Alle inzendingen over wind

11284 resultaten.

Sorteren op:

een behouden vaart

hartenkreet
4.2 met 43 stemmen aantal keer bekeken 13.352
De laatste reis Een koele bries, de wind steekt op, wie meert er bij me aan. Hijs het anker, trossen los, het is tijd nu om te gaan Niemand weet hoe lang het duurt en waar het einde is. De grote vaart, een laatste groet, de stilte het gemis. De boot vertrekt, de vlag in top, niemand zegt een woord.…
Edwin Steen22 december 2002Lees meer >

Ze bloeien nog

gedicht
4.0 met 27 stemmen aantal keer bekeken 34.309
De grote zee en alle wijde wegen ontstuimig heb bemind; alleen het lied van wolk en wind, en zonneschijn en regen heb aangebeden, maar Uw liefde niet. Dat ik Uw wereld als een harp bespeelde en zag Uw grote harmonieen nooit. En heb mijn dank, met ogen wijd van weelde als witte bloesems in de wind gestrooid.…

HART EN LAND

poëzie
4.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 2.759
De wind zong door de bomen Tot in mijn stille huis De stemmen uwer stromen, Uw volle zeegeruis: Daar brak mijn hart in zangen uit, Daar werd de stem van 't bloed geluid. Wel hebt gij mij gegeven Al wat ik anderen bood.…

De Schemering.

hartenkreet
3.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.028
De vogelgeluiden sterven weg, het geluid van auto's word verzacht door de het roepen van de wind. Een zacht briesje strijkt door mijn haren, een geruststellend gevoel. De stilte ontneemt mij mijn woorden, en fluistert zacht in mijn oor.…
Nikki18 februari 2008Lees meer >

Verstoord geluk

poëzie
4.0 met 9 stemmen aantal keer bekeken 2.381
Nu is alle blijheid uit; 't Sijsje roept met droef geluid, Treurig tuurt hij naar zijn nestje Dat nu bengelt in de wind Zonder wijfje, zonder kind; Nog wat veertjes is het restje. Nimmer ziet hij weer zijn schat, Die hij zo heeft liefgehad.…

Ik wil.....

hartenkreet
4.1 met 15 stemmen aantal keer bekeken 1.863
Ik wil dansen op de golven met mijn haren in de wind gedragen worden door woorden tegelijkertijd heftig worden bemind jouw ogen zien die stralen eerlijk, open en oprecht een zoen van jouw mond waarna jij zwoel tegen mij zegt alleen met jou wil ik een duet jouw lichaam en het mijne Ik wil jou en jou alleen in mijn golvende waterbed samen…
metha17 december 2003Lees meer >

Honderd duizend keer zij.

netgedicht
4.9 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.168
Haar snijdende wind. Ze is uit. buiten. mezelf.…

Moeder Aarde en de mens

netgedicht
3.8 met 9 stemmen aantal keer bekeken 656
de liefde kwam met de noord de oost de west en de zuidelijke wind over Moeder Aarde de zonnestralen schonken warme glimlachjes van geluk met de regen kwamen tranen want wie huilt nu wel eens niet moet de schepper van dit aardse dal gedacht hebben we wandelen over kronkelige paden soms zijn ze bedekt met keien of zitten er kuilen verscholen…

Het Dansende Meisje

poëzie
3.7 met 16 stemmen aantal keer bekeken 2.512
Dan, in de wijde zee der eenzaamheid gedoken, - de zilte lucht haar als een koelte om het gezicht, - aanvaardt zij het gebaar, dat in haar is ontloken, en ze offert zich de wind, de hemel en het licht.…
Jan Prins19 februari 2026Lees meer >

met hart en nieren een wielrenner

hartenkreet
4.5 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.398
zo kun je nog wel even door, met de wind in je rug. de wielen draaien rond en rond je ranke benen beginnen te verzuren. de bocht goed doorgekomen voel je de wind en de kou. dan wordt je ingehaald en je ontdekt, dat je niet alleen bent.…
nynke9 april 2009Lees meer >

Waar de Hedwigepolder waders en wandelaars gedoogt

netgedicht
3.5 met 12 stemmen aantal keer bekeken 778
Nu wind ’t riet opwaait de zuidoever droogt deze Hedwigepolder haar wandelaars gedoogt, nu wind ’t riet ombuigt de zuidoever droogt de Hedwigepolder waders en wandelaars gedoogt.…

- Mos groeit overal -

hartenkreet
3.5 met 50 stemmen aantal keer bekeken 2.674
De harde wind hij is zo koud, voelt zo genadeloos aan mijn hart versteend, mijn lucht blijft weg want er is niet meer..dan dit. Mos..het groeit overal overwoekert alles om mij heen verbijsterd volgt mijn hart en niet begrijpend wachten, loopt op een weg van steen. ....want mos groeit overal ...…

Manhattan

netgedicht
3.7 met 19 stemmen aantal keer bekeken 1.384
Van kastelen keek ik uit over haar stenen lange leegte 42nd Street - de ijsbaan lieve zusters van de nacht Fifth Avenue in neonlicht een jongensboek nooit uitgelezen schoof gordijnen van het raam hoorde het schreeuwen van sirenes zou de A-Train nu nog gaan - dacht ik verdwaalden van de nacht las er een bladzijde vooruit tot waar de wind mij…

Een goede morgen

netgedicht
3.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 569
In gedachten neem ik me zoveel voor zo gaat dat iedere nieuwe morgen maar bij het openen van het raam stroomt frisse lentelucht binnen en dan zijn er dromen die worden aangedragen dan is het of het fluisteren van de wind me zoveel beloftes doet ik zie de bomen bloesemen de vogels vliegen met twijgjes in hun bekjes, anderen zingen lokkend…

