflijke sterren, hoog boven mijn sterfelijk hoofd, Waar 't geloof met zijn kindervertrouwen mij een hemel eens had beloofd, Als deze ogen zich sluiten voor eeuwig en dit lijf wordt ten grave gebracht, O de stille onbegrijpelijke sterren! o 't mysteriënheir van de nacht!…

Het middagmaal

poëzie
3.9 met 21 stemmen aantal keer bekeken 4.542
' zeg ik dan, 'Ik wil niet dat ge schreit, De soep zal 'k eten als een man, Met stille dankbaarheid: De Heer die onze nieren proeft, Weet ook wel wat de mens behoeft!'…

Oliebollen

hartenkreet
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.114
moesten wachten staarden naar het fijne goud op de lijsten rond de spiegels en dan had niemand het meer koud Een vreemde vrede daalde neder over het wachtende publiek en vanuit de wagen klonk zacht ruisende vioolmuziek Wie ter plaatse oliebollen of een wafel-slagroom at ontdekte dat men tijd en ruimte op het plein direkt vergat De stille…

Dorst

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 914
Kruimels stillen de honger tijdens deze schemerige dagen. Dorst laat zich nauwelijks lessen, bittere proppen in de krop. Het noordzeestrand ligt gerimpeld en kaal Tussen de tippelende meeuwen dans jij vrieskou tussen onze kleren. Uren zijn onze bondgenoot.…
Wimper12 november 2002Lees meer >

Een muur van glas

hartenkreet
4.2 met 24 stemmen aantal keer bekeken 3.033
Soms is een vinnig woord een oude zin genoeg voor een stille lach. Maar woede onrust en pijn zijn ruim zijn deel ontredderen ons evenzeer. Dicht bij elkaar maar gescheiden door een muur van glas waarin geen poort, gaan hij en wij onzeker aarzelend, in onze eigen werelden voort.…

Domburgs uitzicht

poëzie
3.2 met 14 stemmen aantal keer bekeken 2.592
Gastvaardig open staan de stille wereldwijken Voor dit verlangen dat nog nergens woning zocht.…
P.C. Boutens25 september 2004Lees meer >

HART EN LAND

poëzie
4.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 2.759
De wind zong door de bomen Tot in mijn stille huis De stemmen uwer stromen, Uw volle zeegeruis: Daar brak mijn hart in zangen uit, Daar werd de stem van 't bloed geluid. Wel hebt gij mij gegeven Al wat ik anderen bood.…

De wig

netgedicht
3.9 met 21 stemmen aantal keer bekeken 6.006
Wrijving echter ongemeend gestaag Geen woorden van raad aangenomen Lijdzaam berusten hier de beste raad Het gevaar van niet te lijmen breuk Poging tot inzicht lijdt tot wandaad Staat immers niet geschreven In de woorden van weleer Hij onderworpen aan de boezem Koestert adder aan de borst Met niet aflatende kwaadaardige giften Met nooit te stillen…
Ivan Grud31 december 2004Lees meer >

Rodan El Khalidi

hartenkreet
4.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 936
Zie hoe het recht onwaardig dwaalt gevluchte dichter in verbanning lezen slechts strofes in stille verschuiling schande glanst over humanitair recht… Vlucht naar de zee, eeuwige vlucht lijkt zich te repeteren in een zonde van tijd literaire aanwinst, miskent genoegen een geslepen ganzenveer in bloed gedoopt… Blind en reukloos, bagatelliserende…

Kerstnostalgie

netgedicht
4.2 met 11 stemmen aantal keer bekeken 2.805
behaaglijk de huiskamer in zomerklimaat waar grootvader zijn uiltje knapt terwijl de kat een walnoot gapt die hij over het vloerkleed slaat kerstkoekjes in de dennenboom besneeuwd met suikervlokjes schommelen zacht aan felrood lint tussen de kaarsen; crèmegetint en tingelende tere klokjes de platenspeler krast versleten een oude versie van Stille…
sacrajewa16 december 2005Lees meer >

Van Geluk

poëzie
3.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 2.537
Over mijn stille handen gevouwd in offerande glijden lichtschaduwingen... - verre herinneringen suizelen rond mijn ogen volzalig neergeloken...…

Kauwtjes in Groningen

netgedicht
4.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 829
paartjes blauwzwarte kauwen, bijeengegroept, verbonden door een verbijsterend eeuwige trouw, ondanks kille en kale takken, biedt hun glanzendzwart silhouet, een rustig en vertrouwd beeld, vol stille troost aan deze stad met hun eigen, puntig heldere tonen, vertellen ze elk oud verhaal, glimmend in glanzend zwarte veren, vanaf een nest…
Tjoke18 maart 2008Lees meer >

