10948 resultaten.
Dodenakkers
netgedicht
4.4 met 14 stemmen
1.001 spreeuwen ratelbekken in hoge populieren
die zomer sneeuwen op kriskras gelegde stenen
er groeien braamstruiken
langs de vervallen muur, gestapeld op de schei
van gezegende en ongewijde aarde
hoe schril het contrast tussen klokken die afscheid luiden
en 't stille graven in de nacht
het dodenhuis waar men voor altijd heten zal
of dat kleine…
Elke keer opnieuw
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
601 peppels kwispelen
met hun toppen in buurtwegen
een muze van trots
oh, zo eerlijk, zo vrij
bladeren dempen gekruist
als druppels van één toon
met kleuren en schaduwen
dat vormen kent
wijd vertakt is in het licht
net als woorden, die opgaan in noten
door de winden van het hart
bloed en adem
tussen land en sterren
in de lucht van licht…
Kokkelkorrels en pekelschuim
netgedicht
3.9 met 18 stemmen
1.027 blaast de wind zijn misthoorn
sluit dan de luiken en wees gewaar
dat er wraak door fuiken raast
witte wieven die bedreven
zullen lonken met hun rokken
van doorschijnend filigrein
laverend tussen stam en takken
leggen zij hun wil op aan de wind
die stilvalt voor hun klaagzang
en de dood in ‘t water vindt
wee de zee, met het pekelschuim…
Nederlander in Peru
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
577 Uren verstreken,
en onderwijl lag daar
zielloos lichaam
tussen muur en bed,
van lieflijkheid ontzet.
Nu:
ren, jij doder,
met wapens als handen,
handen als wapens,
roeispanen op je tong
en cowboymeisje,
als pontwachter
naar de hellepoort gevaren.
Vruchten van de drakenboom
werpen, uiteindelijk,
altijd drakentanden.…
Donderjagen
netgedicht
4.5 met 10 stemmen
1.116 Je hoeft je niet te schamen
voor hetgeen wij samen gaven
aan elkaar hier in dit rollebollenveld
zo ongekend
als boterbloemen van plezier
die samen donder konden jagen
tussen koeien die jij later
nog eens naakt was nagerend
Jij was jezelf en nog meer
veel meer dan vuur er op kon laaien
onder wolken met hun schaapjes
die ik uren had verkend…
Dag Pa,
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
1.491 geleden
Ooit hield ik van jou
Ook dat gaat terug naar het verleden
Al twee jaar uit mijn leven
Je hebt ons zoveel ellende gegeven
Ik kan niet zeggen dat ik je mis
Ik weet dat dit het beste is
Nooit zal ik vergeten
Wat jij ons hebt aangedaan
Nooit kan ik vergeten
Hoe makkelijk jij de deur kon dichtslaan
Ik heb afscheid van je genomen
Tussen…
zon door de ramen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
424 zoals het stof danst in haar banen licht
sterren legt, langs waar ik kijk en dwaalt
in ogenblikken rust
zo laat ik mijmerdagen zweven, door de zomers
van mijn geest
vrij geweven tussen alles dat de dag beheerst
in liefde,
nu hoogtij warme uren telt
en alles even helder lijkt, fris als dauw
begonnen bij het krieken als de morgen zwelt…
in een kring van vuur, oneindig open
netgedicht
3.8 met 11 stemmen
630 tussen jou en mij
is er een oorsprong
en een waarheid die ieder heeft gezien;
een bewogen fabel bovenop het verlangen
of door het aaien
van een roze balsemien
in beroezing
en voltooiing van zinnen
zijn talloze namen reeds eerder geschreven
wanneer ieder ogenblik in liefde
zich door het leven heeft omgeven
het raakt je ziel…
am Bach