Mijn liefste

poëzie
4.0 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.984
De nacht is zo zwart en de winden gieren en voor mijn voet, bange geesten, slieren tak en takken, in knakken verward. Mijn liefste waar zal ik slapen vannacht?…
Salomon Bonn15 augustus 2022Lees meer >

Het dansende meisje

poëzie
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.581
Dan, in de wijde zee der eenzaamheid gedoken, - de zilte lucht haar als een koelte om het gezicht, - aanvaardt zij het gebaar, dat in haar is ontloken, en ze offert zich de wind, de hemel en het licht.…
Jan Prins13 september 2013Lees meer >

Hoog in mijn boom

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 566
Dacht alleen te zijn hoog in een boom met slechts de wind rond mijn volle hoofd maar op een tak vlakbij streek een vogel neer zij zei: wat doe jij hier zo ver van de grond onder je voeten?…

Verstoord geluk.

poëzie
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.127
Nu is alle blijheid uit; 't Sijsje roept met droef geluid, Treurig tuurt hij naar zijn nestje Dat nu bengelt in de wind Zonder wijfje, zonder kind; Nog wat veertjes is het restje. Nimmer ziet hij weer zijn schat, Die hij zo heeft liefgehad.…

Zondagochtend in het bos

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 536
tussen hun veren suizen, zoals de wind in alles hoorbaar is voor de goede verstaander ik stelde mij voor dat een muze naast mij kwam zitten, een arm om mij heensloeg en verder eigenlijk niet sprak want ze zou exact hetzelfde ervaren als ik dus weten dat woorden soms overbodig zijn…

Klein lief vogeltje...

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 556
Zingend door het leven met de wind ga je dan mee wat fijn Al fluitend komen jullie samen… Wat lijkt het me toch heerlijk om voor één dag een vogeltje te zijn….…
J Jeurissen21 januari 2015Lees meer >

Denkbaar

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 616
Geen wolkje aan de lucht, geen wind geen regen de eerste storm, die in stilte hoorbaar was. Hoorbaar waren ook, de laatste warme dagen als stemmen die zongen, het lied van de dag. De zomerhitte is geen huis voor mij.…

Herfst

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 561
Bladeren dwarrelen over de grond, de wind speelt er mee in het rond. De bladeren aan de takken verkleuren dat is iedere herfst hetzelfde gebeuren. Prachtige, goud gele tinten verschijnen, maar zullen helaas spoedig verdwijnen. De bomen worden kaler en kaler weer en wind steeds schraler.…

Mijn lief fluistert

hartenkreet
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 805
Alleen liefde waar ik ben, Familie, vrienden, iedereen wenst me goed Ze houden van mij en ik van hen Ik besta in liefdesgloed Een traan die breekt mijn wang en op kijk ik, verschrikt De zon, mijn ogen, de pijn en het gezang De wind fluistert in de kuil, verstikt Het fluistert voorspoed, afscheid in een flard heimwee, verleden, een afgebroken…
Nobody25 februari 2018Lees meer >

in de tuin

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 531
vlakbij slokt een schaduw tegels daarboven kussen onze tandenborstels tussen peterseliestekken op de vensterbank vanaf de schutting komt klimop de nieuwe scheuten willen meedoen als het groen tussen de wegen naar je hand bij je vingers loopt het dood als je nou een ring droeg wind jaagt de veren over het gras misschien als de wind…
Sevichny21 november 2021Lees meer >

Levenszee

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 554
Alle zeilen hijsen zodat ze wapperen in de wind en op die manier me een bepaalde koers laat varen zonder verdwaald te zijn doordat de hemel ook nog eens slaagt om boodschappen zonder woorden te spreken die stuk voor stuk mijn hart warm houden.…
CB24 september 2024Lees meer >

Gelukzaligheid

netgedicht
2.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 453
Op de eerste plaats uitgestrekte blauwe hemel met de wind die langs het gezicht streelt, de zon die een huid zachtjes verwarmt of het gras dat zich onder de voeten strekt terwijl we kijken naar de sterren in nachtelijk overzicht.…
CB17 november 2024Lees meer >

Luchtacrobaten in het ochtendlicht

netgedicht
1.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 500
Zwevend in de wind vleugels tekenen de lucht ochtend vol wonder Hoe plotseling de ochtendblauwe hemel boven de stad is bezwangerd van diverse kokmeeuwen die met hun uitgestrekte vleugels zweven in de adem van de wind Vol ontzag volg ik onzichtbare lijnen die ze maken in het eerste licht na het donker.…
CB2 december 2024Lees meer >

Het geheim van geluk

netgedicht
1.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 530
Het is de stilte die zich nestelt in een leeg moment, rust die de druk even lijkt in te slikken, waar de geur van de aarde na een regenbui dieper ruikt dan ooit, en de zachte ruis van de wind mijn gedachten als een zachte stroom begeleidt.…
CB21 januari 2025Lees meer >

Lijfelijkheid

netgedicht
2.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 498
Aarde onder voet wind fluistert door het leven adem van de boom Mijn huid volgt de lijnen van de wind de aarde ruikt naar regen, mijn voeten de aarde omarmen. Onder de zon bloeit mijn lichaam als een bloem mijn adem mengt zich met de geur van de bossen, warm en zacht.…
CB31 januari 2025Lees meer >

In het licht van de duinen

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 389
Golven vol geuren strelen licht het duin en gras wind brengt zomerrust Langs de duinruggen waar het licht langzaam glijdt, neem ik de rust in me op die als een deken omhelst, een bries die zingt tussen wuivend gras, en uren lijken te vertragen in deze zomerse wereld.…
CB31 juli 2025Lees meer >