11284 resultaten.
een behouden vaart
hartenkreet
4.2 met 43 stemmen
13.352 De laatste reis
Een koele bries, de wind steekt op, wie meert er bij me aan.
Hijs het anker, trossen los, het is tijd nu om te gaan
Niemand weet hoe lang het duurt en waar het einde is.
De grote vaart, een laatste groet, de stilte het gemis.
De boot vertrekt, de vlag in top, niemand zegt een woord.…
Ze bloeien nog
gedicht
4.0 met 27 stemmen
34.309 De grote zee en alle wijde wegen
ontstuimig heb bemind; alleen het lied
van wolk en wind, en zonneschijn en regen
heb aangebeden, maar Uw liefde niet.
Dat ik Uw wereld als een harp bespeelde
en zag Uw grote harmonieen nooit.
En heb mijn dank, met ogen wijd van weelde
als witte bloesems in de wind gestrooid.…
HART EN LAND
poëzie
4.2 met 5 stemmen
2.759 De wind zong door de bomen
Tot in mijn stille huis
De stemmen uwer stromen,
Uw volle zeegeruis:
Daar brak mijn hart in zangen uit,
Daar werd de stem van 't bloed geluid.
Wel hebt gij mij gegeven
Al wat ik anderen bood.…
De Schemering.
hartenkreet
3.6 met 7 stemmen
1.028 De vogelgeluiden sterven weg, het geluid van auto's word verzacht door de het roepen van de wind.
Een zacht briesje strijkt door mijn haren, een geruststellend gevoel.
De stilte ontneemt mij mijn woorden, en fluistert zacht in mijn oor.…
Verstoord geluk
poëzie
4.0 met 9 stemmen
2.381 Nu is alle blijheid uit;
't Sijsje roept met droef geluid,
Treurig tuurt hij naar zijn nestje
Dat nu bengelt in de wind
Zonder wijfje, zonder kind;
Nog wat veertjes is het restje.
Nimmer ziet hij weer zijn schat,
Die hij zo heeft liefgehad.…
Ik wil.....
hartenkreet
4.1 met 15 stemmen
1.863 Ik wil dansen op de golven
met mijn haren in de wind
gedragen worden door woorden
tegelijkertijd heftig worden bemind
jouw ogen zien die stralen
eerlijk, open en oprecht
een zoen van jouw mond
waarna jij zwoel tegen mij zegt
alleen met jou wil ik een duet
jouw lichaam en het mijne
Ik wil jou en jou alleen
in mijn golvende waterbed
samen…
Honderd duizend keer zij.
netgedicht
4.9 met 12 stemmen
1.168 Haar
snijdende wind. Ze is uit. buiten. mezelf.…
Moeder Aarde en de mens
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
656 de liefde kwam
met de noord de oost de west
en de zuidelijke wind
over Moeder Aarde
de zonnestralen schonken
warme glimlachjes van geluk
met de regen kwamen tranen
want wie huilt nu
wel eens niet
moet de schepper van dit
aardse dal gedacht hebben
we wandelen over kronkelige paden
soms zijn ze bedekt met
keien of zitten er kuilen
verscholen…
Het Dansende Meisje
poëzie
3.7 met 16 stemmen
2.512 Dan, in de wijde zee der eenzaamheid gedoken, -
de zilte lucht haar als een koelte om het gezicht, -
aanvaardt zij het gebaar, dat in haar is ontloken,
en ze offert zich de wind, de hemel en het licht.…
met hart en nieren een wielrenner
hartenkreet
4.5 met 10 stemmen
1.398 zo kun je nog wel even door,
met de wind in je rug.
de wielen draaien rond en rond
je ranke benen beginnen te verzuren.
de bocht goed doorgekomen
voel je de wind en de kou.
dan wordt je ingehaald
en je ontdekt, dat je niet alleen bent.…
Waar de Hedwigepolder waders en wandelaars gedoogt
netgedicht
3.5 met 12 stemmen
778 Nu wind ’t riet opwaait de zuidoever droogt
deze Hedwigepolder haar wandelaars gedoogt,
nu wind ’t riet ombuigt de zuidoever droogt
de Hedwigepolder waders en wandelaars gedoogt.…
- Mos groeit overal -
hartenkreet
3.5 met 50 stemmen
2.674 De harde wind hij is zo koud,
voelt zo genadeloos aan
mijn hart versteend,
mijn lucht blijft weg
want er is niet meer..dan dit.
Mos..het groeit overal
overwoekert alles om mij heen
verbijsterd volgt mijn hart
en niet begrijpend wachten,
loopt op een weg van steen.
....want mos groeit overal ...…
Manhattan
netgedicht
3.7 met 19 stemmen
1.384 Van kastelen keek ik uit
over haar stenen lange leegte
42nd Street - de ijsbaan
lieve zusters van de nacht
Fifth Avenue in neonlicht
een jongensboek nooit uitgelezen
schoof gordijnen van het raam
hoorde het schreeuwen van sirenes
zou de A-Train nu nog gaan - dacht ik
verdwaalden van de nacht
las er een bladzijde vooruit
tot waar de wind mij…
Een goede morgen
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
569 In gedachten neem ik me zoveel voor
zo gaat dat iedere nieuwe morgen
maar bij het openen van het raam
stroomt frisse lentelucht binnen
en dan zijn er dromen
die worden aangedragen
dan is het of het fluisteren van de wind
me zoveel beloftes doet
ik zie de bomen bloesemen
de vogels vliegen met twijgjes
in hun bekjes, anderen zingen lokkend…
Mijn liefste
poëzie
4.0 met 9 stemmen
1.984 De nacht is zo zwart
en de winden gieren
en voor mijn voet, bange geesten,
slieren
tak en takken, in knakken
verward.