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
907 Brekend met de wetten
in muziek, zoekend
naar nieuwe balans
tussen klank en stilte
Vechtend met de liefde,
wijkend zodra jij haar zag
Maar zij gaf jou de noten in,
de maten en de ritmen
Dromend met de stemmen
fluisterend in de stroom
Je ‘Szene am Bach’
werd er geboren
Worstelend met je gehoor –
hoe kon je zonder?…
momenten die herinneren
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
523 er zullen nachten zijn
waarin ik jou zal zoeken, je willen
voelen en het gordijn dat tussen ons
is gevallen willen oprapen en het duister
van de nacht willen tegenhouden
er zullen dagen zijn
dat jij mij hoort roepen, me willen
omhelzen terwijl mijn lichaam niet meer is,
wel slechts een gedachte die je kan raken
deze momenten herinneren…
Ziel geraakt
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
865 Ode aan vroegere tijden
liep ik op zondagmorgen
tussen jullie beiden
als altijd veilig en geborgen
Lopend langs graven
onze aandacht besteden
ik geef mij vol overgave
aan de mensen uit ’t verleden
Luisteren naar verhalen
van een tijd gelee
dat waren jullie idealen
jullie mooie bijzondere twee
Details zo ontzettend klein
herinneringen…
Duifje
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
618 Stadsduif ver van huis geraakt
doodgebeten door de kat
ligt als vod in mijn tuin
tussen eigen veertjes
sneeuwwit babykussendons
mijn liefje mijn duifje hoe
deed het pijn
Gekooide duifjes sterven mak
zoetjes aan, veer voor veer.…
Inleven en verplaatsen
netgedicht
4.6 met 9 stemmen
1.777 Vaak zie ik mezelf
opduiken uit een andere tijd
vroeger
drukker
bezweet
in een niet meer
te plaatsen gedaante
Gister nog
lang slungelig
geen interesse
tussen het volk staande
pilsje in de hand
bij een brok poëzie
alles d’r op en d’r aan
Schat zeg ik
voor m'n neus weg dan
wees eens schappelijk
neem me voor de gelegenheid
even…
Naar Eddy van Vliet: Dood
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
586 Leg mij niet in een bed tussen kwijlende
gedachten die van geilheid niet weten wat ze zeggen.
Klop mij geen geld uit de zak
voor nutteloze uren in chique dancings.
Veeg je voeten en wees welkom…
nabestaand
netgedicht
3.8 met 16 stemmen
635 misschien
was er nog een laatste gesprek
ik weet niet welk
of wanneer de woorden
zijn ondergegaan
winter kwam, vele keren
ook vanuit de binnenkant
en op lente
met een zwart, zwermend geluid
het sterven was nooit
vogellicht, zei je, weerloos tussen blauw;
dagen
en nachten
genoeg om het leven te vergeten
dat als een bedelkind vruchteloos…
Alsof...
netgedicht
4.7 met 38 stemmen
1.157 In het hart van een bloem
vond ik een nieuw verhaal
het sprak een taal
die niemand kon verstaan
alsof het langzaam zocht
naar woorden van betekenis
werd de wereld een waaier
vol letters van liefde
waar zoveel onzeker is
mag morgen nog dromen
in een dal tussen bergen
of vangen bomen
dan teveel wind?…
Lieflijk groen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
543 Het is nu een ecologische verbindingszone,
het ‘Duits lijntje’ tussen Boxtel en Wesel.
Er is weinig meer van te zien,
een enkele bult in de weg,
de geelgors schuilt in de houtwal,
honden gaan er los.
Niemand kan in dit lommerrijk
nog veewagons zien gaan.
Er staken vergeefs handen uit.