Tijd

hartenkreet
3.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.150
Het stille schouwspel, geeft mij het gevoel een onmisbaar stukje te zijn, in een wereld van dromen en realiteit. Door dit korte moment buiten de tijd, voel ik me verbonden met de wereld om mij heen. Niet zozeer de mensen, of de dieren. Maar alles bij elkaar. Toch ben ik een individu, iemand, uniek in zijn soort.…
Nikki7 april 2008Lees meer >

Sorgh-vliet

poëzie
3.6 met 15 stemmen aantal keer bekeken 6.614
waar mij dit vertrek, en volle macht gegeven, Om daar met stille geest mijn dagen af te leven, Ja, om nooit met een Haag voortaan te zijn gemoeid, Als met de haag alleen, die hier bijwijlen bloeit. ---------------------------------------------------------------- Grondlegger van Park Sorghvliet is raadspensionaris Jacob Cats.…

Verborgen kleuren

hartenkreet
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.461
Verborgen kleuren je ziet ze soms tussendoor Als je opkijkt Of eigenlijk net daarvoor Net als de stille tonen Je hoort ze als je niet luistert Ze schrijden tegen je oren Zoals je hardop fluistert Wegebbende gedachten Waar je soms nog flarden van vindt Ergens in je hoofd Laatst was je nog een kind Verkleuren de kleuren Of…

Bloemen plukken in de wei

netgedicht
3.3 met 21 stemmen aantal keer bekeken 2.924
Dunne arm aan blauwe hand Ruime ring aan stille vinger Harde lucht aan witte slang Geborrel; zuurstof in een bakje water Een kus, een streel Vocht deppen op de lippen Praten aan het witte bed Langzaam wordt het later - Klein nog, daar ging je Van niets een besef Het alles werd alles Van jaren aaneen Van oorlog tot sterven Van geven…

Gebed

poëzie
4.4 met 11 stemmen aantal keer bekeken 3.986
Aanschouw mijn nood, mijn neergezonken geest, En zie mijn oog van stille tranen leken! Ik smeek om niets, hoe kwijnend, hoe bedroefd. Gij ziet mij een prooi van bedwelmde zinnen: Gij weet alleen hetgeen uw kind behoeft, En mint het meer dan ’t ooit zichzelf kan minnen.…

AFSCHEID VAN HET DORP

poëzie
2.9 met 20 stemmen aantal keer bekeken 4.372
dit was haar raam, dit is de stille brink waarlangs zij schreed in 't vroege schemeruur. alles wat aan het leven vreugde gaf en vuur, zij heeft het meegenomen in haar graf. wat doe ik hier? wat kan ik hier nog doen?…

WUIT IN DE NESTEN

netgedicht
4.3 met 26 stemmen aantal keer bekeken 2.006
klokken Asterix helpe mij tegen de Gajes Mordicus Panoramix weet het al sinds twaalf eeuwen een schipper hoorde de Garrulus Glandarius op de Durme bij heldere hemel schreeuwen Kwek Kwek ‘k heim Hamme gezien heeft dat als Hamme is wuits verstaan sinds mensen heugen is vergeet men hier de andere kant de Vlaamse gaai verzorgt eikgetrouw de stille…

Het bankje...

hartenkreet
3.6 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.713
Eens mocht ik plaats nemen in het plantsoen Tot de dag kwam dat het onheil over mij kwam Ik werd gewond, gekerft, volgespoten met graffiti Mijn bruisende hart van hout, vuil van vandalisme Eens mocht ik plaats nemen in het plantsoen Nu huilt mijn hout in stille rouw De mensen lopen met afschuw langs mij heen Morgen komen ze me halen om mij…

De vlag

poëzie
3.6 met 14 stemmen aantal keer bekeken 3.621
Maar zien ze dan door het rag Van de rege' uit mijn hart niet Die prachtige stille vlag -? Ach nee! hun blinde leed maakt ze nog lammer, En hun eindlijke vreugd - 0, wat innig jammer! - Zien ze die ooit? - 't Dooit!…

Tussen vijf en zeven

gedicht
3.2 met 32 stemmen aantal keer bekeken 13.132
ook in gedachten, ze heffen hun armen Ten hemel en houden hun slechte papieren Tegen het licht, en tussen hun handen Spannen de rollende koppen zich op, Soldaten en branden rennen van links Naar rechts, en kranten en tranen Zijn niet meer uit elkaar te houden 's Avonds tussen vijf en zeven Als er niets gebeurt, hier In mijn stamcafé De Stille…

De Planeet.

poëzie
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 3.548
Blank-glanzende planeet betuurt aandachtig weder, strak-fonkelend en teder, mijn stille avond-weg - alsof zij weet - Gaat hare hoge baan, blij-bezig, zeer verheven, zelf wel vol moeizaam leven, doch ziet men 't haar serene blik niet aan. Stelt mij het hart gerust, - zó hoog en zó ontzaglijk!…