Mijn liefste waar zal ik
slapen
vannacht?…
Het dansende meisje
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.581 Dan, in de wijde zee der eenzaamheid gedoken, -
de zilte lucht haar als een koelte om het gezicht, -
aanvaardt zij het gebaar, dat in haar is ontloken,
en ze offert zich de wind, de hemel en het licht.…
Hoog in mijn boom
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
566 Dacht alleen te zijn
hoog in een boom
met slechts de wind
rond mijn volle hoofd
maar op een tak vlakbij
streek een vogel neer
zij zei: wat doe jij hier
zo ver van de grond
onder je voeten?…
Verstoord geluk.
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.127 Nu is alle blijheid uit;
't Sijsje roept met droef geluid,
Treurig tuurt hij naar zijn nestje
Dat nu bengelt in de wind
Zonder wijfje, zonder kind;
Nog wat veertjes is het restje.
Nimmer ziet hij weer zijn schat,
Die hij zo heeft liefgehad.…
Zondagochtend in het bos
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
536 tussen hun
veren suizen, zoals de wind in alles
hoorbaar is voor de goede verstaander
ik stelde mij voor dat een muze
naast mij kwam zitten, een arm om mij
heensloeg en verder eigenlijk niet sprak
want ze zou exact hetzelfde ervaren als ik
dus weten dat woorden soms overbodig zijn…
Klein lief vogeltje...
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
556 Zingend door het leven met de wind ga je dan mee wat fijn
Al fluitend komen jullie samen…
Wat lijkt het me toch heerlijk om voor één dag een vogeltje te zijn….…
Denkbaar
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
616 Geen wolkje aan de lucht, geen wind geen regen
de eerste storm, die in stilte hoorbaar was.
Hoorbaar waren ook, de laatste warme dagen
als stemmen die zongen, het lied van de dag.
De zomerhitte is geen huis voor mij.…
Herfst
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
561 Bladeren dwarrelen over de grond,
de wind speelt er mee in het rond.
De bladeren aan de takken verkleuren
dat is iedere herfst hetzelfde gebeuren.
Prachtige, goud gele tinten verschijnen,
maar zullen helaas spoedig verdwijnen.
De bomen worden kaler en kaler
weer en wind steeds schraler.…
Mijn lief fluistert
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
805 Alleen liefde waar ik ben,
Familie, vrienden, iedereen wenst me goed
Ze houden van mij en ik van hen
Ik besta in liefdesgloed
Een traan die breekt mijn wang
en op kijk ik, verschrikt
De zon, mijn ogen, de pijn en het gezang
De wind fluistert in de kuil, verstikt
Het fluistert voorspoed, afscheid in een flard
heimwee, verleden, een afgebroken…
in de tuin
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
531 vlakbij slokt een schaduw tegels
daarboven kussen onze tandenborstels
tussen peterseliestekken
op de vensterbank
vanaf de schutting komt klimop
de nieuwe scheuten willen meedoen
als het groen tussen de wegen naar je hand
bij je vingers loopt het dood
als je nou een ring droeg
wind jaagt de veren over het gras
misschien als de wind…
Levenszee
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
554 Alle zeilen hijsen zodat ze wapperen in
de wind en op die manier me een bepaalde koers laat
varen zonder verdwaald te zijn doordat de hemel ook nog eens slaagt
om boodschappen zonder woorden te spreken die stuk voor stuk mijn hart warm houden.…
Gelukzaligheid
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
453 Op de eerste plaats uitgestrekte
blauwe hemel met de wind die langs het gezicht
streelt, de zon die een huid zachtjes verwarmt of het gras dat
zich onder de voeten strekt terwijl we kijken naar de sterren in nachtelijk overzicht.…
Luchtacrobaten in het ochtendlicht
netgedicht
1.7 met 7 stemmen
500 Zwevend in de wind
vleugels tekenen de lucht
ochtend vol wonder
Hoe plotseling de ochtendblauwe hemel
boven de stad is bezwangerd van diverse kokmeeuwen
die met hun uitgestrekte vleugels zweven in de adem van de wind
Vol ontzag volg ik onzichtbare lijnen die ze maken in het eerste licht na het donker.…
Het geheim van geluk
netgedicht
1.8 met 6 stemmen
530 Het is de stilte die zich nestelt in een
leeg moment, rust die de druk even lijkt in te slikken,
waar de geur van de aarde na een regenbui dieper ruikt dan ooit,
en de zachte ruis van de wind mijn gedachten als een zachte stroom begeleidt.…
Lijfelijkheid
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
498 Aarde onder voet
wind fluistert door het leven
adem van de boom
Mijn huid volgt de lijnen van de wind
de aarde ruikt naar regen, mijn voeten de aarde
omarmen. Onder de zon bloeit mijn lichaam als een bloem
mijn adem mengt zich met de geur van de bossen, warm en zacht.…
In het licht van de duinen
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
389 Golven vol geuren
strelen licht het duin en gras
wind brengt zomerrust
Langs de duinruggen waar
het licht langzaam glijdt, neem ik de rust
in me op die als een deken omhelst, een bries die zingt
tussen wuivend gras, en uren lijken te vertragen in deze zomerse wereld.…