Op die dag.…
Is niet meer
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
524 'Laat niet over je lopen'
sarren de verwonde wolken
Dwingen kleuren op
aan het zeezieke meer
etsen hun schaduw in de ondiepte
Het licht dicht geen leed
het scheurt en sleurt
het blauw in smalle gele repen
vurig en angstig
naar het verdronken onderwaterhuis
Tussen tijden en dijken gevangen
rolt het water over mijn sokkel
met branie…
Bepareld met wat dauw
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
574 een zwarte spin
spon draden tussen
zon en jou mijn bloem
zag de eerste trillen
in het ochtendlicht
bepareld met wat dauw
al gauw kruiste
een tweede lijn verfijnde
ruimte in afbakening
je bloeit nog lente
maar warmte en licht
zijn al getemperd
het web waarin
jij zit dreigt je
langzaam te verstikken
samen hebben we
de ragen…
laatste handen
netgedicht
3.9 met 19 stemmen
1.311 je nam je schaduw en verdween
tussen bladerloze bomen
geduldig maar tevergeefs
bleef ik wachten op nieuw groen
maar
het donker bleef stil
toen de tijd het ook niet meer wist
besloot ik op zoek naar andere kleuren
nieuw licht te zagen
het zwart aan jou te laten
niettemin
mocht het ooit nog eens tot een ontmoeting komen…
Ontsporen
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
724 jaren geleden
ben uitgestapt
terwijl jij
op dezelfde manier
doordenderde
verloor ik in de
loop der jaren
het plezier
ontspoorde mijn
wagon al snel
en hoe
ik ook probeerde
jou te waarschuwen
voor het rode seinlicht
om ons te behoeden
voor een ongeluk
trok je een zware
wissel op mij
langzaam gleed
liefde gestaag
tussen…
Zaad van lange dagen
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
534 wij hebben
het samen gezaaid
ons zaad van lange dagen
op vruchtbare grond
die de oogst
in liefde zou dragen
maar naast bloemen
schoot ook onkruid
veel te snel op
tussen weelderig groen
hadden wij dat
te laat in de gaten
het verstikte
de vruchten met
taaiheid en kracht
maakte
van lange dagen
een donkere nacht
de grond…
De beelden strepen
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
511 een wankel evenwicht
tussen traag omhoog
en vrije val
in vergezicht
hangt nog herinnering
voordat de film versmalt
het duikmoment
is slechts zwart wit
waarna de beelden strepen
pas later komt
het zweten kleurt
chaos weer realiteit
ik weet niet
waar mijn geest en lichaam
zijn gebleven
ben seconden kwijt
de tuimeling gaf…
“Uit het niets”
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
481 Uit twee ongelijke
stenen vonken van
vuur, ontstaat de
pijn en warmte waar
jij op mijn huid ontdooit,
al spelend plooit een
naam zich tussen navel
en je haar,proef het
vlees en bloed, daar
waar ik de onzichtbare
tintelingen vermoed.…
Het was niet mijn stek
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
509 seizoenen bloeien
samen ringden
we de jaren in
voor en tegenspoed
tot kreun en steun
het bladgeruis
ging overheersen
ik zag ze vallen
in de laatste zomerstorm
geknapt als lucifers
mijn bos is weg
ben kwetsbaar en alleen
de wind jaagt langs me heen
ze hebben me gestut
verplaatst naar een
stille schaduwrijke plek
maar tussen…
Verloren schat
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
589 kleine jongen
die de schat opgroef
is van taaie vechter
gaandeweg verworden
tot eenzame weifelaar
die in lange nachten
worstelt met het leven
kleine stapjes
zijn veranderd
in hoge bergen
echo's weerkaatsen
van onzekerheid
alles gefixeerd
op angst en falen
iets lijkt onderweg geknakt
waardoor energie wegstroomt
als zand tussen…
Beklemming
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
506 Laat dromen niet waar zijn
waarin mijn ziel bekneld
ligt tussen angst en pijnen
mijn hart geen uitkomst vindt
mijn gedachten zijn beneveld
mijn handen zoeken angstvallig
houvast en steun
mijn voeten
zullen de aarde niet verlaten
help mij met woorden die ik zoek
en verdrijven mijn angst en pijnen
troost dan mijn beklemd gevoel
dat ik…
De Afstand
hartenkreet
3.8 met 19 stemmen
1.724 in de maan
En dan verlaat je me
Het was allang tijd om te gaan
Oh, in ons spiegelbeeld
Gooi ik een handvol kiezelstenen
Langzaam wordt ons beeld weer zichtbaar
En ben jij eruit verdwenen
De horizon kwam rakelings voorbij
(De twijfelwilg neuriet een voorzichtig melodietje)
De horizon kwam rakelings voorbij
Maar jij blijft de afstand tussen…
Schaduw
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
503 De schooljeugd marcheert mee en ik zie
mijzelf daar tussen in mijn jongenskleren.
Gerust ontwaakte ik, gelukkig zonder reden.…
Een reis te maken
netgedicht
4.4 met 13 stemmen
554 wanneer ik
naar de ogen van je kroost kijk
mosgroen en zilverscherp
wordt de afstand tussen het gemis kleiner
of je hier naast me zit
en praat
zoals vanouds
twee handen op één bolle buik
te dun is het licht
genadeloos in zweepslag
slaat de klok
de werkelijkheid raak
achter mijn borst
bloeit de witte roos open
de stilte kabbelt traag…